12 t/m 19 mei
Na een dagje zijn we ook aan camping Ouzouni Beach gewend, want ook al vinden we de camping in eerste instantie erg “recht”, het is er super schoon, er is vriendelijk personeel, we kunnen heerlijk op het strand wandelen met Boris, dus niets meer te wensen. We zorgen ervoor dat de vlog en blog op tijd klaar zijn, want als op vrijdag de groep van Endless on Wheels binnenkomt worden we opgeslokt in het ritme van een groepsreis. Natuurlijk eerst even een warme begroeting met Myran en Peter, fijn om elkaar op deze plek te zien en wij de gelegenheid krijgen om te proeven van de groepsdynamiek. Met Peter en Myran zetten we nog een paar puntjes op de i, want we gaan het nog een keer proberen! Januari 2026 komt er een ingekorte reis naar Marokko, voor diegene die niet zo lang van huis willen of kunnen. Natuurlijk wel met alle hoogtepunten van dit mooie land. ’s avonds nemen we de tijd om dit tijdens een etentje te bespreken. Heb je belangstelling? Ga naar de website endlessonwheels.com voor meer informatie. Er zijn nog een paar plekken vrij.
Er is dus naast de gezelligheid veel te bespreken en we draaien een paar dagen met deze Griekenland groepsreis mee. We maken een toer met auto’s en een busje over Sitonia, de middelste vinger van Chalkidiki, weergaloos mooi. Prachtige baaien met witte stranden, rotspartijen, veel groen en regelmatig zicht op de berg Athos op het schiereiland Oros Athos. Op dit schiereiland wonen zo’n 1800 monniken en alleen mannen mogen hier komen. Wij bezoeken dit dus niet, maar genieten wel van het spectaculaire zicht op de berg Athos.
We genieten onderweg ook nog van een heerlijke lunch, al met al een fantastische dag, met een gezellige groep mensen en mooi zonnig weer. De dag erna gaan we met de hele groep fietsen, wij bieden ons aan als hekkensluiter/bezemwagen, als we dan toch stage lopen willen we ook graag iets doen. We fietsen naar een binnenzee over zand en gravelpaden en zien daar grote groepen flamingo’s, indrukwekkend om te zien, we stoppen dan ook regelmatig om te kijken en de nodige foto’s te maken. Afgelopen nacht heeft het flink geregend en dat zullen we merken ook. De zandpaden zijn kleipaden en er is met de fietsen lastig door te komen. We keren om en gaan op weg naar de lunch. Gelukkig doen alle fietsen het nog en als we na een halfuurtje trappen bij het restaurant komen voor de lunch kunnen we er weer om lachen. We zitten dan ook op een geweldige plek, buiten aan de haven, mooi gedekte tafels en supervriendelijk personeel. Als het eten op tafel komt is het feest echt compleet. Wij hebben nog nergens zo lekker gegeten als hier. Er komt een grote hoeveelheid voorgerechtjes op tafel, gebakken feta, gevulde paprika, natuurlijk tzatziki en salade, het is een festijn van heerlijkheden. Binnen mogen we een hoofdgerecht kiezen, maar dat worden kleine porties want we zitten al behoorlijk vol.
Terug op de camping is er uitleg over de rit van morgen en daarna een gezellige afsluiting met muziek. Het wordt abrupt afgebroken want de lucht wordt steeds zwarter en er klinkt gerommel in de verte. Ook wij gaan morgen weer rijden en het is wel zo prettig de spullen zo droog mogelijk op te ruimen, dat geldt ook voor de groep, dus iedereen gaat aan de slag.
De volgende ochtend is de groep van Endless on Wheels al op tijd vertrokken, zij hebben een lange reisdag. Wij doen het iets rustiger aan en tussen de buien door nemen we nog een douche, ruimen de laatste spullen op en vertrekken dan richting Bulgarije! Een nieuw land om door heen te reizen, al zijn we er 37 jaar geleden al eens geweest. Toen mochten we er alleen door heen rijden, vooral niet stoppen en veel militairen onderweg.
Vlak voor de grens vinden we nog een vrije plek voor de nacht, naast de Truma rivier en mooi in het groen. We horen nog wel wat geraas van de weg, maar we slapen goed. Gisteren veel regen, maar de dag van vandaag heeft een mooie blauwe lucht en als we aan de koffie zitten komen er gezellig koeien voorbij. Het zijn er zeker wel 50 en ze lopen in kleine groepjes lang de camper. Het laatste plukje koeien wordt opgedreven door een herder en zijn 3 honden, een mooi gezicht!
Opruimen en alles vast en op zijn plek, luiken dicht, lades op slot, iedere reisdag heeft zo zijn vaste routine voor we kunnen vertrekken. Het is nog maar een kwartiertje tot de grens en dan zijn we in Bulgarije, nu helemaal geen grenscontroles meer, we zijn in een nieuw land! Net als het laatste stuk Griekenland is het hier ook mooi groen, bergen om ons heen en onnoemelijk veel klaprozen. Dat begon al in het zuiden van Griekenland en zal nog wel even zo doorgaan, want in Nederland bloeien ze pas in juni. Dus misschien wel 3 maanden klaprozen! Ik vind ze zo mooi!
We gaan meteen op zoek naar een bank en een bakker. De bank vinden we snel, het is toch wel handig om Levs te hebben. Al zijn de transactie kosten wel schrikbarend hoog, op een bedrag van 250 euro betalen we 30 euroy transactiekosten! Dat moet de volgende keer anders. Brood kopen wordt lastiger, pas bij poging 3 vindt Rob een brood. Het is nog even zoeken hoe dat werkt met brood kopen in Bulgarije, maar daar gaan we vast nog wel achter komen.
We rijden naar het Rila klooster, een highlight in Bulgarije. Het is een enorm complex, opgebouwd door de volgelingen van een fransman die zich bekeerde tot het Bulgaars orthodoxie. Deze volgelingen bouwden na zijn dood dit klooster in de 10de eeuw. Het is goed onderhouden, groot, indrukwekkend en ligt op een prachtige plek in de bergen.
We ervaren meteen dat men andere gewoontes heeft dan wij en dat is natuurlijk ook grappig om te ervaren. Het klooster is gratis, maar wil je naast de poort parkeren dan is het 11 euro, we mogen hier met de camper ook overnachten, 40 euro! 100 meter verderop is nog een parkeerterreintje, gratis! Tja we zijn Hollanders, he! We rijden dus 100 meter terug en parkeren daar de camper. Wel grappig dat het hulpje van de parkeerwacht Nederlands spreekt, of eigenlijk Vlaams, hij heeft in Leuven gestudeerd. Hij vertelt ons dan ook dat de parkeerplek 100 meter verderop gratis is. We lopen zeker wel anderhalf uur door het kloostercomplex waar vandaag de dag nog zo’n 60 monniken wonen.
Daarna rijden we dezelfde weg terug, naar het dorpje Stob. Rob heeft gelezen dat hier een piramide is en een mooie wandeling daar naar toe. Deze bewaren we voor morgen, de dag schiet al aardig op, Rob loopt een rondje met Boris en geniet dan van een biertje in de zon en houdt toezicht op 4 zwerfhonden en Boris. Die is dikke maatjes met één van de honden en kan zich even helemaal uitleven. Ondertussen zit ik achter de laptop, filmpjes uitzoeken en klaar zetten, foto’s bekijken en vooral naar de prullenbak verplaatsen, alleen de mooiste blijven. Als dat klaar is ga ik ook even naast Rob op het bankje zitten, genieten van het zonnetje.
De volgende ochtend maken we de wandeling naar de piramide van Stob. Het zijn een paar flinke erosiehellingen, die fantastisch mooi zijn uitgesleten en waarop verschillende rotsblokken liggen. Die zullen ergens in de komende eeuwen naar beneden vallen. Het is in eerste instantie een makkelijk pad, waar zo te zien ook nog wel eens een stevige auto of tractor op rijdt. Daarna wordt het pad smaller, steiler en dus regelmatig stoppen omdat het flink omhoog gaat. Dat is geen enkel probleem er staan veel bankjes en de uitzichten zijn waanzinnig mooi. Boris rent los heen en weer en als hij verder is dan wij en dat is constant, ligt hij bij een bankje of struik braaf op ons te wachten. Na een uur zijn we boven en genieten van het fenomenale uitzicht, het werk wordt beloond! Dan weer terug naar beneden, ik met mijn stokken rustig aan, Rob en Boris sneller, maar ze wachten heel lief op me. Nog even een stukje de drone in de lucht, boven ging dat niet omdat het te hard waaide.
Beneden aangekomen koop ik bij de entree nog een souvenir voor de moeder van Rob, maken we nog een praatje met de mevrouw die voor de honden en de entree zorgt. Zij spreekt goed Engels en dan is een praatje gewoon gezellig! Het is tijd om te lunchen, opruimen en dan rijden we naar onze volgende bestemming, Plovdiv. Een flinke rit, zeker omdat er aan de weg gewerkt wordt en dat kost ons een uur extra. We zijn best gaar en er is geen personeel, wel in het restaurant, maar dat lijkt een andere business. Via de telefoon lukt het Rob om toch binnen te komen, het blijft wel een dag met hindernissen. Ons internet wil niet goed, mijn telefoon heeft kuren na een update en als we gegeten hebben in het reataurant en terug zijn bij de camper staat er iemand heel boos te doen. Wij hebben plek A4 gekregen en deze man heeft A4 gereserveerd. We moeten vertrekken, nu, onmiddellijk, hij staat bijna te stampen bij Rob. Gelukkig is Rob te moe om boos te worden, wij verzetten de camper (er zijn nog zeker 30 lege plekken! maar hij moet en zal op A4!) en zijn toe aan koffie. Rob stort zich op het internet en mijn telefoon. We liggen vroeg in bed en worden ’s morgens fris en fruitig wakker en zwaaien de boze meneer uit, die weer vertrekt!
De video bij dit verhaal staat hier
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
