De wonderschone westkust

13 t/m 20 augustus

We rijden naar Durness en komen op een mooie camping terecht, Sango Sands Oasis CC SC#23101. De camping ligt bovenop een klif en we hebben veel ruimte om ons heen. Schotse campings zijn toch heel anders dan wij gewend zijn, nu staan er sowieso niet veel bomen in dit deel van Schotland, daardoor lijken de campings wat bevreemdend. Wij hebben het idee dat het komt doordat het grasvelden zijn met wat verharde paden en glooiingen over de hele camping.  Alleen de plekken met elektra hebben een echt vlakke ondergrond. De rest van de camping heeft geen indeling, je kunt gaan staan waar je wil. Stroom hebben wij niet nodig, ondanks het wat wisselende weer hebben we genoeg aan de zonnepanelen. Zeker als we gereden hebben zijn de accu’s vol genoeg. We wandelen naar Smoo cave, dat is hier 2 km vandaan, een bijzondere grot, die aan één kant is uitgesleten door de zee en aan de andere kant door een rivier. Het is redelijk weer, dus na de wandeling kunnen we fijn buiten zitten.

We besluiten nog een dagje te blijven, Rob is moe van het rijden en ik heb nog veel last van mijn scheenbeen. We zitten hier op een prachtige plek, we lunchen buiten, Rob gaat met Boris de kliffen af en laat hem lekker in de baai rond rennen, eind van de middag nog even met zijn drieën een wandeling, een rustdag vliegt zo voorbij. Een biertje in de pub van de camping, net op tijd binnen, want er vallen dikke druppels regen. Die regen gaat best lang door, dus als het even minder is snel naar de camper want we hebben de regenjassen niet mee! ’s Avonds horen we rumoer buiten en als we gaan kijken is er een prachtige regenboog, fantastische rode luchten, windstil, een heerlijke avond.

een prachtige regenboog in de avond zon

We rijden verder en komen langs een waterval (Loch na Gainmhich Waterfall) die we willen die gaan bekijken, maar er staan nergens bordjes, nauwelijks parkeerplek. We vragen ons af of we wel op de goede plek zijn. We gaan het eerst maar eens bovenlangs proberen, maar er is nauwelijks een pad, de grond is zeiknat, we besluiten terug te gaan. Dan gaan we het beneden langs proberen, een stuk langs de weg en dan de kloof in. Geen enkel bordje of wegwijzer, maar we gaan toch maar. Het is er prachtig! Het is maar 500meter tot de waterval, maar dan wel klauteren over stenen, door modder, er is gewoon geen pad. Boris kan lekker los en die gedraagt zich alsof hij een berggeit is. Vlakbij de waterval komen we een gezin tegen die zeggen dat het echt de moeite waard is, dus klauteren we door. En mooi is het! Ook doordat er verder niemand is, alleen het bulderende water, heel veel midges (hele kleine irritante vliegjes) en wij. Zelfde route terug en de weg weer omhoog naar de camper. Ik besluit wel dat het voorlopig even het laatste inspannende geklauter is. Gewoon wandelen lukt redelijk, maar ik heb teveel last van mijn schenen om dit te doen.

We rijden verder naar Ullapool en overnachten daar op een parkeerterrein P4N #139849 midden in het dorp, samen met nog 6 andere campers. Voor 10 pond (bijna 12 euro)per nacht mag je hier staan. We blijven nog een nachtje in Ullapool, maar op een andere plek. We halen eerst boodschappen bij de Tesco en tanken gas. Daarna rijden we naar Het Royal hotel P4N #161552. Dat wilden we gisteren al, maar toen we belden was het vol. Wel konden we voor vandaag reserveren dus daar gaan we nu staan. Achter het hotel hebben ze parkeervakken voor campers en caravans, voor 15 pond mag je hier staan. Met stroom, water en een toilet dat dag en nacht open is, helemaal prima. Als ’s middags het zonnetje doorbreekt zitten we zelfs nog even buiten. We wandelen door dit leuke plaatsje, bekijken de haven, kopen een kaart en genieten van dit gezellige dorp. ’s avonds eten we lekker en vooral gezellig in een lokale pub.

de haven van Ullapool

We trekken verder en er staan 2 stops op het programma. De eerste is een waterval (Corrieshalloch Gorge National Nature Reserve), een halfuurtje rijden vanaf Ullapool. We rijden vooral langs de kust met zijn vele inhammen, dorpjes en mooie vergezichten. Deze waterval is beter aangegeven dan die van 2 dagen geleden, er staat zelfs een jongeman die ons uitlegt dat we voor de lange of de korte wandeling kunnen gaan, 15 of 30 minuten wandelen. We kiezen de lange, het is een goed begaanbaar pad, die wel wat klimt en daalt, maar goed te doen. Het is hier ook rustig en aangekomen bij de waterval is er zelfs wat drukte. Je mag maar met 6 personen op de hangbrug, als je in het midden staat kun je de waterval goed zien, het is zelfs even wachten! Over de hangbrug nog een klein stukje verder naar een viewpoint dat boven de kloof hangt. Het is een betoverend mooi stuk natuurgeweld., We rijden een klein stukje verder en stoppen dan op één van de parkeerplekken langs de weg we voor de lunch. Mooi uitzicht aan de waterkant, smaakt het broodje extra lekker.

de ommuurde tuin van Invewere

Dan rijden we door naar Inverewe, dankzij een warme golfstroom kan hier van alles groeien, en er is dan ook een botanische tuin aan de kust van de Atlantische oceaan is. Best bijzonder en heel mooi. We dwalen bijna 2 uur door de tuin en als Rob aan het eind nog even op een bankje zit, terwijl ik naar nog wat bloemen kijk, komt er een mevrouw naar Rob toe en vraagt of hij in Mei in Kroatië was. Inderdaad daar waren we toen. Zij vertelt dat we toen samen op een bankje gezeten hebben bij de watervallen van Krka. Ze herkende nu Boris en toen ze ons zijn naam hoorde zeggen en later op het parkeerterrein onze camper zag staan wist ze het zeker. Ze is terug de tuin in gegaan om even een praatje met ons te maken. Bijzonder toch!? Ze heeft zelf ook een Friese stabij en als ik het goed onthouden heb heet die Joris! Wat een leuke ontmoeting.  Ze waren toen een week op vakantie en nu 10 dagen en dan tref je elkaar weer, wat een toeval! Na deze bijzondere ontmoeting rijden we verder en vinden een P4N in een haventje. Met nog één andere camper brengen we de nacht door op een heel mooi plekje in een haventje Gairloch P4N # 299926.

We willen vandaag een flinke afstand rijden, het weer is niet fantastisch en Rob heeft beelden gezien van mensen in midden Engeland in korte broek en hemdjes, daar wil hij op af. We maken ons klaar voor wat meer kilometers te rijden, maar het plan is al na een uur gewijzigd, slecht weer, slechte wegen, druk, er zit weinig tempo in. Als het tijd is voor de lunch staan we bij een kasteel dat min of meer op ons lijstje stond en besluiten we om het kasteel, Eilean Danon, te bezoeken. Het zonnetje schijnt, dus gewoon doen. Het is een mooi kasteel op een prachtige locatie, we vermaken ons hier wel een uurtje. Daarna even rondje met Boris en op zoek naar een P4N die niet te ver weg is. Ons plan voor een dag kilometers vreten is hiermee definitief van de baan. Bij Bun Loyne P4N #316960 vinden we een fijn plekje, mooi uitzicht op Loch Beag. Het weer wordt er niet beter op, dus veel in de camper en voor het eerst enorm veel midges om ons heen. We schieten nog even te hulp bij een stel waar van de vrouw plotseling ziek wordt en van onder en boven alles eruit gooit en zichzelf bevuild, met keukenrol en vochtige doekjes en water geven wat hulp. In een wolk rottige, kleine vliegjes en flink beroerd vertrekken ze, hopelijk naar een hotel waar ze zich op kan knappen. Na het eten is de regen en de aanval van de midges wat minder, dus even een halfuurtje buiten spelen.

kasteel Eilean Dunon

Verder gaan we weer, dit wordt een dag met hindernissen. De wegen zijn afwisselend heel smal, smal en een prima breedte. Op een heel smal stuk wordt er door een Nederlander vriendelijk gezwaaid en ramt meteen daarmee onze spiegel, flinke klap en kapot. Op deze smalle wegen moet je echt je handen aan het stuur houden om zoveel mogelijk links te blijven. Wij hebben gemiddeld 10 cm aan iedere kant over en dat is echt niet veel. We zoeken een plek waar we even kunnen stoppen om de spiegel in ieder geval even provisorisch te repareren, gelukkig hebben we ductape mee! Dan zoeken we ook maar meteen een garagebedrijf waar de spiegel vervangen kan worden, die vinden we gelukkig zo’n 20 km verderop in Fort William. Daar hebben ze camperspiegels op voorraad, het gebeurt vast vaker! Geen originele Fiat spiegel, maar voor ons prima en een uur later is het al klaar!!

spiegel met ductape

Dan verder naar Oban, ik wel een beetje schrikkerig op de smalle wegen en Rob probeert nog meer links te rijden. In Oban wil het niet zo vlotten, er is parkeerruimte genoeg, maar daar mogen we de nacht niet staan, Park4Night geeft nog wel een paar opties maar die zijn vol of veel te smal. We geven het uiteindelijk op en gaan in Oban bij de Tesco boodschappen doen en zijn van plan om verder te rijden naar een haventje een halfuurtje rijden verderop. Als we met onze boodschappen buiten komen is één van de vier camperplekken op het parkeerterrein leeg! Rob gaat op een holletje de camper halen en een paar minuten later hebben we op de valreep een prima plek voor de nacht! Boodschappen opruimen, jas aan en met zijn drietjes lopen we even later langs de kade van Oban, wordt de dag toch nog gezellig afgesloten, biertje op een terras in de zon. Net als we die op hebben en weggaan breken de wolken open voor een enorme hoosbui. Dat hebben we in Schotland inmiddels geleerd, schijnt de zon? Onmiddellijk buiten gaan spelen, want het kan zo weer voorbij zijn. ’s avonds gaan we uit eten, een mediterraan restaurant waar we heerlijk eten.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.