Berichten

Geplaatst op

Een nieuw Land?!

22 t/m 28 juni

Na Korsnes rijden we naar Rognan, ook weer zo’n mooi vrij plekje in een park, haventje, maar……..ook grote feesttenten, hekken, alles wat op een festival lijkt. Maar eens even een praatje maken met een meneer die er rond loopt. Haha! Morgen is hier een kinderfestival, het is natuurlijk het weekend van de langste dag, dus er zullen wel veel van dit soort feestjes zijn. Voor nu is het voor ons prima om hier te overnachten en morgen weer door te rijden. De volgende ochtend staat er even voor tienen al een rij bij de entree en als we weg rijden zien we overal vaders, moeders en kinderen die richting festival trekken. Ze hebben dan ook een prachtige, zonnige dag voor een feestje!

op weg naar de bovenkant van een waterval

Wij rijden naar een ander plekje, nog geen half uur rijden, waar we misschien nog wel mooier staan. We leren het steeds beter, echt de weg af en dan 10 minuten rijden en hupsakee, ligt er weer een paradijs te wachten in Hestbriken. Er staan nog 3 campers, maar die maken zich klaar om te vertrekken en om 11.00 uur zijn we daar alleen. Echt alleen zijn we niet en dat vinden we ook helemaal niet erg, verderop is een kleine camping en er loopt een grindpad naar wat huizen en caravans in het bos. Wij genieten tijdens de lunch van de snelstromende rivier en de rust om ons heen. We besluiten om een flinke wandeling te maken naar de bovenkant van de waterval die we in de verte zien. Eerst gaat het over een grindpad tot aan de voet van de waterval, naast de waterval loopt een pad, geitenpaadje en af en toe nog minder dan dat, omhoog en omhoog en omhoog. Het is af en toe met handen en voeten kruipen, aan boomwortels omhoog trekken en verder klauteren. Gelukkig staat het wel aangegeven met rode stippen, anders waren we nooit boven gekomen. Steeds vaker nemen we een pauze van een paar minuten, slokje drinken en verder maar weer. 300 meter omhoog is voor ons toch wel een flinke klim, maar de uitzichten onderweg, steeds het bulderen van de waterval naast ons, de rust om ons heen, zo mooi! We zien een paar mensen onderweg, maar we voelen ons heel alleen. Eenmaal boven, zittend op een rots, blazen we even flink uit. Dan is er wel weer genoeg energie om af te dalen. We lopen 5 km over een grindpad die ons naar de camper terug voert, waar in middels nog een paar busjes, een camper en een paar tenten staan. We liggen die avond vroeg in ons mandje!

boven aan de waterval

Dan is het toch echt zover, we gaan Noorwegen verlaten. 17 mei kwamen we binnen varen en hadden we hoop dat dit land ons wel zou liggen. Natuurlijk hebben we ons van tevoren ingelezen, hebben we tips gekregen, foto’s gezien, andere vlogs bekeken, maar hoe het echt zou zijn? We zijn werkelijk overweldigd door de natuur, de vriendelijke mensen, de mooie plekjes. We hebben ook ervaren dat het op sommige plekken teveel is. Zeker daar waar de cruiseschepen komen en dus de highlights zijn, is het soms druk. De Lofoten worden overspoeld door toeristen, maar we komen hier zeker terug!

overnachten naast de kerk Skellefteå

We willen niet te snel afzakken naar Nederland, maar pakken toch even een paar rijdagen. Eerst dwars door Zweden van west naar oost, waar we uren door niemandsland rijden en vooral veel bossen zien en 3 rendieren. In Zweden vinden we in Skellefteå een mooie plek tussen kerk, kerkhof en meertje en halen een pizza, gewoon omdat de pizzeria 400 meter verderop zit. Heerlijk!

kilometers vreten in Zweden

Nog maar zo’n lange dag op het asfalt, gelukkig wordt het landschap wel iets afwisselender, we zien af en toe de zee, dorpjes en er is meer verkeer. Eind van de middag komen we aan op plaats van bestemming. Rob heeft een camperplek gereserveerd, dat doen we niet vaak, maar na 2 lange dagen rijden is dat een verstandige beslissing. Zoeken naar een plek en dan misschien nog langer onderweg zijn is voor de stemming in de camper niet goed, want we zijn allebei erg gaar, moe en toe aan rust. En wat voor plekje Rob heeft gevonden? Een topplek! In het dorpje Stocka is een haventje, met een kleine camperplaats en zicht op zee. Veel Zweden, een Duitser en een Nederlander en wat ons deze reis nog niet gebeurt is, we worden herkent. Dat blijft toch een vreemde gewaarwording, maar wel een hele leuke. We blijven hier een paar dagen en spreken dan ook af om wat te drinken bij de camper en verhalen uit te wisselen, want dat is altijd leuk! Het wordt dan ook een gezellige avond en we leren veel, want Hedy en Frank komen al jaren in Zweden.

het schiereiland van Stocka

We genieten van deze plaats, fietsen naar de supermarkt, wandelen over het kleine bebouwde schiereiland en genieten van prachtig weer. We boeken nog een nachtje bij, want waarom al verder als het hier nog prima is? Als we met Boris een rondje gaan wandelen vinden we een kustpad, waar niemand is, dus Boris stiekem even los. Een heerlijke wandeling, mooi pad met mos, rotsen, poeltjes, bomen en steeds de zee naast ons. Deze camperplaats heeft geen receptie, maar alles wordt geregeld via de website. Zo kunnen we voor een paar euro de wasmachine voor een aantal wassen reserveren. Er komt wel iedere dag iemand schoonmaken en de eigenaar komt ook een paar keer per dag even kijken of alles goed gaat. Er is zelfs een meisje dat de broodjesservice doet. Wij denken dat het een scholiere is die zo wat zakgeld verdient, ’s avonds komt ze de bestelling opnemen en rond 9 uur komt ze de broodjes brengen.

broodjesservice op de camperplaats

Na 3 nachtjes is het tijd om weer verder te gaan, allebei nog even onder de heerlijke douche, op naar een vrije plek. We rijden anderhalf uur, halen boodschappen, tanken, vullen de wijnvoorraad aan en ook in Zweden moeten we kaneelbroodjes proeven. We vonden ze in Noorwegen erg lekker, van de bakker, in de supermarkt kun je ze beter laten liggen. Het is wel goed boodschappen doen in Zweden, al zit er wel flink verschil tussen de supermarkten. De ICA is behoorlijk duur, maar de WILLY’S is bijna Nederlands qua prijs. Het assortiment is ook veel groter dan in Noorwegen, dat is dus prettig boodschappen doen!

in Noorwegen en Zweden is er ongelofelijk veel snoep in de supermarkt

Dan komen we op onze nieuwe bestemming, we snappen het niet helemaal, het terrein is afgesloten met een hek, op slot. We hebben inmiddels wel reuze trek en besluiten dan eerst maar eens te lunchen en rustig om ons heen te kijken. We maken een praatje met een jongeman die hier even komt zwemmen, brrrrrr! en vragen of hij het weet, maar nee, hij is niet van hier. Bij Rob valt het kwartje, tussen de bomen zijn parkeerplekken en vandaar loop je het picknickterrein op, waar gezwommen kan worden, fikkie stoken, hebben we nog niet gedaan, vanavond maar eens gaan doen!? en waar kleedruimtes en toiletten zijn. Aan de overkant is het dorp Norrsundet, met een visrokerij, museum, camperplek, koffiehuis en een restaurant. Dit restaurant is ons aanbevolen door Hedy en Frank en een Zweeds stel op de vorige camping, tja en wat moet je dan? Natuurlijk heerlijk uit eten gaan, zalm uit eigen rokerij, jammie. Daar waar wij staan loopt een pad door het bos langs de kust, met Boris maken we daar een lange wandeling en nemen de muggen op de koop toe.

vers gerookte vis op ons bord bij Bergmans Fisk

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Wonderschoon Lofoten

In Flagstad hebben we de was gedaan en heerlijk gedoucht, daarna is het tijd om weer verder te gaan. Na weer zo’n mooie autorit komen we op een vrije plek met uitzicht op het water, altijd en overal water hier in Noorwegen en zeker op de Lofoten. Het is hier stil, een paar campers en een wandelpad naast de deur. De schoenen aan, stokken mee en als we dat aan het organiseren zijn, staat Boris al te springen. Hij weet heel goed wanneer we op stap gaan met hem of zonder hem. Als we bv de boodschappentas pakken blijft hij gewoon liggen, maar pakken we de rugzak dan weet hij dat hij mee mag. En zo blij, hij huppelt door de camper! In Noorwegen mogen honden tussen april en september niet loslopen, gelukkig hebben we nog een lange uitlooplijn zodat hij iets meer ruimte heeft en af en toe laten we hem toch stiekem toch maar even los. Het afdalen is even pittig, een super smal paadje langs een afgrond en de ondergrond bestaat uit rotsen en superzacht heide, veen en mos waar je ver in wegzakt. Ik heb niet vaak last van hoogtevrees, maar hier durf ik niet zo goed naast met te kijken. Rob en Boris zijn al lang beneden, als ik nog voetje voor voetje afdaal. Toch is het een mooie wandeling, waar we helemaal alleen zijn en dat is tussen de bergen, meertje aan je voeten en een hond die als een jong geitje heen en weer huppelt echt een geluksmomentje.

de paden op, de lanen in

De volgende dag rijden we naar Henningsvær, een klein dorp, met natuurlijk een haven, leuke winkeltjes en een ijsje toe. Ik vind ook een souvenir, een schild van een zee-egel, die hebben we in Kroatië ook al eerder gezien, op zich niet heel bijzonder. Hier in Noorwegen zijn ze anders, ze zijn prachtig gekleurd en doordat er een lichtje en een onderzetter bij horen is het een klein lampje. Het winkeltje is heel donker en overal staan en hangen de zee-egellampjes, zo schattig! De zee-egels zijn hier een plaag en horen hier niet thuis, daarom worden ze gevangen en op deze manier verkocht. We hebben dan wel geen huis om het neer te zetten en in de camper is het te kwetsbaar, maar er komt vast een moment dat dit lampje een plekje krijgt.

natuurlijk ook bootjes kijken in Henningsvær

Als ik zo schrijf en wat we filmen lijkt het misschien alsof Noorwegen en de Lofoten geen nadelen hebben. Nou die zijn er ook, het is veel drukker dan we verwacht hadden! Ongelofelijk veel toeristen die van de cruiseschepen afkomen. We hebben ons al aan gewend om dan maar even een halfuurtje te wachten en dan zijn ze weer weg. Daarnaast is Noorwegen een echt camperland en daar kun je niet om heen. Op de wegen hebben we er geen last van, dat is allemaal prima te doen. Wat we wel ingewikkeld vinden zijn de vrije plekken, we moeten nog meer de B-wegen opzoeken en de daar bijbehorende uithoeken. Het lange licht maakt dat mensen dag en nacht op pad zijn en het dus nooit lang rustig is. Zo genoeg geklaagd, we hebben het ontzettend naar de zin en de ongemakken nemen we voor lief, want al met al valt dat natuurlijk ook wel mee.

het is druk, maar we vinden toch steeds mooie plekken

Na Henningsvær rijden we zo’n B-weg in en komen op een parkeerplaats in een stille, rustige uithoek. En inderdaad zo stil, maar wel ’s nachts om 2, 4 en 6 uur auto’s die arriveren, uitstappen, geklets en slaan met portieren. Waar ze heen gaan? Geen idee, er is wel een kleine natuurcamping en wat we veel zien, zijn mensen die de achterbank ombouwen tot bed en ’s morgens vroeg weer vertrekken. Meestal zijn het Noren, misschien onderweg voor een wandeling?

rekken vol stokvis in Laukvik

Wij vertrekken ook weer en rijden naar Laukvik, we hadden het idee om bij de Nederlander die hier woont en een Noorderlicht centrum heeft te gaan kijken, maar logischerwijs is die in de zomer dicht. beetje naïef van ons. Toch strijken we neer in dit kleine dorp, met camperplaats, koffiebranderij en café. Na aankomst wandelen we door het dorp en zien voor het eerst de stellingen nog vol kabeljauw hangen. We hebben onderweg al zoveel droogrekken gezien, maar bijna altijd leeg. Hier hangt het nog helemaal vol. Indrukwekkend, omdat het zondagmiddag is wordt er niet gewerkt, we kunnen dus tussen de droogrekken door lopen en de vis eens goed bekijken. Imposant hoor! Het café is op zondagmiddag open tot 16 uur, het lukt ons nog net om er wat te drinken en te genieten van een zonnetje in de haven. Toen we hier aankwamen hadden we nog even twijfel, er was veel zeemist en dat maakt de omgeving wat somber. toch besluiten we te blijven, ik zeg het wel vaker, niet te snel weer weggaan. Ook al lijkt een plek niet boeiend, als het de tijd krijgt valt het vaak wel mee. Nou dit is zo’n plek. Langzaam trekt de zeemist weg en aan het eind van de dag is het prachtig weer. De dagen erna blijft het zo en wij blijven hier. Een prachtige plek aan het water, zicht op het dorp, we zetten de stoelen neer en genieten van de zon. We eten ’s avonds buiten, lopen om 23.30 uur nog een rondje over de kade. Het voelt als vakantie, haha! Als reiziger moet dat af en toe even, een paar dagen niets!

Laukvik gevangen in een regenboog, daarna 3 dagen mooi weer

Als het weer omslaat is het na 3 dagen tijd om verder te gaan, de weerberichten lijken niet best. we besluiten om toch iets sneller zuidwaarts richting zuid Zweden te rijden. Daar is het de komende weken mooi weer, terwijl het rondom de Lofoten en Vesteralen slecht weer wordt. We rijden nog een klein beetje omhoog, omdat dat een logische route is en we graan naar het Hurtigruten museum in Stokmarknes willen. Veel buien onderweg, het is opeens echt somber weer. In Stokmarknes parkeren we de camper, laten Boris op de camper passen en wij genieten een paar uur van dit museum. Het laat zien hoe een paar jonge mannen toestemming kregen om een postboot route op te zetten om inwoners van Noorwegen te voorzien van post, levensmiddelen en mensen van de ene naar de andere plek te brengen. In deze tijd waren er nauwelijks wegen in noorwegen en deze route bleef de hele winter open. Inmiddels zijn er wegen en is de Hurtigruten, 130 jaar later een toeristische route voor buitenlanders. In het museum ligt de Finnmarken een schip van de vloot, omgebouwd tot museum. Wij genieten ervan, Rob van de techniek en ik van het interieur.

Rob in de herensalon aan boord van de Finnmarken

Een stukje buiten Stokmarknes vinden we een parkeerplaats waar we overnachten. Rob slaapt prima, ik iets minder, ik ben te braaf. Het is dicht bij een woonwijk en een camping, niet helemaal volgens de Noorse regels, hier geldt het “allemansrecht”. Je mag op een plaats overnachten als er geen verbodsbord staat, het geen privéterrein is en minimaal 150 meter van een huis af. Dat laatste gaat hier niet op en wij hebben voor ons zelf de regel dat we niet in de buurt van camping/camperplaatsen gaan staan. Ook dat gaat deze nacht niet op, want 800 meter verderop is een camping. Al hebben we wel twijfel of die wel open is. Goed, we overtreden dus de regels, maar gaan hier toch staan, ik slaap onrustig en Rob ligt lekker te ronken.

Het echt slechte weer lijkt uit te blijven, we spreken af, dat als het rond lunchtijd nog steeds redelijk weer is we niet verder rijden, maar gaan wandelen en niet verder gaan. Na veel wegwerkzaamheden, een pont met een fabelachtig uitzicht, vinden we naast Korsnes, een klein dorpje een parkeerterrein langs een doodlopende weg. We lunchen hier, gaan wandelen en besluiten te blijven. Zicht op het water, de bergen, het dorp, helemaal prima. Zo hebben we opeens minder haast om naar zuid Zweden te rijden. Want met 15 graden, geen wind en prachtige natuur is het helemaal niet nodig om snel door te rijden.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

We hebben een nieuw plan

8 t/m 15 juni

Van Bud rijden we naar Kristiansund, niet echt de “place to be”. Dat wisten we eigenlijk ook wel, we hadden er van te voren al  één en ander over gelezen. Deze stad is in de tweede wereldoorlog voor het grootste deel plat gebombardeerd, als onderdeel van de Atlantic Wall. Nu is het een stad met vooral jaren 50 en 60 bouw en niet op z’n mooist. Het enigste dat boeit is de haven. De stad bestaat uit een aantal eilanden en er varen dan ook pontjes af en aan. We gaan wel even flink uit onze bol, we gaan uit eten en dat doen we niet vaak in Noorwegen, maar tegenover de camperplaats zit een knus restaurant. Het ziet er gezellig uit en het eten smaakt heerlijk, en we hebben een fijne avond.

Terug in de camper hebben we een brainstormsessie, wat willen we nog? Hoeveel tijd hebben we nog? We zijn er al snel uit, we gaan naar de Lofoten! Een plek waar iedereen die naar Noorwegen gaat wel geweest wil zijn. De komende dagen is er regen voorspelt, prima weer om kilometers te maken. Het zijn gelukkig geen zware buien, maar afwisselend, miezeren,  buitje en regelmatig ook droog. Van Kristiansund rijden we naar Steinkjer waar we prima slapen op een parkeerterrein naast een museum, stil en rustig. Dan verder naar Mo I Rana, waar we weer op een parkeerterrein overnachten, naast een spoorrails waar goederentreinen over heen gaan, niet veel, maar wel met oorverdovend kabaal. Tja, het is niet altijd feest. De volgende ochtend doen we boodschappen, tanken gas, want de kachel moet af en toe wel branden.

Nog een paar uur en dan zijn we in Bodø . Rob houdt van het goed uitzoeken en speuren naar veerdiensten en dat heeft hij voor deze overtocht ook gedaan, met wat tips van Pål uit Bergen. De oversteek naar de Lofoten kun je reserveren, maar niet als je de Autopassferje wil gebruiken. Dat scheelt 100 euro, we nemen de gok en gaan zonder te reserveren in de rij staan. Er wordt een boot geladen als we in de rij gaan staan, maar daar kunnen wij niet op. We wachten op de volgende die over 3 uur vertrekt, we koken, eten, drinken koffie, doen het wekelijkse belletje naar Rob zijn moeder en dan is het zover, het gaat het lukken. We kunnen met de boot mee, we zijn zo’n beetje de laatste die het ruim in rijden en voelen ons best bofferds, dat het zo eenvoudig gelukt is! We gaan echt naar de Lofoten. Het weer schijnt de komende dagen beter te worden, minder regen en een zonnetje! Kom maar op!

we passeren de poolcirkel

Een groot voordeel van het niet donker worden, het wordt nu echt niet meer donker!, is dat je ’s avonds om 22.00 uur nog een plekje kunt gaan zoeken. Wij houden er niet van om in het donker, smalle wegen, nauwelijks verlichting een slaapplek te zoeken. nu is dat geen enkel probleem. We rijden naar het vissersplaatsje Å, daar is een redelijk groot parkeerterrein en een plekje voor de camper. We zijn niet de enige, het wordt dan ook een onrustige nacht. Rond 5 uur vertrekken er al campers, waarschijnlijk richting boot en om 6 uur komen er campers die van de nachtboot afkomen, ondertussen rijdt de lijndienst die hier een bushalte heeft ook zijn eerste rondje. Kort nachtje dus! Niet getreurd, we ontbijten rustig, genieten van onze koffie en gaan dan het dorp maar eens bekijken. Niet helemaal het juiste moment want er worden ook net toeristen uit een stuk of 7 touringcars losgelaten! Het is dan ook een ontzettend leuk dorpje, met veel vissershuisjes, een haven en een museum. Wij slenteren een half uurtje rond en dan is het opeens stil om ons heen. De grote horde is weer vertrokken en nu is het echt fijn om rond te lopen. We kopen kaartjes voor het visserijmuseum en krijgen daar een rondleiding bij, een leuke enthousiaste gids neemt ons mee in een vissershuisje, de leverstokerij en ze vertelt veel over de geschiedenis van de vissersdorpen. Zelf nemen we nog een kijkje in het postkantoor, de bakkerij die nog gebruikt wordt en waar ze kaneelbroodjes bakken en verkopen, die smaken heerlijk.

de haven in het vissersdorp Å

Na de lunch is het tijd om met Boris op stap te gaan. Achter de parkeerplaats is een flinke heuvel die we opklauteren en die ons prachtige vergezichten biedt op Å, de kust, een meer en de bergen. We zijn nu al blij dat we naar de Lofoten zijn overgestoken. Tijdens de wandeling worden we nog wel even belaagd door een paar vogels die recht op ons afkomen en luid krijsend om ons heen vliegen. We komen vast te dicht bij hun nest, want even eerder deden ze dit ook al bij een paar mannen. We lopen dus maar snel een stukje verder, de vogels komen tot rust en wij strijken neer op een steen om eens even rustig van dit fabelachtige landschap te genieten.

Boris houdt ons graag gezelschap

Na de wandeling besluiten we verder te rijden om een camping op te zoeken, het is weer tijd voor een wasmachine en een echte douche. We rijden een prachtige rit door sprookjesachtig landschap. Hier zou zomaar “in de ban van de ring” gefilmd kunnen zijn, prima decor voor Frodo! Bergtoppen omgeven met sluierbewolking, groene, hellingen, prachtig blauw water, wat zijn de Lofoten adembenemend mooi!

de camping in Flagstad

We vinden een camping in Flagstad, een klein dorpje met de camping aan het strand. De volgende dag zijn we zoet met opruimen, wassen, huishouden, strand wandelen en rommelen om de camper. Hoe we verder trekken over de Lofoten lezen jullie volgende week

ook op het strand is Boris erbij

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Wandelen naar de gletsjer en via de fjorden naar de kust

Een prachtige wandeling! Het is zeker een uur lopen, maar dat komt omdat we steeds even om ons heen willen kijken, zien we de gletsjer (Briksdal) al, is er weer zo’n mooi watervalletje, liggen er geitjes op een rots genieten van de zon en stiekem even uitpuffen van deze stevige wandeling omhoog. Boven aangekomen is het uitzicht prachtig, de gletsjer die over de rotsen hangt, het prachtige blauwe water. We strijken neer op een paar grote keien en genieten. We zijn zeker niet alleen, want er stoppen beneden ook touringcars en de mensen die daar uitstappen worden met golfkarretjes omhoog gebracht. De laatste 200 meter moeten ze zelf lopen. Echt druk is het gelukkig nog niet, hoog zomer is dat vast wel anders. Voor ons is het stil genoeg om te genieten. Daardoor hebben we te weinig gefilmd voor de vlog, goed teken, het was te mooi.

de gletsjer

Terug gaat de wandeling een stuk sneller, maar ook nu stoppen we regelmatig om de omgeving te bewonderen. De rest van de dag lummelen we om de camper, doen de was, ruimen op en genieten van deze mooie camping. Van dit plekje rijden we richting Trollstiger, maar bij Geiranger gaan we toch maar op de rem. Tussen Geiranger en de Trollstiger lijken weinig plekjes om vrij te staan en doorrrijden naar de Trollstigen wordt te haastig rijden omdat het al laat is. Zeer tegen onze zin strijken we neer op een grote camping in het toeristische dorp, Geiranger. We lopen wel een rondje door het dorp, op zoek naar onze vaste souvenirs, een ansichtkaart, sleutelhanger en onderzetter, maar in de 6 winkels die het oord rijk is, ligt 6x dezelfde meuk, dus dat slaan we over. Een biertje doen we wel en zitten opeens midden in Spanje. Horen en zien vergaat ons, een cruiseschip heeft een paar duizend Spanjaarden uitgespuugd en dat is te horen. Natuurlijk vermaken we ons er kostelijk mee en is het leuk om te observeren hoe verschillend bevolkingsgroepen kunnen zijn.

biertje op een terras en mensen kijken

De volgende dag vertrekken we weer, Rob heeft inmiddels gelezen dat de Trollstigen is afgesloten en Pål heeft Rob er via whatsapp ook voor gewaarschuwd. We zullen het wel gaan zien, we varen over met een pont. Tijdens het wachten op de pont schiet ik een winkel binnen, helemal leuk, antiek, curiosa, rommeltjes van niks, het is maar goed dat ik niets mee kan nemen, ik zie zoveel leuks. Als ik al bijna buiten sta, zie ik vanuit mijn ooghoek een molentje met sleutelhangers, waar een paar miniatuur gebreide noorse sokken hangen, ik heb mijn souvenir gevonden. Met de pont aan de overkant aangekomen zien we dat de Trollstigen inderdaad is afgesloten. Er blijken rotsblokken op de weg te liggen en dat moet eerst worden opgeruimd. We gaan dus linksaf en gaan eerst maar eens een stopplekje zoeken voor de lunch. In een klein dorp is een plekje aan het water waar we gaan staan, voor we goed en wel stil staan hebben we al besloten dat we hier willen overnachten. Stil plekje, midden in het dorp, achter de supermarkt met uitzicht op het fjord. Na de lunch gaan we wandelen, het weer gaat veranderen, dus pikken we deze zonnige middag nog even mee voor een wandeling. Stordal heeft 2 kerkjes en we vinden allebei de Noorse staafkerken mooi, daar wandelen we dus naar toe en bekijken het van alle kanten. We kunnen niet naar binnen, maar de buitenkant is ook al zo mooi. al hadden we graag de binnenkant van het rozenkerkje gezien, want dat is volgens de borden, van binnen prachtig beschilderd. We lopen via een andere weg terug naar de camper. Het is fijn om in dorpjes neer te strijken waar totaal geen toerisme is, het is stil, mensen zijn buiten in de tuin bezig, spelen met hun kinderen en de koeien grazen in het weiland, topwandeling.

wandelen in Stordal en genieten van velden vol Lupines

Dan rijden we naar Ålesund, het weer is echt omgeslagen, het regent en is een stuk kouder, de spijkerbroeken en warme vesten komen te voorschijn en we hebben even een dag nodig om hier aan te wennen. We gaan toch maar gewoon op stap in dit stadje, eerst met Boris naar een groot park en later met zijn tweetjes de stad in. Ålesund is echt anders doordat bijna de hele stad van steen is. In 1904 is er een grote brand geweest, die bijna de hele binnenstad heeft verwoest. Op bevel van de koning mochten er vanaf dat moment alleen stenen huizen worden gebouwd. Er staan veel hoge statige gebouwen, veelal in Jugendstil.

Het begint wel steeds harder te regenen, dus zoeken we een kroeg. De eerste die we tegenkomen is “Dirty Nelly” een leuke Ierse pub. Bij het raam nestelen we ons op een gezellig zitje en genieten heel langzaam van ons drankje. Altijd leuk om mensen te kijken, toch? Op de terugweg gaan we een drankwinkel binnen. In Noorwegen zijn dit staatswinkels en de enige plek waar je alcohol boven de 5% kunt kopen. Met een paar liter wijn en een iets lichtere bankpas, gaan we naar Boris en de camper. Altijd lachen als we terugkomen, meestal is hij diep in slaap op tafel en zo blij als een klein kind als we terug komen. Alsof we dagen weggeweest zijn in plaats van 3 uurtjes. Wel leuk thuiskomen, hoor.

veel moois in Ålesund

We blijven hier 2 nachten, we hebben een mooi plekje aan de rand van de stad, het is een officiële camperplek met douche en wc. We boffen ook nog dat we “eerste rang” staan, met onze neus aan het water, waardoor we als het droog is uitzicht hebben op de schiereilanden voor de kust. De tweede dag gaat Rob met Boris naar het uitzichtpunt, ik haak af, het is 418 treden naar boven en dat is iets wat ik met mijn slechte knie echt niet meer kan. Helaas voor Rob en Boris is het superdruk want er zijn 2 cruiseschepen aangemeerd en dat is te merken. De trappen liggen in een park en daar is het al razend druk. Toch lopen ze naar boven om te genieten van het uitzicht en dat is de moeite waard. Het is gelukkig even droog en helder en dan kun je prachtig de kust zien, de gekleurde huizen van Ålesund en alle kleine en grote boten op het water. Rob ontdekt voor de terugweg een makkelijker en rustiger pad en dat loopt een stuk relaxter naar beneden. Samen wandelen we nog een rondje door de binnenstad, maar worden door de regen en kou al snel weer richting camper gedereven.

de wandeling van Rob en Boris wordt beloond met een prachtig uitzicht

Na 2 nachten trekken we weer verder, het weer is gelukkig weer wat vriendelijker. Minder regen en wind, wel lange broeken en truien aan maar dat vinden we prima. We maken een flinke omweg om naar 2 staafkerken te kijken. We rijden in een heel andere omgeving, het is groener, minder ruig en nauwelijks sneeuw. Het heeft wel wat van Oostenrijk, anders maar toch ook weer heel mooi. De kerkjes van Rødven zijn mooi! Helaas ook nog gesloten, ze zijn open van half juni tot eind augustus, we hopen dat we nog wel kerkjes gaan vinden die we kunnen bezoeken. Eind van de middag, na best een lange dag rijden komen we aan in Bud, een ongelofelijk leuk vissersplaatsje. We vinden ons reistempo best hoog en besluiten dan ook hier 3 nachten te blijven. We wandelen langs de kust, slenteren door de haven en het dorp, doen een spelletje en werken aan de vlog en blog.

fijn wandelen in Bud, zelfs een hert gezien

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

van Bergen naar de gletsjer

In Eidfjord treffen we een Noors stel die hun verlengsnoer vergeten zijn. Meteen na hun werk vertrokken voor een nachtje proefkamperen in hun zelf omgebouwde bus. Tja en als je haastig weggaat vergeet je weleens wat. Ze mogen ons verlengsnoer lenen, wij hebben meer dan genoeg aan onze zonnepanelen. Met de lange, zonnige dagen die we nu hebben, hebben wij geen elektra van de camping nodig. Het levert een gezellig gesprek op en heel veel worstjes voor Boris. ’s avonds drinken we een borrel in onze camper en worden we uitgenodigd om 2 dagen later met Pål en Jeanette door Bergen te wandelen. Ze willen ons graag hun stad laten zien. Wij vinden dat ongelofelijk lief en maken er dankbaar gebruik van.

handelswijk Bryggen, Bergen heeft nog veel meer moois

De volgende dag rijden wij naar Bergen, helaas kloppen de reviews in CamperContact en Park4 Night, apps waar wij onze overnachtingsplekken in opzoeken, niet helemaal. De stad is niet echt ingesteld op campers, caravans of tenten. Nauwelijks campings, alleen ver buiten de stad en de camperplekken die er zijn, zijn overvol. Wij zwerven 2 uur door de stad en vinden uiteindelijk een plek ver buiten het centrum. we zijn er niet helemaal blij mee, want we staan vlak langs een drukke weg en er raast best veel verkeer langs. De volgende ochtend kunnen we gelukkig verkassen naar een rustigere plek op de camping. Daar worden we, wat een service, door Pål en Jeanette opgehaald . Het wordt een heerlijke dag!

Het regent zo’n 270 dagen per jaar in Bergen en ook vandaag ziet het er dreigend uit, maar er vallen maar een paar druppels en de temperatuur is prima. We gaan eerst naar het huis waar de componist Edvard Grieg heeft gewoond en daar zijn de Bergenaren erg trots op. Het is een heel mooi plekje en onze gidsen weten er veel over te vertellen. We rijden verder door het centrum van Bergen richting de kabelbaan, in plaats van de kabelbaan / funiculair te nemen gaan wij lopend naar boven om te genieten van het uitzicht over de stad en de eilanden die er voor de kust liggen. Daarna zwerven we door een paar oude wijken van de stad, drinken koffie, wandelen nog verder en bezoeken als laatste de wijk Bryggen. De oude handelswijk, met werkplaatsen, leuke winkeltjes en heeel veeel toeristen. Gelukkig zijn wij er op zondag, dan zijn veel winkels gesloten in Noorwegen en dus ook in dit wijkje. Als de winkels open zijn kun je hier waarschijnlijk over de hoofden lopen. Als afsluiting gaan we samen ergens eten, Boris kan in de auto blijven, maar wat heeft hij het goed gedaan, de hele dag aan de riem meegelopen en weinig paniek gehad in de stad. Pas aan het eind wordt hij even helemaal mal van een aantal steps en ging de staart tussen de benen. Het is zo fijn, dat hij nu hij wat ouder wordt steeds beter mee kan zonder in paniek te raken. We worden heel lief weer helemaal naar de camping terug gebracht en met een dikke knuffel nemen we afscheid. Wel met de belofte om als ze ooit in Nederland komen, ze door ons worden rondgeleid.

onze lieve gidsen, Pål en Jeanette

We twijfelen de dag erna of we nog meer in Bergen willen doen of vertrekken. Het weer helpt mee in onze beslissing, Bergen maakt zijn reputatie waar, regen en niet zo’n beetje ook. We gaan dus verder. Ik heb van Rob met kerst een mooi boek over Noorwegen gehad, met daarin routes en tips. We gebruiken het regelmatig om onze route te bepalen. Zo ook vandaag, we maken flink wat kilometers en gelukkig is het regelmatig droog, dat is toch net wat fijner genieten van de uitzichten en het letten op de weg.

mooie uitzichten onderweg

We komen bij een pontje in Masfjordnes waar mee we de oversteek van een fjord willen maken. De pont ligt aan de overkant en ik wandel dus even een rondje met Boris en bedenk dat we net zo goed hier kunnen blijven. Er is een plek waar we kunnen staan, mooi uitzicht en het is inmiddels half 3, dus waarom door rijden? Als ik bij de camper terug kom, stapt Rob uit en zegt “Weet je, misschien……………” Ja! is mijn antwoord, we blijven hier. 2 zielen, 1 gedachte, mooi toch. We parkeren de camper, werken aan vlog en blog, lezen wat, lopen een rondje tussen de buien door en hebben weer een fijne dag.

hotel in hout (Balestrand)

We gaan de volgende ochtend de pont op, maken weer prachtige kilometers, pakken nog een pont en zijn begin van de middag in Balestrand. Een klein toeristisch plaatsje met veel hotels, maar wat voor ons belangrijk is, in de haven is een sanitair gebouwtje met een wasmachine. Die kunnen we goed gebruiken. Bij de VVV betalen we voor een code, zetten de wasmachine aan en hebben dan anderhalf uur voor een wandeling door en om het dorp. We genieten allebei van de Noorse bouwstijl, veel hout en houtsnijwerk, variërend van wit, grijs, oker, dieprood, groen en allerlei andere kleuren. Sommige huizen heel simpel, maar hier staat een enorm hotel met houtsnijwerk, zo mooi! Verderop staat een klein kerkje met ook al zoveel houtsnijwerk en mooie beschilderingen, het is een fijne wandeling. Terug bij de camper kan de was in de droger en hebben wij tijd om even gezellig met onze dochter aan de telefoon bij te praten.

wandelen in Balestrand

Rob ontdekt dat we met dezelfde code ook kunnen douchen, dat is altijd prettig, een echte douche. We kunnen in het dorp geen plek vinden voor de camper, maar aan de andere kant van de baai is een prima plekje. Het is een arboretum, maar het lijkt alsof dat niet meer wordt bijgehouden. Er staan bij 3 bomen bordjes met beschrijvingen. Wij vinden het prima, het is een klein rondje, Boris kan even los en als er druppels vallen schuilen we in de stookplaats aan het water.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_8588-768x1024.jpg

utsikten Gaularfjellet

We gaan weer rijden, een prachtige route, ja het wordt bijna saai, brengt ons via flink wat haarspeldbochten bij het Gaularfjellet utsikten (oftewel uitzichtpunt). Dit is in de jaren ’30 een werkgelegenheidsproject geweest om deze weg met dit uitzichtpunt te maken. Indrukwekkend, watervallen, diepe dalen met uitzicht op de haarspeldbochten en hoge bergen met sneeuw. Dan rijden we nog een klein stukje naar een parkeerplek bij de waterval Likholefossen, een prima plek voor de nacht met nauwelijks verkeer. Naast de parkeerplek steken we middels een smalle brug de waterval over om vervolgens in een bos verder te wandelen. Hoe fijn wil je het hebben ?

openluchtmuseum Sunnfjord

De laatste kilometers van deze week brengen ons bij een klein openluchtmuseum, hier staan boerderijen vanaf 1500 tot 1900 en laten de ontwikkeling in bouw en het boerderijleven zien. Een vriendelijke gids leidt ons rond door de boerderijen en het schooltje. Dan is het tijd om naar onze laatste bestemming van deze week te gaan, een gletsjer! We vinden bij Briksdal, onder aan de gletsjer een fijne camping en gaan hier morgenochtend de wandeling naar de gletsjer maken. Of we de gletsjer weten te bereiken?Daarover volgende week meer, tot dan!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

We zijn in Noorwegen!

18 t/m 25 mei

Hier hebben we echt lang naar uitgekeken, tijdens de verkoop van het huis, het opruimen, het regelen, hadden we het ook regelmatig over onze eerste reis als huislozen, de wens was Noorwegen en nu is het dan zover, we zijn in Noorwegen! We beginnen wel meteen ons plan aan te passen, op de boot zaten erg veel Nederlanders die elkaar kenden. Nadat we een praatje hadden gemaakt begrepen we dat ze naar een christelijke conferentie in Oslo gaan. Dit hebben we ooit in Krakau ook meegemaakt en daar was het toen bizar druk en vol in de stad. We besluiten om voor Oslo een plekje aan het water te zoeken en daar tot tweede pinksterdag te blijven.

We vinden een prima plekje in Tonsberg waar we wandelen, lezen en een beetje luieren. Dan wordt het tijd om naar Oslo te rijden en allereerst een bezoek te brengen aan het Vigelandpark. Door veel mensen aanbevolen en als ik de foto’s bekijk is het wel wat voor ons. We vinden het allebei mooi, imposant en de moeite waard. We lopen dan ook best een tijd door het park, soms gaat één van ons met Boris op een bankje zitten en slentert de ander tussen de beelden en toeristen rond.

rondwandelen in het Vigelandpark

Later op de middag rijden we naar Topcamp Bogstad aan de rand van Oslo. Een enorme camping die nu zo goed als leeg is, super sanitairgebouw met wasmachine. Meteen maar even gebruik gemaakt van de wasmachine om het beddegoed te wassen. De volgende ochtend rijden we de stad in en vinden bij de haven een parkeerplek. Oeps! bij terugkomst zien we dat hier geen campers mogen staan. Zou de bekeuring nog volgen of hebben we mazzel!? We wandelen naar het operagebouw, dat kunnen we eigenlijk niet overslaan, we willen niet echt de stad in maar dit gebouw willen we wel even zien. Het is de moeite meer dan waard, we wandelen het wit marmeren dak op, hebben mooi uitzicht over de stad en bewonderen de architectuur.

weerspiegeling in de ramen van het operagebouw

Rob gaat nog even op jacht naar Noorse kronen, maar de geldautomaten die het doen geven alleen euro’s?! Wij vinden het toch wel prettig om wat lokaal geld te hebben, ook al kunnen we tot nu toe alles pinnen. Met de camper verlaten we daarna weer de stad, Rob vindt het fijn rijden in Noorwegen, zelfs in een grote stad als Oslo, rijdt men rustig. Tijdens het wandelen in Oslo viel ons ook al op dat er relatief weinig lawaai is, weinig straatgeluid van auto’s, bussen of motoren, mensen praten rustig. Het heeft een heel kalme, prettige uitstraling.

Vanuit Oslo rijden we naar Vikersund , een klein onbetekenend plaatsje, maar wel met een prima plek aan het water om te overnachten en de volgende ochtend in het dorp brood te kopen en eindelijk Noorse kronen uit de muur te halen. Dan verder het binnenland in en dan volgt één van de mooiste routes die we tot nu toe in ons camperleven hebben gereden, zo overweldigend mooi. Het eerste stuk rijden we langs een rivier, lieflijk, rustig, kleine dorpjes en hier en daar een boerderij.

het begin van een prachtige route

Dit is weg nr. 7 en die leidt ons naar Hardangervidda, dit is een nationaal park, waar je met de auto alleen om heen kunt. Er ligt nog sneeuw! Na iedere bocht is het nog mooier, we stoppen regelmatig om van het uitzicht te genieten en deze immense sneeuwvlakte te bewonderen. We overwegen zelfs even of we op een parkeerplaats gaan overnachten. De warme kleren aan en naar buiten, met Boris de sneeuw bekijken en snuffelen, maar het windje is guur en het is nog maar 16 uur, dus dat betekent binnen blijven.

zo mooi!

We besluiten toch maar door te rijden naar een ander hoogtepunt. De Voringfossen watervallen. Weer wauw!! Op de parkeerplaats vinden we een plekje waar we kunnen overnachten en als na het avondeten de laatste bus met toeristen is vertrokken zijn wij aan de beurt. Het is rond 19.30 uur zo goed als verlaten en kunnen we volop genieten van dit mooie natuurgeweld. Het smeltwater dendert naar beneden en we blijven regelmatig staan om dit in ons op te nemen. Er zijn stukken wandelpad, trappen, rotsblokken en grindpaden waarover je langs de watervallen kunt lopen en klauteren.

hoog op de brug bij de watervallen

We lopen een kleine 3 km, maar wel zo’n 21 verdiepingen volgens de stappenteller. Wat een dag, Noorwegen bevalt ons wel! Daar helpt natuurlijk ook wel bij dat we ongelooflijk mooi weer hebben. Iedere dag rond de 24 graden, strak blauwe lucht en alleen op de sneeuwvlakte een lange broek aan. Tja, hoe goed kunnen we het hebben!

we zijn onder de indruk van de watervallen

s morgens om 8.00 uur komt de eerste bus alweer aan gereden, we hebben gisteren op het juiste moment de watervallen bekeken, want vanaf 9.00 uur is het echt druk met bussen. Wij gaan weer een klein stukje verder, van een hoogte van 1300 meter dalen we af naar het water van de Eidfjord. Een mooie route met imposant rondtollende tunnels en prachtige vergezichten. In Eidfjord, strijken we neer op een camping. We zijn vroeg en hebben de mazzel dat we aan het water kunnen staan met gezellige Duitse buren. Na de lunch lopen we even een rondje in het dorp, dat is echt helemaal op toeristen gericht er ligt ook een enorm cruiseschip aan de kade. Wij vinden een wandeling in de omgeving die erg mooi is en na 7 km klimmen en dalen komen we weer terug op de camping. We eten heerlijk buiten in het zonnetje. Dit was echt een week met een gouden randje. Volgende week reizen we verder in dit prachtige land en kunnen jullie lezen waar we onze camper nog meer gaan neer zetten.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_3542-768x1024.jpg

regelmatig is er ook speeltijd voor Boris

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Onderweg naar Noorwegen

9 t/m 17 mei 2024

We zijn weer onderweg! Nog even een paar dagen gezellig bij mijn broer en zijn gezin in de tuin gestaan, Rob deed nog even een paar klusjes voor hun bedrijf, maar nu toch echt vertrokken.

Volgens mij hebben we de eerste dagen echt met een grijns op ons gezicht in de camper gezeten, wat is het heerlijk om weer te rijden, te reizen, te genieten. We doen het wel rustig aan, we worden ten slotte ook een dagje ouder. We zijn gewoon een beetje moe en daar we dat allebei uitspreken, kost het ons ook geen enkele moeite om na een kleine 200 km al te stoppen. Het is mooi weer en daar willen we van genieten. Dus het anker uit in Leer, Duitsland. Een klein knus hanzestadje waar we dicht tegen het centrum aan een CP vinden. Parking Nessestrasse. Een beetje illegaal, want we staan net naast het hek, maar we vinden dat dit wel mag.

mooie schepen in Leer

Meteen maar de camper uit en samen met Boris een rondje lopen, vakwerkhuizen, oude schepen en een rustige sfeer doen ons belanden op een terras voor een biertje, nadat de serveerster een glas bier net niet over Rob heen kukelt, denkt Boris dat hij ook wel aan een biertje toe is, hij vindt bier heerlijk hebben we al eerder gemerkt. We leggen hem toch maar even aan een andere stoelpoot want Boris heeft niet zulke sterke darmen! Daarna is het genieten van een zonnetje, mensen kijken en een paar keer bevestigen dat we het goed hebben. Terug in de camper koken, eten en nog even een rondje zonder Boris door het nieuwe deel van Leer. In oude pakhuisstijl zijn appartementen gebouwd en dat ziet er best leuk uit.

We rijden vooral door het binnenland, snelwegen vermijdend en dat is de moeite waard. Het brengt ons door dorpjes, langs boerderijen, akkers en leeg land. Ook vandaag geen grote afstand. Wat we willen is met de pont de Elbe oversteken en daar in Glückstadt op het parkeerterrein overnachten. Een prima plekje, we kunnen er met Boris wandelen en het is er ’s nachts stil. Gelukkig blijft het tot 7 uur redelijk stil, de pont vaart vanaf 5 uur, maar daar wordt dan nog nauwelijks gebruik van gemaakt. Vanuit hier is het nog maar een stukje naar de grens van Denemarken en halverwege de middag zijn we bij Ribe. We gaan naar de CP, Kammerslusen, die 7 km verderop ligt, we boffen wel, want ook dit is weer een fijne plek. Een sluisje, weekendgasten die op het terras genieten van de zon, wat vakantiehuizen en bootjes, maar allemaal simpel en kneuterig gezellig. Met Boris de dijk op waar hij los kan rennen en daar maakt hij dankbaar gebruik van, maar als wij op de dijk gaan zitten om van het landschap, de schapen en de stilte te genieten komt hij er toch ook maar lekker bij liggen. Eventjes dan, want dan ziet hij al weer iets fladderen waar hij achteraan moet.

we zijn in Denemarken

De volgende ochtend rustig aan, daar zijn we goed in, koffie, douchen, fietsen en hondenkar uitpakken, Boris nog even rennen op de dijk. We zijn lekker druk met niets. Op de fiets rijden we ’s middags naar Ribe. Het is een prachtig oud klein stadje, waar we door de straatjes dwalen, door een park lopen en een paar kerken bekijken. Nog, even een biertje op een terras toe en dan terug naar de camper, opruimen en nog even genieten van het zonnetje.

Hiervandaan rijden we naar Hobro, in het haventje vinden we een plek met uitzicht op de boten. Als we even rondwandelen vindt Rob binnen 100 meter 2 musea waar hij heen wil. De eerste is een oude gasfabriek en even verderop een museum met houten schepen. We hebben hier morgen ook een afspraak bij een dierenarts. Voor Noorwegen moet Boris een ontwormingspil krijgen bij een dierenarts en dat moet geregistreerd worden in zijn hondenpaspoort. Want……………inmiddels hebben we tickets voor de boot naar Noorwegen, vrijdag varen we over!

restauratie van een schip

Van de musea komt niets terecht, wel wandelen we langs het water, ons eerste fjord. Rob struint rond in de haven, daar wordt op verschillende plekken gewerkt aan de restauratie van oude vissersboten. De mannen die daar bezig zijn vinden het leuk dat Rob zo geïnteresseerd is en laten graag zien waar ze mee bezig zijn.

Bij de dierenarts gaat het goed, de ontwormingspil krijgt Boris met een half blikje nat voer en hij is op slag verliefd op de dierenarts, lachen met dat gekke beest.

klauteren naar de vuurtoren

De volgende dag rijden we naar Lonstrup, voor het eerst een vrije plek in Denemarken. Vrij staan mag hier bijna nergens, maar op dit plekje dus wel. Er kunnen maar 4 campers staan, dus we zijn blij dat er voor ons ruimte is. We wandelen met Boris door de duinen en het laatste stuk is echt pittig, steil omhoog in heel los zand, maar we komen er. Hier staat de Rubjerd Knude Fyr, een vuurtoren die al een keer verplaatst is, de huisjes er omheen zijn verzwolgen door het zand en dat gaat nu ook met de vuurtoren gebeuren. Tenzij de kliffen eerder afbrokkelen en deze vuurtoren buiten dienst in zee stort. voor nu is het een prachtige wandeling en worden we beloond met mooie vergezichten.

Onze laatste etappe brengt ons naar Hirtshals, waar we morgen de boot nemen naar Noorwegen, maar daarover volgende week meer.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Wat er in 7 maanden Nederland gebeurde

Ik ga er echt weer even voor zitten, 7 maanden geen blog geschreven alsof er in al die maanden niets gebeurd is. Nou echt niet! We kwamen eind september thuis in ons huis in Alkmaar met het idee stappen te gaan zetten voor het plan dat in onze hoofden steeds meer vorm begonnen te krijgen. Helaas pakte dat anders uit, ik kwam thuis met gordelroos en was daar een paar maanden flink mee bezig, daarna nog even corona, Rob rommelde er nog even tussendoor met een paar implantaten en toen was het zomaar januari. Natuurlijk hebben we in die maanden wel het één en ander gedaan, vooral de beslissing genomen om toch echt ons huis te gaan verkopen en dat kreeg in het nieuwe jaar al snel handen en voeten.

Toen was het moment daar om het bord “TE KOOP” in de tuin te zetten. De verkoop ging supersnel en voor we het wisten was er een voorlopig koopcontract getekend. Een leuk jong stel heeft echt zin in “ons” huis. Vanaf dat moment ging het hard. Waarom heeft een mens zoveeeeeel spullen? De kringloop en grofvuilpunt waren iedere week vaste adressen en via marktplaats kregen veel spullen een nieuwe eigenaar. Ook familie en vrienden konden we blij maken met het één en ander. Dat wat we wilden houden ging de opslag in, waarbij we dan wel mazzel hadden met een zolder en loodsen waar onze spullen voor de komende periode goed staan opgeslagen.

Half april zijn we weer terug de camper ingegaan en wat waren we er snel weer in thuis, de enige boosdoener hier in was het weer. Rob kan slecht tegen regen, dus mopperde wat af, ik vind het meestal niet zo erg, maar kreeg er langzamerhand ook wel genoeg van. Toch waren we blij weer terug in ons huisje op wielen te zijn. Dat gaf ook de ruimte om ons huis echt te onttakelen, alles kon er nu uit. Al is de koffiemachine zo’n beetje tot het eind in gebruik gebleven, want ja , geen koffie…………………..

Zo werd het 30 april, de zon ging schijnen, de stoelen konden naar buiten en wij waren officieel huisloos! Nog een weekje Nederland, een jarige zoon, afscheid nemen van onze kinderen, familie en vrienden en op naar Scandinavië.

Tussen al deze plannen en stappen door was er nog iets heel anders dat handen en voeten kreeg. De vraag van Myran en Peter van “Endless on wheels” of wij voor hun een reis naar Marokko willen begeleidden. Het eerste gesprek hierover hebben we al gevoerd in januari 2023, regelmatig hebben we contact gehouden en inmiddels hebben we volmondig JA gezegd. Dit mooie avontuur gaat gebeuren in februari 2025 en ook daar hebben we erg veel zin in.

Kortom, we zijn op pad, gaat verder met reizen, blogs en vlogs maken en hopelijk veel mooie plekjes in Europa bezoeken.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Duitsland, mooi!

26 augustus t/m 2 september

De laatste blog alweer van deze reis, wat een prachtige reis weer en wat hebben we er van genoten. We stapten er redelijk blanco in, natuurlijk thuis wel veel gelezen en opgezocht, maar echt een idee van de Baltische Staten hadden we niet. Dat deze 3 landen zoveel onderdrukkers hebben gekend, dat er nog steeds heel veel Russen wonen waardoor de bevolking nu meer dan ooit verdeeld raakt. Veel Russen spreken alleen Russisch, kijken naar de Russische tv, hebben dus een heel andere kijk op de oorlog dan de bevolking van Letland, Estland en Litouwen. Er zijn in de landen ook nog veel Russische monumenten, gebouwen en andere objecten die herinneren aan de recente geschiedenis van achter het IJzeren gordijn. Naast al deze zaken is de bevolking in onze ogen ook bijzonder, heel stil en ingetogen, maken weinig contact, maar wanneer er contact is, heel vriendelijk, helpen je graag op weg en vinden het ook fijn dat buitenlanders hun landen bezoeken.

Het landschap? Prachtige kusten, uitgestrekte natuurparken en mooie hoofdsteden. Wij vonden de wegen door het binnenland wel wat saai, veel rechte wegen, aan weerszijde van de weg naaldbossen en heel af en toe een huis of een boerderij. Wij hebben wel enorm genoten en vinden het nog steeds bijzonder dat we zo reizend in onze camper, steeds meer van Europa ontdekken!

Deze week stond dus in het teken van terugreizen. We hebben heel bewust Polen in grote stappen gedaan. We gaan dat land echt nog een keer uitgebreider bezoeken, maar dan willen we ons er eerst meer in verdiepen. Dus grote sprongen richting Nederland. We maken natuurlijk nog wel een paar stops, onder andere in Wolfsburg. Rob heeft dit lang, lang geleden al eens opgenoemd, “Wanneer we in de buurt van Wolfsburg komen wil ik naar het VW museum!” Nu rijden we er echt dicht langs, dus gaat het nu gebeuren. Op het terrein van VW is naast heel veel parkeerruimte ook een camperplek. Vandaar uit lopen we naar het museum, zo’n 2 km verderop. Rob zoekt het model kever op waarmee hij met zijn vader en moeder, als jong jochie, mee op vakantie naar Spanje ging. Onvoorstelbaar, dat hele eind in een kever! We vinden ook een T3 VW bus die dicht in de buurt komt van het busje waar wij onze eerste vakantie, 35 jaar geleden, mee beleefden. Zelf een bed in gemaakt, gordijntjes genaaid, een kookkist gebouwd , die we nog steeds hebben en huppakee 6 weken naar Turkije, Griekenland en voormalig Joegoslavië. Allebei in het onderwijs, dus lange vakanties! Er is veel te zien, bedrijfswagens, brandweer, politie, race auto’s. De moeite waard. De volgende ochtend gaat Rob nog even in zijn eentje op pad en brengt een bezoek aan het VW Zeithaus, ook een museum maar dan niet merkgebonden. Daar vind je de historeie van de autoindustrie en uiteraard een blik op de toekomst. Er zijn verder paviljoens van de diverse merken die onder de VW vlag vallen. Je kunt dus VW’s, Audis, Skoda’s etc. bewonderen. Het is een heel mooi terrein naast de fabrieken van VW in Wolfsburg.

Na de lunch rijden we verder en vinden een mooi plekje aan rivier de Wezer bij het stadje Höxter, een topplek. Dichtbij het stadje, terwijl de camperplek rustig is en we een goed uitzicht op de stad hebben. We besluiten hier dan ook een paar dagen te blijven. We maken een mooie fietstocht in de omgeving, maken een stadswandeling met een plattegrond van de tourist information en genieten tussendoor ook van het zonnetje. Want al is het echt al frisser dan een paar dagen geleden, de zon is nog steeds aangenaam om in te zitten.

We vieren mijn verjaardag met een taartje en ’s avonds lekker uit eten in een super Duitse eetgelegenheid. Ik eet nooit vlees in een restaurant, maar vind dat ik hier toch een schnitzel moet proberen en die is echt lekker! Overdag krijg ik veel appjes, telefoontjes en felicitaties uit Nederland.

felicitaties uit Nederland

Na 3 dagen rijden we weer verder, we maken een stop bij Externsteine een zandsteenformatie en we gaan daar even wandelen . Best mooi om even te zien, maar we zijn niet heel erg onder de indruk. Zijn we te verwend met mooie rotsen in Zuid Europa? De omgeving is wel heel mooi en leuk voor een wandeling.

een wandeling bij Externsteine

Nog een uurtje binnendoor rijden en dan laten we de heuvels van de Harz achter ons en komen weer in vlakker gebied terecht. We stoppen In het stadje Lippstadt waar een camperplek is met een wasserette om de hoek. Rob gaat op zijn step, door de regen een paar keer heen en weer om de was te doen. Dan volgt onze allerlaatste etappe van deze mooie reis, we zijn nog wel niet thuis, maar maken vanaf de grens nog een aantal uitstapjes met en naar vrienden en familie, niet interessant voor de vlog en blog en voor onszelf even alle aandacht op de mensen die ons lief zijn. Deze allerlaatste etappe brengt ons naar Arnhem, daar zit reisboekenwinkel “de Noorderzon”, hier verkopen ze ook landkaarten. Als verjaardagscadeautje heb ik een grote kaart van Europa gevraagd en deze hebben ze hier, daar gaan we thuis een muur mee bekleden met foto’s er omheen!

terug in Nederland

Nog een paar kilometer naar de Wellinghoeve in Groessen, hier vandaan is onze reis ook begonnen. Zo is de cirkel rond, dit weekend ontmoeten we hier vrienden en voelt het weer als thuis.

De koek is op, de kilometers zijn gereden, het hoofd en hart zijn vol met mooie ervaringen en nu………………?

Binnenkort eerst maar naar huis, kinderen, familie en vrienden omarmen, serieus onderzoeken wat we met ons huis gaan doen, wat doktersafspraken aflopen en dan nadenken over de volgende trip, dus …………………………tot de volgende blog!

Bedankt voor het meereizen, meelezen, meekijken, lieve en leuke reacties, het ga jullie goed!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geplaatst op

Door Polen naar Duitsland

19 t/m 26 aug

onze laatste plek in Litouwen

We beginnen de week met flink wat kilometers, van Litouwen rijden we door Polen tot vlak voor de Duitse grens. Saai? Zeker! Maar we hebben bedacht dat we nog een paar dagen in de Harz door willen brengen voor we echt weer thuis zijn. We wisselen de snelweg af met wat kilometers binnendoor. Wat we ons onderweg zijn gaan realiseren is dat zo’n nieuwe bestemming, zoals nu de Baltische Staten, tijd en energie vraagt. We hebben mensen gesproken die deze reis in 3 weken doen, iedere dag rijden en iedere dag een stad, museum of wat dan ook bezoeken. Wij hadden achteraf nog wel een maand willen hebben om nog meer op bijzondere, leuke of mooie plekken te blijven, van te voren inschatten hoeveel tijd we willen doorbrengen in nieuwe landen is ingewikkeld. We realiseren ons echter ook hoe luxe het is dat we dit zo langzaam kunnen doen, maar nog langzamer? Ja graag!

2 september hebben we onze eerste afspraak in Nederland, het begint zo wel al aardig op te schieten, maar hé! We klagen niet, hoor.

kilometers over snelwegen

Onze eerste etappe brengt ons een uur ten westen van Warschau op een boerderijcamping, heel eenvoudig, maar in een prachtige omgeving, met een erg vriendelijke familie. Camping Bumerang in Chlebow. Hier vandaan rijden we naar het kleine plaatsje Lagow. Hier vinden we de grote camping Zacisze.pl, aan een meertje, prachtig uitzicht over het water en het is er stil. Het is een dure camping en dat vinden wij prima, maar het armzalige sanitair is voor deze prijs echt te gek. We twijfelen of we hier langer dan één nacht willen blijven. De volgende ochtend besluiten we dit wel te doen. We hebben een prachtige plek aan het water, onder de bomen, gewoon blijven dus. Na de koffie wandelen we met Boris naar het dorp, het is niet ver en ondanks de warmte toch maar even de benen strekken. Het dorp heeft een piepklein oude centrum en is mooi om even door heen te wandelen. Op een leuk terrasje drinken we koffie met wat lekkers, scoren brood en wandelen terug naar de camping. Boris kan op de toegangsweg naar de camping los lopen. Dat doet hij dan ook met overgave! De rest van de dag is het lummelen rondom de camper en genieten van het mooie weer.

het centrum van Lagow

Het blijft een week van flink kilometers maken en we steken inmiddels de grens over naar Duitsland. Daar vinden we in de buurt van het stadje Brandenburg an der Havel een camping bij restaurant Buhnenhaus. De reviews zijn niet heel enthousiast, maar wij vinden het al snel een heel fijn plekje. Ook weer met redelijk wat schaduw, er zijn wat seizoen plekken, maar daar zijn geen mensen. Er hoort een restaurant bij en voor het eerst in weken een prima sanitair gebouw. Daar worden we allebei helemaal blij van! We gaan hier gewoon ook een paar dagen blijven. We halen de fietsen en hondenkar uit de garage en gaan de volgende dag op de fiets naar het stadje, daar wandelen we wat rond, bezoeken de prachtige Dom en lunchen op een pleintje. Daarna fietsen we om het meer heen, het eerste stuk is helaas langs een 2-baansweg, gelukkig wel met een goed fietspad, maar erg lawaaierig. Daarna fietsen we door dorpjes, bos, langs het water met haventjes en vinden ook nog een plek waar Boris even kan rennen. Al met al een heerlijk dagje, we waren er ook wel aan toe om weer even in beweging te zijn.

het raadhuis van Brandenburg an der Havel

We vinden het allebei wel weer druk om ons heen en realiseren ons nu pas goed hoe stil het op veel plekken in de Baltische staten was, behalve dan in de grote steden. Dat heeft vooral te maken met hoe rustig en stil de mensen in de Baltische Staten zijn. We hebben daar gegeten op een vol terras, met naast ons een tafel met 10 vrouwen en een familie van 20 mensen. Bij ons of laat staan in zuid Europa kun je dan geen gesprek meer voeren, maar daar ging dat prima, het zijn heel rustige, stille mensen. We hebben in de weken in de Baltische Staten gewoon weinig lawaai gehoord!

Nog één week reizen in het vooruitzicht, waarschijnlijk gaan we die doorbrengen in de Harz.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.