Categorie: Polen

Geplaatst op

Duitsland, mooi!

26 augustus t/m 2 september

De laatste blog alweer van deze reis, wat een prachtige reis weer en wat hebben we er van genoten. We stapten er redelijk blanco in, natuurlijk thuis wel veel gelezen en opgezocht, maar echt een idee van de Baltische Staten hadden we niet. Dat deze 3 landen zoveel onderdrukkers hebben gekend, dat er nog steeds heel veel Russen wonen waardoor de bevolking nu meer dan ooit verdeeld raakt. Veel Russen spreken alleen Russisch, kijken naar de Russische tv, hebben dus een heel andere kijk op de oorlog dan de bevolking van Letland, Estland en Litouwen. Er zijn in de landen ook nog veel Russische monumenten, gebouwen en andere objecten die herinneren aan de recente geschiedenis van achter het IJzeren gordijn. Naast al deze zaken is de bevolking in onze ogen ook bijzonder, heel stil en ingetogen, maken weinig contact, maar wanneer er contact is, heel vriendelijk, helpen je graag op weg en vinden het ook fijn dat buitenlanders hun landen bezoeken.

Het landschap? Prachtige kusten, uitgestrekte natuurparken en mooie hoofdsteden. Wij vonden de wegen door het binnenland wel wat saai, veel rechte wegen, aan weerszijde van de weg naaldbossen en heel af en toe een huis of een boerderij. Wij hebben wel enorm genoten en vinden het nog steeds bijzonder dat we zo reizend in onze camper, steeds meer van Europa ontdekken!

Deze week stond dus in het teken van terugreizen. We hebben heel bewust Polen in grote stappen gedaan. We gaan dat land echt nog een keer uitgebreider bezoeken, maar dan willen we ons er eerst meer in verdiepen. Dus grote sprongen richting Nederland. We maken natuurlijk nog wel een paar stops, onder andere in Wolfsburg. Rob heeft dit lang, lang geleden al eens opgenoemd, “Wanneer we in de buurt van Wolfsburg komen wil ik naar het VW museum!” Nu rijden we er echt dicht langs, dus gaat het nu gebeuren. Op het terrein van VW is naast heel veel parkeerruimte ook een camperplek. Vandaar uit lopen we naar het museum, zo’n 2 km verderop. Rob zoekt het model kever op waarmee hij met zijn vader en moeder, als jong jochie, mee op vakantie naar Spanje ging. Onvoorstelbaar, dat hele eind in een kever! We vinden ook een T3 VW bus die dicht in de buurt komt van het busje waar wij onze eerste vakantie, 35 jaar geleden, mee beleefden. Zelf een bed in gemaakt, gordijntjes genaaid, een kookkist gebouwd , die we nog steeds hebben en huppakee 6 weken naar Turkije, Griekenland en voormalig Joegoslavië. Allebei in het onderwijs, dus lange vakanties! Er is veel te zien, bedrijfswagens, brandweer, politie, race auto’s. De moeite waard. De volgende ochtend gaat Rob nog even in zijn eentje op pad en brengt een bezoek aan het VW Zeithaus, ook een museum maar dan niet merkgebonden. Daar vind je de historeie van de autoindustrie en uiteraard een blik op de toekomst. Er zijn verder paviljoens van de diverse merken die onder de VW vlag vallen. Je kunt dus VW’s, Audis, Skoda’s etc. bewonderen. Het is een heel mooi terrein naast de fabrieken van VW in Wolfsburg.

Na de lunch rijden we verder en vinden een mooi plekje aan rivier de Wezer bij het stadje Höxter, een topplek. Dichtbij het stadje, terwijl de camperplek rustig is en we een goed uitzicht op de stad hebben. We besluiten hier dan ook een paar dagen te blijven. We maken een mooie fietstocht in de omgeving, maken een stadswandeling met een plattegrond van de tourist information en genieten tussendoor ook van het zonnetje. Want al is het echt al frisser dan een paar dagen geleden, de zon is nog steeds aangenaam om in te zitten.

We vieren mijn verjaardag met een taartje en ’s avonds lekker uit eten in een super Duitse eetgelegenheid. Ik eet nooit vlees in een restaurant, maar vind dat ik hier toch een schnitzel moet proberen en die is echt lekker! Overdag krijg ik veel appjes, telefoontjes en felicitaties uit Nederland.

felicitaties uit Nederland

Na 3 dagen rijden we weer verder, we maken een stop bij Externsteine een zandsteenformatie en we gaan daar even wandelen . Best mooi om even te zien, maar we zijn niet heel erg onder de indruk. Zijn we te verwend met mooie rotsen in Zuid Europa? De omgeving is wel heel mooi en leuk voor een wandeling.

een wandeling bij Externsteine

Nog een uurtje binnendoor rijden en dan laten we de heuvels van de Harz achter ons en komen weer in vlakker gebied terecht. We stoppen In het stadje Lippstadt waar een camperplek is met een wasserette om de hoek. Rob gaat op zijn step, door de regen een paar keer heen en weer om de was te doen. Dan volgt onze allerlaatste etappe van deze mooie reis, we zijn nog wel niet thuis, maar maken vanaf de grens nog een aantal uitstapjes met en naar vrienden en familie, niet interessant voor de vlog en blog en voor onszelf even alle aandacht op de mensen die ons lief zijn. Deze allerlaatste etappe brengt ons naar Arnhem, daar zit reisboekenwinkel “de Noorderzon”, hier verkopen ze ook landkaarten. Als verjaardagscadeautje heb ik een grote kaart van Europa gevraagd en deze hebben ze hier, daar gaan we thuis een muur mee bekleden met foto’s er omheen!

terug in Nederland

Nog een paar kilometer naar de Wellinghoeve in Groessen, hier vandaan is onze reis ook begonnen. Zo is de cirkel rond, dit weekend ontmoeten we hier vrienden en voelt het weer als thuis.

De koek is op, de kilometers zijn gereden, het hoofd en hart zijn vol met mooie ervaringen en nu………………?

Binnenkort eerst maar naar huis, kinderen, familie en vrienden omarmen, serieus onderzoeken wat we met ons huis gaan doen, wat doktersafspraken aflopen en dan nadenken over de volgende trip, dus …………………………tot de volgende blog!

Bedankt voor het meereizen, meelezen, meekijken, lieve en leuke reacties, het ga jullie goed!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Door Polen naar Duitsland

19 t/m 26 aug

onze laatste plek in Litouwen

We beginnen de week met flink wat kilometers, van Litouwen rijden we door Polen tot vlak voor de Duitse grens. Saai? Zeker! Maar we hebben bedacht dat we nog een paar dagen in de Harz door willen brengen voor we echt weer thuis zijn. We wisselen de snelweg af met wat kilometers binnendoor. Wat we ons onderweg zijn gaan realiseren is dat zo’n nieuwe bestemming, zoals nu de Baltische Staten, tijd en energie vraagt. We hebben mensen gesproken die deze reis in 3 weken doen, iedere dag rijden en iedere dag een stad, museum of wat dan ook bezoeken. Wij hadden achteraf nog wel een maand willen hebben om nog meer op bijzondere, leuke of mooie plekken te blijven, van te voren inschatten hoeveel tijd we willen doorbrengen in nieuwe landen is ingewikkeld. We realiseren ons echter ook hoe luxe het is dat we dit zo langzaam kunnen doen, maar nog langzamer? Ja graag!

2 september hebben we onze eerste afspraak in Nederland, het begint zo wel al aardig op te schieten, maar hé! We klagen niet, hoor.

kilometers over snelwegen

Onze eerste etappe brengt ons een uur ten westen van Warschau op een boerderijcamping, heel eenvoudig, maar in een prachtige omgeving, met een erg vriendelijke familie. Camping Bumerang in Chlebow. Hier vandaan rijden we naar het kleine plaatsje Lagow. Hier vinden we de grote camping Zacisze.pl, aan een meertje, prachtig uitzicht over het water en het is er stil. Het is een dure camping en dat vinden wij prima, maar het armzalige sanitair is voor deze prijs echt te gek. We twijfelen of we hier langer dan één nacht willen blijven. De volgende ochtend besluiten we dit wel te doen. We hebben een prachtige plek aan het water, onder de bomen, gewoon blijven dus. Na de koffie wandelen we met Boris naar het dorp, het is niet ver en ondanks de warmte toch maar even de benen strekken. Het dorp heeft een piepklein oude centrum en is mooi om even door heen te wandelen. Op een leuk terrasje drinken we koffie met wat lekkers, scoren brood en wandelen terug naar de camping. Boris kan op de toegangsweg naar de camping los lopen. Dat doet hij dan ook met overgave! De rest van de dag is het lummelen rondom de camper en genieten van het mooie weer.

het centrum van Lagow

Het blijft een week van flink kilometers maken en we steken inmiddels de grens over naar Duitsland. Daar vinden we in de buurt van het stadje Brandenburg an der Havel een camping bij restaurant Buhnenhaus. De reviews zijn niet heel enthousiast, maar wij vinden het al snel een heel fijn plekje. Ook weer met redelijk wat schaduw, er zijn wat seizoen plekken, maar daar zijn geen mensen. Er hoort een restaurant bij en voor het eerst in weken een prima sanitair gebouw. Daar worden we allebei helemaal blij van! We gaan hier gewoon ook een paar dagen blijven. We halen de fietsen en hondenkar uit de garage en gaan de volgende dag op de fiets naar het stadje, daar wandelen we wat rond, bezoeken de prachtige Dom en lunchen op een pleintje. Daarna fietsen we om het meer heen, het eerste stuk is helaas langs een 2-baansweg, gelukkig wel met een goed fietspad, maar erg lawaaierig. Daarna fietsen we door dorpjes, bos, langs het water met haventjes en vinden ook nog een plek waar Boris even kan rennen. Al met al een heerlijk dagje, we waren er ook wel aan toe om weer even in beweging te zijn.

het raadhuis van Brandenburg an der Havel

We vinden het allebei wel weer druk om ons heen en realiseren ons nu pas goed hoe stil het op veel plekken in de Baltische staten was, behalve dan in de grote steden. Dat heeft vooral te maken met hoe rustig en stil de mensen in de Baltische Staten zijn. We hebben daar gegeten op een vol terras, met naast ons een tafel met 10 vrouwen en een familie van 20 mensen. Bij ons of laat staan in zuid Europa kun je dan geen gesprek meer voeren, maar daar ging dat prima, het zijn heel rustige, stille mensen. We hebben in de weken in de Baltische Staten gewoon weinig lawaai gehoord!

Nog één week reizen in het vooruitzicht, waarschijnlijk gaan we die doorbrengen in de Harz.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Een bezoek aan een natuurpark, de heuvel der kruizen en Vilnius

12 t/m 19 augustus

We maken een stop voor een prachtige wandeling, bij Viru Raba. Het wordt een toendra genoemd, het grootste deel van de wandeling lopen we over vlonders, het is hier nat, sompig, veel poeltjes en alle kleuren groen die je maar bedenken kunt. Het eerste stuk is nog druk, ach ja wat heet druk? In Nederland zouden we hier in de rij lopen, nu wandelen er een handje vol mensen. De meesten gaan tot de uitkijktoren en keren daarna weer om. Wij lopen door en zien steeds minder en minder wandelaars. Het is er stil, zo stil, dat kennen wij niet en dat maakt enorm indruk. Als de vlonders na een paar kilometer ophouden lopen we een heuvelrug op en na nog een kilometer zijn we weer terug bij de camper. We lunchen en rijden door naar Tartu.

prachtige wandeling bij Viru Raba

Dit wordt een foutje, het is hier behoorlijk warm en dat blijft de komende dagen zo. Met een camper in de knallende zon is het kansloos om de stad in te gaan. We kunnen wel een was draaien, douchen en een biertje op het terras drinken. Want een leuke camperplek is het zeker. We staan aan een jachthaven, er is genoeg te zien op het water en zonder de warmte zou het een prima plek zijn. We gaan de volgende dag verder, we hebben dus niets gezien van de stad Tartu, naar het  kasteel Sangate met een parkachtige tuin. We wandelen er door het arboretum, het is jammer dat er niet wat tekst en uitleg is, want het is groot, maar naar ons idee ook verwilderd. Er zijn verschillende secties, Europa, Amerika, Azië, maar er is geen duiding en wij hebben heel weinig verstand van bomen, dus weten ook niet goed waar we naar moeten kijken. Toch is het een fijne wandeling. We brengen Boris terug naar de camper en bezoeken samen nog even het kasteel. Het is een mooi gebouw, met prachtige eikenvloeren en mooi gewelfde plafonds. In 2004 zijn ze begonnen er een conferentiecentrum, B&B en restaurant van te maken, maar dat lijkt nog niet erg op te schieten.

entree naar het kasteel

De dag schiet al aardig op en we besluiten hier op het parkeerterrein te overnachten. Er komen nog 3 campers, maar die vertrekken ook allemaal weer. We staan deze nacht alleen en het is er heel erg stil. De stilte is wel een terugkerend gevoel deze reis. Als we wandelen is het stil, de nachten zijn stil, de wegen zijn bijna altijd stil, kortom het meeste van de Baltische Staten is…………………. STIL!!

Vanaf het kasteel rijden we een kwartiertje naar een grensplaats tussen Estland en Letland. Hier ligt een klein stadje waar de grens dwars door heen loopt. Het Estse Valga en het Letse Valka hebben in het verleden de nodige problemen gehad. Nu is het een rustig stadje waar de grens gemarkeerd wordt door een oude grensovergang, vlaggen van beide landen en een wandelpromenade over de grens. Wij lopen er een rondje, ik scharrel zelfs een kringloopwinkel in, zie een paar erg leuke stoeltjes, maar ja die laat ik staan, te weinig ruimte en een echtgenoot die vind dat ik al teveel “meuk” heb. (heeft hij helaas wel een beetje gelijk in).

onderweg naar de heuvel

Onze volgende bestemming is de “heuvel der kruizen” we overwegen nog even om deze over te slaan en meteen naar Vilnius te rijden. Is het de omweg waard? Tja dat weten we pas als we er zijn en als we er niet heen gaan zullen we het nooit weten, toch? We gaan er dus wel naar toe. Op het parkeerterrein kunnen we overnachten en dat gaan we dan ook doen. Weer lijken we alleen te zijn, maar in de loop van de avond komen er toch nog wat busjes en campers bij en staan we met zijn zessen.

heuvel der kruizen

Eind van de middag lopen we naar de heuvel, het is hier rustig, de schemering valt mooi tussen de kruizen, het is een bijzondere plek met veel geschiedenis in de ruim honderd jaar dat de heuvel bestaat. Het eerste kruis werdt geplaatst op deze verdedigingsheuvel rond 1830.  Na opstanden in de jaren erna werd de heuvel een plek waar families symbolisch een kruis plaatsen voor de rebellen die gesneuveld waren, maar waarvan de lichamen nooit werden gevonden. De heuvel heeft het in de decennia erna nog een aantal keren zwaar te verduren gehad, door Russische bulldozers die de heuvel plat walsten als daad tegen het katholicisme. De heuvel werd steeds weer opgebouwd en is nu een waar bedevaartsoord. Omdat de heuvel niemands bezit is, is iedereen vrij om er kruizen neer te zetten, met als resultaat dat de heuvel een chaotisch aandoende plaats geworden. We genieten, ondanks dat we niet katholiek zijn, wel van deze plek en is het weer een bijzonder stuk geschiedenis. We ervaren dat op veel plaatsen, wat is hier enorm veel gebeurt! Geen spijt dus van de extra kilometers die we hiervoor gereden hebben.

binnenplaats van de universiteit

Onze volgende bestemming is Vilnius, de hoofdstad van Litouwen. We horen heel verschillende verhalen over deze stad, vriendinnen beschrijven het als prachtig, terwijl iemand op de camping zegt dat het te barok is en afschuwelijk, ja echt! Dat waren zijn woorden. Nu hebben wij nog nooit een stad afschuwelijk gevonden, dus dat zal wel loslopen. ’s Middags bij aankomst is het echt te warm om de stad in te gaan, voor onszelf maar ook om Boris achter te laten. We stellen het uit tot na het avondeten, maar dan nog is het te warm om Boris in de camper te laten, twijfel, twijfel, wat te doen? Rob hakt de knoop door, Boris gaat mee en lukt het niet dan wordt het een klein rondje. Rob gooit zijn ziel en zaligheid er in om Boris op zijn gemak te houden. Veel praten, veel aandacht, het gaat super, totdat…………………op het kruispunt waar we staan te overleggen welke kant we op willen, er een konvooi aankomt, politie, geblindeerde auto’s, nog meer politiewagens en dat alles met gierende sirenes!! Weg rust, weg alle moeite, Boris in de paniekstand, puntje van zijn staart helemaal tegen zijn buik geklemd, we zoeken een muurtje, gaan alle drie zitten en wachten tot hij wat kalmeert. Zo sneu hoe bang hij dan is. Na een minuut of 5 wandelen we toch maar verder en uiteindelijk lukt het om zo’n anderhalf uur door de stad te wandelen en onze eerste indruk?…………………..Prima, mooie ruime stad, met veel groen, leuke pleintjes, morgen verder.

wij vinden Vilnius de moeite waard

We hebben de wekker gezet, maar zijn voor die afgaat al wakker, het is al lawaaierig in de buurt en ruim voor negen uur lopen we op straat. In de camper is het goed te doen, dus blijft Boris daar. Wij dwalen door de straten, bekijken het presidentieel paleis waar pas geleden de NAVO conferentie was, bekijken het plein waaromheen de universiteitsgebouwen liggen en de daarbij horende kerk. Op bordteksten lezen we hoe de kerk onder verschillende regimes heeft geleden en dat veel gebouwen pas de laatste 30 jaar weer hun oorspronkelijke functie terug hebben gekregen. Zo was deze kerk tot begin jaren 90 een warenhuis en is het orgel op een heel andere plek teruggevonden.

er is veel te zien in deze mooie stad

We bezoeken de Gediminastoren, overblijfsel van een burcht, die hier ooit op de gelijknamige heuvel heeft gelegen. Hiervandaan hebben we een prachtig uitzicht over de stad. Hele nieuwe, moderne wijken, met appartementen, maar ook mooi uitzicht over de oude stad. Het is inmiddels al aardig warm, dus nemen we het tandradbaantje naar boven en beneden. We slenteren nog wat rond, zoeken een restaurant om vanavond te eten en koop ik een leuke, lange, linnen blousejurk. Geslaagde ochtend! Terug bij Boris is het gelukkig nog steeds goed te doen in de camper. We doen de was, werken aan vlog en blog en lummelen zo de warme middag door.

op de binnenplaats van de jeugdherberg

Onze camperplaats is dit keer wel een heel bijzondere! We staan op het erf van een jeugdherberg, nog geen 10 minuten lopen van het centrum. Alles is hier, douche, toilet, wasmachine, picknicktafels, enz. Natuurlijk is het ook lawaaierig, we zitten in de stad! Dat vinden we voor nu echt geen probleem, we hebben gezellige buren, zij komt oorspronkelijk uit Vilnius hij uit Brazilië en met hun gezin wonen ze in Luxemburg. Met name de vrouw heeft genoeg te vertellen over de geschiedenis van het land en hoe zij de oorlog ervaart. Als Rob en ik het er later nog eens hebben, hebben we het idee dat ze niet het achterste van haar tong wil laten zien en heeft  ze ook wel laten doorschemeren dat ze niet alles aan Rusland slecht vindt en als kind het Russische ook wel omarmd heeft. Wat een spagaat moet dat voor veel mensen zijn,……………. het is natuurlijk ook niet zwart/wit, goed of slecht. We leren veel deze reis, dat is een ding dat zeker is!

’s avonds gaan we uit eten in het centrum, Boris gaat mee en met wat lekkers en zijn brokken vindt hij het ook prima. We kiezen voor algemeen eten, er zijn ook restaurants met traditioneel Litouws eten, maar dat lijkt erg op de aardappelballen die we in het begin van onze tocht in Litouwen hebben gegeten en daar hebben we toch niet zo’n trek in.  Een stukje vlees voor Rob en vis voor mij is erg smakelijk en we hebben zo nog een paar fijne uren in de stad.

genieten van de rust in Marijampole

De volgende ochtend rijden we naar Marijampolé, we gaan naar de recreatieplas waar we eerder ook zijn geweest. Er komen nog een paar warme dagen aan en dan is dat een fijne plek. We nemen hier de tijd om onze terugreis te plannen. Warschau staat op ons wensenlijstje, maar daar blijft het voorlopig boven de 30 graden! Dat gaan we dus maar even overslaan, maar wat dan wel…………,we gaan het vast nog wel bedenken!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Reizen langs de kust van Estland

5 t/m 11 augustus

wandelen in Haapsalu

Wat hebben we een prachtig uitzicht op het parkeerterrein in Haapsalu, we kijken uit op de Finse Golf en eilandjes voor de kust. De tweede dag verplaatsen we de camper naar een nog beter plekje in de hoek van het terrein zodat Boris makkelijker buiten kan. Vrijdagavond wordt het enorm druk met campers, caravans en tentjes en dat is zondagochtend allemaal weg. We hebben zaterdag nog wel aan iemand gevraagd of er iets speciaals is, maar nee, dit is normaal in het weekend. Als we het zondag weer aan iemand vragen blijkt dat er gisteren een blues festival was, wat zich vooral binnen de oude kasteelmuren afspeelde. Het is zondag ook opeens heel stil, we staan nog maar met 3 campers op het parkeerterrein. Ook weer een raadsel opgelost.

het station is een bezoekje waard

We vermaken ons prima in dit mooie kleine plaatsje, wandelen, fietsen en schaduw zoeken, want op zondag loopt de temperatuur op naar zo’n 32 graden en dat is best warm. Na 3 nachten is het tijd om weer verder te gaan, het laatste nachtje is een kort nachtje. We gaan om half één pas naar bed omdat het zo drukkend warm is, als we net liggen stopt er een auto met jongeren pal achter de camper, waarna het spul aan één van de picknicktafels gezellig gaat zitten kletsen. Wij vinden dat best een dilemma, het is openbaar terrein, dus mag iedereen daar zijn, maar moet dat nou pal achter de camper? We hebben ook alle dakluiken open vanwege de warmte, dus kunnen we ze woordelijk horen. Verstaan niet, want onze kennis van het Ests is nul. We denken ook steeds dat ze zo wel weer zullen gaan, maar dat gebeurt niet. Rob gaat er toch maar eens naar toe en het spul schrikt zich rot als hij het buitenlicht aan doet, want dat schijnt recht in hun snoet. Ze zijn zich echt van geen kwaad bewust dat ze anderen wakker houden en zijn dan ook heel lief binnen 5 minuten vertrokken. Ik ben inmiddels zo wakker dat het even duurt voor ik echt slaap, Rob gaat liggen en is vertrokken! Verder is het weer zoals zo vaak een rustige stille nacht.

tijd voor een wandeling

We gaan verder rijden en nu richting Tallinn, de hoofdstad van Estland, stoppen onderweg in natuurgebied Marimetsa Matkarada voor een wandeling. Deze is totaal 9 km maar dat vinden we teveel in deze warmte. Het is nog steeds boven de 30 graden. Gelukkig is een deel van de wandeling tussen de bomen, maar het blijft drukkend warm. We rijden verder naar het dorpje Vanamoisa, waar een prachtige camping ligt. Super sanitair, mooie ruime plekken en in de schaduw van de luifel en een boom komen we de middag door. We zien het noodweer voorbij trekken, gitzwarte luchten, venijnige windvlagen, maar het enige wat wij er van mee krijgen zijn een paar korte buitjes. We horen wel berichten dat veerdiensten rondom Scandinavië en de Baltische Staten stil komen te liggen en dat het daar noodweer is. We hebben ook al een paar keer opgenoemd dat wij op één van de betere plekken in Europa zijn. OK, we hebben ook af en toe een bui, maar de temperatuur komt niet onder de 20 graden en we hebben al heel wat mooie, zonnige dagen gehad.

We twijfelen erg, laten we de camper met Boris op de camping en gaan we met de trein naar Tallinn of rijden we met de camper naar een parkeerterrein bij de stad en gaan vandaar de stad in. Wij zijn daar sinds de inbraak in Verona toch een beetje huiverig voor, maar gaan het toch doen. Het is een prima parkeerterrein, bij de haven, op korte afstand van het centrum. Het is bewolkt met af en toe een spatje regen, prima weer om Boris in de camper te kunnen laten.

Tallinn is een mooie stad

Tallinn is een mooie, oude hanzenstad, met een bijna autovrij centrum. Bij de Russische ambassade, hekken met spandoeken tegen de oorlog, waar menigeen even stil blijft staan. Iets verderop staat een politieauto, maar verder is het vooral een stille plek. Het is een compact centrum waar je met een uur of 3 lopen wel redelijk doorheen bent. We bezoeken de Russisch Orthodoxe kerk, toch weer heel anders dan wat wij gewend zijn, met veel fresco’s, overal langs de zuilen zijn de kleuren van de Russische vlag geschilderd en een enkele Russin brandt er een kaarsje. We lopen ook naar het hoogste punt van de stad, waarvandaan er een mooi uitzicht is op de haven en de stad. We stoppen bij wat winkeltjes om een kaart te kopen, maar kunnen het niet zo erg vinden. Heel standaard allemaal, we zoeken toch liever een echt lelijke, heel mooie of bijzondere kaart. En die vinden we in een antiquariaat met vooral oude boeken, dat is natuurlijk al leuk en interessant om rond te snuffelen en te zien of we iets van de boeken herkennen. De enigste exemplaren waar we iets van kunnen maken is een boek van Jo Nesbo en een Hercule Poirot en Agatha Christie. Waar we naar opzoek zijn heeft hij ook, gave kaarten van Estland! Kan dat ook van het lijstje. Bij een andere winkel koop ik nog een armbandje van amber. We zien dat echt in ieder dorpje of stadje en dat kan ik niet laten liggen. Toch een bescheiden souvenir!

kleurrijke straat in het oude centrum

Als de voeten moe zijn en er regendruppels vallen schuiven we een barretje in voor koffie en een biertje en gaan dan weer naar de camper en Boris.

De volgende ochtend maken we nog een wandeling door de haven, iets anders dan de kleine haventjes die we al een paar keer gezien hebben. Hier vertrekken de veerdiensten naar Helsinki en Stockholm, liggen cruiseschepen en is er een museum voor marineschepen en ligt er een stoomboot die gerenoveerd wordt. Genoeg te zien om een uurtje rond te dwalen.

een stukje kust bij Vösu

Dan rijden we nog een uurtje verder naar het oosten, naar weer zo’n mooi stukje kust bij Vösu en Käsmu. Een ruim parkeerterrein met uitzicht op bos en zee,  wordt onze laatste plek aan de kust. Het is een fijn plekje en we doen het even rustig aan. Ik ben reismoe, mijn hoofd zit vol indrukken van iedere dag weer nieuwe indrukken.  Ik voel me fysiek moe, beetje chagrijnig, keelpijn. Zo af en toe hoort dat er ook bij en er aan toe geven is de beste remedie. Ik kruip ’s middags een paar uur in bed met een boek en Rob rommelt in en om de camper en zorgt voor Boris en het eten. De volgende dag ben ik er weer en wandelen we naar het dorp en pakken ’s middags de fiets om aan de andere kant van de baai naar het dorpje Käsmu te rijden. Een rustige dag, lekker buiten zijn en aan eind van de middag trekken we onze zwemkleding aan. Het gaat nu toch echt gebeuren, of niet! We hebben al zoveel mensen een duik zien nemen. Na vandaag gaan we van de kust af het binnenland in, dus nu of nooit. Rob is de dapperste van ons twee, hij gaat 2 keer koppie onder en ik loop een stuk het water in, maar die duik sla ik over, zóóóóó koud. Het is een mooie avond, we eten buiten en genieten van het mooie avondlicht. We besluiten hier nog maar een dagje te blijven, we vinden het hier alle drie prettig en kunnen rustig de vlog en blog afmaken. Volgende week rijden we richting het zuiden, door het binnenland van de Baltische Staten, op de weg terug naar Nederland, daar hebben we nog 3 weken de tijd voor!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Naar de Oostzee en Gdansk

15 t/m 22 juli 

Wat is dat een goede beslissing geweest om naar de kust te gaan, zelfs hier is het een dag en een nacht meer dan warm. Dat betekent op tijd met Boris een lange wandeling maken, er is een heel rustig dijkje naast de camping waar hij los kan rennen, dus dat is fijn voor hem en ons. Verder vooral schaduw zoeken en rustig aan. Zelfs ’s nachts is het nog tegen de 30 graden, pffffft. Gelukkig komt ook hier een eind aan en koelt het af en kunnen we weer gewoon bewegen, wandelen en wat een mens zo nog meer doet. We staan 2 nachten op Oostzee campnig Oderhaff in Grambin, nog net in Duitsland.

de vuurtoren van Kolobzreg

Vanuit Grambin rijden we Polen in, eerst naar Kolobzreg, waar we hopen een plekje naast de oude vuurtoren te bemachtigen, maar naarmate we dichterbij het centrum komen verdampt die hoop. Het is duidelijk hoogzomer, want rondom de vuurtoren in een straal van zo’n 500 meter is het één en al kermis, met kraampjes, reuzenrad, horeca en heeeeel veeeeel mensen. Kansloos dus. Ter hoogte van de kermis is een parkeerterrein waar een afgesloten stuk voor campers is. Daar gaan we dan maar staan en halen onze schouders op en roepen zoals wel vaker “Het is wat het is”. Het blijkt uiteindelijk een prima plek. De kermis heeft niet zoals wij gewend zijn een kakafonie aan muziek en is gewoon stil, op af en toe wat gegil na als een attractie de lucht in schiet. Rob loopt alvast het centrum in om wat zloty’s te pinnen en ik sop de camper. Na het avondeten lopen we naar de vuurtoren om ons onder te dompelen in het Poolse zomeravond leven. We vermaken ons prima, genieten van een mooie avondlucht, de oude vuurtoren, het uitgestrekte strand een ijsje en heeeeel veeeeel mensen. Voor een uurtje helemaal prima. Op het parkeerterrein hebben we samen met 2 andere campers een heerlijke rustige nacht.

camping Ginterpark, stil en verlaten

We trekken verder langs de Poolse kust, helaas treffen we weer een dorpje, Leba, dat helemaal onderdompelt in vakantie vierend Polen. Camping Ginterpark dat wij uitgekozen hebben ligt wel ver van al het feestgedruis af  en is stil, bijna verlaten. We zien hier veel voormalig militair gebied met bunkers, oude afrasteringen die neergehaald zijn en daar tussen door nagelnieuwe appartementen voor vakantiegasten. Het geeft een vervreemdend gevoel, zeker omdat de camping zijn beste tijd wel gehad heeft en er maar 6 kampeerders zijn, wel lekker rustig. Voor een lange wandeling door de bossen en over het strand zijn we wel op de juiste plek, dus dat is wat we doen.

We merken al een paar dagen dat de spullen uit de koelkast niet meer koud zijn en Rob gaat op onderzoek en probeert het op te lossen, maar dat wil niet echt lukken, hij maakt allerlei onderdelen schoon, maar helaas de inventaris van het vriesvak kan de prullenbak in. Wel jammer, ik had thuis het één en ander gemaakt, zoals Indonesisch smoorvlees en dat kan nu de prullenbak in.  Na een belletje met de dealer, toch nog eens de brander schoongemaakt met perslucht en jawel, hij doet het weer! Dat is best een opluchting want zonder koelkast gaat niet en naar een garage is ook weer zo’n gedoe! We zijn allebei enorm opgelucht.

We vertrekken naar Gdansk, maar slaan wel even wat nieuwe levensmiddelen in, want we hebben toch aardig wat weg moeten gooien.

we rijden veel kilometers, soms met regen maar meestal met een zonnetje

Googlemaps stuurt ons af en toe door binnendoor wegen en daar worden we niet heel blij van. Op het moment dat de wegen geen belijning meer hebben is de kwaliteit waardeloos. We draaien zelfs 2 keer om, om een andere route te pakken. De wegen zijn zo slecht, alles rammelt en bonkt in de camper en dat is echt niet fijn, het is wel een goede test voor de nieuwe slotjes. Bij de vorige reis vlogen de kastdeurtjes regelmatig open, nu met de nieuwe slotjes gaat het gelukkig goed, de kastjes blijven dicht!

genieten op het strand van Gdansk

In Gdansk hebben we weer een camping dichtbij het strand, dus na een flinke rit eerst maar eens de benen strekken. Opvallend is dat we op heel veel plekken het bos echt tot op het strand zien. Wij lopen met Boris dus eerst een flink eind door het bos, Boris kan dan lekker los rennen en als we het strand op gaan is het daar stil. De drukte zijn we voorbij gelopen, dus Boris kan op het strand ook nog los. Wat ook op valt is hoe zwaar dit zand loopt, we moeten er echt door heen ploegen, zelfs Boris heeft moeite met een sprintje trekken. Maar fijn is het wel, we kijken uit op de havens van Gdansk en zitten heerlijk in het zonnetje.

Gdansk is een mooie stad

Terug op de camping, kook ik eten en als de afwas gedaan is gaan we zonder Boris, met de tram naar het centrum, dit duurt 25 minuten en is uitstekend te doen. Kaartjes kun je vlakbij de camping in een winkeltje kopen, al hangen er in de trams wel al automaten waar je ook met een bankpas kunt betalen, maar daar zit nog plastic omheen.

De stad is ondergedompeld in prachtig avondlicht en we zijn onder de indruk hoe prachtig het is. De stad is behoorlijk verwoest geweest in de tweede wereldoorlog, maar inmiddels bijna helemaal gerenoveerd. Er is ook een kade met, vinden wij, mooie moderne architectuur. Op een terras een kop koffie en dan is het tijd om terug te gaan.

op stap met een gids

De volgende dag hebben we een free walking tour geboekt en ’s middags om 14.00 uur staan we weer in het centrum en gaan we met gids Martin op stap. Het is een klein groepje en dat is fijn want we zien ook gidsen lopen met een complete buslading mensen en dat lijkt ons niet prettig.

Martin heeft veel te vertellen, o.a. dat de kade met moderne architectuur door de inwoners van Gdansk “booking.com kade” genoemd wordt. Het is te duur om in te wonen, er zijn geen openbare ruimtes en is dus eigenlijk alleen geschikt voor de verhuur aan toeristen. De andere zijde van de kade heeft 7 oude toegangspoorten die allemaal nog in gebruik zijn. Ik zal niet alles opschrijven wat hij vertelt heeft, maar het was zeker de moeite waard, al was hij af en toe wat lang van stof, vooral over de filosoof Schopenhauer, die hier geboren is. Gdansk is tevens de geboorteplaats van meneer Fahrenheit en natuurlijk Lech Walesa, de vakbondsman uit de jaren 80, die later president werd en nog steeds een graag geziene man in de stad is. Na de stadstour drinken we nog wat op een terrasje en gaan dan terug naar de camping. Dit is echt een stadscamping, krappe plekken en best prijzig, maar voor een stadsbezoek dik in orde, zeker omdat het sanitair prima is.  Bij terugkomst eerst een rondje met Boris die weer even los kan rennen in het bos en dan ’s avonds aan de komende vlog en blog werken.

bij Maria op het erf

Dan volgt er weer een lange reisdag, we willen zover mogelijk naar de Pools- Litouwse grens rijden en dat is een flinke afstand, we zetten de wekker en na ontbijt en wandeling rijden we rond 10 uur richting de grens. We kiezen er voor om de langere route te rijden omdat we hopen dat dit grotendeels autoweg is, de kortere route lijkt meer over binnenwegen te gaan. Uiteindelijk hebben we maar een paar stukjes echt slecht asfalt en de meeste tijd rijden op een autoweg of goede binnendoor wegen. De eerste camperplek die we vinden aan een meertje is verboden voor honden en er is ook niet echt plek voor ons. We rijden door naar een boerderij een paar kilometer verderop, een tip van vrienden die hier een paar jaar geleden geweest zijn. De plek staat niet op campercontact of park4night. Als we op het erf staan lijkt er in eerste instantie niemand te zijn, al staan er wel auto’s. Na een minuut of 10 besluiten we maar weg te gaan, net op dat moment komen er een paar kinderen en Maria, de eigenaresse tevoorschijn. Met handen en voeten maakt ze ons duidelijk dat we welkom zijn, ga maar staan waar je wil. Haar boerderij is een pension, haar zoons wonen verderop en beheren de boerderij. Een uurtje later komen er nog een paar gasten, waarvan de vrouw perfect Engels spreekt en die, heel lief, verder voor ons als tolk fungeert. Uiteindelijk zien we nog meer gasten, een ouder echtpaar en 2 jonge mannen. De hele bovenverdieping van het huis is pension. Alexandra, de Poolse die Engels spreekt vraagt namens Maria of we ook willen eten bij Maria. Dat doen we, de kans om zo van de Poolse keuken te proeven krijg je niet zo vaak. We eten komkommersoep, die erg lekker smaakt, daarna aardappelballen met gehakt er in en augurken die gegeten worden zoals wij komkommer eten, met een beetje zout. De aardappelballen vinden we maar matig, maar het toetje is dan wel weer erg lekker, zelfgemaakte oreokoekjes. Wat vooral erg leuk is, is dat Alexandra met haar gezin, man en 2 kleine kinderen ook om ons heen rommelen en het erg welkom voelt om met deze mensen aan tafel te zitten. Als Rob vraagt of Maria ook in onze vlog wil vindt ze dat helemaal geweldig en ze wil meteen zien wat we maken, dus heeft Rob een link van onze filmpjes op haar telefoon gezet. Voor we bij Maria vertrekken weer even rommelen aan de koelkast, potverdorie als die het nou maar niet begeeft!!!

mooi plekje op de de camping in Maijampole

’s morgens nemen we afscheid en rijden een uurtje en strijken dan neer op camping Maiu Ilanka in Marijampole, we zijn in Litouwen! Het is bijna verlaten op een caravan en 2 tenten na, al is het ’s avonds toch wat voller geworden. Er is geen wasmachine, maar de eigenaar wil wel voor ons de was in zijn eigen huis doen. Dat is fijn want even een paar wassen draaien is hard nodig. We vullen de dag met wandelen, de vlog en blog afmaken en genieten van de stilte van het meertje en de rust om ons heen.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.