Categorie: Veenhuizen

maart -april 2026

Nadat we in een voor ons doen redelijk tempo naar Nederland zijn gereden, is het hard wennen. Rob zijn moeder is flink ziek, dus dat baart zorgen. Tussendoor natuurlijk ook familie en vrienden om ons heen. Al houden we dit ook een beetje af die eerste week, want het is schakelen, in hoofd en lijf. Zo toeren we door prachtig Portugal en zijn we plannen aan het maken voor de komende periode, we verdiepen ons in Sardinië, waarschijnlijk met onze kinderen die daar op bezoek komen. We leven het rustige leven van rondtrekkende camperaars en genieten daar volop van.

Als dan de knoop wordt doorgehakt omdat Rob zijn moeder ziek is, is dat even heel hard schakelen en dat kost de nodige energie. We weten dat dat ook weer goed komt, dus even kiezen op elkaar en verder maar weer. Inmiddels zijn we zo’n 3 weken in Nederland en hebben we ons leventje weer op de rit. Rob zijn moeder herstelt in een revalidatie huis en dat geeft ons rust. Zodanig dat we ook een paar dagen richting Drenthe en Friesland trekken.

We vinden een prima camperplaats in Appelscha, deze heeft een flinke windsingel en dat is fijn want het waait toch behoorlijk. De CP heeft één nadeel, er ligt een verkeersattractiepark naast de deur, gezellig joh. Nu zijn wij overdag op stap en na 17 uur is het stil, dus voor ons nu prima. Het lijkt me alleen niet zo fijn als je hier met mooi weer naast je camper zit en je hoort de hele dag feestmuziek, ratelende achtbaankarretjes en het gegil van kinderen. Wij hebben er nu geen last van, voor ons dus een prima plekje.

We maken een mooie wandeling in het Nationaal Park Drents-Friese Wold, waar een wandeling is waar Boris los mag lopen en wij lekker door kunnen stappen. Terug bij de fietsen hebben we wel trek in iets lekkers, een drankje, bitterballen, we genieten van even een paar dagen op pad. De volgende dag stappen we weer op onze fietsen, gisteren om naar de start van een wandeling te gaan, nu om een stuk in de omgeving te fietsen.

We wisten al dat er in het oosten van het land prachtige fietspaden liggen, maar we fietsen hier op zondagochtend bijna helemaal alleen. Langs uitgebloiede heidevelden, beukenbossen, naaldbomen, af en toe een paar ruiters en verder stil, ja vogeltjes horen we natuurlijk. De voorspelde regen blijft gelukkig beperkt tot een paar druppels en via allerlei paadjes komen we bij het hunebed van Diever. Het is geen groot hunebed, maar imposant blijft het en voor Boris een goed moment om zijn benen te strekken. In het centrum van Diever lunchen we naast de kerk en dan trappen we via een andere route terug naar de camper.

Op zondag verlaten we Appelscha en rijden naar Veenhuizen, waar we het gevangenismuseum bezoeken. 10 jaar geleden waren we hier ook en hebben toen de voorstelling “het Pauperparadijs” gezien. Dat vertelt de geschiedenis over het ontstaan van de “Maatschappij van Weldadigheid”. Armen uit de steden kregen hier een boerderijtje om in hun eigen onderhoud te voorzien. Er was ook de kolonie Ommerschans voor landlopers en bedelaars, die hier onvrijwillig naartoe werden gezonden. Later kwamen daar ook nog grote groepen wezen bij, zo ontstonden er hele koloniën. Nu onvoorstelbaar, toen dacht men dat zo de armoede bestreden kon worden.

Kortom een gebied met veel geschiedenis, een groot deel van het gebied is nog steeds in handen van justitie, Veenhuizen is bij veel mensen waarschijnlijk op één of andere manier wel bekend van de gevangenis. Wij dwalen door het museum en hebben een kaartje om met een oude gevangenis bus en gids een rondje in de omgeving te rijden. Net als 10 jaar geleden vinden we het weer de moeite waard.

Eind van de middag gaan we op zoek naar een plek voor de nacht, de eerste wordt afgekeurd, waarom? Soms kunnen we het niet echt uitleggen en dat is nu ook het geval. We willen hier allebei niet blijven, dus door. Een halfuurtje later strijken we neer in Oudega, vlakbij Drachten. Een mooie camperplaats met zicht op een haventje, we maken een praatje met de havenmeester en morgen maar eens de omgeving verkennen.

Er is een mooie wandeling door het Friese land, Boris huppelt als een blij ei met ons mee, steekt overal zijn neus in en geniet net als wij van de omgeving. Het laatste stukje lopen we door het dorp, doen boodschappen bij de lokale supermarkt en gaan dan terug naar de camper. ‘S middags regent het wat en is het niet echt lekker om buiten iets te ondernemen, dus we vermaken ons in de camper.

De volgende ochtend krijgen we visite, Marijke de schoonmoeder van onze dochter woont in de buurt en komt gezellig even koffie drinken. Dan is het tijd om weer richting Noord-Holland te rijden, aan het eind van de Afsluitdijk in Den Oever willen we een visje eten. We vinden het altijd leuk om even in de haven rond te kijken en vis smaakt ons altijd. Helaas hebben we een slechte dag, dinsdag is alles waar je vis kunt eten wel zo’n beetje gesloten, verkeerde timing.

Dan gaan we maar naar de Basalt, een restaurant in de haven, waar je ook redelijk kunt eten. Bij binnenkomst worden we aangesproken, iemand herkent mijn stem, nou ja! Het is een volger van onze vlogs en al is het best al een paar keer voorgekomen dat we herkent worden, we zijn er niet echt aan gewend, maar we genieten er wel van.

Terug in Alkmaar gaat de focus weer op Rob zijn moeder, maar gelukkig ook op familie, vrienden, wandelingen en hier en daar een vrijwilligersklusje. Rob rijdt zo nu en dan op de opbelbus, het vervoeren van ouderen en op de buurtbus en ik help een paar keer op een school met klusjes.

Voorzichtig denken we alweer aan een volgende trip, we kunnen het niet laten en als de omstandigheden het toelaten zullen we weer op pad gaan, maar dat duurt nog wel even.

Het filmpje bij dit verhaal staat hier