3 en 4 juni
We bezoeken paleis het Loo, we zijn er allebei nog nooit geweest, dus tijd om eens een bezoek te brengen. We zijn er zomaar 3 uur zoet, eerst in het nieuwe gedeelte, daar is een tentoonstelling over de Oranjes en dan via een ondergronds gedeelte komen we in het paleis terecht. Hier bekijken we de leefruimtes van de verschillende vorsten en verbazen ons over alle wildtrofeeën. Natuurlijk wisten we dit wel, maar als je dan een olifantenslurf als wandlamp ziet en de 4 poten als prullenbak en dergelijke staan we toch met grote ogen te kijken.
De wandschilderingen bij de grote trap worden gerestaureerd en dat is altijd indrukwekkend om naar te kijken. Maar ook een jonge knul die een schoolkas rondleidt en ze met enthousiasme weet te vangen is aandoenlijk om naar te kijken. Het grappige is dat er heel wat bezoekers blijven staan om naar zijn verhaal te luisteren en ook proberen de antwoorden op zijn opdrachtjes te zoeken. Wat klopt er niet in deze zaal? Het marmer is geen marmer, maar geschilderd hout, de deuren zijn er wel maar leiden nergens naar toe. Zo weet hij klein en groot publiek te vangen.
Na 3 uur ronddwalen is het tijd om naar de camper terug te gaan. We hebben de tuinen niet kunnen bekijken, regen en tijdsgebrek. Ook de stallen hebben we niet bekeken, we besluiten dat we dan nog maar een keer terug moeten komen. Net als bij aankomst, miezert het nu ook weer (of nog steeds) dus in een flink tempo lopen we terug.
We blijven binnendoor rijden, dus kleine dorpjes, vaarten, woonwijken, bedrijventerreinen, maar vooral mooi Hollands landschap trekt aan ons voorbij. Van de bossen rondom Apeldoorn, naar de kaarsrechte lappendekens van de Noordoost polder. We hebben camperplaats Schokland uitgezocht in Ens en daar vinden we een prima plekje. Aardige eigenaren en hond Luuk, ook een stabij(na) verwelkomen ons en Boris en Luuk spelen even heerlijk op het erf.
Het plan was om hiervandaan naar het waterloopbos te fietsen, maar dat is best nog een eindje. Op zich is dat niet erg maar het weer is nogal wisselvallig. Onze buren vertellen dat ze naar het museum van Schokland zijn geweest en daar een rondje omheen hebben gefietst (Schokland was uiteindelijk nog maar 5 bij 1 km groot). Toevallig heb ik daar een paar jaar geleden een roman over gelezen ( Het eiland van Anna, van Eva Vriend) en vorig jaar was er een documentaire over het voormalig eiland, dus het wekt onze interesse.
Boris mag weer in de camper blijven, want het museum mag hij niet in. Hij vindt dat ook prima, hij heeft gelopen, aandacht gehad en meestal als we terugkomen ligt hij heerlijk te slapen. Wij stappen na de lunch op de fiets en rijden langs een kaarsrechte weg, alles is hier echt met de liniaal gemaakt! Eén keer afslaan, nog een rechte weg en dan zijn we al op Schokland.
We worden door de dame van de kassa meteen naar de kerk en de expositie ruimte in de kerk gestuurd. Over een klein halfuurtje is er een trouwdienst en dan kunnen we er niet meer in. Daar beginnen we dan maar snel mee. Een prachtig kerkje, met een informatieve expositieruimte en een hoop rumoer van de voorbereidingen voor het trouwtje. We blijven dan ook niet lang, want rustig iets lezen lukt eigenlijk niet.
Gelukkig is er buiten het kerkje ook genoeg te zien en te lezen. De wind is vrij rustig, dus de drone gaat de lucht in want dan kun je nog beter de glooiingen in het landschap zien. In nagebouwde huisjes is ook nog een informatiecentrum/ tentoonstelling over Schokland, als we daar uitkomen strijken we neer op het terras. Bij de balie heb ik de fietsroute gehaald die we straks willen gaan fietsen, maar eerst iets lekkers op het terras. We horen vanuit de kerk veel religieus gezang. De serveerster vertelt ons dat het een stel van Urk is dat hier trouwt. Tja we zijn natuurlijk wel op de Bible belt en dat horen we. Als wij klaar zijn om verder te fietsen, komt het bruidspaar stralend blij naar buiten en gaan ze met alle gasten iets verderop feest vieren. Mooi om te zien, toch!?
Dan stappen we op de fiets om het rondje om Schokland te rijden. Het is maar een rondje van 10 km, want groter was Schokland aan het einde niet meer. Her en der staan beelden, die door aan een wiel te draaien informatie geven, een leuk informatief concept. We stappen dus regelmatig van de fiets af, luisteren naar de verhalen en genieten van de omgeving. Een leuke en interessante afsluiter van het museumbezoek.
De volgende dag rijden we vanuit Ens in een klein halfuurtje naar Marknesse en zijn dan in het Waterloopbos, een gebied in beheer van natuurmonumenten. Ik ben hier al eens geweest, maar Rob nog nooit en ik heb het vermoeden dat hij dit wel interressant vindt. Boris mag mee, maar helaas niet los, dus houden we hem netjes aan de lijn.
De video bij dit verhaal staat hier
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
