Van Duisburg naar het Leudal

Op naar Duisburg, we zijn nieuwsgierig of het echt zo leuk is als we denken. We moeten wel eerst nog wat kilometers rijden en komen er eind van de middag aan. We vinden een fijne plek op het parkeerterrein, waar al meerdere campers staan, beschut door wat bomen en een gebouw dat ons afscheidt van een enorm parkeerterrein , dat wordt nog weleens als racebaan gebruikt, daar willen we dus liever niet staan. (P4N SC#30484) Dat van die racebaan valt uiteindelijk erg mee. Tot middernacht is er wel wat geluid van ronkende auto’s, maar daarna is het muisstil.

We lopen eerst een rondje over het terrein van de hoogovens, halen een plattegrond, laten ons informeren over rondleidingen en drinken een biertje op het terras. Daar is het druk, waardoor er een paar dames van 87 en 91 jaar bij ons aanschuiven, waar we nog een geanimeerd gesprek mee hebben.

bezoek aan landschapspark Duisburg

De volgende dag gaan we na ontbijt en koffie op stap. We laten Boris in de camper, we willen hoogoven 5 beklimmen en dat is niet handig met een hond. We zijn op een heel stil moment waardoor we het terrein bijna voor ons zelf hebben. We vinden het bijzonder om op zo’n complex rond te lopen. Rob heeft als student bij de hoogovens in IJmuiden gewerkt en weet nog veel over de werking. Dat helpt goed om te begrijpen wat we zien. De rondleiding hebben we daarom maar laten schieten. Die was alleen in het Duits en voor een Engelstalige rondleiding vragen ze 150 euro, aangezien het erg rustig is, is de kans niet groot dat er meer mensen met een Engelstalige rondleiding mee willen, dus is de volle prijs voor ons. We doen het dus zonder gids en dat gaat prima. Het is ook wel bijzonder om te genieten van deze stalen, vervuilende (voor de sluiting) omgeving. Zeker als we bedenken wat de onderzoeken in IJmuiden al jaren uitwijzen, zwaar vervuilende industrie. Toch vinden we het kolossale van de hoogovens imposant en genieten er van.

Na de lunch nemen we Boris mee en wandelen we aan de buitenkant van het terrein, daar gebeurt ook nog zoveel! Verjaardagsfeestjes op het gras, een man met enorme bellenblaas, klimwanden op grote muren, met verschillende moeilijkheidsgradaties en veel groen in een parkachtig terrein. We sluiten de middag af met nogmaals een biertje op het terras. ’s avonds loop ik met Boris nog een keer naar het hoogoventerrein. Rob is moe, die duikt vroeg in zijn bed. Het terrein zou ’s avonds mooi uitgelicht zijn vertelde de buurman (die al 10 jaar in zijn camper woont en regelmatig hier bivakkeert ! Met vrouw en hond!!) Ik loop daar in het donker naar toe, nieuwsgierig naar de verlichting. Als ik op het terrein aan kom is het er verlaten, ik zie in de verte wel wat verlichting, maar dan moet ik echt ver het terrein op, dat doe ik liever niet, Boris is nou ook niet zo’n waakhond dat ik daar op vertrouw.

Na deze dagen in Duisburg, nu echt naar Nederland! We willen nog een paar dagen naar camperplaats Houbenhof in Leveroy. (CC SC #98179). We zijn hier 2 keer eerder geweest op doorreis. Beide keren gedacht dat we hier wel wat langer willen blijven. Dat gaan we nu dus doen. De weersverwachtingen zijn super, dus niets weerhoudt ons om daar even een paar dagen te blijven. We hebben er een heerlijke plek. We fietsen een flink lange route naar het plaatsje Thorn over kleine wegen. Dat fietst fijn, maar echt mooi vinden we het niet. Het plaatsje Thorn is super toeristisch en klein, we lunchen daar en fietsen dan weer terug. Helaas heb ik nog steeds zadelpijn als we een flinke afstand gefietst hebben en na 50 km voel ik het echt wel!

fietsen naar Thorn

We willen wandelen in het Leudal en fietsen via Heythuysen om eerst een fietsenwinkel te bezoeken. Ik mag een zadel uitproberen, bevalt het niet dan mag ik deze vandaag of morgen terug brengen. Ik voel meteen al verschil en hoop dat dit beter gaat. Zo vervelend, zadelpijn!!! We fietsen nog een stukje en zijn dan in het Leudal waar we een wandeling maken van de Wa-Wa-We.eu route, Water Wandel Wereld. Het is echt een heel ander gebied dan gisteren, veel bos, beekjes, koeien in stukje land midden in het bos, brede lanen en smalle paadjes. Wij genieten er van en Boris ook. Officieel mag het niet, maar het is zo stil dat we hem wel een paar keer los laten lopen zodat hij even kan rennen.

We lunchen op een terrasje, vervolgen onze weg en hebben zo 9 km gewandeld en 15 km gefietst. We rijden een  stukje om want de camperplaats is onderdeel van een zorgboerderij waar een theetuin bij hoort. Daar willen we ook nog wel even een kijkje nemen, daar nog even een biertje op het gezellige terras (Rondmeer) en dan terug naar de camperplaats.

wandelen in het Leudal

De laatste dag vermaken we ons op de camperplaats met opruimen, lezen, vlog en blog afmaken en klaar maken om morgen naar Noord Holland. te rijden. We hebben er zin in!!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Meer Kroatië en de Vintgarkloof in Slovenië

22 t/m 28 mei

Nog steeds mooi weer, bijna te mooi. Het is inmiddels zo’n  30*. De camper in de zon is geen optie meer, we gaan op zoek naar bomen en beschutting. Omdat het zo warm is besluiten we nog even aan de kust te blijven. We vinden in Starigrad een prima camping ,Plantaza, CC SC# 54264 met mooi sanitair en een vriendelijke vrouw bij de receptie. Het zeewater begint op temperatuur te komen, het is zelfs lekker om even te zwemmen. We zitten vlakbij het National Park Paklenica, maar we laten dat even voor wat het is, te warm om te wandelen of te fietsen. We gaan ook nog even naar het dorpje om te eten, al hebben we inmiddels ook wel door dat dit niet de plekken zijn met de beste restaurants, maar soms hebben we gewoon even geen zin om te koken.

We gaan weer rijden, toch maar richting Slovenië in de hoop dat wanneer we iets noordelijker gaan het weer iets minder warm zal zijn. We rijden eerst richting Plitvice en Rastoke. Onderweg tanken, gas, diesel en ADblue. Een klein kapitaaltje, maar ja dat hoort er bij. Rondom Plitvice is het niet echt druk, maar wat is het enorm veel groter voor wat betreft ingangen en parkeerplaatsen. Een heel verschil met 35 jaar geleden. We zien de oude ingang, maar deze is buiten gebruik. We slaan het over, 35 jaar gelden was het prachtig, nu hebben we gekozen voor KRKA watervallen. Er zijn nog zoveel andere mooie plekjes, dus rijden we door. In Rastoke vinden we een parkeerplek waar we kunnen overnachten. Maar het is vol in de zon, Kampeergedrag / stoelen naar buiten mag niet. We gaan aan een picknicktafel in de schaduw mar even zitten. We puzzelen wat we nu willen en besluiten hier weg te gaan. Een klein stukje naar beneden is ook nog een parkeerplek om Rastoke te bezoeken, dit is een museumdorpje met watermolens. Dat doen we dus, maar we kunnen moeilijk de ingang vinden en we hebben al een stuk rondom het kleine dorpje gewandeld als we dan toch de ingang vinden. Gevalletje allebei niet goed gekeken. Als we er dan toch zijn mag Boris niet mee naar binnen. Het is te warm en Boris in de camper te laten is geen optie, dus rijden we verder. Nog een uurtje rijden over landweggetjes, dorpjes en boerderijen, zo mooi! komen we op een superplekje.

het is goed toeven in de schaduw

We komen uit op weer een fijne camping, Camp Slapic in Duga Resa, CC SC#19308, goed sanitair en nog steeds 30 graden. ’s avonds steekt er een windje op, waardoor het iets afkoelt. We hebben blijkbaar toch wel last van de warmte, want we hebben zowaar een beetje ruzie. Eigenlijk om niets, maar van de warmte slapen we slecht en het kost een hoop energie. Laat maar eens wat onweer los!!

We hebben de fietsen tevoorschijn gehaald om weer eens een paar kilometer te fietsen. Het kost wat moeite om op weg te komen. Na 1 kilometer hoor en zie ik dat de banden van de hondenkar best slap zijn, we hebben geen pompje mee, toch maar eens een kleintje kopen, er zit dus niets anders op dan terug gaan en de banden op te pompen. Voor de zekerheid de fietspomp mee.  Als we weer een paar kilometer onderweg zijn moeten we opgeven. Het pad gaat steil omhoog en bestaat uit keitjes en aarde. Voor Rob met 40 kilo extra achter zijn fiets niet te doen. We bekijken de fietsroutes nog eens goed en kiezen voor route 4. Dat is een goede keuze, die is 18 km, niet te lang, maar zo mooi. Voor Boris valt het niet mee, hij moet er weer echt aan wennen. Als we gaan picknicken is hij weer een blije hond. Wij genieten volop! De omgeving is zo mooi. Kleine dorpjes, boerderijtjes, af en toe een auto, maar vooral mooie vergezichten, groen land en stilte. Halverwege de middag zijn we terug en genieten van het heerlijke weer.

fietstocht door het binnenland

We zien echt een verschuiving in de reizigers, mensen die net als wij lang onderweg zijn en de vakantiegangers. De sfeer om ons heen wordt ook anders, drukker en er komen ook ander soort mensen. Niet verkeerd maar wel anders. ’s avonds op de camping op het terras gegeten. Helemaal vol!! Ook dat is nieuw, we hebben al op een aantal plekken onderweg gegeten, soms is het zoeken naar een eettentje en als we dat dan vinden zijn er weinig gasten.

Dan weer verder, nu naar Slovenië, het plan was om dit land over te slaan. We hebben echter een paar tips van mensen gehad, dat dit land ook echt de moete waard is om rond te kijken. Luisteren naar tips is meestal verstandig, dus dat doen we ook. We rijden naar de Vintgarkloof en vinden bij een particulier achter het huis een camperplek in Zgornje Gorje, P4N #323459. We twijfelen even wat we zullen doen. Gaan we meteen lopen? Wachten we tot morgenochtend? De eigenaresse van de camperplek  vertelt ons dat het midden op de dag erg warm kan zijn. Het is ook vandaag warm, we zijn nog vroeg genoeg om de wandeling te gaan maken, dus we gaan op stap! Wat we nog nergens gezien hebben, maar wat zij ons vertelt is dat de kloof eenrichtingsverkeer is en dat je via een lange wandeling terug gaat naar het startpunt.  We vinden de kloof prachtig, het is er redelijk stil, we zien misschien 15 andere wandelaars, waarvan de meeste haast lijken te hebben. Wij doen rustig aan en genieten van al het moois. De terug wandeling is pittig! We wandelen eerst zo’n 40 minuten alleen maar omhoog door een bos, heel mooi en we nemen er de tijd voor. Dan komen we op een open plek met een kerkje, een terras, speeltuin en wat auto’s.

Hier vandaan is het nog 40 minuten lopen, maar nu over kleine paadjes langs groene berghellingen, met uitzicht op dorpjes, koeien, geiten en schapen. Het voelt al een beetje Oostenrijks en dat is hier natuurlijk ook niet ver vandaan. Rond 19.00 uur zijn we terug bij de camper, best een beetje moe, maar wel voldaan na deze mooie wandeling.

De Vintgar kloof

We hadden best nog wat plannen voor Slovenië, maar de weerberichten voorspellen niet veel goeds. dat komt al snel uit, net voor we gaan slapen komt er een flinke onweersbui met hagel en veel regen over ons heen. Wat een lawaai op het dak!. Gelukkig hield dat toen we naar bed gingen weer op.  Het heeft ’s nachts nog wel wat geregend en dat bleef een groot deel van de ochtend ook doorgaan. Tussen de buien door een wandeling met Boris en tijdens het ontbijt weer een overleg momentje, blijven we in Slovenië om naar het meer van Bled en de bron van de Soca rivier te gaan of rijden we naar Oostenrijk? Het wordt het laatste! De weersverwachtingen voor Slovenië zijn de komende dagen niet goed, dus fietsen of wandelen zit er waarschijnlijk niet in. In Oostenrijk is het weer iets beter, dus dan is de keuze simpel. We pakken de snelweg, Rob heeft een paar dagen geleden flink zitten puzzelen op de snelweg vignetten van Slovenië en Oostenrijk en ze beide digitaal gekocht. Daar zijn we nu blij mee. We rijden het liefst binnen door, maar met deze regenbuien hebben we daar weinig zin in. Dus de snelweg op en we komen terecht op een boerenbedrijf, Nagelerhof, P4N #55378 met camperplekken en een goed sanitair gebouw. Zeker als het wat kouder is, is een goed douchegebouw erg prettig. We hebben een fabuleus uitzicht op dorpjes in een dal en wolken die om de bergen heen hangen. We kunnen hier fijn wandelen met Boris, dus voor vandaag is het helemaal prima. Voor morgen…………………..waarschijnlijk verder richting Tsjechië.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.