Frankrijk en een heel klein beetje Italië

11 t/m 17 oktober

We blijven een paar dagen op Paradis de campeurs in Les Issambres. Achter de camping ligt een bos waar we fijn met Boris kunnen lopen. Hij kan daar ook los en dat is natuurlijk altijd superfijn. 

Het leven bestaat dus vooral uit wandelen en fietsen. Dat laatste vooral door Rob. De wegen zijn hier smal en veel verkeer, niet echt ontspannen om samen met Boris in de hondenkar te fietsen. Het is prettig om apart van elkaar wat te ondernemen. Dus Rob fietst en ik wandel.

camping Cigales in le Muy

We schuiven een klein stukje op langs de kust. Iets meer richting Cannes. De camping ligt langs een vrij drukke weg, maar we kunnen hier fijn wandelen naar de kust en Rob pakt weer af en toe de fiets. Het is verrassend hoe druk het hier nog is met camperaars. Aan de andere kant ook niet zo vreemd, het weer is hier stabiel, overdag een heerlijk zonnetje waardoor we de hele dag buiten zijn. Wij zijn niet de enigen die dit prettig vinden.

We willen nog een keer verkassen aan de kust. Na een paar dagen zijn we het lawaai op de camping wel zat. Het binnenland in willen we nog niet, toch wat minder weer. We schuiven op naar Italië. Bizar we doen over 80 km bijna 2,5 uur. Dat krijg je als je kiest voor binnendoor. Dus door Cannes over een berg, langs Monaco en Menton en dan zijn we in Italië. We wurmen ons nog even door het stadje Ventemiglia, naar Vallecrosia. Naar de gelijknamige camping.

We vinden het een wereldplek. Vanaf de camping steken we de straat over en zijn op het strand. Een uitgestrekt kiezelstrand waar het heerlijk wandelen is. Langs de kust loopt een boulevard met fietspad.

We halen de fietsen en hondenkar te voorschijn om weer eens samen te fietsen. Dit hebben we al een paar weken niet gedaan en hoogste tijd om weer te doen. We horen van andere hondenbezitters dat ze te snel opgegeven hebben en hun hond echt niet meer wil, dat willen we voorkomen door toch regelmatig te gaan. Maar het gaat super, even springen en blaffen, maar de rest van de rit een brave hond. We fietsen relaxed langs de boulevard. In een dorpje verderop doen we boodschappen en drinken een espresso. Terug op de camping geniet Rob van de hangmat en maak ik een lange strandwandeling met Boris.

17 oktober, gaat deze camping dicht, de laatste dag hier nog een lange fietstocht, onderweg lunchen en nog even genieten van het heerlijke weer. Daarna beginnen we heel rustig aan de terugtocht door Frankrijk richting de 90ste verjaardag van Rob zijn moeder.

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter en Youtube. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Sinds december houden we onze route bij op Polarsteps. Daar leidt link symbool (de laatste in het rijtje) naar toe, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.

3 antwoorden op “Frankrijk en een heel klein beetje Italië”

    1. Klinkt super, en ja, wij rijden ook de ” groene” routes; prachtig en je left naar verhouding een beperkt aantal km af. Mja, als je de tijd hebt ☀️🥰
      Wij zijn langs de kust verder gegaan en als eindpunt Cap Finisterre ( dappere wandelaars die na de kathedraal in Santiago de Compostella nog hiernaartoe lopen en n schoen, stok of iets anders daar symbolisch
      achterlaten.
      De kathedraal was adembenemend en ook al die bepakte wandelaars( in de stromende regen gister) uitgeput maar stralend voldaan, te zien. We rollen nu weer langs de kust naar San Vicente, de surfplank waar Jeroen nu is.
      Nog veel plzr en tot ziens 🤙😘

  1. Zo te lezen vermaken jullie je prima met elkaar en Boris!
    Heerlijk ook om zo lekker buiten te kunnen leven☀️
    Geniet van jullie reis terug!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *