van Alentejo naar de Algarve

3 t/m 10 december

Van ons mooie plekje aan de oceaan bij Vila Nova de Milfontes rijden we een klein stukje het binnenland in, we staan uiteindelijk maar 1,5 km hemelsbreed van de kust. We gaan naar een camperplaats, onze huishoudaccu is aardig leeg en met dit grijze weer kunnen we niet genoeg bij laden. We komen terecht op een heel eenvoudige camperplek, met 2 wc’s en een douche, maar wel een fijne plek met een heel aardige eigenaar. We denken 1 nachtje te blijven, maar het worden er 3. We wandelen het dorpje in op zoek naar wat terrasjes, maar vinden een dorp vol Aziatische arbeidsmigranten. Veel jongemannen die op deze zondag samen naar de Intermarché wandelen om water te halen en met elkaar wat gezelligheid zoeken. Het geeft een vreemde aanblik, al die jongemannen, hier en daar een gezin en nauwelijks Portugezen. Dit is een gebied waar veel kassen en tuinbouw zijn en waar deze mannen werken. Het geeft ons wel weer iets om over na te denken en al stralen ze geen troosteloosheid uit. Het moet toch afschuwelijk zijn om zo te werken en te leven, ver van alles wat je lief is. Net als bij ons in Nederland veel gebeurt met louche contracten, dan zijn deze mannen voorlopig niet vrij om te gaan waar ze willen.

camperplaats Sao Teotonio

Ondertussen wandelen wij in een prachtig gebied met enorm veel woeste erfhonden, die bijna door het gaas of schutting komen als wij met Boris voorbij komen. Aan de rand van al dit heftigs ligt camperplaats Aguas Vivas als een oase van rust en gezelligheid. We spreken er verschillende Nederlandse stellen en hebben hier een paar fijne dagen. Dan is het tijd om verder te rijden, het plan is Sagres. We hebben een route uitgestippeld, via supermarkt, dorpje Odeceixe, strand voor een wandeling en lunch en dan door naar Sagres. Het gaat allemaal zoals we bedacht hebben, tot aan het strand. Er is een groot parkeerterrein met veel campers en veel busjes met surfers, de zon schijnt, dus waarom verder rijden? Dat doen we dan ook niet. We spreken 2 Nederlandse  stellen waarvan we er één al op Instagram volgen en zij ons en hebben daar gezellig contact mee. Boris kan zelfs even los spelen met Noortje hun hond en nog een aantal honden die daar rond rennen. Na de lunch trekken we de korte broek aan! en wandelen over het strand op zoek naar een plekje in de zon om te genieten van het strand. Dit zijn toch echt geluksmomentjes en we leren steeds beter die te pakken! Hoezo we zouden naar Sagres? Hier is het goed, dus rijden we niet verder!

praia do Amado

De volgende dag komt het water met bakken uit de lucht. ’s morgens Boris uit laten, ik kom drijfnat terug. We besluiten naar het dichtstbijzijnde dorp te rijden. Daar is een Lidl, camperplek en wasserette op een afstand van 200 meter van elkaar. Bij de wasserette is het een drukte van belang, maar Rob nestelt zich er tussen en weet twee wassen te draaien, terwijl ik binnen op ruim en de schone was weer wegwerk. Rob heeft nog wel een sprintje moeten trekken om een paar vrouwen te ontlopen die met elkaar slaags raakten om de droger die Rob leeg haalde te gaan gebruiken. Arme Rob! Op de camperplaats alles gedaan wat gedaan moest worden en dan zijn we klaar. Wat nu? Alsnog naar Sagres rijden? Het regent nog steeds! We gaan terug naar het strand en wachten daar het slechte weer wel af, het is een prima plek voor nog een nachtje en dan zien we morgen wel verder.

Kaap San Vincente, het meest westelijke puntje van Europa

De volgende dag is het ’s morgens van alles wat, als ik Boris uitlaat is het heerlijk zacht, een half uur later komt het weer met bakken naar beneden. Volgens de voorspellingen moet het toch een redelijk droge dag worden met een zonnetje en af en toe een bui. We wagen het er op en rijden naar Sagres. We verwachten er niet zoveel van, maar het meest westelijke puntje van Europa willen we toch wel echt zien. Als we er aan komen schijnt het zonnetje, er waait een zacht windje en de temperatuur is aangenaam. Het allerbelangrijkste is echter dat het behoorlijk helder is en dat maakt dat we ver over de kliffen kunnen kijken en kunnen genieten van de prachtige vergezichten, het is fijn om daar een stukje te wandelen. Vandaar rijden we naar het fort bij Sagres, eerste even lunchen en dan een wandeling over het terrein van het fort. We laten Boris in de camper omdat we vermoeden dat hij niet mee naar binnen mag. Als we daar zijn komen we tot de conclusie dat hij wel mee had gemogen. Maar goed, hij moet ook af en toe alleen in de camper kunnen zijn en de camper staat op een goede plek, dus voor dit moment is het prima dat hij niet mee is. We maken een heerlijke wandeling over het terrein van het fort, genieten van de uitzichten, zien weer een paar bufones, bezoeken het museum van het fort (erg mooi!) snuffelen nog even in de souvenirshop en lopen in gestrekte draf terug naar de camper. Want er komt een bui aan. We hebben tussen de buien door een heerlijke zonnige dag gehad en blijven op het parkeerterrein voor het fort staan. ’s avonds staan er wel zo’n 40 campers en busjes.

het kerkje in het fort van Sagres

In de camper rustig koken, een vriend bellen die morgen jarig is en dus even lekker bijpraten. We wandelen de volgende dag ook even naar de haven van Sagres, weer heerlijk in het zonnetje. De weersvoorspellingen komen gelukkig ook weleens niet uit. Er zouden een paar erg slechte dagen aan komen, maar we hebben alleen af en toe een bui. Als het droog is, is het gewoon heerlijk weer. Verder dus naar de haven, Het is een mooie grote natuurlijke baai met vissers en toeristenboten. In het seizoen kun je hier boeken voor een tochtje dolfijnen spotten. Nu is het er stil en verlaten. Na een klein rondje lopen strijken we neer op een terras voor een espresso en wandelen terug naar de camper. We hebben in ieder geval lekker gewandeld. Vlakbij de haven hebben we de Nederlanders weer gesproken die we op het strandje ook al gezien hebben en ook zij gaan naar Lagos. We spreken op hetzelfde parkeerterrein af en gaan ’s avonds met een hele club voetbal kijken. Supergezellig, wel jammer dat WE verliezen. We staan echt op een superplek, echt aan de rand van de oude stad, we blijven hier een dagje. Er zijn veel leuke eettentjes, dus we gaan lekker lunchen. We gaan ook even apart op stap voor een paar kleine kerstcadeautjes voor elkaar. We hebben onszelf al een groot cadeau gegeven, we gaan iets heel gezelligs met kerst en de jaarwisseling doen!

Kerst in Lagos

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Twitter, Youtube en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *