Baskenland

17 t/m 23 september

We rijden naar Logroño, hoofdstad van de Rioja. Ter voorbereiding lezen we het één en ander over de stad, dat doen we altijd kort van te voren. Waar willen we heen? Wat is er te doen? Welke mogelijkheden zijn er om te overnachten? Dat is altijd wel een beetje het huiswerk dat we onszelf geven. Deze keer lezen we dat in Logroño de oogstfeesten de komende 5 dagen zijn, we vallen dus met onze neus in de boter. We gaan zaterdag aan het eind van de middag even de stad in om te kijken wat er gebeurt, maar zijn daar al snel klaar mee. Zo vol met (dronken) mensen, afval op straat, op sommige plekken plakken we bijna op de straat vast van het vuil en de drank. Is dit nou het oogstfeest? 

We staan op een grote P4N #13491 plek, waar het op zaterdag en zondag eind van de middag hartstikke vol staat, want we staan vlak naast het circus en de kermis. Van andere camperaars begrijpen we dat in de hele regio één groot feest gaande is. We willen toch nog een keer de stad in, want we hebben er gisteren weinig van kunnen zien, eerst even met Boris wandelen en dan zonder hem de stad in. De sfeer is nu heel anders, er is muziek in het park en in de stad zijn het vooral feestelijk geklede families die flaneren en op een terrasje zitten. We staan nog even stil bij een manifestatie tegen het rond laten rennen van jonge stieren in de stad, ook een onderdeel van het oogstfeest. Dapper dat deze groep dat aandurft, ze krijgen heel wat boze blikken of worden genegeerd, toch blijven er ook wel wat mensen staan en een enkeling sluit zich bij de demonstranten aan.  We vinden zelfs nog een plek op een terrasje en drinken wat, fijn dat we toch nog even gegaan zijn want het was nu wel gezellig en sfeervol in de stad. Daarna weer terug naar Boris en de camper.

protest tegen het stierenvechten in Logroño

We hebben een plek gevonden bij een klein dorpje, San Vicente de la Sonsierra. P4N #20015 Een prachtige plek! Voor ons de Ebro, de grote rivier van noord Spanje, achter ons op de berg het dorp. We wandelen eind van de middag omhoog om het dorp te bekijken. Daar treffen we Co en Afra, die we beneden op de camperplaats ook al gesproken hebben, het klikt goed samen, dus drinken we samen een biertje op het Plaza Major, waar veel dorpelingen iets komen drinken. Oude mannen doen een spelletje en worden geflankeerd door anderen die het spel van het nodige commentaar voorzien, mannen die uit de wijngaard komen drinken een koffie of een biertje, vrouwen lopen met zeer oude mensen een rondje en drinken ook iets op het plein, erg dorps allemaal en vooral erg plezierig. Wat een verschil met Logroño!

de camper en daarboven het dorp San Vicente de la Sonsierra

We blijven hier nog een dagje en wandelen met Boris door de wijngaarden aan de andere kant van de rivier, hier wordt nog druk geplukt en we mogen de druiven proeven, heerlijk! Bij terugkomst bij de camper gaat het mis!! Boris blijft staan alsof hij iets ruikt, stokstijf staat hij daar. De volgende uren heeft hij steeds meer vreemde verschijnselen, hij kwijlt, beweegt vreemd met zijn kop en wil niet meer drinken of eten en dat gaat uren zo door. We besluiten een dierenarts te zoeken, ik bel nog even met onze dierenarts thuis, die adviseert ook om naar een dierenarts te gaan. We treffen een vriendelijke dierenarts die zo goed mogelijk via google translate met ons communiceert. Ze luistert naar zijn longen, meet zijn temperatuur, ogen en oren worden bekeken, maar daar vindt ze allemaal niets. Ze schrijft stesolid voor, een kalmeringsmiddel, en we krijgen een nummer van een kliniek waar ze meer neurologisch onderzoek kunnen doen en die 24 uur per dag open zijn. Terug in de camper geef ik hem de stesolid, maar dat helpt weinig. Om de beurt zitten Rob en ik bij Boris, het wrijven over zijn keel en lijf vindt hij lekker en hij kruipt ook steeds dicht tegen ons aan. We voelen ons hulpeloos en machteloos, vooral omdat we nauwelijks contact met hem kunnen maken, hij is heel apathisch. We delen de nacht in tweeën, Rob de eerste shift en ik daarna, want we willen hem niet alleen laten. Hij piept veel en is zielig. Om een uur of 1 komt gelukkig de omslag, hij begint te drinken!! 2 flinke bakken vol en als Rob daarna met hem gaat lopen, plast hij ook enorm, dat gaat goed. Rob blijft tot 2 uur op en heeft het gevoel dat Boris nu rustig kan slapen. En dat is gelukkig ook zo, we horen hem de hele nacht niet meer. Als ik om 7 uur naar de wc ga heb ik een hele blije hond, hij springt met 4 poten in mijn armen en is vreselijk uitgelaten en blij! Wij minstens zo blij als hij, want we hebben ons behoorlijk zorgen gemaakt.

blije Boris, blije baas

Het plan was om vandaag verder te rijden, maar na deze onrustige dag en nacht blijven we nog maar een dagje, beetje chillen en Boris tot rust laten komen, de camper soppen en eind van de middag nog even het dorpje in, waar het gezellig is. Er rijden nog veel tractoren rond met druiven, er komt over een paar dagen regen aan en we hebben het idee dat ze voor die tijd alles binnen willen hebben. Boris is weer goed herstelt en na de extra rustdag trekken we toch weer verder, wat een heerlijke plek was dit!

We rijden richting Vitoria- Gasteiz. De naam van de stad is een samenvoeging van de Spaanse en de Baskische naam. Officieel wordt de dubbele naam in beide talen gebruikt. In de volksmond zeggen de Basken Gasteiz en de Spanjaarden Vitoria. Het is de tweede stad van Baskenland met 229.000 inwoners. Op een camperplek net buiten het centrum, zetten we tussen een aantal andere campers die van ons neer. P4N #6556

Plaza Virgin Blanca in Vitoria Gasteiz

Boris leek helemaal herstelt en dat is ook zo, maar vandaag lijkt hij pas echt tot rust te komen en zijn gemiste slaap en stress die hij heeft gehad, maken hem vandaag een echte slaapkop. Goed teken! Al zal hij vanmiddag toch aan de bak moeten want we willen wel even naar het centrum lopen. In het centrum genieten we van de 2 grote pleinen en de mooie gebouwen die er staan, maar het historisch centrum is een rommeltje. De middeleeuwse markt die hier gaat plaatsvinden wordt nu opgebouwd. Het is dus en komen en gaan van busjes, kramen en mensen, dat is in de smalle straatjes niet prettig wandelen en kijken. We houden het maar voor gezien en wandelen terug naar de camper. Zelfs de dag er na slaapt Boris nog veel, wij willen nog wel even terug naar het centrum, want gisteren hebben we niet genoeg gezien naar onze zin. We pakken de fietsen en laten Boris in de camper, erg lang zullen we niet blijven, maar het is zo jammer om weg te gaan van een plek met het idee dat we amper iets gezien hebben. De markt wordt vanmiddag officieel geopend en als wij aankomen beginnen de meeste kramen open te gaan. Ze hebben echt hun best gedaan er iets moois van te maken. Het historische deel van de stad is aangekleed met vaandels, kleden, banieren, de verkeersborden zijn afgedekt met jute en de kraamhouders hebben zich gekleed in historische dracht. In de sporthal die midden in deze wijk ligt en die voor de kraamhouders is ingericht om het toilet en douche te gebruiken zien we nog veel mensen zich omkleden en klaar maken, steltlopers, een reuze draak en hele grote poppen. Het wordt vast een spektakel van jewelste. Wij lopen nog een rondje, drinken wat en gaan dan terug naar de camper. Wel tevreden dat we toch nog even zijn gaan kijken, keren we terug naar de camper, waar Boris heerlijk op tafel zijn zoveelste tukkie doet.

de Arabische markt in Vitoria Gasteiz

Morgen verder richting een park bij een stuwmeer en hopelijk gaat het ons lukken in de loop van de week in Bilbao te komen.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Van Zuid Frankrijk naar Noord Spanje

10 t/m 17 september

We hebben het al vaker over het weer gehad. Nou dan kan deze keer er ook nog wel bij!! We hebben steeds prima weer gehad, maar wel regelmatig met buien. Nu zijn we in tropische temperaturen beland en zijn we blij met een plekje op Camping Municipal Chibau Berria CC SC #59119. Wat volgens ons de voordelen zijn van een camping met deze temperaturen? We staan op gras, asfalt maakt het nog warmer, we staan bij een schaduwrijke boom, bomen zijn er op de meeste camperplekken niet en er is altijd een frisse douche in de buurt. Met een temperatuur van rond de 35 graden zijn dat grote voordelen wat ons betreft.

En op een camping mag je buiten leven.

De week wordt dus heel rustig gestart. Korte, vroege wandelingen met Boris, ook hij heeft het warm en dan is het jammer dat hij niets van water wil hebben. Ik probeer zijn voetzolen te koelen met koud water en een natte lap op zijn rug, maar ook daar moet hij niets van hebben! Voor ons veel lezen onder de boom, een korte duik in zee, we sluiten Boris dan even op in de camper, maar dat kan echt niet te lang. Op dinsdag is de temperatuur iets gezakt, dus we maken een wat langere wandeling langs de kust en genieten van bankjes in de schaduw van het uitzicht. De dag daarna is de temperatuur nog iets gezakt en pakken we de fietsen en rijden door Saint Jean-de-Luz via de kust naar Ciboure en verder nar het fort de Socoa, geen verre rit, maar erg mooi.  Het Fort is een verdedigingswerk uit 1627 met een grote ronde toren en een fantastisch uitzicht over de kliffen en de baai. We genieten hier van een heerlijke lunch, wandelen wat rond en gaan heel even op de terugweg nog Saint Jean-de-Luz voor nieuwe kleren voor Rob. Binnen 5 minuten roepen we allebei, “laat maar”. Het is druk in de winkelstraat en hier zijn waarschijnlijk toch geen winkels waar Rob iets vind. Wel grappig hoe we dat allebei op hetzelfde moment constateren, krijg je als je 35 jaar samen bent.

Op de camping ruimen we op, want we willen verder naar Spanje, al zijn we allebei blij dat we zo een paar dagen gelummeld hebben op deze fijne camping. Op naar Spanje dus, flink gefriemel met de camper door Saint Jean-de-Luz, supermarkt, tanken en een bezoek aan de Intersport waar ze de kleding hebben waar we naar op zoek waren. Rob koopt een korte broek en een paar shirts, dan kan alles wat 2 maten te groot is weg.

Wandelen in Saint Jean-de-Luz.

De afstand naar San Sebastian is nog geen 50 km maar neemt wel de nodige tijd, maar het is erg mooi onderweg, dus als we stilstaan bij de diverse wegwerkzaamheden geeft dat ook gelegenheid om goed om ons heen te kijken en te genieten van het landschap. Er is nog steeds veel wit blik onderweg, campers en caravans en dat merken we bij de camping die we uitgezocht hebben, VOL! Deze camping ligt ook erg gunstig, 5 km fietsen naar de stad, dus er zijn meer mensen die hier wel willen staan. Het was al een smalle kronkelende weg om er te komen, maar de camping die 3 km verderop ligt, op een flinke hoogte heeft een nog smallere weg in de aanbieding. Waarschijnlijk wordt het alleen door de boeren gebruikt en een paar verdwaalde campers, want dat is het enige dat we hier zien, een paar boerderijen, langs een erg smal weggetje en naast ons een hele diepe afgrond!! Ik haal pas weer adem als we bij de volgende camping staan. Camping Igueldo CC sc #11132 heeft gelukkig plek. Hier is het ook druk, ’s avonds staat de camping helemaal vol. We hebben gezellige Engelse buren waar we een tijd mee staan te praten, ze reizen veel en Nederland staat ook nog op hun lijstje. Ze hebben een kaart van Europa en vragen naar tips voor NL. Ik schrijf er dus flink wat namen op, natuurlijk de Hanzesteden, maar ook Dordrecht, Delft, Leiden, Hoorn en natuurlijk Alkmaar.

 ’s avonds bij het uitlaten van Boris is het een drukte van jewelste op de camping, er is brand! In een huis, waarschijnlijk van het personeel, komen dikke rookwolken uit het dak en een groot deel van de camping staat vol met rook. Wij hebben er niets van gemerkt want de wind staat de andere kant op. Twee brandweerwagens en politiewagens staan op het terrein. De brandweermannen zijn met kettingzagen bezig om het dak open te zagen en te zoeken naar de oorzaak. Er is geen paniek en de situatie is onder controle, maar we wachten toch even tot de brandweer klaar is, dat slaapt rustiger. Al met al duurt dat niet lang.

boulevard La Concha

We kunnen hier vandaan niet op de fiets naar San Sebastian, want de camping ligt zo hoog dat we op de fiets niet meer terug kunnen komen. Dat wordt dus met de bus. We besluiten Boris in de camper te laten, de zon schijnt niet, het is zeker niet warm en zonder hem lopen we makkelijker door een stad en na een uur of 4 door een stad lopen hebben wij het ook wel gehad. We besluiten pas halverwege de middag naar de stad te gaan, dan is de siësta voorbij, de winkels weer open en komt het avondleven langzaam op gang. We hebben even oponthoud bij de bus, er worden in het openbaar vervoer mondkapjes gedragen! We zijn niet de enige die hier verbaasd over zijn, net als wij vertrekken er mensen terug naar de camping om mondkapjes op te diepen uit een kastje. Een halfuurtje later, na een mooie rit de berg af, staan we aan de boulevard La Concha, een prachtige wandelpromenade die langs de hele baai loopt. Met mooi gekrulde hekken, prachtige trappen en een gouden strand is het een plaatje. Daar brengen we het eerste uur door, wandelen, bootje kijken, genieten van de gezellige drukte om ons heen. Het is een brede boulevard, het verkeer is daardoor ver weg, dat maakt het extra aangenaam. Vanaf de boulevard lopen we zo het oude centrum in, Parte Vieja. Een prachtige oude wijk, met grote statige huizen, ook hier geen verkeer en veel pinxtos barretjes. Pinxtos lijkt op tapas, maar dan zijn het vaak hapjes op een stukje stokbrood of gefrituurde hapjes met kaas, ham of vis. Alles ligt uitgestald in grote vitrines, dus je kunt goed zien wat je kiest. Het smaakt ons prima en het is een gezellige manier van eten. Bij 3 verschillende pinxtosbarretjes stoppen we voor een hapje en een drankje, heerlijk!! Er is een dansmanifestatie, waarvan de voorstellingen ’s avonds plaats zullen vinden. Wij kijken al even mee bij een generale repetitie op het Plaza de la Constitution. Mooi hoor! De rest van het dansen moeten we laten gaan, we hebben Boris in de camper achter gelaten, we kunnen dus niet te lang weg blijven. San Sebastian, een heerlijke stad! We komen zeker terug, maar morgen verder op zoek naar nog meer moois in Baskenland.

Pinxtos barretje.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Verder langs de westkust van Frankrijk

4 t/m 10 september

In het mooie plaatsje Malestroit P4N# 41740 vinden we een camperplaats en wat voor één! Het is heel groot er kunnen wel 200 campers staan en eigenlijk hadden we verwacht dat het redelijk leeg zou zijn, niets is minder waar, het is hartstikke druk. De camperplaats ligt ook wel mooi, heel dichtbij een kanaal met jaagpaden en woonboten en aan de rand van het dorp. Het is een mooi historisch plaatsje, we wandelen naar de rivier in het dorp en drinken en eten wat in het dorp. Helaas is het de volgende ochtend regenachtig en besluiten we verder te trekken, moeten we niet zo snel meer doen, (we zijn een beetje hardleers, dit hebben we al vaker gedacht!) tussen de buien door is het vaak genoeg droog voor een wandeling of een rondje door het dorp.

camperplaats bij Les Moutiers-en- Retz

We rijden verder naar Les Moutiers-en-Retz P4N plek #204139. Daar maken we een lange wandeling langs het strand, er zijn nog wel wat mensen, maar het is ook een beetje sfeerloos. We blijven hier toch nog een dagje, we hebben een mooie plek, op een landje aan de rand van het dorp en er kunnen hier 4 campers staan, behalve de trein die een paar keer per dag langs komt, maar hele stille rails heeft en een paar auto’s en wandelaars is het hier verder rustig. Het is tijd om ons te verdiepen in Spanje en wat we daar willen zien en doen. Een deel van de dag besteden we dan ook aan lezen, kijken wat we al weten en nog meer kunnen vinden.

We gaan weer verder, Frankrijk is niet onze bestemming hoe mooi we dit land ook vinden. We zijn hier in het verleden met onze kinderen vaak geweest, dus willen we nu verder. We gaan de dag beginnen met allerlei klusjes. Hier in Frankrijk staan bij veel benzinepompen en supermarkten wasmachines en we hebben die nog nooit gebruikt, maar gaan dat nu toch eens proberen. In Frankrijk heb je echt geen campings nodig als je niet wil, er is zoveel geregeld! Veel vrije plekken waar je met je camper mag staan, Veel plekken waar je kunt “servicen” en dus ook wasmachines. Het is gebruiksvriendelijk en er kan enorm veel was in, we gebruiken de machine waar  12 kg in kan. Een half uur later komt het er schoon uit en dan kan de was de droger in. Ondertussen wassen we ook de camper, want de wasstraat staat naast de wasmachines. We hebben gelukkig ook nog tijd voor een kop koffie en dan is de droger ook klaar. We rijden 2 km verder want daar is een servicepunt, vuil water lozen, schoon water erin, wc legen en ondertussen het bed op maken en de kleding die niet in de droger is geweest in de camper ophangen. Dan is het inmiddels ook wel tijd voor de lunch. Het ging allemaal als een speer, zo de was doen is voor herhaling vatbaar, de enige reden om nu nog naar een camping te gaan is als we uitgebreid willen douchen of als we bij een stad zijn.

Na de lunch nog even uitgebreid boodschappen doen, gas en diesel tanken, de brandstofprijzen zijn hier de afgelopen dagen flink gezakt! Dan gaan we nog even een stukje rijden, we hebben best lekker weer, maar toch ook nog veel buien en daar willen we vanaf. De bedoeling is om in Les Sables-d’ Olonne een plekje te zoeken, maar daar is het zo druk, na 3 plekken geprobeerd te hebben besluiten we het een paar kilometer buiten dit stadje te proberen. Daar vinden we een allemachtig mooie plek! P4N #354259.

uitzicht vanuit de camper

We slapen onrustig, het waait hard en regent met flinke buien, maar het is hier zo mooi, dat we dat voor lief nemen. Helaas is dat ’s morgens nog steeds zo, want we hadden hier graag een dagje willen blijven. We hebben nog eens even goed naar de weerberichten gekeken en we besluiten om nog zuidelijker te gaan. Voor vandaag wordt dat Pons. We denken allebei dat we hier eerder geweest zijn, want de naam komt ons bekend voor. Als we in het dorp zijn zien we echt niets bekends, vast toch in het verleden een keer langs gereden en deze niet zo Franse naam onthouden. We vinden een P4N #136995 bij het treinstation, treinen rijden hier nauwelijks, wel een paar bussen en wat auto’s, maar verder is het hier stil. We verleggen wel duidelijk onze grenzen, een half jaar geleden hadden we dit in ons eentje geen fijne plek gevonden maar nu is het prima, we raken er steeds meer aan gewend. We wandelen door het dorpje en genieten op een terras van een biertje. We brainstormen over wat we nu willen, waren we steeds een beetje op de vlucht voor de buien, nu komen er een paar snoeihete dagen aan. We besluiten naar de kust te gaan, naar Saint Jean de Luz, hier zijn we 2 jaar geleden ook geweest en weten daar een fijne camping en dan gaan we even chillen en van de zon genieten. Het is onderweg nog steeds behoorlijk druk met campers, we besluiten dan ook maar te reserveren en dat lukt, heel verstandig blijkt de volgende dag.

Brainstormen in Pons

Flink wat kilometers en een stuk snelweg van Bordeaux naar de kust komen we aan op de camping en het is er ramvol!! Iedereen die onderweg is zoekt nu blijkbaar de zee op, er zijn hier meerdere campings en ze lijken allemaal vol te zitten!!  We zijn blij met ons plekje, al gaan we de volgende dag nog wel even verkassen naar een iets beter plekje met meer schaduw en meer ruimte. Hier gaan we ons wel een paar dagen vermaken.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Van Engeland naar Normandië

28 augustus t/m 3 september

op de boot naar Frankrijk

We gaan Engeland definitief verlaten, wel met een dubbel gevoel, we zijn hier namelijk echt niet uitgekeken. De tweede spiegel die sneuvelde was wel de druppel. Rob kon er niet van genieten om door dit mooie land te rijden, zo intensief was het. Zaterdagavond zijn we aangekomen op het parkeerterrein bij de ferry in Poole en hebben daar met nog een stuk of 10 andere camperaars de nacht door gebracht en dat was best gezellig op het parkeerterrein, iedereen had wel zin in een praatje. Zondag om 8.30 uur varen we de haven uit. Boris moet deze overtocht in de camper blijven en dat is prima, hij kan, als wij op stap gaan ook al zo’n 5 uur alleen blijven, dus dat lukt nu ook. De tafel is wel zijn favoriete plek als wij er niet zijn, maar dat moeten we dan maar voor lief nemen. Hij is wel erg blij als we terugkomen en begroet ons alsof we dagen weg geweest zijn. Het gaat verder ook goed met hem. De laatste week hebben we hem veel los laten lopen op het strand en hij komt steeds sneller als we hem roepen, zelfs als hij in de verte met andere honden speelt. Dat vinden we alle drie prettig, daardoor kan hij makkelijker loslopen en dat is fijn! Sinds begin juni slaapt hij ook niet meer in de bench, maar op één van de zitplaatsen die we met een laken hebben afgedekt, de andere zitplaatsen bedekken we met spullen als we gaan slapen en Boris ligt dan op de grond of op zijn zitplaats. Dat gaat prima! We zijn ook nog steeds heel blij met hem, hij wordt wat rustiger en is een gezellig en lief maatje.

Vanaf de boot rijden we in 10 minuten naar een enorm terrein bij een museum in de haven van Cherbourg, waar campers gratis mogen staan, er zijn goede voorzieningen: er is drinkwater, we kunnen vuil water lozen, toilet reinigen en dat allemaal gratis, Frankrijk is een vriendelijk camperland!

De volgende dag beginnen we met een garage te zoeken voor, uiteraard een nieuwe spiegel. Bij de tweede besluiten we het hier te regelen, de spiegel is niet op voorraad, maar zal er woensdag zijn. Daarna boodschappen doen, een mooie grote, dure Intermarche, maar dat hoort bij de beleving van in Frankrijk zijn, daarna gaan we wel weer naar de Lidl! Bij de bakker halen we brood en een gebakje, want ik ben jarig.

Daarna rijden we naar een parkeerplek net buiten de stad, een klein plaatsje aan het strand, een haventje en een mooi pad voor een wandeling. Na de lunch gaan we dat dan ook doen, een heerlijke wandeling, genieten van zon, zee en wind. We blijven hier niet staan om te slapen want er staat windkracht 5 en dan is zo open en bloot met de camper staan niet fijn. We keren eind van de middag terug naar het terrein bij de haven en met veel moeite vinden we daar een plekje. Samen koken we en genieten van de avond. Tussen door veel telefoontjes uit Nederland, de kinderen, de moeder van Rob, vriendinnen, zo fijn om iedereen te spreken! Dat zijn voor mij wel een beetje heimwee momenten, maar die neem ik dan maar voor lief, het is vooral fijn om even de tijd te nemen om bij te kletsen!

jarige job

We blijven op het parkeerterrein staan, vlak naast museum “Cité de la Mer” en Rob wil daar graag naar toe, mij spreekt het niet zo aan dus ik blijf in de camper en ga schoonmaken. Al lukt dat niet helemaal, we staan op een plek waar veel gelopen wordt, ook met honden en daar reageert Boris heftig op. Nu Rob weg is lijkt dat nog wel meer, alsof Boris extra zijn best moet doen om op te passen. Er zit even niets anders op dan het soppen te staken en Boris wat aandacht te geven. Rob komt een paar uur later terug, helemaal enthousiast over het museum, het is een maritiem museum met verschillende onderdelen. Duikboten, waaronder de grootste nucleaire duikboot ter wereld, waar Rob met een audiotour door heen is gedwaald. Er is ook een afdeling waar veel over de onderwater wereld tentoongesteld wordt, met uiteraard vissen, maar ook veel omtrent  vervuiling en het klimaat. Daarnaast is er ook nog een jugendstil hal waar o.a. de Titanic is vertrokken, maar ook andere grote cruiseschepen die naar o.a. Melbourne, Monte Video en Sidney zijn gevaren en de hal lijkt nog steeds in gebruik. Volgens Rob moet ik ook even gaan en hij heeft gelijk, het is inderdaad een mooi museum!

Daarna maken we nog een wandeling door Cherbourg, niet een spectaculaire stad, maar er zijn mooie straatjes, we lopen in de zon en genieten van het buiten zijn. Tussendoor ook de camper nog even verder schoon gemaakt, Jeetjemina wat heeft zo’n hond veel haar, echt iedere dag vegen of zuigen en als ik klaar ben komt Boris binnen en schudt zich eens even lekker uit, hup, alles weer vol met haar! We maken ons er maar niet te druk om, we proberen Boris wel het commando “Boris schudden” te leren zodat hij voor hij de camper in gaat zich uit schudt, maar dat wil nog niet erg lukken.

Na het ontbijt, de serviceplek nog even bezoeken voor water en toilet, boodschappen doen, tanken, even naar de action voor wat kleine spulletjes en dan naar de garage. De spiegel is binnen, ze gaan meteen aan de slag! Ze doen echt hun best, maar ze hebben een LED lampje en dat geeft een hysterisch knipperend geluid als Rob de richting aanwijzer aan zet. Morgen hebben ze een ander lampje. We gaan maar terug naar “ons” parkeerterrein voor nog een dagje Cherbourg. We maken nog een wandeling door de stad, maar hebben het inmiddels wel gezien. Terug naar de camper, eten en aan de vlog en blog werken.

de haven van Granville

Vandaag lukt het wel! Ander lampje er in en de richtingaanwijzer tikt zoals het zou moeten, we kunnen verder op pad. We rijden eerst richting Granville, een stadje aan de kust, geen idee of het wat is, maar een goede rij afstand, dus we zien het wel. We gaan staan op P4N plek #446, op korte loopafstand van de haven het bovendeel van het stadje. Volgens google is het, het Monaco van het noorden! Nou dat valt gelukkig reuze mee, verder klopt de beschrijving wel. “Je kan er heerlijk flaneren, oesters slurpen en champagne drinken. Er hangt een fijne sfeer en er valt genoeg te zien en te doen”. De oesters en champagne hebben we laten staan, maar verder is het een erg leuk stadje. Een haven vol met vissersboten, zeilbootjes en grote antieke zeilboten en dat geeft reuring en veel om naar te kijken. De oude bovenstad is een juweeltje met uitzicht aan twee kanten over de zee en eb en vloed zijn van die hoogte goed te zien. Precies een plaatsje waar wij warm voor lopen, het lijkt wel een beetje op Honfleur, maar dan kleiner en veel minder toeristisch. ’s Avonds gaan we uit eten, maar kunnen het niet echt vinden, het wordt dus een simpel hapje in een soort kroeg, ook prima!

We rijden verder naar Rennes, een vrij grote stad. Onderweg op een mooi plekje geluncht en daarna nog naar een militaire begraafplaats. Wat een aantallen slachtoffers zijn er toen gevallen en wat een mooie gedenkplaatsen zijn dit. Er is een kapel met grote mozaïek wanden over de invasie bij Normandië en het verloop van de einde van de oorlog.

militaire begraafplaats

Daarna rijden we door naar Rennes, daar is een mooie camping, Des Gayeulles CC #1271, op fietsafstand van de stad, we blijven er voor kiezen om bij grotere steden op een camping te gaan staan.

Inmiddels zijn we, als ik dit tik, 5 dagen in Frankrijk. We hebben het er een paar keer over gehad of het een goede beslissing is geweest om Engeland te verlaten en we zijn er allebei tevreden over. Een nieuwe spiegel was waarschijnlijk echt een probleem geworden, want in Engeland is de rechter spiegel anders gevormd dan op het vaste land. Rob zit weer fluitend (als hij zou kunnen fluiten) achter het stuur, ik zit er ontspannen naast en de temperatuur is een stuk aangenamer. Kortom, we hebben er goed aan gedaan!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.