29 juli t/m 5 augustus
marktkraam in Pavilosta
We staan heerlijk op de camperplek in het haventje van Pavilosta, echt een fijne plek en internationaal. Naast ons Spanjaarden, maar we zien ook een Franse camper, een Duitser, Letten en een Fin. Van alles wat dus, maar iedereen erg op zichzelf. De eerste ochtend staan we voor ons doen vroeg op, om 8 uur staan we naast ons bed en om 9 uur zitten we op de fiets. Er is markt in het dorp en volgens de havenmeester duurt deze tot 11 uur. Na even rondspeuren, het dorp is niet groot dus is de markt niet moeilijk te vinden, staan we op de markt. We zien alleen lokale producten het meeste lijkt uit moestuinen te komen, courgettes, tomaten, worteltjes, nieuwe aardappelen. Die laatste heb ik allang niet meer gezien, mijn moeder kocht ze vaak en had dan enorme vieze, kapotte handen als ze de aardappeltjes geschrapt en ontpit had. Lekker waren ze wel! Dus koop ik ook een kilootje nieuwe aardappelen, een bosje regenboog wortelen en een potje jam. Het brood dat we bijna kopen is zwaar zuurdesembrood en dat vinden we allebei niet echt lekker en dan voor 5 euro een brood kopen is toch even al te dol. Hier verkopen ze ook echte plukboeketten, mooie bosjes bloemen. Onderweg zien we veel moestuinen en allemaal omringd door verschillende bloemen, zonnehoed, zonnebloemen, gipskruidachtig spul, goudsbloemen en wat al niet meer. Deze zien we op de markt terug in de boeketten. Het is er een drukte van belang en als wij een halfuurtje later weggaan is er al best veel op. We kopen nog het één en ander bij de supermarkt. Voor het eerst kopen we flessenwater, we hebben het nog niet meteen nodig, maar in de haven is de geur van ijzer in het water zo sterk, dat als we besluiten water te tanken, dit niet meer te drinken is. Dus voor de zekerheid nemen we een paar flessen mee. Terug bij de camper blijkt de pot jam, geen jam te zijn maar sap! Wat kan ik daar nou mee? Ik berg het op en ga nog weleens bedenken of ik er iets mee kan. Om half 11 zitten we aan waterkant, in het zonnetje aan de koffie, het leven is goed.
ons uitzicht tijdens de koffie
Rob maakt de vlog af, ik haak aan mijn project en eind van de middag stappen we met Boris in de kar, op de fiets om nog een rondje door de omgeving en het dorp te fietsen. Het is een mooi tochtje, er zijn maar een paar straten met asfalt bekleed, de overige zijn van aarde en kiezels. Oude, nieuwe, mooie en vervallen huizen wissellen elkaar af. We komen aan de andere kant van het haventje uit, daar waar een paar barretjes zijn, mensen een rondje wandelen, iedereen geniet van deze mooie dag. Wij genieten van een biertje in de zon en fietsen dan terug. We beginnen trek te krijgen en willen buiten koken, dat lukt niet zo heel vaak, maar vandaag gaan we uitgebreid aan de slag. De nieuwe aardappeltjes worden gekookt en gebakken, ik had ze ’s middags al in het water gezet en gekookt, dus de aarde en schilletjes zijn er wel af. Worteltjes koken en een tournedos, die ik ook al eerder had gemarineerd gaat op de grilplaat. We eten heerlijk in het zonnetje en genieten van een prachtige avond.
onderweg bezoeken we waterval van Kuldiga, we zijn niet echt onder de indruk
De volgende dag rijden we richting Riga, gelukkig hebben we nu beter opgelet welke wegen we gaan rijden en is bijna alles goed, glad asfalt. Vlak voor Riga vinden we een overnachtingsplek in Jurmala, naast een appartementencomplex dichtbij het strand. Het valt ons op hoeveel mensen er, niet alleen hier, een duik nemen in zee, weer of geen weer. Het maakt niet uit waar we aan het water staan, maar gezwommen wordt er, wij hebben allebei nog niet de aandrang gehad om dit ook te doen!
de markthal in Riga
Van hier uit rijden we in een halfuurtje naar Riga. Daar zijn een jachthaven, camperplaats en camping vlak naast elkaar. We kiezen uiteindelijk voor de camping, die heeft de meeste bomen, mocht de zon nog gaan schijnen dan kunnen we Boris in de camper laten. Het bekende verhaal, stadscampings zijn te duur voor wat ze bieden, maar dat is nou eenmaal zo. Het is een mooie plek, aan de rivier. De camping heet dan ook Riverside camping, het sanitair laat helaas te wensen over. Overvolle prullenbakken en niet schoon, jammer, het campingterrein en de servicevoorzieningen zijn wel prima. We zien zowaar 3 Nederlandse nummerborden en maken met de buren die een hele mooie vouwwagen hebben dan ook een praatje. Ons plan om naar de stad te fietsen en een freewalkingtour te doen valt in het water. ’s middags klaart het gelukkig op en stappen we op de fiets om een rondje te wandelen in Riga. We kuieren om de Dom heen en vandaar naar de markthallen. We hebben er inmiddels al zoveel gezien, maar het blijft leuk om rond te neuzen, het zegt ook veel over een land. Deze markthallen zijn gemaakt van de oude stalen gebinten van zeppelinhallen, deze waren door de Duitsers achtergelaten in Letland, het zijn 5 hallen met een totaal oppervlak van 57.000 m2. In 1930 ging de markt open en was op dat moment één van de modernste hallen van Europa, met verwarming en grote diepvriezers. We vinden het indrukwekkend, ook al staat er veel leeg en kunnen we het nooit in een uurtje belopen. Het is echt een markt voor locals, met hier en daar wat souvenirs. De oorsprong van iedere hal zijn eigen producten bestaat nog steeds, een vishal, vleeshal enz. We kopen een stukje Hollandse geitenkaas en we hadden nog geen sleutelhanger van Letland, dus die scoren we ook. Dan wordt het tijd om weer terug te lopen en de fietsen op te zoeken want we beginnen trek te krijgen.
De volgende ochtend is het droog en nu lukt het wel om de freewalkingtour te doen. We hebben een leuke, gezellige gids, hij legt meteen uit hoe het met voornamen zit in Letland, eindigt je naam op een medeklinker dan krijg je automatisch een s achter je naam. Hij heet dus Toms en Rob zou Robs heten en mijn naam blijft José. Eerste les van vandaag!
Toms vertelt veel over de geschiedenis van zijn stad, maar ook over het huidige leven dat voor de gemiddelde Let erg duur is. Bijna de helft gaat op aan huur, al zijn er door de geschiedenis met Rusland wel veel families die eigen huizen bezitten. Ben je zzp’er net als Toms dan lukt het niet om een eigen huis te bezitten. Naar ons idee zijn de dagelijkse boodschappen en de brandstof goedkoper dan bij ons, maar campings en horeca zijn flink aan de prijs. Toms vertelt ook veel over de verschillende bezettingen die het land heeft meegemaakt en dat ze nu trots zijn op hun onafhankelijkheid sinds de val van de muur. Wat we ook al ervaren hadden bevestigt hij ook, het is een stug volk. Niemand zal je groeten op straat, mensen kijken eerder van je weg. Lukt het om een praatje te maken dan ervaren we dat ze best bereid zijn tot een gezellig gesprek en vaak heel goed Engels spreken. Al met al weer een boeiende stadswandeling, deze keer wel met een grote groep en we waren zeker niet de enigste grote groep, wat een gekrioel van mensen! Na de toer strijken we neer op een terras, net op tijd, het begint hard te regenen, en we genieten van een smakelijke lunch. Het geluk blijft niet met ons, als we terug fietsen hebben we de regenjassen al aan, want het miezert, maar we zijn nauwelijks onderweg of er breekt weer een hoosbui los. We fietsen maar door want nat zijn we toch al. Aangekomen op de camping zijn we doorweekt!! Snel droge kleren aan en in de camper de rest van de middag tutten en bedenken waar we morgen naar toe willen.
verzopen kat
Het weer is momenteel wel een leidraad voor onze keuzes, flinke buien, afgewisseld met zon en dan is het met 22 graden echt aangenaam. We hebben mazzel, net als we klaar zijn met opruimen en schoon water vullen en instappen om verder te rijden breekt er weer een bui los. Er is voor de komende week veel regen voorspelt, dus maar eens extra de buienradar in de gaten houden. Een flinke afstand vandaag, we komen in Estland, het laatste land van deze reis. We vinden toch een mooie plek! Vlak aan het water, aan de rand van het kleine dorpje Kabli. We gaan eerst even de benen strekken en maken een wandeling over een natuurpad en genieten de rest van de middag van een heerlijk zonnetje. Regelmatig komen er mensen die even naar het strandje gaan om pootje te baden, te zwemmen of voor een wandeling. Tot een uur of 6 lijkt het er op dat we helemaal alleen staan, maar dan komen er toch nog meer mensen met een busje, tent of camper. Zo staan we dan met nog 4 anderen voor de nacht op deze plek. Alleen staan hadden we hier prima gevonden, maar zo is het ook ok.
Wat ons opvalt is dat wij hier in de Baltische Staten wel bij de grote jongens horen wat camper betreft. We zien heel veel busjes, veel mensen op de fiets met tentjes en terwijl we in Zuid Europa echt bij de middenmoot horen met onze 7,5 meter.
’s morgens vertrekken alle anderen en besluiten wij hier een dagje te blijven, we drinken buiten koffie en lummelen wat, als het begint te regenen trekken we ons binnen terug voor het werken aan vlog en blog. Eind van de middag wordt het droog en wandelen we naar het piepkleine dorpje, maar daar zit wel een bakker en dat is precies wat we nodig hebben, brood. Rob scoort een soort roggebrood, nog warm uit de oven en iets lekkers voor ’s avonds bij de koffie. Terug bij de camper is het tijd om te koken en eten. We drinken buiten op een bankje koffie en het is nog stil om ons heen, er staat één andere camper en dat betekent dat Boris wel even los kan. Even oefenen met de bal terug brengen en een zoekspelletje, dan is hij na een halfuurtje weer lekker moe voor de avond. We worden wederom getrakteerd op een prachtige zonsondergang. Wat is de Oostzeekust mooi!
Na ontbijt en koffie, het roggebrood smaakt prima, trekken we verder. Het wordt een huishoudelijk dagje, water zoeken, als we dat gevonden hebben ga ik douchen in de camper en Rob gebruikt de douchevoorziening van het tankstation, water bij vullen en verder naar een wasserette. We draaien een paar wassen, doen wat kleine boodschappen in een supergroot winkelcentrum en na de lunch stoppen we nog bij een supermarkt voor de overige boodschappen. We hebben het idee dat Estland wat welvarender is dan Litouwen en Letland. Er zijn hier meer grote winkelcentra en er rijden duurdere auto’s. Het is natuurlijk maar een indruk, als je ergens zo kort bent is dat ook maar gissen.
We rijden nog anderhalf uur en zijn dan in Haapsalu, een stadje van 10.000 inwoners met een kuuroord, kasteel en oud station waarvan de rails nu een fietspad van is. We gaan het morgen ontdekken……………………….meer hierover volgende week!
Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.
