Welkom op de website van “We zijn op pad”

Leuk dat je hier bent aangekomen en welkom op onze blog en vlog. Hier plaatsen we elke week youtube filmpjes en verhalen over onze belevenissen tijdens onze reis door Europa.

José , Boris en Rob

Wil je weten wie wij zijn kijk dan even hier. Wij zijn in augustus 2021 in onze camper gaan wonen. De bedoeling was voor één jaar, maar het bevalt ons zo goed, dat we hebben besloten om nog even door te reizen. We gaan in ieder geval tot april 2023 op pad met onze camper.

Die camper, een Adria Coral Plus 670 DL, hebben we besteld in de herfstvakantie van 2020. De camper is helaas, nu in juli 2022, nog steeds niet in beeld. We hebben in juli 2021 goede afspraken met onze dealer gemaakt en kochten een Adria Coral Plus 670 SL i.p.v. DL, inclusief de door ons gewenste aanpassingen. Een super afspraak !! Uiteindelijk ruilen we de camper weer om voor de gewenste DL. Onze dealer is van van Baaren caravans + campers.

Wekelijks houden we onze vlog en blog bij en onderstaande social media

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Dit bericht staat boven aan. Maar direct hieronder staan de meest recente boodschappen.

Naar het Guggenheim Museum

24 t/m 1 oktober

We verlaten Vitoria Gasteiz en zoeken een stuwmeer 12 km hier vandaan op. We hopen nog steeds in Bilbao te komen, maar 2 reserveringspogingen zijn mislukt. Als we 2 weken eerder gereserveerd hadden was dat waarschijnlijk wel gelukt, maar zover vooruit denken we niet. Doordat er in deze tijd van het jaar veel groepen naar Bilbao gaan is het reserveren lastiger. Het advies dat we kregen via de mail: Kom op tijd dan is er wel kans op een plekje. Dat gaan we dan maar doen. Nu eerst naar een stuwmeer, na een paar dagen stad hebben we alle drie wel behoefte aan een beetje ruimte. We vinden een prachtige camperplek Provincial park Garaio P4N #93738. We zijn hier ver van de weg, er is niets, alleen plekken en vuilnisbakken. Verderop in het park is een informatiecentrum en veel parkeerplekken, maar daar is en blijft het leeg.

We komen een kudde ezels tegen op onze wandeling.

We blijven hier 2 nachten en maken een heerlijke lange wandeling van ruim 12 km rondom het meer. We lopen best veel, maar de echt wat langere wandelingen doen we te weinig. We genieten er echt van, Boris kan veel los lopen, drinkt regelmatig uit het meer en luistert goed als er bv fietsers aan komen. Hij blijft dan steeds beter wachten. Dit is ook een goede plek om te oefenen, geen verkeer alleen een enkele fietser. Met andere loslopende honden speelt hij even, maar als hij merkt dat we doorlopen en hem roepen of fluiten komt hij snel achter ons aan. Dat wandelt voor ons alle drie fijn want dan kunnen we ook goed doorlopen. Verder vermaken we ons met lezen en plekjes zoeken voor de komende periode.

De West Highland Terriër- Jeff Koons

Dan zetten we de wekker, ontbijten, 1 kopje koffie en op naar Bilbao. We zijn er om 10 uur en kunnen zo naar binnen en hebben ook nog een prachtige plek. Het is een terrassencamping en wij staan vooraan met onze neus naar de stad. Bilbao Kobeta Bidea P4N #17633. Iedere keer als we naar buiten kijken, en dat doen we hier vaak, hebben we zicht op de stad. Er ligt een park naast de camping  daar maken we een lange wandeling met Boris, de volgende dag naar het Guggenheim museum. Waar we op hoopten gebeurt ook echt. Met de bus naar de stad, een klein halfuurtje lopen en dan zijn we bij het museum. Helaas regent het, waardoor we maar kort om het gebouw heen lopen. Binnen is het redelijk rustig, dat geeft ons alle tijd om te kijken en door het museum te dwalen. Wat jammer is, is dat de hele tweede verdieping gesloten is en we dus sneller klaar zijn dan gedacht. Maar wel allebei enthousiast nu we er geweest zijn.! We lopen nog een flink stuk door Bilbao en genieten in een heel leuk barretje van een  biertje met pinxtos / tapas. We doen een paar kleine boodschappen voor het eten en gaan terug met de bus en naar de camper, waar een blije Boris op ons wacht. Hij is bijna 5 uur alleen geweest, knappe hond!

Ook binnen veel bijzondere kunst.

We vertrekken weer uit Bilbao en maken nog een ommetje naar Portugalete, waar we na een tip de Vizcayabrug (zweefbrug) bezoeken en gaan dan een stukje het binnenland in naar een camperplaats, El Puente, P4N #257965, met wasmachine. Er wordt veel regen verwacht en de was moet nodig gedaan worden, een goede combinatie. Ze hebben er ook hele fijne douches, dus we blijven hier 2 nachten en genieten van het sanitair. Verder blijven we vooral binnen want de regen komt met bakken uit de lucht. Het is echt tussen de buien door met Boris wandelen. Gelukkig komt ook daar een einde aan en klaart het weer op. Vanuit El Puente rijden we naar Santillana del Mar. Een middeleeuws dorp, wat prachtig gerenoveerd is. Het ziet er echt heel mooi uit. We staan op een betaalde plek, maar het is gewoon een parkeerterrein en niemand te zien die geld komt innen. We vinden het ook niet echt een fijne plek en na een uur in het dorpje te hebben gelopen hebben we dat ook wel gezien. Het is mooi om even door heen te lopen, maar ook erg toeristisch. We besluiten door te rijden naar Comillas, de lucht wordt steeds blauwer en we hebben wel zin om bij de zee te staan. Na wat gezoek vinden we een prachtige plek aan het strand, het is geen P4N plek (43.39093262487027, -4.289932682359226), maar er staan steeds een stuk of 5 campers. Het hoogseizoen is afgelopen, dus niemand zegt er iets van. De eerste paar uur moeten we nog betalen, maar vanaf 1 oktober is het parkeren gratis!

Na aankomst lopen we eerst een flink stuk door het stadje, waar we naar een prachtige universiteit lopen, er is een Gaudi huis en een museum in een historisch pand. Dat bewaren we voor later. Dit is een plek waar we waarschijnlijk wel een paar dagen blijven. Ook nog even een lang telefoongesprek met Mara en later met Joep. Fijn even bijkletsen.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Baskenland

17 t/m 23 september

We rijden naar Logroño, hoofdstad van de Rioja. Ter voorbereiding lezen we het één en ander over de stad, dat doen we altijd kort van te voren. Waar willen we heen? Wat is er te doen? Welke mogelijkheden zijn er om te overnachten? Dat is altijd wel een beetje het huiswerk dat we onszelf geven. Deze keer lezen we dat in Logroño de oogstfeesten de komende 5 dagen zijn, we vallen dus met onze neus in de boter. We gaan zaterdag aan het eind van de middag even de stad in om te kijken wat er gebeurt, maar zijn daar al snel klaar mee. Zo vol met (dronken) mensen, afval op straat, op sommige plekken plakken we bijna op de straat vast van het vuil en de drank. Is dit nou het oogstfeest? 

We staan op een grote P4N #13491 plek, waar het op zaterdag en zondag eind van de middag hartstikke vol staat, want we staan vlak naast het circus en de kermis. Van andere camperaars begrijpen we dat in de hele regio één groot feest gaande is. We willen toch nog een keer de stad in, want we hebben er gisteren weinig van kunnen zien, eerst even met Boris wandelen en dan zonder hem de stad in. De sfeer is nu heel anders, er is muziek in het park en in de stad zijn het vooral feestelijk geklede families die flaneren en op een terrasje zitten. We staan nog even stil bij een manifestatie tegen het rond laten rennen van jonge stieren in de stad, ook een onderdeel van het oogstfeest. Dapper dat deze groep dat aandurft, ze krijgen heel wat boze blikken of worden genegeerd, toch blijven er ook wel wat mensen staan en een enkeling sluit zich bij de demonstranten aan.  We vinden zelfs nog een plek op een terrasje en drinken wat, fijn dat we toch nog even gegaan zijn want het was nu wel gezellig en sfeervol in de stad. Daarna weer terug naar Boris en de camper.

protest tegen het stierenvechten in Logroño

We hebben een plek gevonden bij een klein dorpje, San Vicente de la Sonsierra. P4N #20015 Een prachtige plek! Voor ons de Ebro, de grote rivier van noord Spanje, achter ons op de berg het dorp. We wandelen eind van de middag omhoog om het dorp te bekijken. Daar treffen we Co en Afra, die we beneden op de camperplaats ook al gesproken hebben, het klikt goed samen, dus drinken we samen een biertje op het Plaza Major, waar veel dorpelingen iets komen drinken. Oude mannen doen een spelletje en worden geflankeerd door anderen die het spel van het nodige commentaar voorzien, mannen die uit de wijngaard komen drinken een koffie of een biertje, vrouwen lopen met zeer oude mensen een rondje en drinken ook iets op het plein, erg dorps allemaal en vooral erg plezierig. Wat een verschil met Logroño!

de camper en daarboven het dorp San Vicente de la Sonsierra

We blijven hier nog een dagje en wandelen met Boris door de wijngaarden aan de andere kant van de rivier, hier wordt nog druk geplukt en we mogen de druiven proeven, heerlijk! Bij terugkomst bij de camper gaat het mis!! Boris blijft staan alsof hij iets ruikt, stokstijf staat hij daar. De volgende uren heeft hij steeds meer vreemde verschijnselen, hij kwijlt, beweegt vreemd met zijn kop en wil niet meer drinken of eten en dat gaat uren zo door. We besluiten een dierenarts te zoeken, ik bel nog even met onze dierenarts thuis, die adviseert ook om naar een dierenarts te gaan. We treffen een vriendelijke dierenarts die zo goed mogelijk via google translate met ons communiceert. Ze luistert naar zijn longen, meet zijn temperatuur, ogen en oren worden bekeken, maar daar vindt ze allemaal niets. Ze schrijft stesolid voor, een kalmeringsmiddel, en we krijgen een nummer van een kliniek waar ze meer neurologisch onderzoek kunnen doen en die 24 uur per dag open zijn. Terug in de camper geef ik hem de stesolid, maar dat helpt weinig. Om de beurt zitten Rob en ik bij Boris, het wrijven over zijn keel en lijf vindt hij lekker en hij kruipt ook steeds dicht tegen ons aan. We voelen ons hulpeloos en machteloos, vooral omdat we nauwelijks contact met hem kunnen maken, hij is heel apathisch. We delen de nacht in tweeën, Rob de eerste shift en ik daarna, want we willen hem niet alleen laten. Hij piept veel en is zielig. Om een uur of 1 komt gelukkig de omslag, hij begint te drinken!! 2 flinke bakken vol en als Rob daarna met hem gaat lopen, plast hij ook enorm, dat gaat goed. Rob blijft tot 2 uur op en heeft het gevoel dat Boris nu rustig kan slapen. En dat is gelukkig ook zo, we horen hem de hele nacht niet meer. Als ik om 7 uur naar de wc ga heb ik een hele blije hond, hij springt met 4 poten in mijn armen en is vreselijk uitgelaten en blij! Wij minstens zo blij als hij, want we hebben ons behoorlijk zorgen gemaakt.

blije Boris, blije baas

Het plan was om vandaag verder te rijden, maar na deze onrustige dag en nacht blijven we nog maar een dagje, beetje chillen en Boris tot rust laten komen, de camper soppen en eind van de middag nog even het dorpje in, waar het gezellig is. Er rijden nog veel tractoren rond met druiven, er komt over een paar dagen regen aan en we hebben het idee dat ze voor die tijd alles binnen willen hebben. Boris is weer goed herstelt en na de extra rustdag trekken we toch weer verder, wat een heerlijke plek was dit!

We rijden richting Vitoria- Gasteiz. De naam van de stad is een samenvoeging van de Spaanse en de Baskische naam. Officieel wordt de dubbele naam in beide talen gebruikt. In de volksmond zeggen de Basken Gasteiz en de Spanjaarden Vitoria. Het is de tweede stad van Baskenland met 229.000 inwoners. Op een camperplek net buiten het centrum, zetten we tussen een aantal andere campers die van ons neer. P4N #6556

Plaza Virgin Blanca in Vitoria Gasteiz

Boris leek helemaal herstelt en dat is ook zo, maar vandaag lijkt hij pas echt tot rust te komen en zijn gemiste slaap en stress die hij heeft gehad, maken hem vandaag een echte slaapkop. Goed teken! Al zal hij vanmiddag toch aan de bak moeten want we willen wel even naar het centrum lopen. In het centrum genieten we van de 2 grote pleinen en de mooie gebouwen die er staan, maar het historisch centrum is een rommeltje. De middeleeuwse markt die hier gaat plaatsvinden wordt nu opgebouwd. Het is dus en komen en gaan van busjes, kramen en mensen, dat is in de smalle straatjes niet prettig wandelen en kijken. We houden het maar voor gezien en wandelen terug naar de camper. Zelfs de dag er na slaapt Boris nog veel, wij willen nog wel even terug naar het centrum, want gisteren hebben we niet genoeg gezien naar onze zin. We pakken de fietsen en laten Boris in de camper, erg lang zullen we niet blijven, maar het is zo jammer om weg te gaan van een plek met het idee dat we amper iets gezien hebben. De markt wordt vanmiddag officieel geopend en als wij aankomen beginnen de meeste kramen open te gaan. Ze hebben echt hun best gedaan er iets moois van te maken. Het historische deel van de stad is aangekleed met vaandels, kleden, banieren, de verkeersborden zijn afgedekt met jute en de kraamhouders hebben zich gekleed in historische dracht. In de sporthal die midden in deze wijk ligt en die voor de kraamhouders is ingericht om het toilet en douche te gebruiken zien we nog veel mensen zich omkleden en klaar maken, steltlopers, een reuze draak en hele grote poppen. Het wordt vast een spektakel van jewelste. Wij lopen nog een rondje, drinken wat en gaan dan terug naar de camper. Wel tevreden dat we toch nog even zijn gaan kijken, keren we terug naar de camper, waar Boris heerlijk op tafel zijn zoveelste tukkie doet.

de Arabische markt in Vitoria Gasteiz

Morgen verder richting een park bij een stuwmeer en hopelijk gaat het ons lukken in de loop van de week in Bilbao te komen.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Van Zuid Frankrijk naar Noord Spanje

10 t/m 17 september

We hebben het al vaker over het weer gehad. Nou dan kan deze keer er ook nog wel bij!! We hebben steeds prima weer gehad, maar wel regelmatig met buien. Nu zijn we in tropische temperaturen beland en zijn we blij met een plekje op Camping Municipal Chibau Berria CC SC #59119. Wat volgens ons de voordelen zijn van een camping met deze temperaturen? We staan op gras, asfalt maakt het nog warmer, we staan bij een schaduwrijke boom, bomen zijn er op de meeste camperplekken niet en er is altijd een frisse douche in de buurt. Met een temperatuur van rond de 35 graden zijn dat grote voordelen wat ons betreft.

En op een camping mag je buiten leven.

De week wordt dus heel rustig gestart. Korte, vroege wandelingen met Boris, ook hij heeft het warm en dan is het jammer dat hij niets van water wil hebben. Ik probeer zijn voetzolen te koelen met koud water en een natte lap op zijn rug, maar ook daar moet hij niets van hebben! Voor ons veel lezen onder de boom, een korte duik in zee, we sluiten Boris dan even op in de camper, maar dat kan echt niet te lang. Op dinsdag is de temperatuur iets gezakt, dus we maken een wat langere wandeling langs de kust en genieten van bankjes in de schaduw van het uitzicht. De dag daarna is de temperatuur nog iets gezakt en pakken we de fietsen en rijden door Saint Jean-de-Luz via de kust naar Ciboure en verder nar het fort de Socoa, geen verre rit, maar erg mooi.  Het Fort is een verdedigingswerk uit 1627 met een grote ronde toren en een fantastisch uitzicht over de kliffen en de baai. We genieten hier van een heerlijke lunch, wandelen wat rond en gaan heel even op de terugweg nog Saint Jean-de-Luz voor nieuwe kleren voor Rob. Binnen 5 minuten roepen we allebei, “laat maar”. Het is druk in de winkelstraat en hier zijn waarschijnlijk toch geen winkels waar Rob iets vind. Wel grappig hoe we dat allebei op hetzelfde moment constateren, krijg je als je 35 jaar samen bent.

Op de camping ruimen we op, want we willen verder naar Spanje, al zijn we allebei blij dat we zo een paar dagen gelummeld hebben op deze fijne camping. Op naar Spanje dus, flink gefriemel met de camper door Saint Jean-de-Luz, supermarkt, tanken en een bezoek aan de Intersport waar ze de kleding hebben waar we naar op zoek waren. Rob koopt een korte broek en een paar shirts, dan kan alles wat 2 maten te groot is weg.

Wandelen in Saint Jean-de-Luz.

De afstand naar San Sebastian is nog geen 50 km maar neemt wel de nodige tijd, maar het is erg mooi onderweg, dus als we stilstaan bij de diverse wegwerkzaamheden geeft dat ook gelegenheid om goed om ons heen te kijken en te genieten van het landschap. Er is nog steeds veel wit blik onderweg, campers en caravans en dat merken we bij de camping die we uitgezocht hebben, VOL! Deze camping ligt ook erg gunstig, 5 km fietsen naar de stad, dus er zijn meer mensen die hier wel willen staan. Het was al een smalle kronkelende weg om er te komen, maar de camping die 3 km verderop ligt, op een flinke hoogte heeft een nog smallere weg in de aanbieding. Waarschijnlijk wordt het alleen door de boeren gebruikt en een paar verdwaalde campers, want dat is het enige dat we hier zien, een paar boerderijen, langs een erg smal weggetje en naast ons een hele diepe afgrond!! Ik haal pas weer adem als we bij de volgende camping staan. Camping Igueldo CC sc #11132 heeft gelukkig plek. Hier is het ook druk, ’s avonds staat de camping helemaal vol. We hebben gezellige Engelse buren waar we een tijd mee staan te praten, ze reizen veel en Nederland staat ook nog op hun lijstje. Ze hebben een kaart van Europa en vragen naar tips voor NL. Ik schrijf er dus flink wat namen op, natuurlijk de Hanzesteden, maar ook Dordrecht, Delft, Leiden, Hoorn en natuurlijk Alkmaar.

 ’s avonds bij het uitlaten van Boris is het een drukte van jewelste op de camping, er is brand! In een huis, waarschijnlijk van het personeel, komen dikke rookwolken uit het dak en een groot deel van de camping staat vol met rook. Wij hebben er niets van gemerkt want de wind staat de andere kant op. Twee brandweerwagens en politiewagens staan op het terrein. De brandweermannen zijn met kettingzagen bezig om het dak open te zagen en te zoeken naar de oorzaak. Er is geen paniek en de situatie is onder controle, maar we wachten toch even tot de brandweer klaar is, dat slaapt rustiger. Al met al duurt dat niet lang.

boulevard La Concha

We kunnen hier vandaan niet op de fiets naar San Sebastian, want de camping ligt zo hoog dat we op de fiets niet meer terug kunnen komen. Dat wordt dus met de bus. We besluiten Boris in de camper te laten, de zon schijnt niet, het is zeker niet warm en zonder hem lopen we makkelijker door een stad en na een uur of 4 door een stad lopen hebben wij het ook wel gehad. We besluiten pas halverwege de middag naar de stad te gaan, dan is de siësta voorbij, de winkels weer open en komt het avondleven langzaam op gang. We hebben even oponthoud bij de bus, er worden in het openbaar vervoer mondkapjes gedragen! We zijn niet de enige die hier verbaasd over zijn, net als wij vertrekken er mensen terug naar de camping om mondkapjes op te diepen uit een kastje. Een halfuurtje later, na een mooie rit de berg af, staan we aan de boulevard La Concha, een prachtige wandelpromenade die langs de hele baai loopt. Met mooi gekrulde hekken, prachtige trappen en een gouden strand is het een plaatje. Daar brengen we het eerste uur door, wandelen, bootje kijken, genieten van de gezellige drukte om ons heen. Het is een brede boulevard, het verkeer is daardoor ver weg, dat maakt het extra aangenaam. Vanaf de boulevard lopen we zo het oude centrum in, Parte Vieja. Een prachtige oude wijk, met grote statige huizen, ook hier geen verkeer en veel pinxtos barretjes. Pinxtos lijkt op tapas, maar dan zijn het vaak hapjes op een stukje stokbrood of gefrituurde hapjes met kaas, ham of vis. Alles ligt uitgestald in grote vitrines, dus je kunt goed zien wat je kiest. Het smaakt ons prima en het is een gezellige manier van eten. Bij 3 verschillende pinxtosbarretjes stoppen we voor een hapje en een drankje, heerlijk!! Er is een dansmanifestatie, waarvan de voorstellingen ’s avonds plaats zullen vinden. Wij kijken al even mee bij een generale repetitie op het Plaza de la Constitution. Mooi hoor! De rest van het dansen moeten we laten gaan, we hebben Boris in de camper achter gelaten, we kunnen dus niet te lang weg blijven. San Sebastian, een heerlijke stad! We komen zeker terug, maar morgen verder op zoek naar nog meer moois in Baskenland.

Pinxtos barretje.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Verder langs de westkust van Frankrijk

4 t/m 10 september

In het mooie plaatsje Malestroit P4N# 41740 vinden we een camperplaats en wat voor één! Het is heel groot er kunnen wel 200 campers staan en eigenlijk hadden we verwacht dat het redelijk leeg zou zijn, niets is minder waar, het is hartstikke druk. De camperplaats ligt ook wel mooi, heel dichtbij een kanaal met jaagpaden en woonboten en aan de rand van het dorp. Het is een mooi historisch plaatsje, we wandelen naar de rivier in het dorp en drinken en eten wat in het dorp. Helaas is het de volgende ochtend regenachtig en besluiten we verder te trekken, moeten we niet zo snel meer doen, (we zijn een beetje hardleers, dit hebben we al vaker gedacht!) tussen de buien door is het vaak genoeg droog voor een wandeling of een rondje door het dorp.

camperplaats bij Les Moutiers-en- Retz

We rijden verder naar Les Moutiers-en-Retz P4N plek #204139. Daar maken we een lange wandeling langs het strand, er zijn nog wel wat mensen, maar het is ook een beetje sfeerloos. We blijven hier toch nog een dagje, we hebben een mooie plek, op een landje aan de rand van het dorp en er kunnen hier 4 campers staan, behalve de trein die een paar keer per dag langs komt, maar hele stille rails heeft en een paar auto’s en wandelaars is het hier verder rustig. Het is tijd om ons te verdiepen in Spanje en wat we daar willen zien en doen. Een deel van de dag besteden we dan ook aan lezen, kijken wat we al weten en nog meer kunnen vinden.

We gaan weer verder, Frankrijk is niet onze bestemming hoe mooi we dit land ook vinden. We zijn hier in het verleden met onze kinderen vaak geweest, dus willen we nu verder. We gaan de dag beginnen met allerlei klusjes. Hier in Frankrijk staan bij veel benzinepompen en supermarkten wasmachines en we hebben die nog nooit gebruikt, maar gaan dat nu toch eens proberen. In Frankrijk heb je echt geen campings nodig als je niet wil, er is zoveel geregeld! Veel vrije plekken waar je met je camper mag staan, Veel plekken waar je kunt “servicen” en dus ook wasmachines. Het is gebruiksvriendelijk en er kan enorm veel was in, we gebruiken de machine waar  12 kg in kan. Een half uur later komt het er schoon uit en dan kan de was de droger in. Ondertussen wassen we ook de camper, want de wasstraat staat naast de wasmachines. We hebben gelukkig ook nog tijd voor een kop koffie en dan is de droger ook klaar. We rijden 2 km verder want daar is een servicepunt, vuil water lozen, schoon water erin, wc legen en ondertussen het bed op maken en de kleding die niet in de droger is geweest in de camper ophangen. Dan is het inmiddels ook wel tijd voor de lunch. Het ging allemaal als een speer, zo de was doen is voor herhaling vatbaar, de enige reden om nu nog naar een camping te gaan is als we uitgebreid willen douchen of als we bij een stad zijn.

Na de lunch nog even uitgebreid boodschappen doen, gas en diesel tanken, de brandstofprijzen zijn hier de afgelopen dagen flink gezakt! Dan gaan we nog even een stukje rijden, we hebben best lekker weer, maar toch ook nog veel buien en daar willen we vanaf. De bedoeling is om in Les Sables-d’ Olonne een plekje te zoeken, maar daar is het zo druk, na 3 plekken geprobeerd te hebben besluiten we het een paar kilometer buiten dit stadje te proberen. Daar vinden we een allemachtig mooie plek! P4N #354259.

uitzicht vanuit de camper

We slapen onrustig, het waait hard en regent met flinke buien, maar het is hier zo mooi, dat we dat voor lief nemen. Helaas is dat ’s morgens nog steeds zo, want we hadden hier graag een dagje willen blijven. We hebben nog eens even goed naar de weerberichten gekeken en we besluiten om nog zuidelijker te gaan. Voor vandaag wordt dat Pons. We denken allebei dat we hier eerder geweest zijn, want de naam komt ons bekend voor. Als we in het dorp zijn zien we echt niets bekends, vast toch in het verleden een keer langs gereden en deze niet zo Franse naam onthouden. We vinden een P4N #136995 bij het treinstation, treinen rijden hier nauwelijks, wel een paar bussen en wat auto’s, maar verder is het hier stil. We verleggen wel duidelijk onze grenzen, een half jaar geleden hadden we dit in ons eentje geen fijne plek gevonden maar nu is het prima, we raken er steeds meer aan gewend. We wandelen door het dorpje en genieten op een terras van een biertje. We brainstormen over wat we nu willen, waren we steeds een beetje op de vlucht voor de buien, nu komen er een paar snoeihete dagen aan. We besluiten naar de kust te gaan, naar Saint Jean de Luz, hier zijn we 2 jaar geleden ook geweest en weten daar een fijne camping en dan gaan we even chillen en van de zon genieten. Het is onderweg nog steeds behoorlijk druk met campers, we besluiten dan ook maar te reserveren en dat lukt, heel verstandig blijkt de volgende dag.

Brainstormen in Pons

Flink wat kilometers en een stuk snelweg van Bordeaux naar de kust komen we aan op de camping en het is er ramvol!! Iedereen die onderweg is zoekt nu blijkbaar de zee op, er zijn hier meerdere campings en ze lijken allemaal vol te zitten!!  We zijn blij met ons plekje, al gaan we de volgende dag nog wel even verkassen naar een iets beter plekje met meer schaduw en meer ruimte. Hier gaan we ons wel een paar dagen vermaken.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Van Engeland naar Normandië

28 augustus t/m 3 september

op de boot naar Frankrijk

We gaan Engeland definitief verlaten, wel met een dubbel gevoel, we zijn hier namelijk echt niet uitgekeken. De tweede spiegel die sneuvelde was wel de druppel. Rob kon er niet van genieten om door dit mooie land te rijden, zo intensief was het. Zaterdagavond zijn we aangekomen op het parkeerterrein bij de ferry in Poole en hebben daar met nog een stuk of 10 andere camperaars de nacht door gebracht en dat was best gezellig op het parkeerterrein, iedereen had wel zin in een praatje. Zondag om 8.30 uur varen we de haven uit. Boris moet deze overtocht in de camper blijven en dat is prima, hij kan, als wij op stap gaan ook al zo’n 5 uur alleen blijven, dus dat lukt nu ook. De tafel is wel zijn favoriete plek als wij er niet zijn, maar dat moeten we dan maar voor lief nemen. Hij is wel erg blij als we terugkomen en begroet ons alsof we dagen weg geweest zijn. Het gaat verder ook goed met hem. De laatste week hebben we hem veel los laten lopen op het strand en hij komt steeds sneller als we hem roepen, zelfs als hij in de verte met andere honden speelt. Dat vinden we alle drie prettig, daardoor kan hij makkelijker loslopen en dat is fijn! Sinds begin juni slaapt hij ook niet meer in de bench, maar op één van de zitplaatsen die we met een laken hebben afgedekt, de andere zitplaatsen bedekken we met spullen als we gaan slapen en Boris ligt dan op de grond of op zijn zitplaats. Dat gaat prima! We zijn ook nog steeds heel blij met hem, hij wordt wat rustiger en is een gezellig en lief maatje.

Vanaf de boot rijden we in 10 minuten naar een enorm terrein bij een museum in de haven van Cherbourg, waar campers gratis mogen staan, er zijn goede voorzieningen: er is drinkwater, we kunnen vuil water lozen, toilet reinigen en dat allemaal gratis, Frankrijk is een vriendelijk camperland!

De volgende dag beginnen we met een garage te zoeken voor, uiteraard een nieuwe spiegel. Bij de tweede besluiten we het hier te regelen, de spiegel is niet op voorraad, maar zal er woensdag zijn. Daarna boodschappen doen, een mooie grote, dure Intermarche, maar dat hoort bij de beleving van in Frankrijk zijn, daarna gaan we wel weer naar de Lidl! Bij de bakker halen we brood en een gebakje, want ik ben jarig.

Daarna rijden we naar een parkeerplek net buiten de stad, een klein plaatsje aan het strand, een haventje en een mooi pad voor een wandeling. Na de lunch gaan we dat dan ook doen, een heerlijke wandeling, genieten van zon, zee en wind. We blijven hier niet staan om te slapen want er staat windkracht 5 en dan is zo open en bloot met de camper staan niet fijn. We keren eind van de middag terug naar het terrein bij de haven en met veel moeite vinden we daar een plekje. Samen koken we en genieten van de avond. Tussen door veel telefoontjes uit Nederland, de kinderen, de moeder van Rob, vriendinnen, zo fijn om iedereen te spreken! Dat zijn voor mij wel een beetje heimwee momenten, maar die neem ik dan maar voor lief, het is vooral fijn om even de tijd te nemen om bij te kletsen!

jarige job

We blijven op het parkeerterrein staan, vlak naast museum “Cité de la Mer” en Rob wil daar graag naar toe, mij spreekt het niet zo aan dus ik blijf in de camper en ga schoonmaken. Al lukt dat niet helemaal, we staan op een plek waar veel gelopen wordt, ook met honden en daar reageert Boris heftig op. Nu Rob weg is lijkt dat nog wel meer, alsof Boris extra zijn best moet doen om op te passen. Er zit even niets anders op dan het soppen te staken en Boris wat aandacht te geven. Rob komt een paar uur later terug, helemaal enthousiast over het museum, het is een maritiem museum met verschillende onderdelen. Duikboten, waaronder de grootste nucleaire duikboot ter wereld, waar Rob met een audiotour door heen is gedwaald. Er is ook een afdeling waar veel over de onderwater wereld tentoongesteld wordt, met uiteraard vissen, maar ook veel omtrent  vervuiling en het klimaat. Daarnaast is er ook nog een jugendstil hal waar o.a. de Titanic is vertrokken, maar ook andere grote cruiseschepen die naar o.a. Melbourne, Monte Video en Sidney zijn gevaren en de hal lijkt nog steeds in gebruik. Volgens Rob moet ik ook even gaan en hij heeft gelijk, het is inderdaad een mooi museum!

Daarna maken we nog een wandeling door Cherbourg, niet een spectaculaire stad, maar er zijn mooie straatjes, we lopen in de zon en genieten van het buiten zijn. Tussendoor ook de camper nog even verder schoon gemaakt, Jeetjemina wat heeft zo’n hond veel haar, echt iedere dag vegen of zuigen en als ik klaar ben komt Boris binnen en schudt zich eens even lekker uit, hup, alles weer vol met haar! We maken ons er maar niet te druk om, we proberen Boris wel het commando “Boris schudden” te leren zodat hij voor hij de camper in gaat zich uit schudt, maar dat wil nog niet erg lukken.

Na het ontbijt, de serviceplek nog even bezoeken voor water en toilet, boodschappen doen, tanken, even naar de action voor wat kleine spulletjes en dan naar de garage. De spiegel is binnen, ze gaan meteen aan de slag! Ze doen echt hun best, maar ze hebben een LED lampje en dat geeft een hysterisch knipperend geluid als Rob de richting aanwijzer aan zet. Morgen hebben ze een ander lampje. We gaan maar terug naar “ons” parkeerterrein voor nog een dagje Cherbourg. We maken nog een wandeling door de stad, maar hebben het inmiddels wel gezien. Terug naar de camper, eten en aan de vlog en blog werken.

de haven van Granville

Vandaag lukt het wel! Ander lampje er in en de richtingaanwijzer tikt zoals het zou moeten, we kunnen verder op pad. We rijden eerst richting Granville, een stadje aan de kust, geen idee of het wat is, maar een goede rij afstand, dus we zien het wel. We gaan staan op P4N plek #446, op korte loopafstand van de haven het bovendeel van het stadje. Volgens google is het, het Monaco van het noorden! Nou dat valt gelukkig reuze mee, verder klopt de beschrijving wel. “Je kan er heerlijk flaneren, oesters slurpen en champagne drinken. Er hangt een fijne sfeer en er valt genoeg te zien en te doen”. De oesters en champagne hebben we laten staan, maar verder is het een erg leuk stadje. Een haven vol met vissersboten, zeilbootjes en grote antieke zeilboten en dat geeft reuring en veel om naar te kijken. De oude bovenstad is een juweeltje met uitzicht aan twee kanten over de zee en eb en vloed zijn van die hoogte goed te zien. Precies een plaatsje waar wij warm voor lopen, het lijkt wel een beetje op Honfleur, maar dan kleiner en veel minder toeristisch. ’s Avonds gaan we uit eten, maar kunnen het niet echt vinden, het wordt dus een simpel hapje in een soort kroeg, ook prima!

We rijden verder naar Rennes, een vrij grote stad. Onderweg op een mooi plekje geluncht en daarna nog naar een militaire begraafplaats. Wat een aantallen slachtoffers zijn er toen gevallen en wat een mooie gedenkplaatsen zijn dit. Er is een kapel met grote mozaïek wanden over de invasie bij Normandië en het verloop van de einde van de oorlog.

militaire begraafplaats

Daarna rijden we door naar Rennes, daar is een mooie camping, Des Gayeulles CC #1271, op fietsafstand van de stad, we blijven er voor kiezen om bij grotere steden op een camping te gaan staan.

Inmiddels zijn we, als ik dit tik, 5 dagen in Frankrijk. We hebben het er een paar keer over gehad of het een goede beslissing is geweest om Engeland te verlaten en we zijn er allebei tevreden over. Een nieuwe spiegel was waarschijnlijk echt een probleem geworden, want in Engeland is de rechter spiegel anders gevormd dan op het vaste land. Rob zit weer fluitend (als hij zou kunnen fluiten) achter het stuur, ik zit er ontspannen naast en de temperatuur is een stuk aangenamer. Kortom, we hebben er goed aan gedaan!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Wales, Zuid Engeland en dan??

——————————————————————————

20 t/m 27 augustus

We komen toch ook wel op bijzondere plekken terecht! Eigenlijk zouden we meer op vrije plekken willen staan, maar dat zijn vaak  parkeerhavens langs de weg en daar willen we in ons eentje niet staan en dan het geraas van verkeer langs de camper. Soms hebben we mazzel en zijn het grotere plekken waar dan meerdere busjes en campers staan en dan voelt het veilig genoeg voor de nacht. Wanneer dat niet lukt dan maken we de keuze voor een betaalde plek, zo ook vandaag. Een haven in Kilmelford (P4N #246450) een prachtige baai, mooi uitzicht op het landschap en een terrein waar het een georganiseerde rommel is. Met douche, toilet, afwasruimte en wasmachine, het is oud maar schoon. Best een beetje vreemde plek, maar het voelt er prima en dat is voor de nacht genoeg.

Onze bedoeling is om wat zuidelijker in Engeland te komen om de regen te ontvluchten. De volgende dag rijden we naar een parkeerterrein in Abington P4N #137706, naast een rivier, waar we heerlijk een wandeling met Boris maken en het dorp bekijken op zoek naar een biertje. Helaas het lijkt er op dat hier de laatste horecavoorziening het niet gered heeft en dicht is. Het is geen groot parkeerterrein en wordt vooral gebruikt om elektrische auto’s te laden. We zitten redelijk dichtbij Glasgow en het lijkt of we in een forenzen dorp terecht zijn gekomen. ’s avonds komt er nog een camper die hier ook voor de nacht blijft staan.

de randweg van Glasgow

We hebben al een paar dagen veel regen onderweg, dat maakt het rijden wel intensief, we zijn dan ook blij dat we een groot deel snelweg hebben gepakt. Rob vindt dat prettiger rijden, ook al is het stuk tussen Liverpool en Manchester druk, het is een groot verstedelijkt gebied, met het nodige verkeer. Maar na 2 dagen flink wat kilometers komen we aan in Wales en beginnen we onze tocht door dit stukje Engeland in Trevor. Het weer is zachter, de temperatuur hoger en de buien iets minder. Daar waren we naar op zoek, iets meer buiten kunnen zijn.

Het aquaduct van Trevor

Trevor is geweldig! We staan op een parkeerterrein, P4N #75938, naast een tearoom die is gevestigd  in een kapel, men moet betalen in de kapel, maar daar is niemand, het parkeerterrein bijna leeg, we gaan toch maar staan en zien wel wat er gebeurt. Eerst maar eens wandelen, als we de straat oversteken komen we bij een pietepeuterig haventje met narrowboats. Deze zijn ooit ontwikkeld om als transportmiddel te dienen tijdens de industriële revolutie en nu zijn ze nog in gebruik voor het toerisme of als woonboot. Ze zijn hooguit 2.13 meter breed en bijna 22 meter lang. We lopen over Pontcysyllte aquaduct, bijgenaamd “Stream in the sky”. Het ligt 30 meter boven de rivier! Het is een bijzondere historische plek. Naast al deze weetjes is het vooral verschrikkelijk mooi, over het viaduct maken we een wandeling langs het kanaal en genieten van alle narrow boats die er liggen. Niet iedereen durft het aquaduct over te steken, als je hoogtevrees hebt is dit geen fijne plek! Na de wandeling een biertje op een terras, die eindigt met een regenbui, dus op een holletje terug naar de camper. Onze overnachtingsplek is toch wel bijzonder, Rond 18.00 uur vertrekt de laatste auto van het parkeerterrein en gaat het hek dicht! Nu kunnen we er lopend wel vanaf, maar niet met de camper, we zien wel wat er verder gebeurt, maar slapen verder prima. De volgende ochtend komt dezelfde auto weer terug, doet de poort open, rijdt naar binnen en doet de poort weer dicht! Rob gaat er maar eens op af en krijgt te horen dat het terrein pas over een uur open gaat en de tearoom van 10 tot 15 uur geopend is. Maar als we willen mogen we er wel eerder af, dan zal ze het hek open doen. Nu hebben we geen haast dus dat hoeft niet. Ze moeten ons gisteren dus wel gezien hebben en waarom ze niet even aangeklopt hebben is ons een raadsel, want het parkeren is niet gratis! Wonderlijk eigenlijk wel of doen wij iets verkeerd?

Vanuit Trevor rijden we verder naar de kust, heb ik het al gezegd? Ja vast al 1000x, wat is dit land mooi! Vandaag is het uitzicht heuvelachtig, af en toe een bos, soms een paar huizen. Dan is de lucht strak blauw, een kwartier later bewolkt, even een regenbui en weer terug naar alle schakeringen blauw, wit en grijs. De Hollandse meesters zijn bekend om hun luchten, maar Engeland doet er niet voor onder. Regelmatig rijden we in een prachtige setting van kleuren!

Zoveel moois in Groot Brittannië

Genoeg over al dat moois, ik ben niet bedreven genoeg om dat allemaal goed te omschrijven en uiteindelijk zijn we gewoon onderweg naar een Holiday Park. Rob is moe van het rijden, het is echt pittig om met een camper door Engeland te rijden. We weten al dat dit eens maar nooit weer is. Tijd voor rust, we hebben een gelikte camping uitgezocht, dicht bij het strand, het dorpje Herlach en een goed sanitair gebouw. ( Min-Y-don holiday Home and Touring Caravan Park CC SC #70582)

We settelen ons hier voor 3 dagen, genieten van het fijne sanitair, wandelen op het strand, lopen naar het dorpje Herlach, met het steilste straatje ter wereld. Luieren, lezen, de was doen en genieten van een plek waar het allemaal ok is.

Het strand van Herlach

Op vrijdag vertrekken we weer, het is “Bank Holiday” dit zijn in Engeland lange weekenden, wanneer alle financiële instellingen gesloten zijn. Misschien een tikkeltje ouderwets in de online wereld, maar hier betekent het een lang weekend vrij. De campings zijn overal volgeboekt en iedereen die kan rijden, is onderweg. Het is voor het eerst dat we zo ontzettend veel drukte op de weg hebben. Dat heeft binnen 10 minuten tot gevolg dat we voor de tweede keer onze spiegel er af hebben!!@@#%$$#@@#$%$#.POTVERDEPOTVER, de termen die wij op dat moment hadden waren veel erger!! De dichtstbijzijnde garage opgezocht, “Nee sorry, heb ik niet!” Wel heel lief een paar telefoontjes, maar nee niet verkrijgbaar, gaat zeker een week duren! Zelf bellen, nee hoor niet verkrijgbaar. Even verderop een bedrijf in auto onderdelen die wel een spiegel voor een luxewagen heeft, dus die er maar op geplakt met ductape. We kunnen verder, maar het is nog harder werken voor Rob, zeker met de drukte van vandaag. Gelukkig zitten er ook een flink aantal kilometers snelweg tussen, want de kleine wegen hebben we inmiddels wel gehad. Later spreken we een Engelsman met een camper, hij is inmiddels al drie spiegels kwijt en zijn vierde hangt ook met plakband aan elkaar. Goed voor Rob zijn ego?!

the Lighthouse Inn

Eind van de dag komen we op een wel heel leuk plekje uit. Aan de kust op het parkeerterrein van de “Lighthouse Inn”.  We zijn allebei moe en gaar van alle kilometers dat we de avond beginnen met een knallende ruzie, daarna lekker eten en bekaf gaan slapen.

Tja en dan is deze week ook weer om, Hoe nu verder? De spiegel is niet ok, we kunnen deze op korte termijn niet laten vervangen, we zijn inmiddels bij nog meer garages geweest en weinig kans dat het binnen een week gerepareerd is. Rob wil zo niet heel veel meer kilometers rijden. Dit is één van die momenten dat we onze plannen weer even doornemen en met elkaar gaan bedenken , hoe nu verder?

Wordt vervolgd!!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

De wonderschone westkust

13 t/m 20 augustus

We rijden naar Durness en komen op een mooie camping terecht, Sango Sands Oasis CC SC#23101. De camping ligt bovenop een klif en we hebben veel ruimte om ons heen. Schotse campings zijn toch heel anders dan wij gewend zijn, nu staan er sowieso niet veel bomen in dit deel van Schotland, daardoor lijken de campings wat bevreemdend. Wij hebben het idee dat het komt doordat het grasvelden zijn met wat verharde paden en glooiingen over de hele camping.  Alleen de plekken met elektra hebben een echt vlakke ondergrond. De rest van de camping heeft geen indeling, je kunt gaan staan waar je wil. Stroom hebben wij niet nodig, ondanks het wat wisselende weer hebben we genoeg aan de zonnepanelen. Zeker als we gereden hebben zijn de accu’s vol genoeg. We wandelen naar Smoo cave, dat is hier 2 km vandaan, een bijzondere grot, die aan één kant is uitgesleten door de zee en aan de andere kant door een rivier. Het is redelijk weer, dus na de wandeling kunnen we fijn buiten zitten.

We besluiten nog een dagje te blijven, Rob is moe van het rijden en ik heb nog veel last van mijn scheenbeen. We zitten hier op een prachtige plek, we lunchen buiten, Rob gaat met Boris de kliffen af en laat hem lekker in de baai rond rennen, eind van de middag nog even met zijn drieën een wandeling, een rustdag vliegt zo voorbij. Een biertje in de pub van de camping, net op tijd binnen, want er vallen dikke druppels regen. Die regen gaat best lang door, dus als het even minder is snel naar de camper want we hebben de regenjassen niet mee! ’s Avonds horen we rumoer buiten en als we gaan kijken is er een prachtige regenboog, fantastische rode luchten, windstil, een heerlijke avond.

een prachtige regenboog in de avond zon

We rijden verder en komen langs een waterval (Loch na Gainmhich Waterfall) die we willen die gaan bekijken, maar er staan nergens bordjes, nauwelijks parkeerplek. We vragen ons af of we wel op de goede plek zijn. We gaan het eerst maar eens bovenlangs proberen, maar er is nauwelijks een pad, de grond is zeiknat, we besluiten terug te gaan. Dan gaan we het beneden langs proberen, een stuk langs de weg en dan de kloof in. Geen enkel bordje of wegwijzer, maar we gaan toch maar. Het is er prachtig! Het is maar 500meter tot de waterval, maar dan wel klauteren over stenen, door modder, er is gewoon geen pad. Boris kan lekker los en die gedraagt zich alsof hij een berggeit is. Vlakbij de waterval komen we een gezin tegen die zeggen dat het echt de moeite waard is, dus klauteren we door. En mooi is het! Ook doordat er verder niemand is, alleen het bulderende water, heel veel midges (hele kleine irritante vliegjes) en wij. Zelfde route terug en de weg weer omhoog naar de camper. Ik besluit wel dat het voorlopig even het laatste inspannende geklauter is. Gewoon wandelen lukt redelijk, maar ik heb teveel last van mijn schenen om dit te doen.

We rijden verder naar Ullapool en overnachten daar op een parkeerterrein P4N #139849 midden in het dorp, samen met nog 6 andere campers. Voor 10 pond (bijna 12 euro)per nacht mag je hier staan. We blijven nog een nachtje in Ullapool, maar op een andere plek. We halen eerst boodschappen bij de Tesco en tanken gas. Daarna rijden we naar Het Royal hotel P4N #161552. Dat wilden we gisteren al, maar toen we belden was het vol. Wel konden we voor vandaag reserveren dus daar gaan we nu staan. Achter het hotel hebben ze parkeervakken voor campers en caravans, voor 15 pond mag je hier staan. Met stroom, water en een toilet dat dag en nacht open is, helemaal prima. Als ’s middags het zonnetje doorbreekt zitten we zelfs nog even buiten. We wandelen door dit leuke plaatsje, bekijken de haven, kopen een kaart en genieten van dit gezellige dorp. ’s avonds eten we lekker en vooral gezellig in een lokale pub.

de haven van Ullapool

We trekken verder en er staan 2 stops op het programma. De eerste is een waterval (Corrieshalloch Gorge National Nature Reserve), een halfuurtje rijden vanaf Ullapool. We rijden vooral langs de kust met zijn vele inhammen, dorpjes en mooie vergezichten. Deze waterval is beter aangegeven dan die van 2 dagen geleden, er staat zelfs een jongeman die ons uitlegt dat we voor de lange of de korte wandeling kunnen gaan, 15 of 30 minuten wandelen. We kiezen de lange, het is een goed begaanbaar pad, die wel wat klimt en daalt, maar goed te doen. Het is hier ook rustig en aangekomen bij de waterval is er zelfs wat drukte. Je mag maar met 6 personen op de hangbrug, als je in het midden staat kun je de waterval goed zien, het is zelfs even wachten! Over de hangbrug nog een klein stukje verder naar een viewpoint dat boven de kloof hangt. Het is een betoverend mooi stuk natuurgeweld., We rijden een klein stukje verder en stoppen dan op één van de parkeerplekken langs de weg we voor de lunch. Mooi uitzicht aan de waterkant, smaakt het broodje extra lekker.

de ommuurde tuin van Invewere

Dan rijden we door naar Inverewe, dankzij een warme golfstroom kan hier van alles groeien, en er is dan ook een botanische tuin aan de kust van de Atlantische oceaan is. Best bijzonder en heel mooi. We dwalen bijna 2 uur door de tuin en als Rob aan het eind nog even op een bankje zit, terwijl ik naar nog wat bloemen kijk, komt er een mevrouw naar Rob toe en vraagt of hij in Mei in Kroatië was. Inderdaad daar waren we toen. Zij vertelt dat we toen samen op een bankje gezeten hebben bij de watervallen van Krka. Ze herkende nu Boris en toen ze ons zijn naam hoorde zeggen en later op het parkeerterrein onze camper zag staan wist ze het zeker. Ze is terug de tuin in gegaan om even een praatje met ons te maken. Bijzonder toch!? Ze heeft zelf ook een Friese stabij en als ik het goed onthouden heb heet die Joris! Wat een leuke ontmoeting.  Ze waren toen een week op vakantie en nu 10 dagen en dan tref je elkaar weer, wat een toeval! Na deze bijzondere ontmoeting rijden we verder en vinden een P4N in een haventje. Met nog één andere camper brengen we de nacht door op een heel mooi plekje in een haventje Gairloch P4N # 299926.

We willen vandaag een flinke afstand rijden, het weer is niet fantastisch en Rob heeft beelden gezien van mensen in midden Engeland in korte broek en hemdjes, daar wil hij op af. We maken ons klaar voor wat meer kilometers te rijden, maar het plan is al na een uur gewijzigd, slecht weer, slechte wegen, druk, er zit weinig tempo in. Als het tijd is voor de lunch staan we bij een kasteel dat min of meer op ons lijstje stond en besluiten we om het kasteel, Eilean Danon, te bezoeken. Het zonnetje schijnt, dus gewoon doen. Het is een mooi kasteel op een prachtige locatie, we vermaken ons hier wel een uurtje. Daarna even rondje met Boris en op zoek naar een P4N die niet te ver weg is. Ons plan voor een dag kilometers vreten is hiermee definitief van de baan. Bij Bun Loyne P4N #316960 vinden we een fijn plekje, mooi uitzicht op Loch Beag. Het weer wordt er niet beter op, dus veel in de camper en voor het eerst enorm veel midges om ons heen. We schieten nog even te hulp bij een stel waar van de vrouw plotseling ziek wordt en van onder en boven alles eruit gooit en zichzelf bevuild, met keukenrol en vochtige doekjes en water geven wat hulp. In een wolk rottige, kleine vliegjes en flink beroerd vertrekken ze, hopelijk naar een hotel waar ze zich op kan knappen. Na het eten is de regen en de aanval van de midges wat minder, dus even een halfuurtje buiten spelen.

kasteel Eilean Dunon

Verder gaan we weer, dit wordt een dag met hindernissen. De wegen zijn afwisselend heel smal, smal en een prima breedte. Op een heel smal stuk wordt er door een Nederlander vriendelijk gezwaaid en ramt meteen daarmee onze spiegel, flinke klap en kapot. Op deze smalle wegen moet je echt je handen aan het stuur houden om zoveel mogelijk links te blijven. Wij hebben gemiddeld 10 cm aan iedere kant over en dat is echt niet veel. We zoeken een plek waar we even kunnen stoppen om de spiegel in ieder geval even provisorisch te repareren, gelukkig hebben we ductape mee! Dan zoeken we ook maar meteen een garagebedrijf waar de spiegel vervangen kan worden, die vinden we gelukkig zo’n 20 km verderop in Fort William. Daar hebben ze camperspiegels op voorraad, het gebeurt vast vaker! Geen originele Fiat spiegel, maar voor ons prima en een uur later is het al klaar!!

spiegel met ductape

Dan verder naar Oban, ik wel een beetje schrikkerig op de smalle wegen en Rob probeert nog meer links te rijden. In Oban wil het niet zo vlotten, er is parkeerruimte genoeg, maar daar mogen we de nacht niet staan, Park4Night geeft nog wel een paar opties maar die zijn vol of veel te smal. We geven het uiteindelijk op en gaan in Oban bij de Tesco boodschappen doen en zijn van plan om verder te rijden naar een haventje een halfuurtje rijden verderop. Als we met onze boodschappen buiten komen is één van de vier camperplekken op het parkeerterrein leeg! Rob gaat op een holletje de camper halen en een paar minuten later hebben we op de valreep een prima plek voor de nacht! Boodschappen opruimen, jas aan en met zijn drietjes lopen we even later langs de kade van Oban, wordt de dag toch nog gezellig afgesloten, biertje op een terras in de zon. Net als we die op hebben en weggaan breken de wolken open voor een enorme hoosbui. Dat hebben we in Schotland inmiddels geleerd, schijnt de zon? Onmiddellijk buiten gaan spelen, want het kan zo weer voorbij zijn. ’s avonds gaan we uit eten, een mediterraan restaurant waar we heerlijk eten.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Highland games en verder naar het noorden

6 t/m 12 augustus

  • 8 augustus woonden we een jaar in onze camper, we hebben hier met iets lekkers bij stilgestaan, gewoon omdat we nog iedere dag genieten van onze reis .

We beginnen deze week met een bezoek aan de Highlandgames in Aboyne. Voor het ontbijt met de camper naar Aboyne gereden en na even zoeken vonden we een enorm parkeerterrein waar we één van de eersten waren. Daar ontbeten en nog even met Boris gewandeld. Het voelde veilig om hem daar in de camper achter te laten. Dus wij op naar de Highland games, dat moet je toch meemaken in Schotland. Een gezellig dorpsspektakel met enorm veel publiek, iedereen was verheugd dat het na 2 jaar weer plaats kon vinden. Kermis, eettentjes, families met picknickmanden, een regenbui en in het midden een groot ovaal waar allerlei wedstrijden plaats vonden. Dansen, doedelzak spelen (uiteraard), hamer slingeren en hard lopen. We hebben ons tussen het publiek op een stoel genesteld en genoten van dit evenement. Kom je in Schotland, probeer dit dan zeker mee te maken!

sporters en jury op het veld

Halverwege de middag rijden we weg van het inmiddels bomvolle parkeerterrein. We gaan richting Inverness en na 2 uur rijden, door weer een fantastisch landschap, vinden vlak voor deze stad in het gehucht Daviot, een P4N #130204, naast een kerkje. Na een uurtje staan we daar met 4 campers. Het is dicht langs de doorgaande weg, nu is er al niet zo heel veel verkeer, maar ’s avonds is er nauwelijks verkeer, dus we slapen dus heerlijk.

Na het ontbijt gaan we naar de Clava Cairns. Een soort hunebedden van 4000 jaar geleden. Indrukwekkende bouwwerken, die ik graag wilde zien vanwege de serie “Outlander”.  Alweer een favoriet die zich in Schotland afspeelt. Zonder de link met deze serie is de plek ook de moeite waard, want ook Rob vindt het mooi en die heeft niets met de serie.

Clava Cairns

We rijden 10 minuten verder naar Culloden, hier heeft, voor de Schotten een belangrijke slag plaats gevonden. Wij lopen over het slagveld, maar genieten vooral van de mooie omgeving en daar blijft het wel een beetje bij. Voor Boris en ons een fijne wandeling!

Er is in de buurt een servicepunt bij een camper en caravan verkoop en dat is wel even nodig, het water raakt op en de wc zit vol. Helaas kunnen we daar op zondag niet terecht. Plannen aanpassen, dus een camping zoeken. We pikken er één uit de campercontact app en dat is een goede keuze! Mooie ruime camping met honden uitlaatplek en super sanitair. Beauly holiday park SC #59972, we blijven hier morgen ook dan kunnen we de was doen want de weerapps hebben beloofd dat morgen de zon gaat schijnen!

Ik doe de was en maak even goed de binnenkant schoon. Rob gaat met de fiets naar het station van Beauly en vandaar met de trein naar Inverness. We hebben geen simkaart meer, dus een nieuwe nodig. Om dit morgen met de camper te doen lijkt ons niet zo’n goed plan en Rob houdt wel van dit soort uitstapjes in zijn eentje. Ik ga met Boris rondje wandelen op de prachtige honden uitlaatplek. Gras paden met daarom heen hoog struikgewas met allerlei wilde bloemen, een plaatje. Helaas loopt de wandeling niet zo goed af. Als ik Boris roep komt hij aangestoven en remt pas op het laatste moment, tegen mijn schenen. 20 kilo hond met een gangetje van 25 km per uur doet pijn. Hij komt wel vaker zo aangestoven en gaat dan altijd langs ons heen. Nu dus niet, ik sta te tollen op mijn benen! Terug naar de camper maar en met een koud washandje mijn schenen koelen. Rob komt terug met een simkaart en zorgt ’s avonds voor het eten, mijn benen doen echt pijn en ik zit het liefst met mijn benen omhoog.

Boris geniet van het buiten zijn.

De volgende dag gaan we verder naar Cromarty, geen officiële plek om te overnachten, maar we staan zo mooi aan de baai, dat we toch blijven staan. (57°40’54.5″N 4°01’57.1″W) Een lief dorpje, met wat winkeltjes en een mooi uitzicht over een baai. Hier worden boorplatforms gebouwd en we zijn misschien een beetje raar, maar we vinden het allebei mooi om te zien.

De rivier in Brora, net in de bocht is de camperplek.

Via Brora, weer een mooi plekje, bij een rivier. Er staan een paar campers en er komt weinig verkeer langs. Rob wandelt vooral met Boris want mijn benen doen nog erg veel pijn. Van hier uit rijden naar het noordelijkste puntje van Schotland. We doen het wel rustig aan, het is ’s morgens prachtig weer, dus…………….rustig ontbijten en koffie in de zon, daarna douchen en opruimen en dan tegen 12 uur pas verder rijden. De zon schijnt niet zo heel veel, dus ieder uurtje zon is genieten. Terwijl er in Nederland een hittegolf op komst is!

We rijden  verder naar John O’Groat, een plaatsnaam die staat voor Jan de Groot. Inderdaad een Nederlander, die in de 15e eeuw heeft gezorgd voor een ferry verbinding met de Orkney eilanden die hier vlak voor de kust liggen. Nu een toeristische trekpleister, voor het eerst komen we ook veel campers en caravans tegen, we zien meer Nederlandse kentekens dan in de 2 weken hiervoor. Maar massaal is het nog steeds niet. Na een uurtje rondkijken gaan we verder en stranden op een parkeerterrein bij een sportcomplex in Thurso. Het lijkt een mooie stad, maar we slaan het over. De volgende ochtend gaan we naar de Wolfburn distilleerderij, helaas zitten ze volgeboekt voor de rondleidingen, we kopen wel een fles whisky voor Oli, die ons heeft verzocht om een fles mee te nemen. We rijden verder naar Strathy baai. Wat een plaatje! Er is een parkeerterrein naast een begraafplaats waar we met een stuk of 7 campers / auto’s staan. Ja ook een paar stoere kampeerders die hun auto hebben omgebouwd tot een kampeerwagen en daarmee door Schotland trekken. We hebben vanaf een hoog duin uitzicht over een prachtige baai, ik waag het er op om weer een wat langer stuk te wandelen en gelukkig lukt het om 4 km te lopen. Mijn schenen zijn ’s avonds wel weer erg gevoelig, maar het kan toch niet zo zijn dat we door Schotland rijden en we geen wandelingen kunnen maken! Dan maar een extra paracetamol.  Boris kan even heerlijk los rennen en gaat helemaal uit zijn dak. Het kost wel moeite om hem bij ons terug te halen als hij andere honden ziet, dan wil hij spelen. Hier moeten we de komende tijd maar even extra op trainen. Wat heeft hij een lol, onder het zand en nat van het water zijn we een uur later weer bij de camper. Dit is toch het allermooiste van Schotland, wandelingen maken op plekken waar bijna niemand is, we genieten er enorm van.

De zon gaat onder bij de Strathy bay.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Verder door het mooie Schotland

van 30 juli t/m 5 augustus

De schotse oostkust

We zijn inmiddels weer een week onderweg en dat bevalt ons heel goed. We zitten snel in ons ritme en pakken alle gewoontes die bij het camperleven horen weer op, niet allebei gelijktijdig van onze stoel af(haha) maar het kost ook weer energie om te wennen aan een nieuw land. Maar wat voor land, we hebben ons nooit zo verdiept in Schotland, wel dat we er graag eens naar toe willen, maar we zijn er nu al helemaal weg van. De mooie natuur, steeds de zee in zicht, leuke dorpjes en zelfs het weer is wel ok.

Het kasteel van Edinburgh.

We genieten een middag van Edinburgh, al is dat veel tekort. Het is een stad waar veel te zien, met enorm veel geschiedenis en dan is een middag te weinig. De stad is dan best overweldigend. Rob heeft daar wat minder last van, maar ik kan het bijna niet in me opnemen zoveel is het. We kunnen het beste nog eens terugkomen voor een stedentrip en ons onderdompelen in deze mooie stad! We sluiten de middag af met een biertje in een pub, waar verrassend veel locals zitten. Buiten op het terras raken we in gesprek met 2 schotten, erg gezellig, maar wat spreken ze beroerd Engels. Dat is vast niet de laatste keer dat we dit constateren, één van de mannen beaamt ook dat wij beter Engels spreken dan hij!

De volgende dag rijden we een paar kilometer naar een Lidl, even flink wat boodschappen in slaan. Daarna nog een klein stukje verder naar Rosslyn chapel. Ik heb van thuis de Davinci code meegenomen en opnieuw gelezen, ik heb het net uit, een deel van het boek speelt zich af in deze kapel. Ik heb online een ticket gekocht en wil er graag naar toe. Sinds het boek verschenen is, is de belangstelling voor een bezoek enorm toegenomen, ze hebben zelfs een bezoekerscentrum aangebouwd! Ik krijg een folder in het Nederlands met fragmenten uit de kapel met beschrijvingen, ik ben er een uur zoet mee om al die plekjes te bekijken. Dan gaat iedereen zitten en vertelt een gids nog het één en ander over deze kapel. Ze vertelt boeiend over de geschiedenis van de kapel en de familie die deze gebouwd heeft. Ben je in de buurt, zeker heen gaan, zelfs zonder het lezen van de Davinci code een bezoek waard!

De scheepslift van Falkirk is ’s avonds verlicht.

Daarna rijden we naar Falkirk, hier staat en hele bijzondere scheepslift. We kunnen daar prima op het parkeerterrein staan, met nog een stuk of acht andere campers brengen we hier de nacht door. De scheepslift is uniek op de wereld en kan boten, alleen de zogenaamde narrowboats, een groot hoogteverschil laten overbruggen. Het lijkt of de scheepslift niet veel gebruikt wordt, maar meer een toeristische attractie is. Indrukwekkend is het zeker wel en we blijven dan ook lang kijken hoe dit gevaarte (toeristen)boten verscheept.

Vanaf Falkirk rijden we naar de kust en volgen een stuk van de kustroute, maar helaas stuurt onze navigatie ons helemaal de verkeerde kant op en blijkt onze P4N plek midden op een golfbaan te liggen! (Rob baalt en vind golfbanen opeens helemaal niet leuk!). We zijn een stuk meer landinwaarts gereden dan we wilden. We zoeken een nieuwe plaats aan de kust en ook daar gaat het op het laatste stuk ook even mis. Met de navigatie van mijn telefoon erbij vinden we toch de plek die we zochten. En wat voor plek! Dit zijn de krenten in de pap! Een klein havenplaatsje, een parkeerterrein naast de haven, de neus van de camper naar de zee, prachtige uitzichten rondom, wauw! ’s Middags maken we een wandeling langs de kust en een stukje door het dorp. We gaan hier 2 nachten blijven, want een tweede wandeling hier spreekt ons wel aan.

De haven van Dysart, de camper ergens in het midden van de foto.

Daarna rijden we verder naar Pitlochry, echt wel wat anders. Een iets te toeristisch dorpje, waar de wandelingen teveel langs de straat gaan. We gaan er wel lekker uit eten en op de camping hebben ze een fantastische douche in een verwarmde ruimte. Echt koud is het niet, maar we moeten wel wennen aan het weer in Schotland, het wisselt van minuut tot minuut en van uur tot uur. We verkleden ons soms wel 2 of 3 keer op een dag! We genieten wel enorm van het landschap, zo uitgestrekt!

Genieten van het Schotse landschap.

Na Pitlochry gaan we naar Aboyne. We willen graag highlandgames zien. Die zijn op veel verschillende plekken in Schotland, maar het was even puzzelen of wij dan in de buurt van een plek zijn waar het dan is. Gisteravond vonden we deze in Aboyne en die ligt op onze route! We parkeren net buiten het dorp op een parkeerplaats die uitkijkt op een vliegveldje voor zweefvliegtuigen, nog leuk ook. Morgen hier vandaan op de fiets naar Aboyne, benieuwd wat we er van vinden??!!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

We zijn op pad in Schotland

Na 5 weken in Nederland, genietend van onze kinderen, familie en vrienden trekken we er weer op uit. Het plan is om weer 10 maanden te gaan reizen. Te beginnen in Schotland. Op dinsdagavond 26 juli vertrekken we uit Rotterdam. Op de boot kunnen we nog een omboeking maken, waardoor Boris in onze hut mag, tegen belachelijk veel geld, maar ja , alles voor je hond! Boris gedraagt zich redelijk rustig en we merken dat hij uit de puberteit raakt of dat zijn chemische castratie goed werkt.

met de boot van Rotterdam naar Hull

Van onze vorige overtochten hebben we geleerd dat het eten aan boord niet lekker en behoorlijk aan de prijs is. Ik heb daarom zelf groentetortilla’s gevuld en voor ’s morgens een paar boterhammen gesmeerd en drinken meegenomen. Al doende leert men.

De overtocht brengen we voornamelijk slapend door, ’s morgens worden we wakker van de omroepinstallatie, dus douchen, Boris nog even op het dek laten plassen, meer wil hij niet kwijt. Spullen opruimen en dan kunnen we al van boord.

Dan begint in Hull het harde werken voor Rob, geconcentreerd weet hij ons de stad uit te rijden, al laat google ons wel even in de steek, dus duiken we een parkeerterrein op. Eerst maar even Boris uit laten, rustig nog een boterham en koffie en even goed kijken hoe het verder moet. Dat helpt om even de rust te vinden en verder te kunnen. We rijden gelukkig al snel de stad uit en genieten van het uitzicht! Dicht langs de kust, weilanden, hier en daar een dorpje en na een uur een Park4Night plek, bij Ravenscar #249372 in North Yorkshire. We dubben nog even of we dit willen, het is er vol met mensen die komen wandelen, maar een meneer die we spreken zegt dat het hier ’s avonds erg rustig is, de straat is doodlopend en het uitzicht geweldig. We besluiten voorlopig te blijven. Trekken wandelschoenen aan, maken de rugzak in orde, broodje mee en we zijn al snel onderweg voor een prachtige wandeling. We waren na het nachtje op de boot best een beetje gaar, maar dat gevoel is snel verdwenen. Het is hier prachtig, we snappen wel waarom het hier zo druk is met wandelaars! Langs de kust, stukjes bos, weilanden komen we in de buurt van het volgend dorp en daar is een pub, helemaal gericht op wandelaars en mensen die op het strand spelen. Gratis water, voor mens en hond, toilet en veel picknicktafels buiten. We drinken er wat, eten onze boterhammen op en gaan dan op de weg terug. Een iets andere route, maar weer zo mooi! Aan het eind van de dag 14 km gewandeld en bij het hotel waar we vlakbij staan drinken we een biertje met uitzicht op de kliffen, we slapen die nacht als roosjes.

na de wandeling nog even iets drinken met dit uitzicht

De volgende ochtend rijden we een stukje verder naar Staithes. Rob voelt zich al redelijk vertrouwt met het links rijden. Het is nergens echt druk, maar er is wel zoveel verkeer dat je van zelf in de stroom mee rijdt. Staithes is een oud vissersdorp, waar de vissers vervangen zijn door de toeristen. Doordat er geen hotels zijn maar alleen appartementen bij de bevolking in huis, ziet het dorpje er nog authentiek uit. Net buiten het dorp is een parkeerterrein P4N #249696, daar brengen we de nacht door. In eerste instantie met 1 andere camper en veel busjes van surfers. De surfers vertrekken aan het begin van de middag, tegen de avond komen er nog wat campers bij en staan er 6. We lopen ’s middags naar het dorpje en voelen allebei wat spierpijn van de wandeling van gisteren. We hebben toen flink geklommen en gedaald en dat voelen we vandaag!

het vissersdorpje Staithes

Dan is het tijd om naar Edinburgh te rijden, even een kleine misrekening door miles en kilometers te verwarren, maar we gaan toch maar door. Het is zo’n 4 uur rijden. Voor de lunch gaan we even van de doorgaande weg af, want daar zijn wel parkeerplaatsen, maar die zijn zo dicht op de weg, dat vinden we niet fijn. We gaan dus even van de weg af en komen in weer zo’n typisch Engels dorpje, Midsummer murders zou hier zomaar opgenomen kunnen zijn. Een heerlijk rustig plekje, waar Boris ook even de benen kan strekken. 

Rob voelt zich steeds vertrouwder met het rijden, af en toe een klein twijfelmomentje, maar het gaat lekker. Eind van de middag zijn we bij de camping die we vanmorgen voor de zekerheid even gebeld hebben. “Plek genoeg” was de boodschap. Nou niet dus, camping vol. Na wat aandringen mogen we toch de camping op en worden op een vreemde plek, bij 2 oude caravans neergezet. Waarschijnlijk woont daar personeel in? Maar goed, we doen het er mee. We kunnen in ieder geval even lekker douche en morgen de stad in.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.