We rijden naar Albacete om op een park4night plek aan de rand van het centrum te overnachten. De 8 plekken die er zijn staan vol en daarom heen staan ook de nodige campers. We kunnen ons er tussen friemelen maar dan staan we zo dicht heel elkaar, dat willen we niet. Rob vindt al snel een ander plekje 14 km verderop, en dat is goud! Was de plek in Albacete bijna op een rotonde, hier in Chinchilla de Monte-Aragon is een heel ruim parkeerterrein, waar nauwelijks verkeer is, servicevoorzieningen en lekker veel ruimte. Superplek! Wat is dat toch fijn in Spanje, heel veel dorpjes hebben een plek voor campers met voorzieningen, gratis! Natuurlijk proberen we op die plekken ook een boodschap te doen of biertje te drinken zodat we ook iets teruggeven voor zo’n mooie plek.
Voor we de volgende ochtend gaan rijden maken we eerst een wandeling door het dorp. We zien boven het dorp een kasteelmuur uitsteken, die hadden we gisteren toen we aan kwamen rijden ook al gezien. Grappig hoe dat dan lonkt, toch even naar boven lopen! Wat een prachtig dorpje, op zaterdagochtend zijn er veel mensen op straat, dat maakt het gezellig. Om 11 uur lopen we langs een taverne en daar zitten mensen aan het ontbijt, broodje in de ene hand, biertje in de andere hand. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen!
Het is echt een leuk dorpje, nauwe straatjes, mooie kerk, in ieder geval van buiten, van binnen veel barok. Naar mate we stijgen zien we meer schoorstenen op straat, als je dan over een muurtje kijkt zie je een verdieping lager een huis. Er zijn veel huizen in de rotsen ingebouwd en die zijn ook allemaal wit geschilderd. Wij zijn nog steeds niet boven, hoger en hoger gaan we. Het dorp ligt echt op een enorme bult, want steeds als we een uitzichtplek hebben zien we ver in de diepte vlak land. Na ruim een half uur omhoog lopen staan we aan de achterkant van het kasteel van Chinchilla. We hebben Boris mee, dus gaan we niet naar binnen, maar genieten van het uitzicht op de vlaktes en het dorp beneden ons. Dan is het tijd om weer naar beneden te lopen, we hebben de lange route omhoog genomen en nemen een korter pad naar benden. Altijd een goed idee om voor we gaan rijden nog even een wandeling te maken, we hebben voor morgen een afspraak staan met vrienden, anders waren we hier nog wel even gebleven.
We lunchen, Rob loopt buiten om nog even een opname voor de vlog te maken en wordt aangesproken door Martin! Wat is de wereld toch klein, hoe vaak denken we dat niet, in ieder geval is Spanje klein, haha! Martin (bijnaam lampie 2.0)en Lida zijn meegeweest met de eerste groepsreis van Endless on Wheels en zij zijn daardoor bevriend geraakt met Margot en Ralph die ook met die reis mee waren, en die inmiddels ook een groep gaan begeleiden voor Endless. Snappen jullie het nog? Gewoon een superleuke toevallige ontmoeting en al snel staan we een uur te kletsen over van alles wat een camperaar bezig houdt. We gaan elkaar vast nog weleens tegenkomen.
Wij rijden richting de kust en hebben bij camperplaats Los Buenos Vivantes gereserveerd, we komen dichterbij de kust en dat merken we goed. Veel meer verkeer, bebouwing en we weten dat het hier niet eenvoudig is om zo maar een plekje te vinden. Normaal vinden we dat prima, maar we willen nu toch wel in de buurt van onze afspraak staan. In dit gebied wonen heeeeel veel Nederlanders en Engelsen en de meeste camperplaatsen zijn dan ook van buitenlanders. Wij vinden een kleintje, die nog in opbouw is, met maar 4 plekken. Helemaal prima voor nu, we zijn op fietsafstand van onze lunchafspraak.
De volgende ochtend halen we de fietsen en fietskar tevoorschijn en rijden 6,5 km naar Hondon de los Frailes. We gaan lunchen met Fred en Helmy die we 2 jaar gelden in Spanje hebben ontmoet en afgelopen september zijn we op het verrassingsfeestje voor Fred zijn verjaardag in Duitsland geweest. Nu ontmoeten we elkaar hier weer, hoe gezellig. Ze hebben hun vrienden bij wie ze aan het klussen zijn meegenomen. het wordt een gezellige middag, voor het eerst sinds tijden volop zon, lekker eten, goed gezelschap en een drankje. Er is ook hier weer veel te bespreken, het camperleven, hoe ieder dat op zijn eigen manier invult. Wilma en Ger, die inmiddels hier een huis hebben gekocht en permanent in Spanje wonen hebben weer heel andere ervaringen en dan vliegt een middag voorbij.
Het camperleven heeft ook een keerzijde, je bent niet in de buurt van de mensen thuis. De vader van mijn jeugdvriendin is overleden en wij zijn ver weg. Gelukkig niet zo ver weg als 2 jaar geleden toen haar moeder overleed. We zaten toen ver in Marokko en naar huis gaan was toen geen optie. Nu ziten we vlakbij Allicante en ik besluit nu wel naar de uitvaart te gaan, zo fijn dat dat kan. Donderdag heen en zaterdag terug, het kan gewoon.
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
