We willen nog een paar dagen genieten van de zon en de warmte, want met temperaturen tussen de 20 en 25 graden is het heerlijk aan de kust. Het is niet zo dat we met een stoel of handdoek naar het strand gaan, maar hoe lekker is het om buiten te ontbijten, lunchen en af en toe avondeten? Daar tussendoor wandelen en buiten rommelen.
de baai voor de camping
Dus op zoek naar een plekje, er zijn echt al veel campings dicht, maar bij Sainte-Croix, een stukje ten westen van Marseille vinden we camping Les Tamaris. Deze ligt aan een baaitje en het is heerlijk om hier een paar dagen te vertoeven. We beginnen natuurlijk met de was, binnen 2 dagen hebben we 5 wassen gedraaid en weer weggewerkt. Wat we hier vooral doen is wandelen met Boris langs de kust en op de fiets boodschappen doen. En verder? Genieten we van het heerlijke weer, een boek lezen, uitgebreid de krant doorspitten en al rommelend zijn er zomaar 4 dagen voorbij! Ik heb het al eerder in een vlog gezegd, langzamerhand leren we rustiger te reizen. Het helpt dat Frankrijk niet nieuw voor ons is, dus de behoefte om van alles te zien en te doen is ook wat minder dan wanneer we naar nieuwe bestemmingen reizen.
wandelen langs de kust
Via het binnenland rijden we weer terug naar de kust. In het binnenland hebben we één nachtje op een camperplaats in Cabasse gestaan, maar die lag nogal lastig om een wandeling te kunnen maken. Dan moesten we echt 1,5 km langs een smalle, bochtige weg lopen om ergens te komen. Dus rijden we verder, toch nog een keer op zoek naar een plekje aan de kust. Het kost ons heel wat tijd om uiteindelijk te constateren dat tussen Fréjus en Monaco gewoon geen vrije plekken te vinden zijn. We zien ze wel, campers die in parkeervakken naast de weg staan of dwars voor een verlaten gebouw, maar dat voelt voor ons niet goed.
de zee en de zon, hier houdt het op!
Alle parkeerterreinen in dit gebied hebben hoogtebeperkingen, hoger dan 1,9 meter kan er niet op, daar is plek genoeg! We bekijken nog een paar P4N plekken met prachtig uitzicht, maar daar is het nu vol en kunnen we nauwelijks op rijden. We kiezen eieren voor ons geld en trekken het binnenland in. Gelukkig hebben we op een goede plek geluncht, waar we ook een klein uurtje met Boris in een park hebben gewandeld, dus we kunnen wel even verder. Ter hoogte van Monaco, afslag dure auto’s, rijden wij de bergen in. Een prachtige route, smalle wegen, fantastische vergezichten, maar inmiddels ook wel beetje moe komen we aan op de camperplaats in Sospel. Een bergdorp met 2 campings, beide gesloten voor de winter en aan de rand van het dorp een camperplaats.
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
Dit wordt een lastig verhaal, meestal komen de woorden om een stuk te schrijven vanzelf, maar nu niet! Eigenlijk kan ik alleen maar in superlatieven schrijven, want tjonge, jonge wat is de Mont Ventoux overweldigend mooi. Ik zal het toch proberen………………………..
op weg naar de top
We rijden op een mooie, zonnige dag de Mont Ventoux op! Het is nog redelijk vroeg, dus nog maar weinig verkeer. Natuurlijk is het overgrote deel van het verkeer fietsers. In alle soorten en maten, mannen en vrouwen in strak lycra, een gezin met kinderen, een man in spijkerbroek op een elektrische stadfiets en van heel jong tot best wel op leeftijd. Wij rijden rustig met de camper omhoog, dat telt niet voor iedereen, er zijn ook chauffeurs die als een dolle tussen de wielrenners door schieten. Als we bijna boven zijn komen er ook al fietsers naar beneden, die zijn vanmorgen vast al heel vroeg begonnen.
we zijn er bijna
Het is echt bijzonder, wat een berg is dit! Wat een uitzichten, zeker als we éénmaal boven de boomgrens komen, het is hierboven bijna wit en we zijn zwaar onder de indruk! We vinden een parkeerterrein waar we de nacht door kunnen brengen. En dan snel naar buiten, Boris aan de lijn en lopen. Via een kiezelpad lopen we het laatste stuk naar de top. Dat gaat niet snel, we stoppen steeds om van het uitzicht te genieten en even uit te puffen, want het is behoorlijk steil.
op weg voor het laatste stukje
Voor we het allerlaatste stukje lopen, gaan we nog op een traptrede zitten om van het uitzicht te genieten. We raken niet uitgekeken! Een stuk beneden ons komt een man naar boven gelopen met een imposante herdershond. Ik herken hem van de camperplaats en als hij boven is maken we een praatje. Zijn hond was al iets eerder boven en kwam bij ons om Boris zijn waterbak leeg te drinken. De man vertelt dat hij 7 uur gelopen heeft over 17 km! Wauw! Wat een prestatie en dan gaat hij ook terug lopen!
de avond valt
Wij lopen daarna de trap op en zijn dan echt op de top. Hier is het inmiddels een drukte van belang. De fietsers die boven aankomen houden hier pauze, er wordt flink gegeten en natuurlijk wil iedereen op de foto met zijn/ haar fiets! Het doet mij denken aan de sfeer in Santiago de Compostella, waar de lopers en fietsers van de camino zich verzamelen. Het is hier niet zo massaal, maar de euforie is er niet minder om.
zie je de paraglider?
Via de weg lopen we terug naar de camper, waar een mevrouw heel enthousiast op ons af komt gelopen. We herkennen dat inmiddels, als iemand zo resoluut op ons af komt is het naar alle waarschijnlijkheid een volger. Dat klopt in dit geval ook, Wilma begroet ons hartelijk en vindt het erg leuk om ons in het echt te zien, even later komt Theo er ook bij en is het al snel erg gezellig. Wij moeten nog even aan het werk om vlog en blog af te maken, maar spreken af om ’s avonds bij hun iets te drinken. Dat hebben we natuurlijk gedaan en ook dit was weer een gezellige ontmoeting!
ochtend op de Mont Ventoux
We genieten volop van de waanzinnige vergezichten op de Alpen, de zonsondergang is fantastisch mooi en we zetten de wekker voor de zonsopkomst. Rob besluit te blijven liggen als de wekker gaat, ik twijfel. Toch ga ik eruit, dit maak je niet vaak mee en dus loop ik om iets over half 8 de berg weer op. Daar heb ik geen seconde spijt van! Wat is het mooi om de omgeving lichter te zien worden, zoveel tinten grijs en rose, het is niet te beschrijven zo mooi. Helemaal boven aangekomen is de zon al op, ik had eerder op moeten staan, maar toch geniet ik met volle teugen van het schouwspel.
Rond 9 uur ben ik terug bij de camper en ga met Boris lopen, Rob maakt ondertussen ontbijt en na de koffie, opruimen en Wilma en Theo gedag zeggen rijden we weer naar beneden. We willen de terugweg rijden voordat de massa wielrenners dat doen, want daar willen we niet tussen rijden, dat gaat namelijk zo idioot hard, dat is geen pretje. Het gebeurt gelukkig ook maar één keer, maar die gast blijft wel met een snelheid van 60 km per uur tegen de camper aanplakken.
herfstkleuren op de berg
We bezoeken een supermarkt en omdat het nog vroeg is brengen we ook een bezoek aan Saint-Remy-de-Provence. Het dorp waar Vincent van Gogh opgenomen is geweest, zijn oor afsneed en enorm productief was. Het is zaterdag, druk, veel gezinnen aan de wandel, toeristen, horeca en winkeltjes, voor mij is het allemaal teveel. De overgang van die prachtige berg naar dit ietwat mondaine plaatsje kan ik even niet handelen. Rob kan dat beter en geniet van de drukte.
een terrasje in Saint-Remy-de-Provence
We blijven niet al te lang want we moeten nog een overnachtingsplek zoeken. Al snel vinden we zo’n 10 minuten rijden buiten het dorp een parkeerterrein bij een bos. Het is hier op zaterdagmiddag een drukte van belang met wandelaars, maar naar mate de middag vordert wordt het steeds stiller en staan wij nog met 5 campers op het terrein. De volgende ochtend zijn de eerste wandelaars er al heel vroeg, grote groepen vertrekken met flinke rugzakken op de bossen in. Wij maken ons klaar om verder te trekken want vandaag willen we naar de Middellandse zee.
mooi plekje in de Camargue
We vinden een mooie vrije plek op de vlaktes van de Camargue, dit waterrijke gebied, vol meertjes, moeras- en grasland, duinen en bossen is enorm groot. Het hele gebied waar wij staan is beschermd gebied. Wij dachten in eerste instantie dat Boris hier lekker los kon rennen, maar de bordjes geven aan dat hij niet buiten de paden mag. Al wij een rondje om gaan kan hij wel los want dan rent hij voor ons uit en kan hij toch even bewegen. De volgende dag pakken we de fiets en hobbelen over gravelpaden, oude asfaltstroken en zand naar Saintes-Maries-de-la-Mer. Het is prachtig om door dit vogelrijke gebied met talloze flamingo’s te fietsen. In het havenplaatsje met een klein oud centrum zijn toch nog redelijk wat mensen op de been. We zoeken een terrasje en genieten van een lunch in de schaduw, want we hebben nog steeds fantastisch weer en in de zon eten vinden wij te warm. Op de terugweg laten we Boris het eerste stuk uit de fietskar, we moeten door grote zandhopen en op de heenweg heeft Rob zijn fiets met kar en hond er doorheen getrokken, maar dat is gekkenwerk. Boris vindt het prima, blijft goed in de buurt, rent met ons mee tot de volgende zandhoop en gaat dan in de schaduw zitten kijken hoe wij ploeteren. Ook het laatste stukje naar de camper mag hij los, even de poten strekken van het gehobbel in de kar.
op de fiets over de vlaktes
Als we net in bed liggen begint het te regenen, eerst zachtjes, dan heel hard, dan is het weer even stil en dan begint het opnieuw. We hopen allebei dat we morgen nog wegkomen! De ondergrond waar we op staan is dikke klei. Dat merk ik ’s morgens als ik Boris uitlaat, we zuigen vast in de klei en de 3 meter van de camperdeur tot op het wegdek, dat bestaat uit gravel, is het even stevig ploeteren. Terug bij de camper heeft Boris moeite om de camper in te komen, zijn poten zuigen helemaal vast. De rubbermatjes die wij voor de deur hebben liggen verdwijnen in de slijk als ik er op ga staan om mijn schoenen uit te doen. Daar zit zeker 5 centimeter klei aan vast. Voor ik naar binnen ga ruim ik eerst de matjes op, doe mijn schoenen in de garage en ga op mijn rubber klompen de camper in. Schoonmaken komt wel als we op een andere plek staan.
genieten op een mooi plekje
Dan komt het spannendste moment! Wegrijden zonder vast te komen zitten, we slippen even, maar Rob weet ons op het gravel te krijgen en we slaken allebei een zucht van verlichting! We rijden! Voorlopig is de zon ons goed gezind aan de Franse kust, dus blijven we nog even aan zee.
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
Als vlogger en blogger, ja dat zijn we inmiddels toch echt wel, zijn er zo van die mijlpalen. Dat heeft meestal met aantallen te maken. De eerste 500 volgers, toen 1000, daarna voor het eerst geld voor onze vlogs! Het zijn toch steeds aantallen waar we heel blij van worden. Na 2000, kwam 3000 en deze week was daar onze 4000ste abonnee, dus dank je wel! Voor het kijken, lezen, reageren en alle tips !! Jullie kunnen het niet zien, maar we glunderen er best een beetje van. Dus feest, hoera!
Saoû
Uiteindelijk zijn we nog een dag in Saoû blijven staan. Ik voelde me niet zo fit, dus is Rob alleen met Boris op stap gegaan voor een wandeling van een uur. Boris kon weer los klimmen en klauteren en Rob die duidelijk geen jonge hond is moest af en toe op handen en voeten omhoog. Ze komen allebei weer opgefrist terug bij de camper. Het weer is nog steeds prima, al maakt de wind het wel lastig om buiten te zitten.
verder maar weer
Dan is het na 3 nachten toch tijd om verder te trekken, want we hopen aan de kust te komen. Als we echter zoveel mooie plekjes blijven tegen komen kan dat nog weleens lastig worden. We rijden maar 15 minuten, komen door een kloof met tunneltjes, een dorp met veel wandelaars en dan in een dorpje met een serviceplek en hier kunnen we overnachten. Het servicen doen we onmiddellijk, want de wc’s zijn aardig vol en we kunnen ook wel wat water gebruiken. De plek zelf keuren we af, de bomen hebben laaghangende takken, er staan veel auto’s en geen campers. We rijden door naar onze volgende keuze.
uitzicht op Puy-Saint-Martin
We hebben in Park4night een aantal camperplekken in dit gebied uitgezocht, dus daar zit er vast wel een tussen die ons beter aanspreekt. In Puy-Saint-Martin vinden we een prachtig plekje! Midden in het dorp, het lijkt wel een voormalige camping. Mooie ruime plekken op het gras, voorzieningen en midden in het dorp. Boris en wij zijn wel toe aan een wandeling en we zijn nieuwsgierig naar de omgeving. We struinen door dit ozo Franse dorpje, smalle straatjes, gekleurde luiken, bloembakken, beetje nieuwbouw en uiteindelijk staan we op de top van het dorp, naast het Christusbeeld. Wat een uitzicht, het is hartstikke helder!
van de Drôme naar de Provence
Terug op de CP worden we aangesproken door Marianne, een trouwe volger. Ze herkent ons en vindt het leuk om een praatje te maken. Haar man Hans komt er ook bij en voor we het weten hebben we hele gesprekken met elkaar. Hans en Rob hebben zelfs op dezelfde PA gezeten in Alkmaar! We hebben een gezellige klik met elkaar, er wordt heel wat afgekletst met zijn viertjes. Wij blijven er van genieten hoe enthousiast volgers zijn die we tegenkomen over wat we maken.
we vieren ons feestje, 4000 abonnees!!, op een terras
Na 3 nachten rijden wij weer verder, de wind blijft fris en we hopen eigenlijk op nog iets beter weer. Marianne en Hans geven ons de tip om naar Bédoin in de Provence te gaan. Tips zijn altijd welkom, dus dat wordt onze bestemming. We hebben een prachtige rit, alweer. We zien de eerste grote cactussen, pijnbomen en heel in de verte verschijnt de Mont Ventoux. Dit is duidelijk een toeristischer gebied, meer winkeltjes en kroegjes in de dorpen, maar dat vinden wij in deze tijd van het jaar niet erg, want echt druk is het niet. Net als in het vorige dorpje is de camperplaats in Bédoin dichtbij het centrum. Daar kunnen we echt van genieten, rugzak of tas mee en lopend een broodje halen, boodschappen doen, een wandeling door het hoger gelegen deel van het dorp en een biertje op een terras. We doen verder niet zo veel, Rob heeft een spier in zijn rug verrekt, dus alles kost wat meer moeite. Daarom is het dubbel zo fijn om dicht bij het dorpje te staan.
We hebben bij de tourist info ook informatie over de omgeving gehaald. De wandelroutes waar we om vragen krijgen we niet! Ze legt ons uit dat het jachtseizoen is begonnen en ze vertelt ons dat het absoluut niet veilig is om de bossen in te gaan. We zijn er even stil van! Ok dus niet de bossen in, nou willen we op dit moment toch niet echt ver, maar hier hadden we dus echt niet over nagedacht. We houden het dus maar bij korte wandelingetjes in de buurt en genieten enorm van het mooie weer. We lunchen buiten, kunnen zelfs een keer ’s avonds buiten grillen. Ondertussen denken we ook na over het vervolg van onze trip, op Polarsteps worden we door diverse mensen aangemoedigd om de Mont Vantoux op te gaan, dus dat wordt onze eerst volgende stop.
gaan we de top van de Mont Ventoux halen?
P.s. Het was lange tijd niet mogelijk om te reageren op de blog. We werden lastig gevallen en onze provider gaf aan dat we maatregelen moesten nemen. We hebben dan ook de mogelijkheid om te reageren afgesloten, maar dat is inmiddels 2 jaar terug en we gaan het gewoon weer proberen. Dus, als je iets wilt vragen, vertellen of delen dan kan dat weer! We horen graag van jullie. Reageren kan natuurlijk nog steeds ook onder de vlog.
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
We hebben getwijfeld……………. en gekozen, we gaan richting het zuiden! Hoever en waar, we zien het wel! Voorlopig willen we een beetje zon en mooie plekjes, moet lukken toch!?
onderweg naar de zon
Van Pont-a-Mousson rijden we de snelweg op, we blijven rijden tot het weer beter is. Gelukkig is dat na 400 km. Stel je voor dat de zon aan de Middellandse Zee nog niet tevoorschijn was gekomen? Zover komt het gelukkig niet, ter hoogte van Lyon verdwijnt langzaamaan het grijs voor wittere luchten en hier en daar wat blauw erin, hoera!
blauwe lucht en zon!
Bij aankomst in Pérouges eerst even tanken en boodschappen doen. Dat gaat soms niet zo eenvoudig met een camper als het lijkt. Het kost wat moeite om ons door het dorp Meximieux te worstelen, over het parkeerterrein te manoevreren om bij de benzinepomp te komen. Dan via het dorp Meximieux terug, waar we stil komen te staan omdat een auto voor ons er de brui aan geeft, gelukkig is Rob niet voor één gat te vangen en kan hij goed inschatten wat er wel of niet kan met de camper. Dat betekent in dit geval over een midden scheiding van de weg hobbelen, er komen even geen tegenliggers aan en verder maar weer.
mooi plekje op het parkeerterrein in Pérouges
Op het parkeerterrein van Pérouges is het even puzzelen hoe het hier werkt, maar na wat gemopper en gezoek staan we aan de voet van het middeleeuwse dorp. Dan is het wel even genoeg voor vandaag, het blijft toch verrassend hoe gaar je van zo’n reisdag kan worden. Dus nog een rondje met Boris, beetje rommelen, koken en dan is de dag ook gewoon weer verdampt.
wandelen in Pérouges
De volgende ochtend gaan we redelijk op tijd het middeleeuwse dorpje in. Het ligt prachtig op een heuvel, als we over de stadsmuren kijken zien we de vallei van de Ain. Dit dorpje hoort bij de groep van de mooiste dorpjes van Frankrijk. Het is ook echt mooi, we hobbelen over de keien, bewonderen de gevels van boerderijen, woonhuizen en ambachtswinkeltjes. We zijn gelukkig net op tijd, want als wij op de terugweg zijn, komen er hordes gezinnen het dorpje binnen, want het is zeker een toeristische trekpleister.
mooie gevels
Na de lunch op een bankje, uiteraard in het zonnetje! Nog even een wandelingetje met Boris en dan rijden we verder. Voor één nacht is het een prima plekje, maar dan is het ook wel klaar. Wij pakken nog een uurtje snelweg en rijden dan naar een plaatsje aan de Rhône, in Tournon-sur-Rhône vinden we een camping. Dit is de tweede camping die we proberen, de eerste was vol en bij deze zijn we net op tijd. Een half uur later is het ook hier vol!
petanque onder de platanen, we zijn in Frankrijk
We hebben behoefte aan even pas op de plaats, inmiddels zijn we 3 weken onderweg en is het best fijn om een paar dagen stil te staan. Camping le Rhône is midden in het stadje, er is dan ook nogal wat straatgeluid, maar dat vinden we voor nu prima. Er is een fijn wandelpad voor Boris langs de Rhône, we kuieren gezellig door het dorp en genieten van een aangename douche.
Dat wandelpad voor Boris zorgt wel voor verrassingen! Rob had er al een keer allerlei spullen zien liggen, maar tijdens één van de ochtendwandelingen gaat Boris vreselijk te keer, blaffen, grommen en niet naar Rob willen luisteren. Hij staat met zijn snuit in een berg plastic vreselijk tekeer te gaan. Hij vindt het maar niks wat hij gevonden heeft! Rob haalt hem er weg en ziet tussen het plastic een dakloze liggen die nog niet helemaal wakker is, als Boris door Rob weggetrokken is en excuses heeft gemaakt is de man waarschijnlijk wel klaarwakker!
zicht op Tournon-su- Rhône tijdens onze wandeling
We vinden gelukkig ook nog een ander wandelpad, boven het dorp langs. Het pad loopt hoog achter het dorp langs en we genieten dan ook van prachtige vergezichten. Het weer is super, Boris kan los rennen, dit zijn toch echt de momenten waar we het voor doen. Het is geen lange wandeling, na 1,5 uur zijn we weer terug in het stadje, maar lekker was het wel. Een biertje toe op een terras en dan terug naar de camper.
genieten van de zon
Na 3 nachten houden we het hier wel voor gezien, het is fijn om zo dicht in een stadje te staan, maar ook erg lawaaierig. Dus trekken we verder naar de Drôme, toch één van onze favoriete gebieden van Frankrijk. We rijden richting Crest en rijden een paar kilometer buiten het stadje naar een vrije camperplek bij een klein dorpje. We zetten de camper op een geschikt plekje en gaan dan een rondje lopen, maar het waait zo verschrikkelijk hard en we staan zo vol op de wind en beschutting is er niet. Tja, dat is dan ook hoe voor ons het camperleven werkt, instappen, nieuwe plek zoeken en gaan! Daarom proberen wij te voorkomen om laat in de middag ergens aan te komen, dat geeft de mogelijkheid om verder te zoeken en niet in het donker ergens aan te komen. We vinden het prettig om de omgeving even in ons op te nemen, voor we besluiten ergens te slapen!
straatje in Crest
Maar goed wij rijden terug naar Crest, 3 km verderop en zoeken daar een parkeerterrein op, net buiten het centrum. Het terrein is in 2 stukken verdeeld, parkeerplaats en camperplaats met voorzieningen en we staan uit de wind, heel fijn! We lunchen en gaan met Boris op stap, we vinden een wandelpad langs sportterreinen, een enorme manege en de Drôme. Boris kan niet los, daar is het te druk voor, maar toch lopen we prima en is een rondje van 6 km goed om de benen te strekken. Aan het eind van de middag laten we Boris in de camper en wandelen wij naar het centrum van Crest, we zijn hier jaren geleden met de kinderen geweest en vonden het toen echt een leuk stadje. Inmiddels lijkt het wat verpauperd, veel panden zijn dichtgeplakt, verveloos en lijken er vooral in het centrum veel alternatieve winkeltjes te zijn. Toch is het nog steeds een leuk stadje, met zijn hoge zandkleurige gevels, gekleurde luiken en doordat er veel jongeren wonen heeft het de gezellige uitstraling van een hippie stadje, niks mis mee.
de Drôme
We zitten een tijdje op een hele lange bank op de brug over de Drôme te genieten van het uitzicht. Dit is echt sentiment, want we hebben hier flink wat van onze gezinsvakanties doorgebracht. Er staan in en rondom het centrum veel beelden van Bruno Catalano, het zijn beelden van immigranten op reis. De enorme bronzen beelden van wel 3 meter hoog staan her en der in de stad, maar er is ook een tentoonstelling in een galerie. Helaas zijn de teksten via de QR-codes alleen in het Frans. Zonder verdere uitleg vinden we de beelden ook imposant. We sluiten de dag af in een gezellig restaurant, met heerlijk eten, morgen weer verder.
prachtige wandeling in Saoû
Van Crest rijden we naar Saoû, een piepklein dorpje tegen de bergen aan. Dit plekje hebben we gevonden via andere reizigers. Dat gebeurt regelmatig, als we een leuk plekje zien, waar dan ook in Europa, dan zetten we in googlemaps een vlaggetje met een korte omschrijving. Het nadeel is wel dat er alleen maar meer vlaggetjes bijkomen! We zetten de camper op een carpoolplek, waar ook campers mogen staan, de weg ernaast is heel rustig dus daar gaan we geen last van hebben. We zijn hier al voor de middag, dus lunchen en wandelschoenen aan en op pad. In het dorpje is het rustig al zal dat in de zomermaanden wel anders zijn, want er zijn 2 campings en veel keramiekwinkeltjes, 2 cafés en zoals in veel dorpjes ook nog een bakker. Nu is het rustig en als we het dorp uit zijn lopen we een rondje van 6 km langs rotsformaties met prachtige vergezichten. Het pad zelf kronkelt tussen de struiken door, maar regelmatig zijn er openingen om te genieten van het uitzicht. Het is wel pittig, veel klimmen en dalen, door droge watergeultjes en oppassen dat we niet wegglijden over de vele losse keien. Maar mooooooiiii! We genieten er alledrie van, Boris springt als een jonge geit de hellingen op om even later weer tevoorschijn te komen, gelukkig wacht hij wel op ons en als er een splitsing is zit hij daar te wachten om te zien welke kant we op willen. Terug in het dorp kunnen we het terras in de zon niet links laten liggen, dus een welverdiend biertje en dan terug naar de camper om te koken.
genieten van het uitzicht
De volgende dag is het tijd om de vlog en de blog af te maken, we blijven op het parkeerterrein staan, doen ons werk, lopen nog een rondje met Boris door het dorp en gaan dan bedenken wat morgen de plaats van bestemming wordt. Daarover volgende week meer!
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
Ja ook hier koekjes. Je mag ze weigeren, maar dan werkt de site minder goed. We slaan geen gegevens op om je lastig te vallen met wat voor vragen dan ook.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
Geef een reactie