Salamanca en verder naar Baskenland

25 t/m 31 maart

Een mooi stukje Salamanca

Wat een prima camping om Salamanca te bezoeken! Er ligt een pad naast de camping en als je dat fietst sluit er een fietspad aan dat je naar de binnenstad leidt en dat is een ritje van 7 km. Rob heeft het de dag van aankomst al even gefietst omdat hij naar de media markt wilde en nu gaan we met zijn drietjes, Boris kan prima mee in de fietskar. We wandelen door het centrum en bezoeken de nieuwe kathedraal, oude kathedraal en het bijbehorende klooster. We doen het om de beurt en de ander blijft met Boris achter op een bankje. Dat vinden we alle drie een prima manier om toch ergens binnen te kijken. Zittend op een bankje, mensen kijken en genieten van de zon is helemaal niet verkeerd. De ander kan dan rustig dit enorme complex bekijken. Aan het eind van onze wandeling door de stad bezoek ik nog het San Esteban klooster, terwijl Rob en Boris op een terras een biertje doen. Het is wel druk in de stad, met  name op het Plaza Mayor en Boris wordt daar heel angstig van. We maken het bezoek in de stad dan ook niet te lang. De volgende dag hebben we een wandeling met een gids geboekt (Red Umbrella) en laten we Boris in de camper. De dakluiken open en er staat een stevig windje dus warm wordt het niet in de camper. De wandeling met de gids en nog 2 andere stellen is erg leuk en we zien en horen nog meer over deze leuke kleine universiteitsstad. Terug op de camping even een flinke wandeling met Boris en verder genieten van het mooie weer. Het is een camping met flink wat Nederlanders, dus hier en daar ook gezellig tijd voor een praatje. ’s avonds eten we in het restaurant van de camping en dat smaakt prima.

Ons uitzicht op de adelaarsrots

Na 4 nachtjes op camping Don Quijote is het tijd om weer verder te gaan, we hebben een vrije plek bij een piepklein dorpje uitgezocht, Haza. Het ligt bovenop een plateau, waar we zo de diepte inkijken en zicht hebben op een adelaarsfamilie. Ze vliegen af en aan en dat is prachtig om te zien, stoel en drankje erbij en genieten van deze indrukwekkende vogels. Haza is een oud burchtdorpje met een toren die te bezichtigen is. Via een app krijg je een code waarmee je de deur kunt openen en zo naar boven kunt wandelen, waar je een nog mooier uitzicht hebt. We staan zo goed met de camper dat we voor het eerst buiten kunnen eten en met dit uitzicht is dat echt een feestje. Daar helpt het uur tijdsverschil natuurlijk ook wel bij.

Even pauze tijdens de wandeling.

De volgende dag maken we een wandeling door de omgeving, ook wel in de hoop in het dorpje een paar kilometer hiervandaan brood en misschien wel een kopje koffie te vinden. Maar ook in dit dorpje is niets te halen, gelukkig hebben we fruit en water mee, dus op een bankje nemen we een rustpauze. Het is een mooie wandeling over brede paden, langs een rivier, door akkers en bijna steeds uitzicht op het dorpje waar de camper staat. De wandeling eindigt bovenin Haza, dus nog even een flinke klim omhoog en dan zijn we na 10 km weer terug. Het is al een paar dagen stralend weer en we genieten dan ook heerlijk van het zonnetje, ’s middags zetten we de stoelen zelfs even in de schaduw.

De lente is begonnen.

Vorige week waren we allebei wat onrustig over onze laatste etappe richting huis, maar inmiddels hebben we dat wel op een rijtje en is de rust in ons hoofd weer terug gekeerd en genieten we volop van dit mooie stukje Spanje. We kenden Spanje eigenlijk alleen van de costa’s, Rob heeft daar als kind gekampeerd en ik van de plaatjes, verder zijn we één keer eerder naar Spanje geweest voor een bezoek aan Granada en Cordoba, vanuit Frankrijk zijn we met de kinderen een paar keer naar Barcelona geweest. Daar hield onze kennis van Spanje wel op. Inmiddels hebben we zoveel gezien, zijn op zoveel mooie plekken geweest dat we wel een beetje verknocht aan dit land zijn, we weten zeker dat we hier nog terug gaan komen!

De grotwoningen van Arguedas.

Na het mooie Haza hebben we weer een flink stuk gereden en zijn gaan staan aan de voet van de grotwoningen in Arguedas. Het dorp is pas in de jaren 60 gebouwd. Men wilde de bewoners van de grotwoningen naar reguliere woningen hebben. Dat stuitte wel op weerstand want de grotwoningen waren eigendom en men woonde dus kosteloos.

Nu kun je een kijkje nemen in de grotwoningen, hier en daar staat nog een fornuis, maar verder is alles leeg. De woningen lijken best groot, maar ik weet natuurlijk niet met hoeveel mensen (en dieren?) ze daar in woonden.

Binnen in een grotwoning.

Het nieuwe dorp is niet bijzonder, maar wel levendig en ook hier zijn de voorbereidingen voor Samanta Santa, de paasprocessies in volle gang. Er is hier nog iets anders in voorbereiding, namelijk het stierenrennen door het dorp. Het duurde even voor we dit door hadden, maar overal in het dorp staan grote stevige hekken, er wordt nog aan gewerkt, maar dat wordt het parcours waar de stieren doorheen gejaagd worden en er waarschijnlijk net als in Pamplona mensen vooruit rennen. Wij hebben allebei niet zo de behoefte om dit te zien en waarschijnlijk zijn we voor die tijd ook al weg. Wel genieten we in het dorp van een sangria en biertje op een terras, de markt en gewoon een rondje wandelen door dit kleine plattelandsdorp. We willen hier nog wel naar Nationaal Park Bardenas Reales, een half-woestijn met uitgesleten rotsen.

Viva Espana!!