Alentejo, van het glooiende binnenland naar de ruige kust

26 november t/m 3 december

Gisteravond op straat naar een muziekgroep geluisterd, dat was een voorproefje voor de zondagavond. In het theater treden zanggroepen op die traditionele liederen zingen, we zijn wel nieuwsgierig en gaan een kijkje nemen. De zaal zit goed vol, wel voor bijna de helft met de koren in traditionele kleding. Na wat praatjes van de organisatie, we verstaan er echt niets van, ja een paar woorden: Obrigado, theatre, etnografica nou en zo nog een paar, maar daar hield het wel mee op!  We hebben een klein uurtje gekeken en vonden het echt wel leuk. De optredens van de mannenkoren vonden we mooier dan die van de vrouwen. Er was weinig instrumentale begeleiding bij en de vrouwenstemmen waren naar onze smaak te schel. We kunnen niet tot het eind blijven want we hebben nog een belangrijk telefoongesprek, dus gaan we op tijd terug. Leuk was het wel om in een zaal vol Portugezen naar zo’n optreden te kijken en luisteren.

zangkoor op een plein

We hebben een paar heerlijke dagen op de camping in Serpa, mede doordat het zonnetje lekker schijnt en we veel buiten zijn. Dat fijne buiten zijn is alleen als overdag de zon schijnt. ’s morgens is het nog erg fris en als eind van de middag de zon ondergaat is het meteen koud. We hebben zelfs de kachel al een paar keer aan gehad.

mooie avonden in Serpa

Voor we in Serpa aankwamen hebben we een steentje tegen de voorruit gehad. Het is minuscuul klein, maar het risico lopen dat het verder scheurt en we een nieuw raam nodig hebben willen we niet nemen. Op maandagochtend dus maar eens gaan bellen en het is via Aveco snel geregeld. We kunnen ’s middags al bij een bedrijf in Beja terecht. Dat ligt ook nog op onze route, dus dat gaat voorspoedig. Het duurt ’s middags wel wat langer voor het ook echt gerepareerd kan worden, want we staan ruim een uur voor de deur van het bedrijf te wachten en na verschillende telefoontjes blijkt het bedrijf verhuisd te zijn, 500 meter verderop in een andere straat! Daar aangekomen gaat er meteen iemand aan de slag en een uur later kunnen we weer vertrekken. Wat fijn dat dit zo snel geregeld is! We hebben niet het idee dat we in Beja verder iets willen zien, dus rijden we verder naar Castro Verde. Op een immens parkeerterrein staan nog 2 campers, de ene dichtbij de weg, de andere helemaal aan de andere kant. Na wat wikken en wegen gaan wij ook zover mogelijk bij de weg vandaan staan. Er rijdt best veel verkeer over de keienstraat en dat maakt veel lawaai. De volgende ochtend maken we een wandeling door dit slaperige plattelandsdorpje. We bezoeken, met Boris, het olielampjesmuseum. De dame bij de entree ziet ons twijfelen, want we staan even te bedenken of ik alleen naar binnen zal gaan of dat we later samen terug komen zonder Boris. Ze haalt ons alle drie naar binnen, Boris mag gewoon mee! Waarschijnlijk is dit het enigste museum ter wereld waar dit mag, superlief. Het is maar een klein museum, maar wel erg leuk. Het laat een grote variëteit aan olielampjes zien. Het zijn allemaal kleine lampjes, ze passen makkelijk in je handpalm, maar de variatie in afbeeldingen is enorm. Na een klein halfuurtje staan we weer buiten, na wel een donatie gedaan te hebben, want het museum was gratis. We hebben in de camper maar 1 koffie gehad en strijken nu op een terras in het zonnetje neer voor een espresso en wat lekkers. Na de lunch gaat Rob in zijn eentje winkelen, ja kerst komt er aan! En ga ik uitgebreid in de keuken een Italiaanse stoofschotel maken. Ik wordt er steeds handiger in om in zo’n kleine ruimte te koken. Vooral alles eerst snijden en klaar zetten, helpt daar wel bij. ’s avonds ons wekelijkse whatsapp gesprek met de moeder van Rob, even bijkletsen, meedenken met probleempjes en de vlog en blog bespreken.

olielampjes museum in Castro Verde

Op woensdag vinden we het tijd om weer verder te gaan, maar eerst de camper wassen en boodschappen doen. We rijden langs dorpjes, smalle wegen en weilanden richting de kust. Het binnenland is echt mooi! We zien weer heel wat ooievaars, koeien, schapen en een enkele roofvogel. Als we bij Vila Nova de Milfontes aankomen op de p4n plek die we hebben uitgezocht zijn we er allebei niet zo blij mee. Maar eerst even een wandeling over de kliffen om uit te waaien en Boris te laten rennen. Terug bij de camper vinden we de plek nog steeds niks. Het is een nieuwbouwwijkje met vooral vakantiewoningen, grotendeels verlaten en dat heeft iets naargeestigs. Tijdens het wandelen hebben we campers op een andere plek zien staan en daar rijden we naar toe, het is even speuren want het is een wirwar van doodlopende straatjes, maar we vinden het. Wat een gave plek! (Praia do Farol) verboden voor caravans en campers, maar op dit soort plekken wordt in deze tijd van het jaar niet streng gehandhaafd en we besluiten te blijven, uiteindelijk staan we er met nog 2 campers. We hebben een magnifiek uitzicht op de oceaan en het dorp. Morgen schijnt het weer mooi weer te worden, dat belooft een strandwandeling. We denken iedere ochtend, vandaag rijden we verder, maar na de koffie is de temperatuur heerlijk, het zonnetje schijnt, we zouden wel gek zijn om weer verder te gaan! Dus doen we dat niet en zo blijven we uiteindelijk 3 nachten staan op deze fantastische plek.

het strand bij Vila Nova de Milfontes

We maken strandwandelingen en een praatje op het strand. Ik neem zelfs weer eens de tijd om te sporten, dat schiet er zo vaak bij in en vanaf dat ik corona heb gehad, niets meer aan gedaan. Nu ben ik weer begonnen, een halfuur sporten naast de camper, trots en een fijn gevoel! De laatste dag is het zo lekker warm, we trekken zelfs de korte broeken aan en lunchen naast de camper, later als de wind opsteekt zoeken we met onze stoeltjes beschutting bij de kliffen op het strand waar Boris heen en weer rent op jacht naar strandvliegen. Het is ook een ideale plek om weer een training te doen met “volgen” en “blijven”. Iedere dag gaan en komen er campers, behalve de laatste avond. Dan staan we alleen, het is vrijdagavond en er staan wat auto’s met jongeren en muziek, maar dat houdt rond 22.00 uur op. Heel laat in de avond komt er nog een camper bij.

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *