de Vikoskloof en Albanië

17 t/m 23 april

We blijven 2 nachten in Ioannina, uiteindelijk staan we best wel goed op een parkeerterrein en we lopen zo de stad in. Het oude deel van Ioannina is mooi. Daar zijn geen toeristische winkeltjes, het is een woonwijk met een moskee, die gerestaureerd wordt en dienst doet als gemeentelijk museum. Op de binnenplaats kun je vrij rondlopen en dat is erg mooi. Er is ook nog een museum met vooral zilver smeedwerk, maar die slaan we over. Aan het eind van de middag nog even geld halen en een terrasje. De volgende dag lopen we door de stad zelf, misschien omdat het zondag is en er veel dicht is, maar we vinden het troosteloos. Veel dichtgetimmerd, vervallen en op sommige plekken onaangenaam. Soms ook weer even hele mooie plekjes. We maken wel een flinke wandeling en zijn net voor een bui weer terug in de camper. We hebben ook wel een beetje pech met deze stad. De stad is op de oude wijk na niet heel mooi, maar het uitzicht is fantastisch, want het ligt aan een groot meer met uitzicht op besneeuwde bergtoppen, en aan het water zijn veel bankjes waar je heerlijk zou kunnen zitten. Dan is de stad best een stop waard. We vinden Ioannina uiteindelijk vooral een mooie stad vanwege de ligging, aan het meer van Ioannina of het Pamvotismeer.

Overnachten in Vikos

 Vanuit Ioannina rijden we naar Vikos, bij de gelijknamige kloof. We zijn al een aantal keren in Griekenland geweest maar nooit in dit deel en de Vikoskloof moet de moeite waard zijn en we willen hier graag een paar dagen doorbrengen en dat gaat nu lukken. In Vikos staan we naast de kerk, kerkhof en kroeg. Een klein dorpje met nog een paar hoogbejaarde inwoners, 3 restaurants en in de zomer waarschijnlijk veel wandelaars. Nu staan er af en toe een paar auto’s en is het er verder stil. We slapen hier heerlijk en na het ontbijt dalen we af, de kloof in, voor mijn knie is dit te zwaar, dus ik keer halverwege om. Rob en Boris lopen tot beneden aan toe. Het is prachtig en heel stil. Wat een uitzichten, af een toe een roofvogel in de lucht, vogeltjes die kwetteren en beneden de rivier die stroomt. De weinige wandelaars zijn stil en genieten net als wij van al dit moois.

Ik ga dus terug naar de camper alvast een beetje opruimen en als Rob en Boris terug zijn lunchen we en rijden daarna richting Papigko.  Het is nog wel even hard werken om door het plaatsje Aristi te manoeuvreren. Het stoplicht daar werkt maar voor een deel van het dorp en net daarbuiten rijden wij, 2 auto’s en een touringcar elkaar volledig klem. Gelukkig lukt het met millimeter werk om elkaar te passeren. De rit naar Papigko is zo mooi!! Een enorme partij haarspeldbochten, maar de moeite waard.

We maken in Papigko een wandeling naar de Rock pools, waar het gewoon druk is, en genieten van de prachtige vergezichten op de “towers van Astraka” zoals de rotsformaties genoemd worden.

Papigko, de towers of Astraka

We sluiten de dag af met een hapje eten buiten de deur. We komen terecht in een klein restaurantje, met 5 tafels. Wel leuk, er zijn een paar super mooie restaurants in het dorp en dit is kaal, de open haard brand maar het is heel sfeervol. Ik heb nog geen moussaka gegeten, maar hier hebben ze dat en het ruikt en smaakt heerlijk. Rob krijgt helaas weer een stukje vlees dat te gaar en licht verkoold is. We hebben een gezellig gesprek met een Nederlandse jongen die aan het hiken is door de bergen. Hij wilde in de bergen slapen, maar verse berenpoten weerhielden hem er van en dus heeft hij een kamer hier in het dorp. Het is een gezellige avond.

We gaan weer verder, naar onze laatste bestemming bij de Vikoskloof. We rijden eerst aan de verkeerde kant van de rivier, waardoor we in een stuk bos terechtkomen. Voor het eerst voelen we ons daar allebei niet prettig bij. Het is er donker, je ziet niet wat er om je heen gebeurt en het pad zit vol met kuilen en modderstromen. Het is nog steeds regenachtig en we willen ook niet vast komen te zitten. We lunchen er wel en gaan dan aan de andere kant van de rivier kijken. Daar is een goede P4N SC 288012 plek, bij een informatiecentrum op een open gebied. Er staan wat huizen, een verlaten hotel, rafterverhuur en wat vee. Prima voor vannacht. Het weer blijft een beetje rommelen, maar als het halverwege de middag droog is en opklaart lopen we nog een stuk langs de rivier. Een prachtig pad, Boris kan los, speelt bij het water en rent als een dolle heen en weer.

wandelen langs de rivier

We gaan de grens met Albanië over! We hebben de afgelopen dagen een reisplan gemaakt, dat is het voordeel van veel regen, we hadden daar alle tijd voor. Rob heeft de groene kaart nog even digitaal tevoorschijn gehaald, verder hebben we alles uit de kluis gehaald , paspoorten, papieren van Boris, rijbewijs. Er staan 8 auto’s voor ons en de grensposten liggen 200 mrt bij elkaar vandaan. Paspoort inkijken en “go” is beide keren de opdracht. Niks allerlei documenten laten zien. Dan zijn we in Albanië, een nieuw land voor ons. We strijken eerst op een camping neer, na 6 nachten min of meer vrij staan hebben we behoefte aan een wasmachine, douche en een beetje lummelen. Rob is best moe van het intensieve rijden en we moeten een paar dingen regelen. Eind van de dag even wat drinken met een jong Nederlands stel op het terras. Het is een fijne camping, goede douche, wasmachine en een fantastisch uitzicht.

Ik doe het huishouden, 5 trommels wasgoed, en sop de camper van binnen. Veel binnen zijn en slecht weer maken er een zooi van. Het weer is hier heerlijk, de zon schijnt, we zijn veel buiten en dan kun je goed “huishouden”. Rob stapt op zijn fiets, voor vooronderzoek in Gjirokaster, simkaart scoren en Lek halen, Albanees geld. Met euro’s betalen kan ook, maar dan ben je duurder uit. Even allebei iets anders doen is fijn en dan heb je elkaar ook weer eens wat te vertellen!

De laatste dag in Gjirokaster zijn we ’s morgens op de camping, maar na de lunch gaan we op stap. We laten Boris in de camper en stappen op de fiets. We willen naar het aquaduct boven in het Gjirokaster. We fietsen tot het te steil wordt, dat had Rob gisteren al ontdekt. Vandaar lopen we het oude centrum in. Eerst langs de bazaar en dan omhoog. Het is behoorlijk steil, dus regelmatig even pauze. Dat is helemaal niet erg, want het uitzicht is fabelachtig mooi. We klimmen en klimmen. Volgens google zijn we er steeds bijna, maar dan komt er toch nog iets bij. We staan op een goed moment uit te puffen en te overwegen wat we zullen doen. Een Albanees gezin is in de tuin aan het werk en ik bewonder hun blauwe regen. We raken in gesprek en vragen hoever het aquaduct nog is, ze geven aan dat het nog wel een kwartier lopen is. We weten het niet zo goed, wat zullen we doen. Het is nu al vreselijk steil, veel los grind, we zien het niet zo zitten. De 13-jarige dochter vraagt ons namens haar ouders binnen, dat doen we natuurlijk! Wat een gastvrijheid, koffie, vijgen, limonade en raki worden ons aangereikt. De vader spreekt goed Duits, dus raken we gezellig in gesprek. Over hoe vriendelijk iedereen is, hoe goed de jeugd Engels leert speken en de man geeft ook aan dat alle religies hier goed samen gaan. Hij is christen en zijn vrouw moslima en dat er veel (religieus) gemengde huwelijken zijn. Het is een gezellig uurtje en we zijn steeds meer verrast door dit land en zijn bevolking. Met een tak van de blauwe regen als gift lopen we toch maar terug naar de fietsen. We hebben een prachtige wandeling gehad, gezellige mensen ontmoet en van de uitzichten genoten. Laat het aquaduct maar zitten.

Op de camping hebben we afgesproken met een Nederlands stel, Ad en Corien. Zij hebben al door Albanië gereisd en gaan naar Griekenland, een goede gelegenheid om informatie uit te wisellen! Het is zo gezellig, dat we gezamenlijk eten op de camping en een leuke avond hebben. De eigenaren van de camping runnen ook het restaurant, supervriendelijke mensen en een volwassen dochter die goed Engels spreekt en van alles over haar leven als student in Tirana vertelt.

We zijn nog maar 3 dagen in Albanië en nu al verkocht aan dit land.

de laatste videostaat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *