Highland games en verder naar het noorden

6 t/m 12 augustus

  • 8 augustus woonden we een jaar in onze camper, we hebben hier met iets lekkers bij stilgestaan, gewoon omdat we nog iedere dag genieten van onze reis .

We beginnen deze week met een bezoek aan de Highlandgames in Aboyne. Voor het ontbijt met de camper naar Aboyne gereden en na even zoeken vonden we een enorm parkeerterrein waar we één van de eersten waren. Daar ontbeten en nog even met Boris gewandeld. Het voelde veilig om hem daar in de camper achter te laten. Dus wij op naar de Highland games, dat moet je toch meemaken in Schotland. Een gezellig dorpsspektakel met enorm veel publiek, iedereen was verheugd dat het na 2 jaar weer plaats kon vinden. Kermis, eettentjes, families met picknickmanden, een regenbui en in het midden een groot ovaal waar allerlei wedstrijden plaats vonden. Dansen, doedelzak spelen (uiteraard), hamer slingeren en hard lopen. We hebben ons tussen het publiek op een stoel genesteld en genoten van dit evenement. Kom je in Schotland, probeer dit dan zeker mee te maken!

sporters en jury op het veld

Halverwege de middag rijden we weg van het inmiddels bomvolle parkeerterrein. We gaan richting Inverness en na 2 uur rijden, door weer een fantastisch landschap, vinden vlak voor deze stad in het gehucht Daviot, een P4N #130204, naast een kerkje. Na een uurtje staan we daar met 4 campers. Het is dicht langs de doorgaande weg, nu is er al niet zo heel veel verkeer, maar ’s avonds is er nauwelijks verkeer, dus we slapen dus heerlijk.

Na het ontbijt gaan we naar de Clava Cairns. Een soort hunebedden van 4000 jaar geleden. Indrukwekkende bouwwerken, die ik graag wilde zien vanwege de serie “Outlander”.  Alweer een favoriet die zich in Schotland afspeelt. Zonder de link met deze serie is de plek ook de moeite waard, want ook Rob vindt het mooi en die heeft niets met de serie.

Clava Cairns

We rijden 10 minuten verder naar Culloden, hier heeft, voor de Schotten een belangrijke slag plaats gevonden. Wij lopen over het slagveld, maar genieten vooral van de mooie omgeving en daar blijft het wel een beetje bij. Voor Boris en ons een fijne wandeling!

Er is in de buurt een servicepunt bij een camper en caravan verkoop en dat is wel even nodig, het water raakt op en de wc zit vol. Helaas kunnen we daar op zondag niet terecht. Plannen aanpassen, dus een camping zoeken. We pikken er één uit de campercontact app en dat is een goede keuze! Mooie ruime camping met honden uitlaatplek en super sanitair. Beauly holiday park SC #59972, we blijven hier morgen ook dan kunnen we de was doen want de weerapps hebben beloofd dat morgen de zon gaat schijnen!

Ik doe de was en maak even goed de binnenkant schoon. Rob gaat met de fiets naar het station van Beauly en vandaar met de trein naar Inverness. We hebben geen simkaart meer, dus een nieuwe nodig. Om dit morgen met de camper te doen lijkt ons niet zo’n goed plan en Rob houdt wel van dit soort uitstapjes in zijn eentje. Ik ga met Boris rondje wandelen op de prachtige honden uitlaatplek. Gras paden met daarom heen hoog struikgewas met allerlei wilde bloemen, een plaatje. Helaas loopt de wandeling niet zo goed af. Als ik Boris roep komt hij aangestoven en remt pas op het laatste moment, tegen mijn schenen. 20 kilo hond met een gangetje van 25 km per uur doet pijn. Hij komt wel vaker zo aangestoven en gaat dan altijd langs ons heen. Nu dus niet, ik sta te tollen op mijn benen! Terug naar de camper maar en met een koud washandje mijn schenen koelen. Rob komt terug met een simkaart en zorgt ’s avonds voor het eten, mijn benen doen echt pijn en ik zit het liefst met mijn benen omhoog.

Boris geniet van het buiten zijn.

De volgende dag gaan we verder naar Cromarty, geen officiële plek om te overnachten, maar we staan zo mooi aan de baai, dat we toch blijven staan. (57°40’54.5″N 4°01’57.1″W) Een lief dorpje, met wat winkeltjes en een mooi uitzicht over een baai. Hier worden boorplatforms gebouwd en we zijn misschien een beetje raar, maar we vinden het allebei mooi om te zien.

De rivier in Brora, net in de bocht is de camperplek.

Via Brora, weer een mooi plekje, bij een rivier. Er staan een paar campers en er komt weinig verkeer langs. Rob wandelt vooral met Boris want mijn benen doen nog erg veel pijn. Van hier uit rijden naar het noordelijkste puntje van Schotland. We doen het wel rustig aan, het is ’s morgens prachtig weer, dus…………….rustig ontbijten en koffie in de zon, daarna douchen en opruimen en dan tegen 12 uur pas verder rijden. De zon schijnt niet zo heel veel, dus ieder uurtje zon is genieten. Terwijl er in Nederland een hittegolf op komst is!

We rijden  verder naar John O’Groat, een plaatsnaam die staat voor Jan de Groot. Inderdaad een Nederlander, die in de 15e eeuw heeft gezorgd voor een ferry verbinding met de Orkney eilanden die hier vlak voor de kust liggen. Nu een toeristische trekpleister, voor het eerst komen we ook veel campers en caravans tegen, we zien meer Nederlandse kentekens dan in de 2 weken hiervoor. Maar massaal is het nog steeds niet. Na een uurtje rondkijken gaan we verder en stranden op een parkeerterrein bij een sportcomplex in Thurso. Het lijkt een mooie stad, maar we slaan het over. De volgende ochtend gaan we naar de Wolfburn distilleerderij, helaas zitten ze volgeboekt voor de rondleidingen, we kopen wel een fles whisky voor Oli, die ons heeft verzocht om een fles mee te nemen. We rijden verder naar Strathy baai. Wat een plaatje! Er is een parkeerterrein naast een begraafplaats waar we met een stuk of 7 campers / auto’s staan. Ja ook een paar stoere kampeerders die hun auto hebben omgebouwd tot een kampeerwagen en daarmee door Schotland trekken. We hebben vanaf een hoog duin uitzicht over een prachtige baai, ik waag het er op om weer een wat langer stuk te wandelen en gelukkig lukt het om 4 km te lopen. Mijn schenen zijn ’s avonds wel weer erg gevoelig, maar het kan toch niet zo zijn dat we door Schotland rijden en we geen wandelingen kunnen maken! Dan maar een extra paracetamol.  Boris kan even heerlijk los rennen en gaat helemaal uit zijn dak. Het kost wel moeite om hem bij ons terug te halen als hij andere honden ziet, dan wil hij spelen. Hier moeten we de komende tijd maar even extra op trainen. Wat heeft hij een lol, onder het zand en nat van het water zijn we een uur later weer bij de camper. Dit is toch het allermooiste van Schotland, wandelingen maken op plekken waar bijna niemand is, we genieten er enorm van.

De zon gaat onder bij de Strathy bay.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.