9 t/m 12 juni
Inmiddels hebben we de grote weg verlaten en rijden zoveel mogelijk binnendoor en dat is de moeite waard. Het landschap is glooiend, met akkers, een klein bos, vee in de wei en ongelofelijk veel planten in bloei. Onderweg stoppen we nog even bij een visafslag en zien een tractor met boot ver in het water want het is eb. Wij lopen een heel stuk met Boris over een weggetje naar de zee die echt ver weg is, Boris kan even lekker los, een komisch gezicht, er zijn allemaal geultjes en eilandjes met gras en daar huppelt hij als een groot konijn over heen. Er zitten vast veel muizen of ander klein spul want zijn neus zit steeds erg dicht bij de grond. Als we teruglopen komt de tractor net weer terug met het bootje op de oplegger. Rob neemt even een kijkje, ik blijf met Boris een beetje op afstand. De vangst is niet groot, wat krabben en makreel, een specialiteit in Bretagne. Het is gaan regenen dus snel naar de camper om nog even verder te rijden.
We gaan naar camping cité D’Aleth. Er zijn ook vrije plekken in en rond St Malo, maar deze hebben allemaal hoogtebeperkingen, waar wij, met onze 3 meter hoogte, niet door kunnen.
De camping is een goede keus, zeker nu het nog geen hoogseizoen is, is de camping niet vol en zijn de huurtenten leeg. Er zijn ruim 200 plekken, maar doordat die over 2 stukken verdeeld zijn voelt het niet groot. Maar wat een ongelooflijk mooie plek! Vanaf de camping kun je een wandeling van 3 km maken, waar je zomaar 3 uur over doet. Prachtige vergezichten op eilandjes, de kust, boten en veel bankjes om van dit alles te genieten Er ligt op deze 3 km ook veel historie, een monument bestaande uit 5 geschutkoepels, dat herinnert aan de 2de wereldoorlog. Ook voor Boris een heerlijk rondje, hij kan hier loslopen en vindt af en toe een speelmaatje waar hij mee kan rennen.
Boris heeft een fijne wandeling gehad, dus kan hij ’s middags in de camper blijven en gaan wij op de fiets naar Saint Malo. We lopen eerst de pier op om van het uitzicht te genieten en de vuurtoren te bekijken en na veel speuren en turen zien we er op zee nog één staan.
St Malo heeft een hoofdstraat met veel winkels, horeca en dagjesmensen. Wij wandelen liever wat rustiger en gaan de vestingmuur op en genieten van het zicht op de stad en de haven. We lopen natuurlijk wel even de mooie Saint-Vincent kathedraal van St Malo in. In het midden, ter hoogte van het altaar is opeens een brede stenen trap en achter het altaar gaat het weer naar beneden. Het altaar is van brons en erg indrukwekkend, net als de gebrandschilderde ramen.
Op de terugweg stoppen we vlakbij de camping bij café D’Aleth. Hier komen vooral de locals en de prijzen zijn dan ook gunstiger dan in St. Malo, het uitzicht vanaf het terras is prachtig. De kust, bootjes en uitzicht op de Solidortoren. Het begin van onze tour door Bretagne voelt nu al goed. We hebben mooi weer en de kust is prachtig.
De volgende rit is maar 50 km, nu we op de grens van Bretagne zijn gaan we het wat betreft kilometers rijden wat rustiger aan doen. We vinden in Plévenon een camperplaats. Het is een klein dorpje, maar wat zo verrassend is, is dat bijna ieder dorp nog wel een bakker en een kroeg heeft. Heel wat bewoners stoppen dan ook wel even bij het café of de bakker voor een praatje, broodje of biertje, dat maakt de dorpjes ook zo levendig.
De volgende dag stappen we op de fiets, Boris mee in de kar en we gaan eerst naar Fort la Latte, we trappen door het mooie heuvelachtige, groene landschap, waar graan, gras en bomen elkaar afwisselen. Door een paar gehuchtjes en langs buitenhuizen maakt het een mooi fietstochtje.
Op de parkeerplaats waar ook keurig ruimte is voor fietsen, stappen we af en lopen de laatste 400 meter. We passeren eerst de menhir de la Roche Goyon en als we daar de bocht omlopen kunnen we alleen maar met onze mond open genieten van dit betoverende landschap.
We zien de baai waar wat boten liggen te dobberen, maar vooral het zicht op het fort is adembenemend. Dan is het nog een stukje afdalen naar de entreepoort. Het fort is erg mooi en de beplanting verrassend kleurrijk. We zijn echt in de goede tijd van het jaar, er bloeit zoveel! Het blijft me verbazen hoe goed hortensia’s het hier doen, maar ook overal bloeiende rozen, valeriaan en nog veel meer! Je kunt langs de muur van het fort naar de dieptes beneden kijken, gelukkig hebben we allebei geen hoogtevrees! We dwalen door het fort en Rob klimt nog even de toren in. Boris en ik blijven beneden, de treden zijn niet te doen met Boris. Niet omdat hij dat niet kan maar we hebben zelf handen en voeten nodig, de ruimte is heel donker en de treden erg ongelijk.
Van daaruit zijn we verder gefietst naar Cap Fréhel, ook weer een mooi ritje, regelmatig zicht op de zee en in de verte doemt de vuurtoren van Fréhel op. Via verschillende paden kun je naar de vuurtoren lopen, maar missen kun je hem niet, hij rijst op tegen de blauwe lucht. Het is een indrukwekkende vuurtoren met naast deze grote een iets kleinere die in de tweede wereldoorlog verwoest is, de nieuwe is in 1950 gebouwd.
De bijnaam van deze kust is niet voor niets de “roze kust”. Het roze graniet kleurt mooi op in de zon. Het roze graniet zie je onder je voeten, in de verschillende muurtjes en in de kleine toren helemaal op het puntje. De officiële naam van het gebied is Cotes d’Armor, in het Bretons Aodoú-an-Arvor en dat betekent kusten van het land aan de zee. We zijn dan ook in tweetalig gebied , Frans en Bretons.
We fietsen van Cap Fréhel terug naar Plévenon en strijken daar nog even neer op het terrasje van het café. Het is hier echt een ontmoetingsplaats van jong en oud. De slager zit 2 deuren verderop, de mensen die daar heen lopen, maken ook even een praatje op het terras, een auto stopt en de chauffeur bemoeit zich ook nog even met het gesprek, om daarna zijn weg weer te vervolgen. Ondertussen genieten wij van een biertje, wijntje en de zon.
DE VIDEO BIJ DIT VERHAAL STAAT HIER
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
