8 t/m 29 september
We rijden naar Alkmaar terug en zorgen samen met Rob zijn zus voor hun moeder. Na 2 weken is ze weer redelijk opgeknapt en worden we min of meer weggestuurd. We twijfelen wel of dit verstandig is, maar gaan toch maar op pad. In Hardenberg is de camperbeurs en we hadden afgesproken om hier bij Endless on Wheels op de beurs te staan, dit hadden we ook weer afgezegd, maar nu we hier toch nog in Nederland zijn………..!
Wat een fantastisch weekend, we zijn met 4 stellen bijna continu in de stand om mensen kennis te laten maken met Endless on Wheels. Leuke verhalen met allemaal gezellige mensen die ook graag op pad zijn. We worden zelf ook nog een aantal keren herkend en mensen vinden het dan heel gezellig om ons ook even persoonlijk te spreken en dat is wederzijds! Als kers op de taart gaat Peter voor Myran op zijn knie om haar, tijdens haar presentatie, ten huwelijk te vragen. Arme Myran is even helemaal de kluts kwijt, maar haar presentatie was gelukkig al bijna klaar. Even later komen mensen van de organisatie ook nog een doos gebak brengen. Wat een topweekend.
Na de beurs vermaken wij ons nog even in het oosten van het land, tot Rob zijn zus terug is van een korte vakantie. Dan gaan wij er ook echt vandoor. In 2 dagen rijden we terug naar de Romantische Strasse en pakken de route weer op. Rob zijn moeder gaat weer haar gangetje, wij dan ook maar.
Onze eerste stop is Rothenburg ob der Tauber, een parkeerplaats voor campers, dicht tegen het centrum aan. Onze eerste activiteit is met Boris een flinke wandeling maken en dat lukt hier goed. Buiten het stadje om lopen mooie wandelpaden. Aan de ene kant weiland en bos en aan de andere kant zicht op de muren en de stad. Het is prachtig weer en we genieten er dan ook volop van om weer op pad te zijn. We lopen met Boris terug door het stadje, hij is hier geen fan van, maar we vinden dat het toch af en toe moet. Het helpt wel dat er geen autoverkeer is, dat maakt het voor Boris al een stuk prettiger. We hebben het idee dat hij vooral heel erg in paniek raakt van verkeerslawaai. Dit was voor Boris weer even goed om te doen en hij deed het prima!
Eind van de middag gaan Rob en ik samen het stadje in. We wandelen over de muur, door het centrum, dwalen door afgelegen straatjes en genieten van een mooie namiddag. Dan is het tijd om te gaan eten, maar dat is meteen een probleempje. We hadden een paar restaurants uitgezocht, maar daar staan mensen in de rij te wachten op een tafeltje. Andere restaurants zijn helemaal leeg, dat vinden we niet uitnodigend om te eten. Uiteindelijk komen we weer uit op het centrale plein en daar hebben we mazzel! Een grote tafel komt net leeg en de ober is handig, we mogen er zitten, als we de tafel met anderen willen delen. Ja, waarom niet? Naast ons staan 3 mannen te twijfelen of ze dat ook willen. Ach, waarom ook niet! Zo zitten we met 3 Amerikanen aan tafel, waar we heel gezellig mee aan de praat raken. Ze zijn hier voor hun werk, ze doen in papierwaren, van tafelkleden tot luiers en alles wat daar tussen zit. Heel gezellig.
De volgende dag rijden we weer een mooi stuk van de Romantische Strasse, door heuvelachtig landschap en pastelgekleurde dorpjes. Onze volgende bestemming is Dinkelsbühl. Ieder dorp of stadje heeft wel een aantal genummerde parkeerplaatsen. Wij rijden naar P2, maar daar is het vol en krap, dicht bij de weg, we keuren hem af. Op zoek naar de volgende en dat is de camperplaats op P5 en dat is een schot in de roos, ruimere plekken, verder van de weg af, het is eind van de dag wel vol, maar we kunnen er staan. De volgende ochtend is het rond 10 uur al weer een stuk leger en ook aan de rand van de CP is plek vrij. Wij verkassen de camper daar naar toe. Nu hebben we echt een prima plek, aan een klein parkje, dus stoelen naar buiten en in het herfstzonnetje op het grasveld genieten we van de lunch.
Na de lunch gaan we met Boris op stap, je kunt rondom het hele stadje wandelen, over de oude muur en door een parkje dat om het hele stadje heen slingert. Een fijne wandeling voor Boris, veel groen, veel te snuffelen en wij genieten ondertussen van het uitzicht op het stadje. Als we bijna rond het stadje gelopen zijn, gaan we door één van de poorten naar binnen om ook even te genieten van de binnenkant van het stadje. Het zijn gemoedelijke stadjes , zo aan de Romantische Strasse. Het is er niet enorm druk, wat wandelaars, fietsers, inwoners en dat krioelt allemaal gezellig door elkaar. We kopen wat broodjes bij de bakker en een mooie ansichtkaart voor onze verzameling bij de lokale boekhandel.
We zijn onder de indruk van de enorm grote huizen. Bij de boerderijen zie je dat ook, daar woonden meerdere generaties in één huis, maar hier in zo’n stadje? Als we het opzoeken blijken het patriciërs huizen te zijn. Rijke kooplieden handelden hier in graan en laken, de huizen waren dan ook woonhuis, kantoor en wel 4 tot 6 zolderverdiepingen. De zolders hielden de waren droog en veilig binnen de stadsmuren. De rijke handelaren vertoonden hun macht, hoe groter het huis, hoe groter de macht. Dinkelsbühl is hier wel uniek in omdat het verschillende oorlogen goed doorstaan heeft en deze patriciërs huizen hier nog altijd staan te pronken. De huizen zijn goed onderhouden en we zien hier en daar ook steigers bij huizen die gerenoveerd worden.
We krijgen een tip via Polarsteps volgers om ’s avonds met de nachtwacht mee te gaan. Iedere avond tot 6 januari (daarna 1x per week) staat de nachtwacht voor de St. George kerk om je mee te nemen in de geschiedenis van Dinkelsbühl. Bij verschillende cafés wordt gestopt voor een anekdote, een paar keer blazen op zijn hoorn en een gezongen gedicht. Bij ieder café wordt een drankje aangeboden, dat doorgegeven wordt en iedereen die wil neemt een slokje. Voor de coronatijd hadden we dat zonder nadenken gedaan, nu denken we, laat maar! Helaas is ons Duits niet goed genoeg, dus haken we voortijdig af en nestelen we ons op een terras voor een heerlijke weissenbier. Toch was het leuk om even met de nachtwacht mee te lopen.
We hebben het hier goed naar onze zin, dat komt natuurlijk ook door het prima plekje en de zon. We wandelen nog een keer door het stadje en met Boris, zetten de stoelen in de zon om te lezen of te haken.
de video bij dit verhaal staat hier
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
