Een nieuw Land?!

22 t/m 28 juni

Na Korsnes rijden we naar Rognan, ook weer zo’n mooi vrij plekje in een park, haventje, maar……..ook grote feesttenten, hekken, alles wat op een festival lijkt. Maar eens even een praatje maken met een meneer die er rond loopt. Haha! Morgen is hier een kinderfestival, het is natuurlijk het weekend van de langste dag, dus er zullen wel veel van dit soort feestjes zijn. Voor nu is het voor ons prima om hier te overnachten en morgen weer door te rijden. De volgende ochtend staat er even voor tienen al een rij bij de entree en als we weg rijden zien we overal vaders, moeders en kinderen die richting festival trekken. Ze hebben dan ook een prachtige, zonnige dag voor een feestje!

op weg naar de bovenkant van een waterval

Wij rijden naar een ander plekje, nog geen half uur rijden, waar we misschien nog wel mooier staan. We leren het steeds beter, echt de weg af en dan 10 minuten rijden en hupsakee, ligt er weer een paradijs te wachten in Hestbriken. Er staan nog 3 campers, maar die maken zich klaar om te vertrekken en om 11.00 uur zijn we daar alleen. Echt alleen zijn we niet en dat vinden we ook helemaal niet erg, verderop is een kleine camping en er loopt een grindpad naar wat huizen en caravans in het bos. Wij genieten tijdens de lunch van de snelstromende rivier en de rust om ons heen. We besluiten om een flinke wandeling te maken naar de bovenkant van de waterval die we in de verte zien. Eerst gaat het over een grindpad tot aan de voet van de waterval, naast de waterval loopt een pad, geitenpaadje en af en toe nog minder dan dat, omhoog en omhoog en omhoog. Het is af en toe met handen en voeten kruipen, aan boomwortels omhoog trekken en verder klauteren. Gelukkig staat het wel aangegeven met rode stippen, anders waren we nooit boven gekomen. Steeds vaker nemen we een pauze van een paar minuten, slokje drinken en verder maar weer. 300 meter omhoog is voor ons toch wel een flinke klim, maar de uitzichten onderweg, steeds het bulderen van de waterval naast ons, de rust om ons heen, zo mooi! We zien een paar mensen onderweg, maar we voelen ons heel alleen. Eenmaal boven, zittend op een rots, blazen we even flink uit. Dan is er wel weer genoeg energie om af te dalen. We lopen 5 km over een grindpad die ons naar de camper terug voert, waar in middels nog een paar busjes, een camper en een paar tenten staan. We liggen die avond vroeg in ons mandje!

boven aan de waterval

Dan is het toch echt zover, we gaan Noorwegen verlaten. 17 mei kwamen we binnen varen en hadden we hoop dat dit land ons wel zou liggen. Natuurlijk hebben we ons van tevoren ingelezen, hebben we tips gekregen, foto’s gezien, andere vlogs bekeken, maar hoe het echt zou zijn? We zijn werkelijk overweldigd door de natuur, de vriendelijke mensen, de mooie plekjes. We hebben ook ervaren dat het op sommige plekken teveel is. Zeker daar waar de cruiseschepen komen en dus de highlights zijn, is het soms druk. De Lofoten worden overspoeld door toeristen, maar we komen hier zeker terug!

overnachten naast de kerk Skellefteå

We willen niet te snel afzakken naar Nederland, maar pakken toch even een paar rijdagen. Eerst dwars door Zweden van west naar oost, waar we uren door niemandsland rijden en vooral veel bossen zien en 3 rendieren. In Zweden vinden we in Skellefteå een mooie plek tussen kerk, kerkhof en meertje en halen een pizza, gewoon omdat de pizzeria 400 meter verderop zit. Heerlijk!

kilometers vreten in Zweden

Nog maar zo’n lange dag op het asfalt, gelukkig wordt het landschap wel iets afwisselender, we zien af en toe de zee, dorpjes en er is meer verkeer. Eind van de middag komen we aan op plaats van bestemming. Rob heeft een camperplek gereserveerd, dat doen we niet vaak, maar na 2 lange dagen rijden is dat een verstandige beslissing. Zoeken naar een plek en dan misschien nog langer onderweg zijn is voor de stemming in de camper niet goed, want we zijn allebei erg gaar, moe en toe aan rust. En wat voor plekje Rob heeft gevonden? Een topplek! In het dorpje Stocka is een haventje, met een kleine camperplaats en zicht op zee. Veel Zweden, een Duitser en een Nederlander en wat ons deze reis nog niet gebeurt is, we worden herkent. Dat blijft toch een vreemde gewaarwording, maar wel een hele leuke. We blijven hier een paar dagen en spreken dan ook af om wat te drinken bij de camper en verhalen uit te wisselen, want dat is altijd leuk! Het wordt dan ook een gezellige avond en we leren veel, want Hedy en Frank komen al jaren in Zweden.

het schiereiland van Stocka

We genieten van deze plaats, fietsen naar de supermarkt, wandelen over het kleine bebouwde schiereiland en genieten van prachtig weer. We boeken nog een nachtje bij, want waarom al verder als het hier nog prima is? Als we met Boris een rondje gaan wandelen vinden we een kustpad, waar niemand is, dus Boris stiekem even los. Een heerlijke wandeling, mooi pad met mos, rotsen, poeltjes, bomen en steeds de zee naast ons. Deze camperplaats heeft geen receptie, maar alles wordt geregeld via de website. Zo kunnen we voor een paar euro de wasmachine voor een aantal wassen reserveren. Er komt wel iedere dag iemand schoonmaken en de eigenaar komt ook een paar keer per dag even kijken of alles goed gaat. Er is zelfs een meisje dat de broodjesservice doet. Wij denken dat het een scholiere is die zo wat zakgeld verdient, ’s avonds komt ze de bestelling opnemen en rond 9 uur komt ze de broodjes brengen.

broodjesservice op de camperplaats

Na 3 nachtjes is het tijd om weer verder te gaan, allebei nog even onder de heerlijke douche, op naar een vrije plek. We rijden anderhalf uur, halen boodschappen, tanken, vullen de wijnvoorraad aan en ook in Zweden moeten we kaneelbroodjes proeven. We vonden ze in Noorwegen erg lekker, van de bakker, in de supermarkt kun je ze beter laten liggen. Het is wel goed boodschappen doen in Zweden, al zit er wel flink verschil tussen de supermarkten. De ICA is behoorlijk duur, maar de WILLY’S is bijna Nederlands qua prijs. Het assortiment is ook veel groter dan in Noorwegen, dat is dus prettig boodschappen doen!

in Noorwegen en Zweden is er ongelofelijk veel snoep in de supermarkt

Dan komen we op onze nieuwe bestemming, we snappen het niet helemaal, het terrein is afgesloten met een hek, op slot. We hebben inmiddels wel reuze trek en besluiten dan eerst maar eens te lunchen en rustig om ons heen te kijken. We maken een praatje met een jongeman die hier even komt zwemmen, brrrrrr! en vragen of hij het weet, maar nee, hij is niet van hier. Bij Rob valt het kwartje, tussen de bomen zijn parkeerplekken en vandaar loop je het picknickterrein op, waar gezwommen kan worden, fikkie stoken, hebben we nog niet gedaan, vanavond maar eens gaan doen!? en waar kleedruimtes en toiletten zijn. Aan de overkant is het dorp Norrsundet, met een visrokerij, museum, camperplek, koffiehuis en een restaurant. Dit restaurant is ons aanbevolen door Hedy en Frank en een Zweeds stel op de vorige camping, tja en wat moet je dan? Natuurlijk heerlijk uit eten gaan, zalm uit eigen rokerij, jammie. Daar waar wij staan loopt een pad door het bos langs de kust, met Boris maken we daar een lange wandeling en nemen de muggen op de koop toe.

vers gerookte vis op ons bord bij Bergmans Fisk

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *