Delphi, Pilion en zwerfhonden

3 t/m 8 april

Het is zondag en we verlaten Nefpaktos. Ik voel me niet lekker en we besluiten daarom een camping op te zoeken. Ik ben verkouden aan het worden en dat duurt meestal wel een paar dagen. We rijden weer een prachtige route en komen uit in Delphi. Laten we nou de camping hebben uitgezocht die we 15 jaar geleden met onze kinderen ook hebben bezocht. Het was er toen fijn en nu weer. Prachtig uitzicht, goed sanitair, ook hier stil en de horeca van de camping is nog dicht. Bij aankomst wel een lief presentje in de vorm van allerlei olijvenproducten, heerlijk. Ik had nog niet zoveel gegeten vandaag, dus het smaakt goed.

mooie wandelpaden bij Delphi

Rob bekommert zich om Boris en samen maken ze fijne wandelingen in de buurt. Niet teveel zwerfhonden en een veilige plek waar hij los kan. Ik doe niet veel, behalve voor het eten zorgen, maar dat is vooral een simpel dingetje maken. Rob vermaakt zich ook goed in zijn eentje. Haalt zijn fiets tevoorschijn en trapt naar Delphi om eens rond te kijken. De dag erna naar het dorp onder de camping. Op de terugweg nog wel een tandje bijzetten, het gaat flink omhoog en er is een hond die zijn kuiten wel aantrekkelijk vind. Gelukkig wint Rob. Zo gaan de dagen hier voorbij. Ik slaap veel en lummel in de zon, het weer is heerlijk en het uitzicht blijft fascinerend.

Het is na een paar dagen tijd om verder te gaan, al ben ik nog steeds niet fit, het kriebelt toch om meer te zien. We willen graag rustig langs de kust trekken en de koelkast is echt leeg. Hier in de buurt is niet veel te krijgen binnen fietsafstand. We slaan flink in, want er lag bijna niets meer in de koelkast. Vandaar rijden we naar Achillio en vinden daar een P4N. Een klein vissersplaatsje, waar we dichtbij een eettentje de camper neerzetten.

Achilio, klein havenplaatsje

Geweldig, we staan midden in het dorp, vlakbij een taveerne. Rob gaat even vragen of we hier mogen staan en of we ’s avonds kunnen eten. (Tip van andere camperaars, als je ergens eet, mag je ook altijd wel op het parkeerterrein staan) Een prima deal. Menukaart is er niet, sardientjes, salade en friet, dat is wat de pot schaft. Met een drankje erbij zijn we 18 hele euro’s kwijt en het smaakte prima. Het enige nadeel is, is dat ze op een soort petroleum stoken, er staat naast het toilet een manshoge ketel, die een nogal penetrante geur afgeeft. We verlaten dus wel allebei met hoofdpijn de taveerne. De volgende ochtend nemen we de tijd om nog even een stukje te wandelen en bij de vissersbootjes te kijken. Op een bankje in de haven drinken we koffie.

Zwerfhonden

Er werd ons gevraagd of we last hebben van de zwerfhonden met Boris, nou na een week begint het te wennen, maar het is echt een stukje ingewikkelder dan in Spanje. Er lopen roedels zwerfhonden in de dorpen en die zien Boris duidelijk als indringer. Ze komen uit hun schuilplaats en volgen op afstand met geblaf. Boris wil spelen dus laat zich niet zomaar meenemen. Vaak blijft 1 van ons een beetje achter om ze met geroep weg te sturen. Dit lukt altijd. Het grote nadeel is dat we Boris bijna nergens los kunnen laten lopen. De zwervers zijn zeker niet agressief, maar ze zijn echt overal, vaak in groepen van 5 tot 8 honden. Op sommige plekken zie je dat de lokale bevolking wel voor ze zorgt. Bij het strandje voor we Pilion opreden kwamen er verschillende mensen met eten naar de honden toe. De meeste zien er dan ook goed doorvoed uit. De honden die echt vervelend zijn, zijn de loslopende honden die bij een erf horen. Die gaan verschrikkelijk te keer en komen ook echt wel achter je aan. Gelukkig gebeurt dat niet zoveel. De meeste erfhonden zitten achter een hek of liggen aan de ketting, die gaan enorm te keer. Eigenlijk zijn die nog triester dan de zwervers, daar wordt nog met een beetje aandacht voor gezorgd. Het betekent wel dat we op een andere manier met Boris wandelen, veel meer aan de riem en steeds alert op zwerfhonden. Dat is wel jammer, maar we wennen er ook wel weer aan.

Boris is een bofferd, altijd eten en aandacht

We rijden verder richting Pilion, maar maken eerst een stop bij een P4N #68953 aan de kust. Het is hier uitgestorven . Af en toe komt er een auto, om naar de zee te kijken en de zwerfhonden te voeren. Boris kan hier zowaar af en toe even los en blijft ook nog netjes in de buurt van de camper. We durven hem nog niet zo veel los te laten omdat hij overal achteraan gaat. Hier lukt dat even, totdat er een stel uit Volos hier komt spelen met hun hond en vliegt Boris er naar toe. Rob er achteraan en uiteindelijk spelen ze even heerlijk met elkaar, de zwerfhonden bekijken het op afstand, maar komen niet dichterbij. Die hebben geleerd om op afstand van mensen te blijven.

Het is een mooie plek om te overnachten. Voor het eerst echt warm, dus stoelen buiten, boek en krant erbij en genieten van de zee en de stilte.

Ik ben nog steeds niet helemaal fit, het blijft een beetje sluimeren, vooral hoofdpijn, kortademig , balen want ik wil wandelen en erop uit. Rob fluit me terug. Het gaat nog niet. We besluiten daarom maar een camping op te zoeken, het wordt camping Sikia net voorbij Volos. Hier zijn we ook al eerder geweest, met onze kinderen. Er is nog niet veel open en dit is een fijne camping, dus waarom niet?! We krijgen een prachtige plek met uitzicht op kustplaatsjes, links en rechts van ons en de zee voor ons. Het is nog steeds heerlijk weer. We wandelen naar het dorpje, drinken wat op een terras en genieten de rest van de dag van het mooie weer.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje namelijk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.