Categorie: Piemonte

1 t/m 8 november

Het is weer een mooie dag, zonnetje, paar sluierwolken, 23 graden, heerlijk. Een goed moment om de drone te testen. Toch even een spannend momentje, is de reparatie gelukt?! Ja hoor, hij stijgt, maakt opnames en komt weer keurig op zijn pootjes terecht bij de landing.

Na de lunch trekken we de wandelschoenen weer aan en proberen een route van komoot te volgen, maar dat spoor zijn we al snel kwijt. Er staan wel overal aanduidingen naar het dorpje La Morra, dat is ook de bestemming die we uitgekozen hebben, dus volgen we die bordjes. Nu is het ook niet al te ingewikkeld want La Morra ligt bovenop een heuvel en er lopen meer mensen door de wijngaarden die waarschijnlijk allemaal hetzelfde plan hebben.

Het is een prachtige wandeling, rondom de vallei liggen kleine dorpjes, de hellingen verkleuren in herfsttinten en het is stil, op het gebabbel van Italianen na. Het is dan ook zondagmiddag, vrienden, families er zijn veel mensen op pad. Hier en daar zelfs met kleedjes en picknick om te genieten van de zon, het uitzicht en elkaar.

Het is inderdaad een prachtige wandeling, maar ook pittig, we gaan zo’n 300 meter omhoog. Er zitten een paar flinke klimmetjes in, we lopen op een weggetje zelfs 18% omhoog en dat voelen we goed in onze kuiten. Onder het mom, weer even van het uitzicht genieten nemen we dan ook regelmatig pauze om even uit te puffen. Helaas kan Boris maar heel af en toe los, want er liggen nog restanten druiven trossen op de grond en Boris is daar al een keer heel ziek van geweest, dus dat risico nemen we liever niet.

We hebben regelmatig zicht op La Morra en zien al van verre dat mensen bij een balustrade staan om het dal in te kijken, na heel wat klimmen komen wij ook op het plein aan en genieten ook daar van het uitzicht. Het is er druk met wandelaars, fietsers, mensen op een terrasje en Italianen kuierend door het mooie dorpje. We horen weinig andere talen om ons heen, dit zijn waarschijnlijk allemaal dagjes mensen uit de regio. Na een korte wandeling door het dorp gaan wij weer terug. De terrasjes zijn aantrekkelijk, maar we willen voor donker terug zijn en vannacht is de klok een uur terug gezet, dus is het vroeg donker en er is geen verlichting op de paden.

We vinden een kortere route terug, maar wel één die hard werken is. Het pad is een soort greppel, waar in het voorjaar of met veel regen vast flink wat water doorheen stroomt. We lopen dus schuin op de zijkanten van het pad. In het greppeltje ligt veel blad, met veel eikels en dan rollen je voeten regelmatig weg. Het is hard werken en ik ben dan ook blij als ik beneden ben en dankzij mijn stokken ben ik niet onderuit gegaan. Het laatste stuk van de wandeling lopen we over asfalt en dan kan het tempo ook weer wat omhoog. Terug bij de camper begint het ook al een beetje te schemeren, toch 10 km gelopen!

Na een overnachting in Como, rijden we de volgende dag verder, we twijfelen onderweg of we over of door de Sint- Gotthard willen. Erover heen is prachtig en nog een keer op een bergtop overnachten klinkt leuk, maar is het weer nog goed genoeg? Uiteindelijk wordt de beslissing voor ons genomen, de pas is al dicht. We hebben ook al heel wat witte Alpentoppen gezien, dus niet zo verwonderlijk dat het niet lukt. Er wordt flink gewerkt rondom de tunnel, er komt een nieuwe tunnelbuis bij en die zal in 2029 klaar zijn. Nu gaat al het verkeer nog door één tunnel, met maar 2 rijstroken. Het is vooral kilometers rijden en een plek zoeken om met Boris te wandelen, in Efringen-Kirchen vinden we een mini CP achter een loods, niets bijzonders, maar we kunnen wandelen en overnachten.

Via Zwitserland en Duitsland, komen we na een paar dagen rijden in Nederland. Zwitserland was weer waanzinnig mooi, strak blauwe luchten, gladde meren en hoge bergtoppen. Daarna valt Duitsland altijd een beetje tegen met de saaie autowegen. We hadden natuurlijk meer binnendoor kunnen rijden, maar dat lijkt zo op de terugweg nooit echt een optie. We gaan naar Leveroy, een fijne camperplaats, waar we al meerdere keren hebben gestaan en waarvan we weten dat de plek en douche fijn zijn.

De volgende dag even naar de Wit in Schijndel, paar spulletjes en kleding kopen en dan rijden we nog naar Lacros, de vouwfietsenzaak die ook in Schijndel zit. Rob heeft op de camperbeurs op een Lacros gefietst en we willen het toch nog eens beter bekijken. We maken allebei een proefrit, deze keer ook met hondenkar. Uiteindelijk is dat wel één van de belangrijkste overwegingen, fietst het ook prettig met 45 kilo extra achter de fiets? We worden erg prettig geholpen en stappen weer in de camper met veel informatie en een beetje keuzestress.

De volgende dag is het dan toch echt tijd om naar Noord-Holland te rijden, we beginnen met een gezellige verjaardag van een lieve vriendin, fijn om mee te beginnen. Daarna worden we samen ziek, hoort dat bij thuiskomen? Eten we gezellig in ons huisje met de kinderen om Rob zijn verjaardag te vieren. Gaat Rob op stap met zijn zus en moeder om haar 94ste verjaardag tussen de alpaca’s te vieren en zijn er gezellige ontmoetingen met familie en vrienden.

Ondertussen pakken wij regelmatig de laptops om ons voor te bereiden op Marokko! In januari gaan wij met 11 campers de overtocht naar dit mooie land maken om voor Endless on Wheels een groepsreis te begeleiden. Half december is het kennismakingsweekend en daar willen we natuurlijk goed voorbereid naar toe. Voor deze reis is dit dus even de laatste blog, begin januari gaan we weer op pad en zijn we weer terug met een nieuw reisavontuur, tot dan!

de video bij dit verhaal staat hier