Een terugblik op 10 maanden “We Zijn Op Pad”

Deze week geen blog, we zijn bij familie en vrienden en vinden het niet gepast daar over te verhalen. We hebben wel een filmpje gemaakt en dat staat uiteraard op ons Youtube kanaal.

Gewoon in de tuin

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.

Van Duisburg naar het Leudal

Op naar Duisburg, we zijn nieuwsgierig of het echt zo leuk is als we denken. We moeten wel eerst nog wat kilometers rijden en komen er eind van de middag aan. We vinden een fijne plek op het parkeerterrein, waar al meerdere campers staan, beschut door wat bomen en een gebouw dat ons afscheidt van een enorm parkeerterrein , dat wordt nog weleens als racebaan gebruikt, daar willen we dus liever niet staan. (P4N SC#30484) Dat van die racebaan valt uiteindelijk erg mee. Tot middernacht is er wel wat geluid van ronkende auto’s, maar daarna is het muisstil.

We lopen eerst een rondje over het terrein van de hoogovens, halen een plattegrond, laten ons informeren over rondleidingen en drinken een biertje op het terras. Daar is het druk, waardoor er een paar dames van 87 en 91 jaar bij ons aanschuiven, waar we nog een geanimeerd gesprek mee hebben.

bezoek aan landschapspark Duisburg

De volgende dag gaan we na ontbijt en koffie op stap. We laten Boris in de camper, we willen hoogoven 5 beklimmen en dat is niet handig met een hond. We zijn op een heel stil moment waardoor we het terrein bijna voor ons zelf hebben. We vinden het bijzonder om op zo’n complex rond te lopen. Rob heeft als student bij de hoogovens in IJmuiden gewerkt en weet nog veel over de werking. Dat helpt goed om te begrijpen wat we zien. De rondleiding hebben we daarom maar laten schieten. Die was alleen in het Duits en voor een Engelstalige rondleiding vragen ze 150 euro, aangezien het erg rustig is, is de kans niet groot dat er meer mensen met een Engelstalige rondleiding mee willen, dus is de volle prijs voor ons. We doen het dus zonder gids en dat gaat prima. Het is ook wel bijzonder om te genieten van deze stalen, vervuilende (voor de sluiting) omgeving. Zeker als we bedenken wat de onderzoeken in IJmuiden al jaren uitwijzen, zwaar vervuilende industrie. Toch vinden we het kolossale van de hoogovens imposant en genieten er van.

Na de lunch nemen we Boris mee en wandelen we aan de buitenkant van het terrein, daar gebeurt ook nog zoveel! Verjaardagsfeestjes op het gras, een man met enorme bellenblaas, klimwanden op grote muren, met verschillende moeilijkheidsgradaties en veel groen in een parkachtig terrein. We sluiten de middag af met nogmaals een biertje op het terras. ’s avonds loop ik met Boris nog een keer naar het hoogoventerrein. Rob is moe, die duikt vroeg in zijn bed. Het terrein zou ’s avonds mooi uitgelicht zijn vertelde de buurman (die al 10 jaar in zijn camper woont en regelmatig hier bivakkeert ! Met vrouw en hond!!) Ik loop daar in het donker naar toe, nieuwsgierig naar de verlichting. Als ik op het terrein aan kom is het er verlaten, ik zie in de verte wel wat verlichting, maar dan moet ik echt ver het terrein op, dat doe ik liever niet, Boris is nou ook niet zo’n waakhond dat ik daar op vertrouw.

Na deze dagen in Duisburg, nu echt naar Nederland! We willen nog een paar dagen naar camperplaats Houbenhof in Leveroy. (CC SC #98179). We zijn hier 2 keer eerder geweest op doorreis. Beide keren gedacht dat we hier wel wat langer willen blijven. Dat gaan we nu dus doen. De weersverwachtingen zijn super, dus niets weerhoudt ons om daar even een paar dagen te blijven. We hebben er een heerlijke plek. We fietsen een flink lange route naar het plaatsje Thorn over kleine wegen. Dat fietst fijn, maar echt mooi vinden we het niet. Het plaatsje Thorn is super toeristisch en klein, we lunchen daar en fietsen dan weer terug. Helaas heb ik nog steeds zadelpijn als we een flinke afstand gefietst hebben en na 50 km voel ik het echt wel!

fietsen naar Thorn

We willen wandelen in het Leudal en fietsen via Heythuysen om eerst een fietsenwinkel te bezoeken. Ik mag een zadel uitproberen, bevalt het niet dan mag ik deze vandaag of morgen terug brengen. Ik voel meteen al verschil en hoop dat dit beter gaat. Zo vervelend, zadelpijn!!! We fietsen nog een stukje en zijn dan in het Leudal waar we een wandeling maken van de Wa-Wa-We.eu route, Water Wandel Wereld. Het is echt een heel ander gebied dan gisteren, veel bos, beekjes, koeien in stukje land midden in het bos, brede lanen en smalle paadjes. Wij genieten er van en Boris ook. Officieel mag het niet, maar het is zo stil dat we hem wel een paar keer los laten lopen zodat hij even kan rennen.

We lunchen op een terrasje, vervolgen onze weg en hebben zo 9 km gewandeld en 15 km gefietst. We rijden een  stukje om want de camperplaats is onderdeel van een zorgboerderij waar een theetuin bij hoort. Daar willen we ook nog wel even een kijkje nemen, daar nog even een biertje op het gezellige terras (Rondmeer) en dan terug naar de camperplaats.

wandelen in het Leudal

De laatste dag vermaken we ons op de camperplaats met opruimen, lezen, vlog en blog afmaken en klaar maken om morgen naar Noord Holland. te rijden. We hebben er zin in!!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.

Nog een week Tsjechië, met bezoek aan Cesky Krumlov en Pilsen

5 t/m 11 juni

Na ontbijt en koffie pakken we de fietsen en fietskar en rijden via een binnendoor route naar Cesky Krumlov. Rob heeft even zitten puzzelen hoe we de grote weg voor een deel kunnen mijden en dat lukt gelukkig. Het is toegestaan op de N-wegen te fietsen en de laatste kilometer moeten we daar ook over heen, daar ontkomen we niet aan.

De binnenplaats van het kasteel in Cesky Krumlov

Cesky Krumlov is een leuk stadje, dat prachtig ligt in een bocht van de Moldau. We wandelen door het stadje, genieten van de mooie doorkijkjes, van mensen in kano’s op de rivier en we lunchen aan het water. Het lukt zelfs weer om een ansichtkaart te kopen. Dit willen we in ieder land, maar gebeurt niet altijd. We vergeten het gewoon! Aan het eind van onze rondwandeling bezoeken we om de beurt het kasteel. Boris mag niet mee naar binnen, dus blijven we om de beurt achter op een bankje onder een boom en kijken mensen. Daar kun je toch uren van genieten. Dan fietsen we terug, Rob heeft voor de terugweg een nog mooiere route, door dorpjes, een stuk flink klimmend door weilanden en dan het bos door. Als we 3 km in het bos hebben gefietst houdt het op, er is met de fietskar geen doorkomen aan. We hebben al flink geploeterd. Het blijft maar omhoog gaan, het pad bestaat uit bandensporen van tractors en keien en daarbij flink wat water van de regenbuien van de afgelopen dagen, we moeten terug. Als we weer op de weg zijn, zijn we allebei wel een beetje gesloopt. Onze work out voor vandaag is gelukt! Gelukkig vinden we toch een mooie route terug. Het is hier zo fijn fietsen, het landschap is steeds weer mooi. Op de camping nog even rommelen, praatje met de buren en ’s avonds een flinke hagel en onweersbui.

We willen graag wandelen, maar de routes die door de vorige eigenaren gemaakt zijn, zijn niet bijgehouden (pijlen met verf op de bomen), maar een stel dat hier al jaren komt wijst ons een mooie route. Het hoeft niet lang, maar wel fijn als Boris weer even lekker los kan rennen. We hebben hem de afgelopen dagen wel een paar keer los gelaten op de camping om achter een balletje aan te rennen en met Rachel, de hond van de camping te spelen. Maar hij vindt het ook erg lekker om door het hoge gras te banjeren, in het bos rond te snuffelen en zijn eigen gangetje te gaan. We merken dat de ergste puberteit bij Boris een beetje klaar is. Hij luistert beter, reageert steeds beter op commando’s en houdt ons supergoed in de gaten tijdens het wandelen. Al is luisteren als hij met een andere hond speelt nog wel erg moeilijk! We sluiten de dag af met het opruimen van de fietsen, nog een sopje door de camper en ’s avonds pizza op het terras van de camping.

Wandelen bij Chvalsiny

Het regent veel en dat betekent ’s morgens in de regen Boris uit laten en de laatste dingen opruimen, we verlaten camping Chvalsiny. We rijden naar het dorp en halen daar brood en yoghurt en eten op de parkeerplaats. Het is enerverend rijden, veel vrachtwagens, smalle wegen en veel regen. Gelukkig houdt het in de loop van de middag op en doen we boodschappen bij “Albert”. We maken nog een geintje, Albert Heijn hier? Maar dat blijkt dus echt, we zien allerlei artikelen met het AH logo en het is dan ook één van de mooiere supermarkten die we in lange tijd gezien hebben. Gelukkig kunnen we hier weer een voorraadje koffie inslaan. De cups voor onze koffiemachine zijn niet altijd overal verkrijgbaar. In Pilsen (Cernice) CC #sc 97490, aangekomen zoeken we een plekje op het parkeerterrein en vermaken ons in en rond de camper, het is weer heerlijk weer.

We stappen op de fiets richting Pilsen. Rob heeft weer flink zitten puzzelen, want het is niet ver, maar het lijkt of we 6 km langs een drukke weg moeten fietsen. Rob vindt gelukkig een veel betere route. Door een woonwijk, stuk bos, langs een rivier, sportpark en dan zijn we na 7,5 km in de stad, helemaal fijn. Een mooie stad, met een groot plein met de kathedraal er op. Grote statige huizen in allerlei kleuren. Het hoort wel echt bij Tsjechië en het ziet er verzorgd en goed onderhouden uit. We lopen heerlijk door de stad, ik bezoek een synagoge, Rob en Boris vermaken zich ondertussen op een bankje in de zon. Daarna slenteren we langs het centrum in de groen parkrand. Dat is wel prettig hier, rond een groot deel van het centrum ligt een parkrand, met fonteinen, speelplekken, bankjes en horeca. We lunchen daar en lopen dan nog een rondje voor we weer op de fiets stappen en vinden ook de weg weer terug!

de synagoge van Pilsen

We verlaten de camperplek bij de brouwerij, het is een mooie plek, goed te fietsen naar Pilsen. We verbazen ons regelmatig over de prijzen die gevraagd worden. We vinden deze CP best prijzig. Een mooi terrein met goede verlichting en een toilet, stroom en water. Voor 20 euro verwachten we eigenlijk iets meer. We kunnen ons vuil water niet kwijt en het chemisch toilet niet lozen. Op de vorige camping betaalden we 23 euro en daar was het meer dan in de orde. Het zal ook wel met de plek te maken hebben. Rondom Pilsen is er niet veel voor campers, dus ja, dan kun je meer vragen. Maar het blijft ons wel verbazen.

We rijden eerst naar Terezin (Theresienstadt) , een voormalig getto uit de tweede wereldoorlog. Een indrukwekkend bezoek waar in een expositie ruimte veel tentoongesteld is over de cultuur en kunst in het kamp, indrukwekkend. We begrijpen uit de teksten hier dat heel Theresienstadt een getto was. De niet-joodse bevolking moest vertrekken. In een dorp waar oorspronkelijk 7.000 mensen woonden, was dat aantal in het getto 50.000. Als je over straat loopt en dat bedenkt geeft dat een heel beklemmend gevoel. De stad doet nu nog steeds verwaarloosd en arm aan, het lijkt ons naar om op zo’n plek te moeten wonen. We vinden een kleine camping in de buurt, waar we 1 nachtje blijven.

Vandaag gaan we kilometers vreten op de snelweg, we willen richting Duisburg en dat is best nog ver. Dat gaan we vandaag niet halen. We stoppen op een camperplaats bij een restaurant. Voor 5 hele euro’s staan we in de tuin. Landhaus am Westerwald in Schimberg. P4N #191008. Eerst even een wandeling met Boris want we zijn een beetje gaar na een hele dag in de auto, daarna eten op het terras van het restaurant.

Dan is het nog 200 km naar Duisburg, waar we in de loop van de middag aan komen en alvast even rondkijken in het Landschapspark. Het ziet er veel belovend uit!!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.

Genieten van de kennismaking met Tsjechië

We hebben het plan om vandaag Tsjechië te halen, maar houden er voorzichtig rekening mee dat dat niet gaat lukken. We realiseren ons dat het de zondag na hemelvaart is en dat er waarschijnlijk wel wat mensen onderweg zijn. We komen er al snel achter dat dat helemaal klopt. Het is druk op de grote weg, daarbij wat wegwerkzaamheden en veel regen, dus het schiet niet op. Rond 14.00 uur besluiten we dat het mooi geweest is. Tsjechië halen we vandaag niet en dit kost zoveel tijd, we zoeken een parkeerplek en vinden die bij een zwembad/sauna complex (Freizeit- und Wellnessbad Aqua Salza, CC SC # 14514) waar ze op het parkeerterrein 15 plekken hebben gemaakt voor campers. Stroom en water kun je bij kopen. In het complex kun je de wc gebruiken en tegen betaling de douche. We rommelen in de camper, kijken wat tv en wandelen met Boris.

camperplaats Oostenrijk

De dag erna gaan we het nog eens proberen, gisteren toch al wat kilometers gereden en nu nog ruim 200 km tot het Lipno meer in Tsjechië. Het is mooi rijden, al vragen we ons op een gegeven moment wel af of dit echt de doorgaande route is. We komen bij een grensovergang, waar we allebei roepen dat we nog nooit zo’n kleine grensovergang gezien hebben. Een 50 km weg en dan nog smal ook, een dorpje en voor we het weten rijden we in Tsjechië. Er staat duidelijk een landsbord, anders hadden we het niet geweten. Het is mooi om ons heen, bossen, weilanden en dorpjes wisselen elkaar af. Wij houden over het algemeen van ruige bergen en de zee. Dat hebben we de afgelopen maanden veel om ons heen gezien en daar hebben we enorm van genoten. Nu wordt het landschap wat glooiender, groener en minder ruig. We genieten ook hier van! Juist die afwisseling in landschappen vinden we mooi. We weten natuurlijk niet goed hoe de rest van Tsjechië is, maar Bohemen is lieflijk.

We rijden het eerste stuk langs het Lipnomeer en schrikken een beetje van wat we zien. Een enorm groot Landall park met veel grote winkelketens en enorme parkeerplaatsen. Gelukkig is dat al snel achter ons en des te verder we langs het meer rijden des te stiller het wordt. We komen aan in het plaatsje Horni Plana. Een klein stadje, met een paar restaurants, 2 supermarkten en Camping Horni Plana CC #SC 328256. In eerste instantie lijkt het ons een beetje troosteloos. Het is eind mei, de receptie is gesloten en er hangt een briefje met een telefoonnummer. De eigenaar vertelt waar we een pasje kunnen vinden om naar binnen te gaan en dat hij er na 18.00 uur zelf zal zijn. Het is echt een groot terrein, er kunnen zeker wel 200 caravans/campers of tenten staan.  Er staan er 13! We vinden een fijn plekje bij het water en settelen ons. Wat er verder ook wel of niet leuk aan is, we blijven hier een paar dagen.

wandelen langs het Lipno meer

De dag begint na ontbijt en koffie met een schoonmaakbeurt. Ik zie steeds meer hoekjes en gaatjes waar het behoorlijk vies is. De keuken krijgt als eerste een flinke sopbeurt. Alles uit kastjes en lades, overbodige spullen, ja die heb je zelfs in een camper, gaan weg en even reorganiseren zodat alles een beter plekje krijgt. Na de lunch is het tijd voor een wandeling. Rob heeft een mooie route gevonden, eerst langs het meer en daarna door de weilanden via een uitkijkpost terug naar het dorp. Het is een prachtige omgeving en een mooie wandeling!

Gisteren een wandeling, vandaag de fietsen uit de garage en een rondje om. We merken dat Boris het niet zo fijn vindt, dus proberen we weer wat vaker kortere stukken te fietsen in de hoop dat hij er toch weer aan gaat wennen. We fietsen de andere kant op dan waar we gisteren gewandeld hebben en het lijkt alleen maar stiller te worden. We genieten volop van de mooie heuvels, de bruine koeien, de mooie grassen en regelmatig een blik op het meer. Het fietst erg prettig over een goed geasfalteerd fietspad, later rijden we langs de openbare weg, maar het is zo stil dat dat helemaal niet erg is. Het zijn lange hellingen naar beneden. Voor we het weten zijn we al bij de eindbestemming, het pontje dat naast de camping ligt. We besluiten het pontje te nemen en dan nog een stuk de andere kant op te fietsen op zoek naar een plek om te lunchen. Terwijl we wachten op de pont zien we een bierautomaat! We kennen ze wel voor snacks en brood, maar voor bier hebben we ze nog nooit gezien.

bierautomaat!!

 We varen met het kleinste, gekste pontje dat we kunnen bedenken, naar de overkant . Het pontje is gebouwd rondom een tractor en maakt dan ook vreselijk veel lawaai. Maar ludiek is het wel. Aan de overkant veranderen we ons plan. We hadden gisteren op de kade al een nieuwe veerboot zien liggen en die gaat nu te water. Dat willen we zien! Het heeft heel wat voeten in de aarde. Na 3 pogingen en anderhalf uur later dan de bedoeling was gaat het dan toch echt lukken. De grote veerpont gaat te water. Zelfs de Tsjechische TV is erbij. Onder luid applaus van inmiddels toch aardig wat publiek is het dan toch gelukt. Wij hebben behoorlijk honger want lunchtijd is al lang voorbij, dat laatste stuk fietsen slaan we over en rijden het dorp in om een hapje te eten. De rest van de middag genieten we van het mooie uitzicht op het meer, zittend voor de camper.

Vandaag blijven we bij de camper, ik ga verder met de grote schoonmaak en Rob zoekt nog wat dingen uit. Onderweg zijn gaat nooit vanzelf. We puzzelen heel wat uit en af. Waar is onze volgende stop? Hoe rijden we daar naar toe? Hoeveel tijd hebben we nog voor we in Nederland zijn? Wat willen we dan onderweg nog zien? Ondertussen maken we ook steeds meer afspraken voor de periode dat we in Nederland zijn. Al valt dat ook niet mee, we zijn stomverbaasd als we de fietsenwinkel bellen voor een servicebeurt en die vertelt ons dat we eind september aan de beurt zijn!! De wereld wordt steeds gekker. Gelukkig gaat het maken van afspraken met familie en vrienden makkelijker!!!

Voor de komende dagen hebben we besloten een klein stukje op te schuiven naar een andere camping, we zijn een beetje in dubio. Het wordt volgens de campereigenaar dit weekend druk omdat het Pinksteren is. Veel Duitsers trekken er voor een weekend op uit en dit is een favoriete plek. We bellen zelfs even met de camping waar we naar toe willen, reserveren hoeft niet, plek genoeg. Tja, soms weet je niet wat je geloven moet, hoe druk zal het echt worden?! Eind van de middag ruikt de camper lekker fris en heb ik veel opgeruimd en schoongemaakt en Rob heeft allerlei klusjes gedaan en met Boris gewandeld, maar ook het eten geregeld. Dit is echt mijn taak, dus extra fijn als dat een keertje niet hoeft.

Na de normale opstart taferelen, ontbijt, koffie, opruimen, schoon water, vuil water en wc legen rijden we het dorp nog even in voor boodschappen en geld pinnen. Dat was niet zo’n fijne actie. De geldautomaat gaf 2 opties en ik dacht dat ik de juiste invoerde, maar ik verkeek me op een 0. #$*%$#*& getverdegetver!!!!! In plaats van de 80 euro in Tsjechische kronen heb ik voor 800 euro gepind!! Wat een sukkel (Rob zijn woorden, helemaal ongelijk heeft hij niet) Wonderlijk dat je zo makkelijk zo’n groot bedrag kunt pinnen. De stemming was even niet zo best. De commissie die we steeds betalen voor pintransacties is best hoog en voor zo’n groot bedrag tikt dat flink aan. En hoe komen we van dat geld af?! We zijn hier nog 5 dagen en we waren niet van plan om in 5 dagen 800 euro uit te geven. Terug wisselen bij een wisselkantoor is ook niet grappig, die vragen daar natuurlijk ook een flink bedrag voor.
We laten het even bezinken en rijden eerst maar eens naar camping Chvalsiny CC #sc 23313. De camping was tot vorig jaar van Nederlanders, maar is inmiddels verkocht aan een Tsjechisch gezin. De route er naar toe wordt nog wel met NL borden aangegeven en er werkt in het hoogseizoen een Nederlandse jongen, Koen. Aan hem ook maar eens het probleem van de grote hoeveelheid Tsjechische kronen voorgelegd en hij belooft te kijken of er genoeg euro’s bij hun in voorraad zijn om wat om te wisselen, maar dat is helaas niet zo. We settelen ons op deze mooie camping. Het is een enorm, glooiend terrein. Met grote plekken van wel 150  m2 . Het is groot, maar ook ontzettend mooi. Hier willen we wel een paar dagen blijven. Rob trekt de stoute schoenen aan en gaat medekampeerders langs om te vragen of ze geld willen wisselen. En zowaar, de held!, het lukt hem. Eind van de middag is het grootste deel van ons Tsjechische geld omgetoverd in euro’s of via een tikkie verrekend! Dat is een pak van het hart!!

We blijven op en rond de camping. Wandelen met Boris, de krant lezen en natuurlijk eind van de week de vlog en blog klaar maken! Altijd weer even een klusje, leuk klusje hoor! Maar het is fijn om het zaterdags een beetje op tijd af te ronden. Meestal wordt het voor Rob op zaterdag nachtwerk, maar het lijkt er op dat we nu echt op tijd klaar zijn. Veel lees en kijk plezier weer!

de camper op camping Chvalsiny, het is hier erg rustig.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.