We zijn op pad – Pagina 10 – Een reis door Europa en Marokko

30 oktober 202210 januari 2023

Noord Portugal, de Douro vallei

22 t/m 28 okt

Onze trip in Portugal is begonnen! Daar hebben ook echt naar uitgekeken. We starten in Chaves, net over de grens. Een leuk klein plaatsje, met een prima camperplek, Guest House Chaves CC sc #49303, al is de eigenaresse wat overijverig en wil ze heel graag een praatje maken. Dat laatste is wel lastig want ze spreekt Portugees en een beetje frans. Tja, daar kom ik niet zover mee. Rob zijn Frans is iets beter, gelukkig. Iedere keer als we naar buiten gaan, komt ze als een duveltje uit een doosje tevoorschijn en loopt dan mee om het afval weg te brengen of om te vragen wat we van het boek vinden dat we mochten lenen. Wel een erg leuk boek trouwens. Gemaakt door een Nederlandse die hier in coronatijd rond heeft gezworven en een boek heeft geschreven over route nr. 2 die hier in Chaves begint en eindigt in Faro.

In Portugal wordt koffie gedronken met iets lekkers erbij.

Wat onze eigen route betreft, daar hebben we een extra brainstorm sessie aan gewijd. Het plan was om uit een boek dat we zelf mee hebben een stuk route te volgen, via Porto naar de Douro vallei. Ook een erg fijn boek, Rob kreeg het als afscheidscadeautje, toen hij met pensioen ging, van Kennisnet. Meestal zijn we niet zo van de boeken, we zoeken het meeste op op internet, maar dit is een boek met 75 campertrips door Europa en goed bruikbaar! We pakken het regelmatig om een stukje van een route te rijden of plaatsjes te bezoeken die we in dit boek gevonden hebben. Het weer gooit roet in eten. We hebben niet veel tijd nodig om een ander plan te bedenken, we gaan naar het zuidoosten, daar is het redelijk goed weer, we zijn dan aan de andere kant van de Douro vallei, als het weer opklaart kunnen we daar toch nog naar toe en misschien ook nog wel naar Porto. Maar dat is voor later zorg.

Eerst gaan we naar Bragança, CC sc # 5362. Een leuk klein dorp binnen een vestingmuur, binnen de muur leuke oude straatjes en doorkijkjes. We wandelen over de stadsmuur en hebben aan 2 kanten mooi uitzicht. Al is dat niet helemaal waar, buiten de stadsmuur zien we een rioolzuiveringsinstallatie en een nieuwbouwwijk, maar ook mooie groene hellingen. Binnen de stadsmuur ziet alles er gewoon mooi uit, we kunnen in tuintjes kijken, zien mensen door de straatjes slenteren en horen een hoop kabaal van stratenmakers, die rondom de kerk het straatwerk vernieuwen. De horeca is voor een deel gesloten en waar het wel open is mag Boris niet naar binnen, helaas. Dan maar bij de camper op een muurtje een drankje, tot het daar te fris voor wordt en we ons weer terugtrekken in de camper. Wat een geweldige camperplek is dit, gratis voorzieningen, containers voor het afval en mooie verharde plekken. Op naar het volgende dorp, Miranda do Douro CC sc #10861. Ddit is een plaats waar in de verschillende informatiebronnen hoog over wordt opgegeven. Wij kijken elkaar aan en vinden het helemaal niet zo bijzonder. Ja, het is ook een oud stadje met een paar leuke straatjes en mooie kerken, maar ook veel lelijke nieuwbouw en erg veel verkeer. Als het een wedstrijd was, zou Bragança winnen, terwijl daarover nauwelijks iets te vinden is. Maar goed smaken verschillen en ook hier staan we weer op een mooi plekje, geen officiële camperplek, maar omdat we buiten het seizoen reizen kunnen we wel op deze parkeerplaats staan en 3 parkeervakken in beslag nemen, er zijn nog 2 campers die dat doen en we slapen heerlijk. Hier vandaan rijden we de Spaanse grens weer over omdat dat de prettigste route is naar ons volgende plekje. We kunnen dan misschien nog even in Spanje tanken, helaas komen we geen pompstation tegen. Via een kruip door sluip door route komen we terug in Portugal en rijden we van hoog uit de bergen naar de Douro rivier. Boven in het dorp, waar we willen overnachten, is een officiële camperplek, maar we gaan het eerst bij de rivier proberen en daar vinden we een prachtige plek!

Freixo de Espada a Cinta P4N #42646, ’s zomers is dit een recreatiegebied, met een zwembad in de rivier, een parkje met barbecue plekken en een rondvaartboot. Nu is er bijna niemand, een paar mannen die aan het overdekte zwembad werken ( ja, er staat ook nog een groot overdekt zwembad), een paar mensen die in het parkje het groen onderhouden, we horen wat snoeigeluiden uit een boomgaard en ’s avonds wordt het pas echt stil. Het enige dat we horen zijn grote vissen die in het water plonsen. Ik ben niet zo van de verlaten plekken en slaap dan ook wat minder goed, maar het is het hier wel waard. ’s morgens is het heerlijk buiten en we nemen dan ook uitgebreid de tijd voor koffie, douchen, nou ja de gebruikelijke gedoetjes voor we verder gaan.

Vanaf hier begint onze route door de Douro vallei en wat een goede keus is dat! Zo ongelooflijk mooi!! We rijden door de bergen, komen nauwelijks auto’s tegen en zo af en toe passeren we een dorpje, waar het de vraag is of wij de bezienswaardigheid zijn of de mensen in het dorpje. Door dat het zo stil is op de weg kunnen we ons eigen tempo rijden en als er iemand achterop komt zoekt Rob een plekje om de auto te laten passeren, zodat wij in ons eigen, rustige tempo verder kunnen. We parkeren de camper in het dorp Piconte, want hier schijnt een uitzichtpunt te zijn. We lopen de laatste kilometer naar het uitzichtpunt en genieten van de diepte onder ons, de roofvogels die door de lucht zweven en ook hier de ademloze stilte. Wat zijn we toch een mazzelaars, dat we dit kunnen doen. Het is niet altijd mooi weer, maar daar zitten we inmiddels niet meer mee. De rust en verlatenheid maken een heleboel goed!! In de zomer is het hier vast veel drukker!! Bij een winkeltje in lokale producten koop ik amandelen en een sleutelhanger. Toeristen zullen hier toch echt wel zijn, anders kan zo’n winkeltje toch ook niet bestaan. De sleutelhanger is een nieuw verzamelobject, daar ben ik in Griekenland mee begonnen, in ieder land wil ik een sleutelhanger kopen, hier heb ik een Gaita gekocht, dit is een Portugese doedelzak.

Het is een prachtig, stil oud dorpje en we maken een wandeling voor we verder gaan naar onze volgende bestemming. Het wordt bijna saai, maar ook deze rit is weer fabelachtig mooi. Weinig verkeer, af en toe een dorpje en geweldige vergezichten, wij houden ervan!!

In dit dorpje, Freixo de Numao P4N #6546, is wel weer een bijzondere camperplek. Naast een vergaan handbalveld, is op het parkeerterrein een camperplek gemaakt, volgens de info de eerste officiële camperplek van het Iberisch schiereiland. Het sanitair gebouw van het handbalveld is nu voor de camperaars en de eigenaar verkoopt hier zijn port, olijfolie en honing. De port smaakt prima en de olie zal ook best goed zijn, maar voor dat wij 5 liter olijfolie op hebben……………die laten we dus maar staan. Maar met een waterfels van 1,5 liter, gevuld met port, zijn wij heel tevreden. Een wandeling door het dorp kan natuurlijk ook niet ontbreken en we genieten daar ook echt van. Mijn gezondheid gaat iedere dag vooruit en de wandelingen worden steeds langer en het tempo gaat iedere dag een beetje omhoog, daar worden we alle drie blij van!

Van deze portproeverij gaan we nu naar een echte Quinta, een Portugees wijnhuis. We blijven nog steeds in de buurt van de Douro, al zien we die niet vaak, wat we wel steeds meer zien zijn druivenranken en olijfbomen. De hellingen staan er hier vol mee. Nu de herfst begonnen is kleuren de bladeren mooi in rode en gele tinten. Het wijnhuis staat op een helling waarvandaan we mooi zicht hebben op de omgeving en het dorp, Tabuaco, Quinta do Monte Travesso, P4N # 26290. Hopelijk morgen een wijnproeverij!

de laatste video staat hier

Je ziet het goed we zijn actief op Facebook, Instagram, Youtube, Threads en Polarsteps. Klik op de logo’s en je komt uit op de juiste plek. Het link symbool (de laatste in het rijtje) gaat naar Polarsteps, we hebben nog geen Polarsteps icoontje.

23 oktober 202210 januari 2023

Galicië

15 t/m 21 oktober

We zijn in het leuke, toeristische havenstadje Cudillero P4N #89483 en besluiten hier nog maar een dagje te blijven, we krijgen niet genoeg van de beukende oceaan om ons heen en genieten van de woeste golven. Veel families komen naar dit stadje om te lunchen en wij sluiten ons daarbij aan, het is hier gezellig druk. Na de lunch slenteren we wat rond en bij een kerk vind ik eindelijk echte kaarsjes. Ik ben al verschillende kerken in geweest om een kaarsje te branden, maar het zijn allemaal elektrische kaarsjes en dat vind ik maar niks. Het zal wel nergens op slaan, maar kaarsjes moet je aansteken en ruiken! In deze kerk steek ik er 3 aan. Rob zijn vader zou vandaag jarig zijn, mijn moeder is in februari overleden (ja zolang zoek ik al echte kaarsjes) en vooruit voor onze eigen gezondheid op deze reis brand ik er ook maar eentje. Want die gezondheid zeurt wel een beetje door. Inmiddels 2 weken na corona nog luchtwegklachten en daar heb ik schoon genoeg van (Tja wat is nou 2 weken, ik vind af en toe dat ik ook wel zeur), maar ik maak me ook wel een beetje zorgen. Op google maar eens opgezocht hoe dat nou zit met die klachten na corona en daar heb ik best wel wat aan. Vooral een balans zoeken tussen bewegen en rusten, ademhalingsoefeningen, gelukkig merk ik in de loop van de week dat het langzaamaan beter gaat en dat de tips goed helpen!

Vanuit dit lieve havenplaatsje rijden we naar Vegadeo, een grauw stadje, met lelijke flats, maar we komen hier voor de wasmachine! In het stadje is een selfservice wasserette en het is de hoogste tijd om de was te doen. Dat gaat gelukkig soepel, we parkeren voor de deur, binnen 10 minuten zitten er 2 wasmachines vol en anderhalf uur later is alles gewassen en droog! Ondertussen hebben we geluncht, beetje opgeruimd en kunnen we weer verder. Verderop in het stadje is een camperplaats P4N #14425, ook dit is niet veel maar voor nu prima. We ruimen de was op, lopen een rondje en spelen met Boris op een groot parkeerterrein naast de camperplaats. ’s Avonds en ’s nachts vallen er een paar flinke regenbuien, daar zijn we wel blij mee want in Cudillero is er flink wat zout water over de camper heen gegaan en het is wel fijn als dat even schoon spoelt. Het is geen bijzondere plek dus rijden we de volgende ochtend weer verder. We gaan naar een bijzonder stukje kust, Playa des Cathedrales. Wat een machtige natuur hier langs de kust van Galicië. Als het eb is valt er een stuk strand droog waar je in, onder en door de kliffen kunt lopen. Machtig!! Het is er wel enorm druk, zelfs touringcars stoppen hier en een doedelzakspeler, ja echt waar!, staat op het strand. Al heet de doedelzakspeler hier een Gaita, dat heeft met het Keltische verleden van Galicië te maken. Veel mensen willen met hem op de foto en tegen betaling mag dat. De meesten blijven dicht aan het begin van de trap die op het strand uitkomt en als wij wat verder lopen wordt het al snel een stuk rustiger. Het is magnifiek om hier onder aan de kliffen te lopen, door nauwe gangen en in zalen terecht te komen waar je met vloed nooit kunt komen. De camper staat op een mooi plekje , waar nog flink wat campers staan. ’s avonds is het stil, we lopen nog een stuk langs de kust en genieten van de zon die ondergaat en alles in kleur zet, van oranje, roze en rood en alle tinten daar tussen. Verkeer is hier ’s nachts niet dus het slaapt weer heerlijk. Het is ’s morgens prachtig weer, we hebben geen haast, dus brengen de ochtend door met lekker ontbijten. De bakker kwam langs op het parkeerterrein, we nemen een douche, en ruimen nog wat op. Buiten nog even knoflook pellen. Ja dat doe ik thuis ook altijd, flink wat bollen knoflook, schillen, pellen en dan in de staafmixer. Dat gaat in een bakje in de vriezer en we hebben weer voor een paar weken knoflook op voorraad.

Na de lunch trekken we verder, we rijden eerst naar een benzinepomp om vuil water te lozen, schoon water te vullen, wc spoelen en de camper te wassen en dan door naar Viveiro. Daar hebben we een paar camperplaatsen op het oog, maar we vinden het allemaal niks, we wijzen 3 plekken af en rijden nog een kwartiertje door en komen dan weer bij het strand uit. Het plaatsje heet O Vicedo P4N#135336. Een mooi stil strandje met een restaurant, waar aan de achterkant een aantal camperplekken zijn. Hier willen we wel blijven! Eerst met Boris een wandeling maken over het strand, hij heeft al een paar dagen niet echt veel los kunnen lopen en dan wordt hij onrustig, nu kan hij weer even lekker uitrazen en is hij onmiddellijk druk met het vangen van zandvliegjes, het is net een stofzuiger!

We hebben 500 abonnees op YouTube!! Wij hebben altijd wel een reden of geen reden om uit eten te gaan, maar dit is wel een hele goede reden om uit eten te gaan!!

Voor we de volgende ochtend verder rijden eerst nog even een wandeling, Boris weer even los en wij uitwaaien. We dachten dat we een leuk plaatsje hadden gevonden voor onze volgende stop. Als we de foto’s op Google mogen geloven is dat ook zo, maar schijn bedriegt. Betanzos CC sc #74939 is een goed voorbeeld van wat we vaker in Galicië zien. De bevolking trekt hier van het platteland weg naar de grotere of nieuwere steden en in de dorpen en stadjes staan huizen en soms halve straten leeg. Winkels zijn verlaten en er gebeurt niets met de panden, die soms in verregaande staat van verval zijn. Tel daar vandaag dan nog een druilerige bui bij op en we komen tot de conclusie dat een halfuurtje hier rond lopen wel genoeg is. We weten natuurlijk niet of het overal zo in Galicië is, daarvoor zijn we hier te kort. We zien hier wel prachtige kusten en grote bossen, mooi is de natuur zeker wel.

element van de kathedraal in Santiago de Compostella

Van Betanzos rijden we verder naar Santiago de Compostella en vinden hier een prima camperplaats CC sc#100841. Een veilige beschutte plek, waar we Boris in de camper achter kunnen en laten en wij met de bus naar de stad gaan. We zijn verbaasd hoeveel pelgrims we hier aan hun laatste etappe bezig zien, echt tientallen! We gaan dan ook van de bus eerst maar naar het plein voor de kathedraal waar het eindpunt van de tocht is. Het is er een drukte van belang en wij gaan op een bankje aan de zijkant van het plein zitten om de blije, uitgelaten pelgrims te zien, die elkaar en familie en vrienden om de hals vliegen en dit met een fles wijn, hapjes, grote schoenen gaan uit, teenslippers komen tevoorschijn en gezang barst los. Het is ook wel een prestatie die de pelgrims, fietsend of lopend, leveren! Daarna dwalen wij om de kathedraal heen, kijken binnen even rond en wandelen nog wat door de straatjes. We drinken wat en eten een tapas en dan met de bus weer terug naar Boris. De uitstapjes duren nog maar kort, we willen Boris niet te lang alleen laten en ik heb nog last van mijn luchtwegen, eigenlijk een conditie van niks. Wat voor dit moment een dilemma is, is het weer. We zitten nu tussen de 14 en 17 graden met veel, heel veel regen.

Nu kunnen we ook niet verwachten dat het altijd maar mooi weer is als we zo lang onderweg zijn. We doen dan ook ons best om er niet teveel over te mopperen, de bende die regen geeft in de camper voor lief te nemen en er niet als een haas van door te gaan op zoek naar de zon. We willen heel graag rustig door Portugal reizen, dus………………….gaan we dat vanaf volgende week doen en laten ons niet wegjagen door de regen, toch?!

de laatste video staat hier

16 oktober 202210 januari 2023

Picos de Europa

9 t/m 15 oktober

We wandelen twee keer naar de Bufones en allemachtig wat is dat mooi. De eerste keer is het hoog water en dus spuitende bufones. We gaan bovenop de klif zitten en genieten van het natuurschoon. De volgende ochtend lopen we er nog een keer heen. Het is er dan heel stil, want het is laag water, maar daardoor zijn de kliffen niet minder imposant. Een mooie wandeling. Dit leren we wel steeds beter, geen haast, voor we verder rijden nog een wandeling en genieten van wat er op dat moment is.

Op de kliffen, luisteren en kijken naar de Bufones.

Dan volgt een prachtige rit naar Potes, we kiezen voor de langzame route, we rijden door dorpjes, kloven, zien riviertjes en weinig verkeer. Rob geniet van het sturen en samen genieten we van de omgeving.

Halverwege de middag zijn we op plaats van bestemming en vinden op een groot parkeerterrein achter 2 supermarkten een plekje in Potes, P4N #37632. Er is ruimte genoeg maar het terrein is zo hellend dat er maar weinig rechte plekjes zijn. Wie blokken gebruikt schijnt door de politie weggestuurd te worden?! Ik doe maar weer eens een tukje en Rob en Boris wandelen door het stadje en genieten van weer een mooi plaatsje. Het zal hier zomers vast heel druk zijn, want het is het laatste wat grotere stadje voor de kabelbaan naar de Picos de Europa. Nu is het er gezellig druk. Eind van de middag worden Boris en ik omgeruild en zwerven Rob en ik nog door het stadje om daarna uit eten te gaan. Voor 20.00 uur lukt dat echt niet, we proberen het bij verschillende tentjes, maar voor 20.00 uur geen eten! Het blijft lastig om daar aan te wennen, om 19.00 uur hebben wij echt wel trek, we moeten dan toch echt ’s middags nog een cracker eten, dan houden we het beter vol. We eten wel erg lekker in een sfeervol restaurant en dat is waar het uiteindelijk om gaat.

De volgende dag rijden we in de loop van de ochtend in een half uur naar de kabelbaan. Waar we al een beetje bang voor waren, klopt. Boris mag niet mee of hij moet in een bench. Rob loopt dus nog maar even een extra rondje met hem en dan blijft Boris in de camper. Boris is wel even heel erg boos, want gisteravond was hij ook al alleen! We horen hem nog een tijdje flink blaffen, maar het moet maar even. (als we terug komen ligt hij heerlijk op tafel te slapen en is niet van plan om uit zichzelf van de tafel te vertrekken, opstandige hond!?)

Wij gaan met de gondel omhoog, zomers zullen hier wel flinke rijen staan, want er zijn maar 2 gondels, waar 20 mensen in kunnen. Wij zijn echter snel aan de beurt en dan zijn we in 4 minuten boven. Wat we dan zien………. prachtige vergezichten, wat een weidsheid, gieren die om de rotsen heen zweven en imposante grijze rotsformaties. Tja hoe moet je zoiets indrukwekkends omschrijven? Ik kan dat niet zo goed. We hebben er een paar heerlijke uren, het is helder, op een randje langs het pad eten we onze lunch en lopen een stukje door deze immense natuur.

Helaas lopen we niet heel ver, want ik heb nog steeds last van mijn luchtwegen en ik ben al snel buiten adem. Dat neemt niet weg dat we het absoluut de moeite waard vonden om naar boven te gaan en een paar uur te genieten! We gaan met de gondel weer naar beneden en rijden terug naar Potes en overnachten op het zelfde parkeerterrein.

We willen de bergen nog niet achter ons laten en rijden anderhalf uur over behoorlijk smalle wegen naar een P4N #374031, in het piepkleine dorpje Acebedo. Heel bijzonder, een dorp met 256 inwoners, boerderijen, een paar huizen, een kerk, kroeg en een prima camperplek. Met alle voorzieningen die we nodig hebben, helemaal top. Het plan is om hier een paar dagen te blijven, Rob en Boris kunnen wandelen en ik hopelijk helemaal opknappen.

Na 2 nachten gaan we toch maar verder, het weer is iets minder en de hele dag in de wolken zitten is niet echt prettig. We hebben weer een prachtige rit door de bergen en een kloof. Er is nauwelijks verkeer, bijna geen huizen, op een enkele boerderij na. Het is één van de smallere wegen die we tot nu toe gehad hebben.

Dat houdt ook zo maar weer op, opeens zijn er weer brede wegen, dorpjes, stadjes, verkeer en industrie. Soms moet je even met je ogen knipperen, zo snel lijkt dat te gaan. 10 km voor Oviedo vinden we een camperplek, P4N # 115780 in Parteayer. We wandelen nog even naar het dorpje en drinken iets op een terras. De volgende ochtend redelijk op tijd opgestaan en na ontbijt en koffie vertrekken we richting Oviedo. Dat blijkt wel even een teleurstelling, er zijn 2 wat grotere parkeerterreinen aan de rand van de stad, maar die staan helemaal vol! Er zit niets anders op dan door te rijden en dat gebeurt ons nog een paar keer. We willen graag aan de kust overnachten, maar daar waar camperplekken zijn is het gewoon vol of zo naargeestig dat we er niet willen staan. Uiteindelijk vinden we halverwege de middag een prachtig plekje! De aanhouder wint zullen we maar zeggen! In Cudillero P4N #89483, aan de haven, dichtbij een dorpje zetten we de camper neer. Rob en Boris gaan weer samen op pad en ik kruip maar weer eens mijn bed in. De Covid verschijnselen zijn nog steeds niet helemaal over, gelukkig wordt het langzaam wel beter, maar inspanningen kan ik nog slecht hebben. Ziek zijn in de camper is toch echt niet prettig, niemand vind ziek zijn echt leuk, maar thuis kan ik toch meer een holletje voor mezelf creëren als ik ziek ben. Dat betekent dat we zo nu en dan wel even een aanvaring hebben en hopen we allebei dat dit niet te lang duurt. Wordt er toch niet echt gezellig van, zal ik maar zeggen. Gelukkig komt Rob enthousiast terug uit het dorpje, het helpt wel om elkaar even de ruimte te geven, dus hopelijk morgen weer met zijn drietjes op stap in dit leuke plaatsje!

de laatste video staat hier

9 oktober 202210 januari 2023

Cantabrië

Vlog 50 en Corona

2 t/m 8 oktober

Onze 50ste vlog staat nu op YouTube, best een mijlpaal vinden wij! Voor mij een reden om eens te kijken hoeveel blogs we geschreven hebben. Dat zijn er 60! Dat begon met kattenbelletjes en een foto. Naarmate we langer onderweg waren werden de verslagen steeds langer. Sinds onze eerste vakantie in 1987 heb ik van bijna alle vakanties een dagboek bijgehouden, waarvan ik de meeste inmiddels ook digitaal heb, dan blijft het leesbaar. Dus ja van deze reis willen we natuurlijk ook een dagboek.

Wat ik doe, is eerst een kladversie maken in OneNote, daar schrijf ik vaak net iets meer in dan op de blog komt. Sommige zaken zijn dan toch van onszelf, maar wil ik wel graag even opschrijven. Ik tik mijn verslag meestal op dinsdag/woensdag voor het eerste deel van de week en dan op zaterdag het tweede deel . Als dat klaar is kopieer ik het naar onze website en lees het nog een paar keer door. Ik doe mijn best om er een lekker lopend verhaal van te maken en dan zoek ik er nog een paar mooie foto’s bij. Als het dan helemaal klaar is, leest Rob het nog een keer door. Die vindt altijd nog wel een paar leestekens, spaties of vergeten woorden die een correctie verdienen. Vanaf oktober 2021 worden de verslagen wel steeds uitgebreider en gaan we blijkbaar meer beleven en neem ik meer tijd om een verslag van onze belevenissen te maken. Het is natuurlijk ook een proces om in ons camperleven te groeien en daar is dit een belangrijk onderdeel van geworden. Dat is met het maken van de vlogs natuurlijk ook zo. We zijn er allebei wel heel tevreden over dat we hier tijd en energie in steken. Al zijn er ook best momenten dat we er even geen zin in hebben. Er gebeurt zoveel! Al die mooie plekjes, prachtige ritten, gezellige mensen, het is fijn om daar goed verslag van te doen en daar later nog eens op terug te kunnen kijken. Want dit kunnen we nooit allemaal onthouden! Dat anderen hier van mee genieten maakt het nog leuker. We krijgen regelmatig lieve reacties en complimenten over de vlogs en blogs en dat is natuurlijk super!

Comillas, met naast het strand de campers.

Maar vlog 50! We hebben het er samen al een paar keer over gehad of we iets bijzonders zouden moeten doen. We konden het niet zo goed bedenken en daar zijn we eigenlijk ook de mensen niet naar. Wel hadden we bedacht om lekker uit eten te gaan, we doen dat niet heel vaak, maar vonden vlog 50 een goed excuus om een restaurant op te zoeken.

En dan gaan plannen gewoon weer eens heel anders uit dan we dachten. Afgelopen vrijdag begon ik verkouden te worden en dat is bij mij meestal wel heftig (snel ontstoken holtes). Zaterdag de hele dag in bed en zondag ook nog behoorlijk ziek. Toch maar eens een coronatest gedaan, die hebben we tenslotte niet voor niets mee, en warempel, ik heb corona! Volgens mij heb ik sinds de pandemie nog nooit corona gehad, wel steeds gewerkt en nu ben ik aan de beurt. We zijn afgelopen week ook wel op drukke plekken geweest. Bilbao, het museum een toeristisch dorpje, supermarkt. Voor nu ben ik dus even klaar, ik blijf zoveel mogelijk in de camper. We hebben wel een fantastische plek waar we staan. Het dorpje Comillas. Aan het strand, dorpje met bakker en supermarkt, haven en terrasjes op loopafstand. Het is een parkeerterrein, waar nu aan het eind van het seizoen nauwelijks auto’s komen, maar wel flink wat campers. Rob telt op een avond 19 campers!

We weten eigenlijk niet eens goed wat de regels zijn als je corona hebt, dus maar even wat research doen. Gelukkig blijkt dat Rob wel op stap mag. Hij probeert wel op te letten dat hij niet teveel bij anderen in de buurt komt, maar even boodschappen doen is natuurlijk wel fijn. Verder genieten Rob en Boris van dit mooie plekje, spelen veel samen op het strand en wandelen door het dorpje, snuffelen eens rond bij de haven. Heel fijn dat we hier zo goed staan!

Ondertussen maken we kennis met een stel bij ons uit de buurt, Peter en Marjan, die hun camper bij dezelfde dealer als wij hebben gekocht en aangezien je nooit uitgepraat raakt over het camperleven is dat best gezellig. Rob waarschuwt ze wel dat ik corona heb, maar zij zijn net gevaccineerd en wij blijven op flinke afstand.

Woensdag vinden we het wel tijd om weer verder te gaan. Het gas raakt op, de vuilwatertank is vol, de wc cassettes raken ook vol, gelukkig is hier overdag wel een publiek toilet open, dat scheelt. Maar toch, tijd om verder te gaan. Boodschappen, gas tanken en naar een camping waar we water kunnen lozen, schoon water innemen en alles wat er bij hoort. Inmiddels heeft Rob hoofdpijn, niest en ’s middags kruipt hij in bed! Ook voor hem een coronatest, maar niets aan de hand. Wonderlijk, we zitten dicht op elkaar en Rob wordt alleen verkouden! We blijven dus maar op camping “El Rosal” CC #sc61152 in San Vicente de la Barquera. Veel surfers met jonge gezinnen om ons heen, dicht bij een prachtig strand, een prima plek om even uit te zieken. We kunnen goed afstand houden en gebruiken zoveel mogelijk ons eigen sanitair.

Voor deze week dus niet al te veel belevenissen, maar volgende week vast weer mooie nieuwe plekjes.

de laatste video staat hier

2 oktober 202210 januari 2023

Naar het Guggenheim Museum

24 t/m 1 oktober

We verlaten Vitoria Gasteiz en zoeken een stuwmeer 12 km hier vandaan op. We hopen nog steeds in Bilbao te komen, maar 2 reserveringspogingen zijn mislukt. Als we 2 weken eerder gereserveerd hadden was dat waarschijnlijk wel gelukt, maar zover vooruit denken we niet. Doordat er in deze tijd van het jaar veel groepen naar Bilbao gaan is het reserveren lastiger. Het advies dat we kregen via de mail: Kom op tijd dan is er wel kans op een plekje. Dat gaan we dan maar doen. Nu eerst naar een stuwmeer, na een paar dagen stad hebben we alle drie wel behoefte aan een beetje ruimte. We vinden een prachtige camperplek Provincial park Garaio P4N #93738. We zijn hier ver van de weg, er is niets, alleen plekken en vuilnisbakken. Verderop in het park is een informatiecentrum en veel parkeerplekken, maar daar is en blijft het leeg.

We komen een kudde ezels tegen op onze wandeling.

We blijven hier 2 nachten en maken een heerlijke lange wandeling van ruim 12 km rondom het meer. We lopen best veel, maar de echt wat langere wandelingen doen we te weinig. We genieten er echt van, Boris kan veel los lopen, drinkt regelmatig uit het meer en luistert goed als er bv fietsers aan komen. Hij blijft dan steeds beter wachten. Dit is ook een goede plek om te oefenen, geen verkeer alleen een enkele fietser. Met andere loslopende honden speelt hij even, maar als hij merkt dat we doorlopen en hem roepen of fluiten komt hij snel achter ons aan. Dat wandelt voor ons alle drie fijn want dan kunnen we ook goed doorlopen. Verder vermaken we ons met lezen en plekjes zoeken voor de komende periode.

Dan zetten we de wekker, ontbijten, 1 kopje koffie en op naar Bilbao. We zijn er om 10 uur en kunnen zo naar binnen en hebben ook nog een prachtige plek. Het is een terrassencamping en wij staan vooraan met onze neus naar de stad. Bilbao Kobeta Bidea P4N #17633. Iedere keer als we naar buiten kijken, en dat doen we hier vaak, hebben we zicht op de stad. Er ligt een park naast de camping daar maken we een lange wandeling met Boris, de volgende dag naar het Guggenheim museum. Waar we op hoopten gebeurt ook echt. Met de bus naar de stad, een klein halfuurtje lopen en dan zijn we bij het museum. Helaas regent het, waardoor we maar kort om het gebouw heen lopen. Binnen is het redelijk rustig, dat geeft ons alle tijd om te kijken en door het museum te dwalen. Wat jammer is, is dat de hele tweede verdieping gesloten is en we dus sneller klaar zijn dan gedacht. Maar wel allebei enthousiast nu we er geweest zijn.! We lopen nog een flink stuk door Bilbao en genieten in een heel leuk barretje van een biertje met pinxtos / tapas. We doen een paar kleine boodschappen voor het eten en gaan terug met de bus en naar de camper, waar een blije Boris op ons wacht. Hij is bijna 5 uur alleen geweest, knappe hond!

We vertrekken weer uit Bilbao en maken nog een ommetje naar Portugalete, waar we na een tip de Vizcayabrug (zweefbrug) bezoeken en gaan dan een stukje het binnenland in naar een camperplaats, El Puente, P4N #257965, met wasmachine. Er wordt veel regen verwacht en de was moet nodig gedaan worden, een goede combinatie. Ze hebben er ook hele fijne douches, dus we blijven hier 2 nachten en genieten van het sanitair. Verder blijven we vooral binnen want de regen komt met bakken uit de lucht. Het is echt tussen de buien door met Boris wandelen. Gelukkig komt ook daar een einde aan en klaart het weer op. Vanuit El Puente rijden we naar Santillana del Mar. Een middeleeuws dorp, wat prachtig gerenoveerd is. Het ziet er echt heel mooi uit. We staan op een betaalde plek, maar het is gewoon een parkeerterrein en niemand te zien die geld komt innen. We vinden het ook niet echt een fijne plek en na een uur in het dorpje te hebben gelopen hebben we dat ook wel gezien. Het is mooi om even door heen te lopen, maar ook erg toeristisch. We besluiten door te rijden naar Comillas, de lucht wordt steeds blauwer en we hebben wel zin om bij de zee te staan. Na wat gezoek vinden we een prachtige plek aan het strand, het is geen P4N plek (43.39093262487027, -4.289932682359226), maar er staan steeds een stuk of 5 campers. Het hoogseizoen is afgelopen, dus niemand zegt er iets van. De eerste paar uur moeten we nog betalen, maar vanaf 1 oktober is het parkeren gratis!

Na aankomst lopen we eerst een flink stuk door het stadje, waar we naar een prachtige universiteit lopen, er is een Gaudi huis en een museum in een historisch pand. Dat bewaren we voor later. Dit is een plek waar we waarschijnlijk wel een paar dagen blijven. Ook nog even een lang telefoongesprek met Mara en later met Joep. Fijn even bijkletsen.

de laatste video staat hier

25 september 202210 januari 2023

Baskenland

17 t/m 23 september

We rijden naar Logroño, hoofdstad van de Rioja. Ter voorbereiding lezen we het één en ander over de stad, dat doen we altijd kort van te voren. Waar willen we heen? Wat is er te doen? Welke mogelijkheden zijn er om te overnachten? Dat is altijd wel een beetje het huiswerk dat we onszelf geven. Deze keer lezen we dat in Logroño de oogstfeesten de komende 5 dagen zijn, we vallen dus met onze neus in de boter. We gaan zaterdag aan het eind van de middag even de stad in om te kijken wat er gebeurt, maar zijn daar al snel klaar mee. Zo vol met (dronken) mensen, afval op straat, op sommige plekken plakken we bijna op de straat vast van het vuil en de drank. Is dit nou het oogstfeest?

We staan op een grote P4N #13491 plek, waar het op zaterdag en zondag eind van de middag hartstikke vol staat, want we staan vlak naast het circus en de kermis. Van andere camperaars begrijpen we dat in de hele regio één groot feest gaande is. We willen toch nog een keer de stad in, want we hebben er gisteren weinig van kunnen zien, eerst even met Boris wandelen en dan zonder hem de stad in. De sfeer is nu heel anders, er is muziek in het park en in de stad zijn het vooral feestelijk geklede families die flaneren en op een terrasje zitten. We staan nog even stil bij een manifestatie tegen het rond laten rennen van jonge stieren in de stad, ook een onderdeel van het oogstfeest. Dapper dat deze groep dat aandurft, ze krijgen heel wat boze blikken of worden genegeerd, toch blijven er ook wel wat mensen staan en een enkeling sluit zich bij de demonstranten aan. We vinden zelfs nog een plek op een terrasje en drinken wat, fijn dat we toch nog even gegaan zijn want het was nu wel gezellig en sfeervol in de stad. Daarna weer terug naar Boris en de camper.

protest tegen het stierenvechten in Logroño

We hebben een plek gevonden bij een klein dorpje, San Vicente de la Sonsierra. P4N #20015 Een prachtige plek! Voor ons de Ebro, de grote rivier van noord Spanje, achter ons op de berg het dorp. We wandelen eind van de middag omhoog om het dorp te bekijken. Daar treffen we Co en Afra, die we beneden op de camperplaats ook al gesproken hebben, het klikt goed samen, dus drinken we samen een biertje op het Plaza Major, waar veel dorpelingen iets komen drinken. Oude mannen doen een spelletje en worden geflankeerd door anderen die het spel van het nodige commentaar voorzien, mannen die uit de wijngaard komen drinken een koffie of een biertje, vrouwen lopen met zeer oude mensen een rondje en drinken ook iets op het plein, erg dorps allemaal en vooral erg plezierig. Wat een verschil met Logroño!

de camper en daarboven het dorp San Vicente de la Sonsierra

We blijven hier nog een dagje en wandelen met Boris door de wijngaarden aan de andere kant van de rivier, hier wordt nog druk geplukt en we mogen de druiven proeven, heerlijk! Bij terugkomst bij de camper gaat het mis!! Boris blijft staan alsof hij iets ruikt, stokstijf staat hij daar. De volgende uren heeft hij steeds meer vreemde verschijnselen, hij kwijlt, beweegt vreemd met zijn kop en wil niet meer drinken of eten en dat gaat uren zo door. We besluiten een dierenarts te zoeken, ik bel nog even met onze dierenarts thuis, die adviseert ook om naar een dierenarts te gaan. We treffen een vriendelijke dierenarts die zo goed mogelijk via google translate met ons communiceert. Ze luistert naar zijn longen, meet zijn temperatuur, ogen en oren worden bekeken, maar daar vindt ze allemaal niets. Ze schrijft stesolid voor, een kalmeringsmiddel, en we krijgen een nummer van een kliniek waar ze meer neurologisch onderzoek kunnen doen en die 24 uur per dag open zijn. Terug in de camper geef ik hem de stesolid, maar dat helpt weinig. Om de beurt zitten Rob en ik bij Boris, het wrijven over zijn keel en lijf vindt hij lekker en hij kruipt ook steeds dicht tegen ons aan. We voelen ons hulpeloos en machteloos, vooral omdat we nauwelijks contact met hem kunnen maken, hij is heel apathisch. We delen de nacht in tweeën, Rob de eerste shift en ik daarna, want we willen hem niet alleen laten. Hij piept veel en is zielig. Om een uur of 1 komt gelukkig de omslag, hij begint te drinken!! 2 flinke bakken vol en als Rob daarna met hem gaat lopen, plast hij ook enorm, dat gaat goed. Rob blijft tot 2 uur op en heeft het gevoel dat Boris nu rustig kan slapen. En dat is gelukkig ook zo, we horen hem de hele nacht niet meer. Als ik om 7 uur naar de wc ga heb ik een hele blije hond, hij springt met 4 poten in mijn armen en is vreselijk uitgelaten en blij! Wij minstens zo blij als hij, want we hebben ons behoorlijk zorgen gemaakt.

Het plan was om vandaag verder te rijden, maar na deze onrustige dag en nacht blijven we nog maar een dagje, beetje chillen en Boris tot rust laten komen, de camper soppen en eind van de middag nog even het dorpje in, waar het gezellig is. Er rijden nog veel tractoren rond met druiven, er komt over een paar dagen regen aan en we hebben het idee dat ze voor die tijd alles binnen willen hebben. Boris is weer goed herstelt en na de extra rustdag trekken we toch weer verder, wat een heerlijke plek was dit!

We rijden richting Vitoria- Gasteiz. De naam van de stad is een samenvoeging van de Spaanse en de Baskische naam. Officieel wordt de dubbele naam in beide talen gebruikt. In de volksmond zeggen de Basken Gasteiz en de Spanjaarden Vitoria. Het is de tweede stad van Baskenland met 229.000 inwoners. Op een camperplek net buiten het centrum, zetten we tussen een aantal andere campers die van ons neer. P4N #6556

Boris leek helemaal herstelt en dat is ook zo, maar vandaag lijkt hij pas echt tot rust te komen en zijn gemiste slaap en stress die hij heeft gehad, maken hem vandaag een echte slaapkop. Goed teken! Al zal hij vanmiddag toch aan de bak moeten want we willen wel even naar het centrum lopen. In het centrum genieten we van de 2 grote pleinen en de mooie gebouwen die er staan, maar het historisch centrum is een rommeltje. De middeleeuwse markt die hier gaat plaatsvinden wordt nu opgebouwd. Het is dus en komen en gaan van busjes, kramen en mensen, dat is in de smalle straatjes niet prettig wandelen en kijken. We houden het maar voor gezien en wandelen terug naar de camper. Zelfs de dag er na slaapt Boris nog veel, wij willen nog wel even terug naar het centrum, want gisteren hebben we niet genoeg gezien naar onze zin. We pakken de fietsen en laten Boris in de camper, erg lang zullen we niet blijven, maar het is zo jammer om weg te gaan van een plek met het idee dat we amper iets gezien hebben. De markt wordt vanmiddag officieel geopend en als wij aankomen beginnen de meeste kramen open te gaan. Ze hebben echt hun best gedaan er iets moois van te maken. Het historische deel van de stad is aangekleed met vaandels, kleden, banieren, de verkeersborden zijn afgedekt met jute en de kraamhouders hebben zich gekleed in historische dracht. In de sporthal die midden in deze wijk ligt en die voor de kraamhouders is ingericht om het toilet en douche te gebruiken zien we nog veel mensen zich omkleden en klaar maken, steltlopers, een reuze draak en hele grote poppen. Het wordt vast een spektakel van jewelste. Wij lopen nog een rondje, drinken wat en gaan dan terug naar de camper. Wel tevreden dat we toch nog even zijn gaan kijken, keren we terug naar de camper, waar Boris heerlijk op tafel zijn zoveelste tukkie doet.

Morgen verder richting een park bij een stuwmeer en hopelijk gaat het ons lukken in de loop van de week in Bilbao te komen.

de laatste video staat hier

18 september 202210 januari 2023

Van Zuid Frankrijk naar Noord Spanje

10 t/m 17 september

We hebben het al vaker over het weer gehad. Nou dan kan deze keer er ook nog wel bij!! We hebben steeds prima weer gehad, maar wel regelmatig met buien. Nu zijn we in tropische temperaturen beland en zijn we blij met een plekje op Camping Municipal Chibau Berria CC SC #59119. Wat volgens ons de voordelen zijn van een camping met deze temperaturen? We staan op gras, asfalt maakt het nog warmer, we staan bij een schaduwrijke boom, bomen zijn er op de meeste camperplekken niet en er is altijd een frisse douche in de buurt. Met een temperatuur van rond de 35 graden zijn dat grote voordelen wat ons betreft.

De week wordt dus heel rustig gestart. Korte, vroege wandelingen met Boris, ook hij heeft het warm en dan is het jammer dat hij niets van water wil hebben. Ik probeer zijn voetzolen te koelen met koud water en een natte lap op zijn rug, maar ook daar moet hij niets van hebben! Voor ons veel lezen onder de boom, een korte duik in zee, we sluiten Boris dan even op in de camper, maar dat kan echt niet te lang. Op dinsdag is de temperatuur iets gezakt, dus we maken een wat langere wandeling langs de kust en genieten van bankjes in de schaduw van het uitzicht. De dag daarna is de temperatuur nog iets gezakt en pakken we de fietsen en rijden door Saint Jean-de-Luz via de kust naar Ciboure en verder nar het fort de Socoa, geen verre rit, maar erg mooi. Het Fort is een verdedigingswerk uit 1627 met een grote ronde toren en een fantastisch uitzicht over de kliffen en de baai. We genieten hier van een heerlijke lunch, wandelen wat rond en gaan heel even op de terugweg nog Saint Jean-de-Luz voor nieuwe kleren voor Rob. Binnen 5 minuten roepen we allebei, “laat maar”. Het is druk in de winkelstraat en hier zijn waarschijnlijk toch geen winkels waar Rob iets vind. Wel grappig hoe we dat allebei op hetzelfde moment constateren, krijg je als je 35 jaar samen bent.

Op de camping ruimen we op, want we willen verder naar Spanje, al zijn we allebei blij dat we zo een paar dagen gelummeld hebben op deze fijne camping. Op naar Spanje dus, flink gefriemel met de camper door Saint Jean-de-Luz, supermarkt, tanken en een bezoek aan de Intersport waar ze de kleding hebben waar we naar op zoek waren. Rob koopt een korte broek en een paar shirts, dan kan alles wat 2 maten te groot is weg.

De afstand naar San Sebastian is nog geen 50 km maar neemt wel de nodige tijd, maar het is erg mooi onderweg, dus als we stilstaan bij de diverse wegwerkzaamheden geeft dat ook gelegenheid om goed om ons heen te kijken en te genieten van het landschap. Er is nog steeds veel wit blik onderweg, campers en caravans en dat merken we bij de camping die we uitgezocht hebben, VOL! Deze camping ligt ook erg gunstig, 5 km fietsen naar de stad, dus er zijn meer mensen die hier wel willen staan. Het was al een smalle kronkelende weg om er te komen, maar de camping die 3 km verderop ligt, op een flinke hoogte heeft een nog smallere weg in de aanbieding. Waarschijnlijk wordt het alleen door de boeren gebruikt en een paar verdwaalde campers, want dat is het enige dat we hier zien, een paar boerderijen, langs een erg smal weggetje en naast ons een hele diepe afgrond!! Ik haal pas weer adem als we bij de volgende camping staan. Camping Igueldo CC sc #11132 heeft gelukkig plek. Hier is het ook druk, ’s avonds staat de camping helemaal vol. We hebben gezellige Engelse buren waar we een tijd mee staan te praten, ze reizen veel en Nederland staat ook nog op hun lijstje. Ze hebben een kaart van Europa en vragen naar tips voor NL. Ik schrijf er dus flink wat namen op, natuurlijk de Hanzesteden, maar ook Dordrecht, Delft, Leiden, Hoorn en natuurlijk Alkmaar.

’s avonds bij het uitlaten van Boris is het een drukte van jewelste op de camping, er is brand! In een huis, waarschijnlijk van het personeel, komen dikke rookwolken uit het dak en een groot deel van de camping staat vol met rook. Wij hebben er niets van gemerkt want de wind staat de andere kant op. Twee brandweerwagens en politiewagens staan op het terrein. De brandweermannen zijn met kettingzagen bezig om het dak open te zagen en te zoeken naar de oorzaak. Er is geen paniek en de situatie is onder controle, maar we wachten toch even tot de brandweer klaar is, dat slaapt rustiger. Al met al duurt dat niet lang.

We kunnen hier vandaan niet op de fiets naar San Sebastian, want de camping ligt zo hoog dat we op de fiets niet meer terug kunnen komen. Dat wordt dus met de bus. We besluiten Boris in de camper te laten, de zon schijnt niet, het is zeker niet warm en zonder hem lopen we makkelijker door een stad en na een uur of 4 door een stad lopen hebben wij het ook wel gehad. We besluiten pas halverwege de middag naar de stad te gaan, dan is de siësta voorbij, de winkels weer open en komt het avondleven langzaam op gang. We hebben even oponthoud bij de bus, er worden in het openbaar vervoer mondkapjes gedragen! We zijn niet de enige die hier verbaasd over zijn, net als wij vertrekken er mensen terug naar de camping om mondkapjes op te diepen uit een kastje. Een halfuurtje later, na een mooie rit de berg af, staan we aan de boulevard La Concha, een prachtige wandelpromenade die langs de hele baai loopt. Met mooi gekrulde hekken, prachtige trappen en een gouden strand is het een plaatje. Daar brengen we het eerste uur door, wandelen, bootje kijken, genieten van de gezellige drukte om ons heen. Het is een brede boulevard, het verkeer is daardoor ver weg, dat maakt het extra aangenaam. Vanaf de boulevard lopen we zo het oude centrum in, Parte Vieja. Een prachtige oude wijk, met grote statige huizen, ook hier geen verkeer en veel pinxtos barretjes. Pinxtos lijkt op tapas, maar dan zijn het vaak hapjes op een stukje stokbrood of gefrituurde hapjes met kaas, ham of vis. Alles ligt uitgestald in grote vitrines, dus je kunt goed zien wat je kiest. Het smaakt ons prima en het is een gezellige manier van eten. Bij 3 verschillende pinxtosbarretjes stoppen we voor een hapje en een drankje, heerlijk!! Er is een dansmanifestatie, waarvan de voorstellingen ’s avonds plaats zullen vinden. Wij kijken al even mee bij een generale repetitie op het Plaza de la Constitution. Mooi hoor! De rest van het dansen moeten we laten gaan, we hebben Boris in de camper achter gelaten, we kunnen dus niet te lang weg blijven. San Sebastian, een heerlijke stad! We komen zeker terug, maar morgen verder op zoek naar nog meer moois in Baskenland.

de laatste video staat hier

11 september 202210 januari 2023

Verder langs de westkust van Frankrijk

4 t/m 10 september

In het mooie plaatsje Malestroit P4N# 41740 vinden we een camperplaats en wat voor één! Het is heel groot er kunnen wel 200 campers staan en eigenlijk hadden we verwacht dat het redelijk leeg zou zijn, niets is minder waar, het is hartstikke druk. De camperplaats ligt ook wel mooi, heel dichtbij een kanaal met jaagpaden en woonboten en aan de rand van het dorp. Het is een mooi historisch plaatsje, we wandelen naar de rivier in het dorp en drinken en eten wat in het dorp. Helaas is het de volgende ochtend regenachtig en besluiten we verder te trekken, moeten we niet zo snel meer doen, (we zijn een beetje hardleers, dit hebben we al vaker gedacht!) tussen de buien door is het vaak genoeg droog voor een wandeling of een rondje door het dorp.

We rijden verder naar Les Moutiers-en-Retz P4N plek #204139. Daar maken we een lange wandeling langs het strand, er zijn nog wel wat mensen, maar het is ook een beetje sfeerloos. We blijven hier toch nog een dagje, we hebben een mooie plek, op een landje aan de rand van het dorp en er kunnen hier 4 campers staan, behalve de trein die een paar keer per dag langs komt, maar hele stille rails heeft en een paar auto’s en wandelaars is het hier verder rustig. Het is tijd om ons te verdiepen in Spanje en wat we daar willen zien en doen. Een deel van de dag besteden we dan ook aan lezen, kijken wat we al weten en nog meer kunnen vinden.

We gaan weer verder, Frankrijk is niet onze bestemming hoe mooi we dit land ook vinden. We zijn hier in het verleden met onze kinderen vaak geweest, dus willen we nu verder. We gaan de dag beginnen met allerlei klusjes. Hier in Frankrijk staan bij veel benzinepompen en supermarkten wasmachines en we hebben die nog nooit gebruikt, maar gaan dat nu toch eens proberen. In Frankrijk heb je echt geen campings nodig als je niet wil, er is zoveel geregeld! Veel vrije plekken waar je met je camper mag staan, Veel plekken waar je kunt “servicen” en dus ook wasmachines. Het is gebruiksvriendelijk en er kan enorm veel was in, we gebruiken de machine waar 12 kg in kan. Een half uur later komt het er schoon uit en dan kan de was de droger in. Ondertussen wassen we ook de camper, want de wasstraat staat naast de wasmachines. We hebben gelukkig ook nog tijd voor een kop koffie en dan is de droger ook klaar. We rijden 2 km verder want daar is een servicepunt, vuil water lozen, schoon water erin, wc legen en ondertussen het bed op maken en de kleding die niet in de droger is geweest in de camper ophangen. Dan is het inmiddels ook wel tijd voor de lunch. Het ging allemaal als een speer, zo de was doen is voor herhaling vatbaar, de enige reden om nu nog naar een camping te gaan is als we uitgebreid willen douchen of als we bij een stad zijn.

Na de lunch nog even uitgebreid boodschappen doen, gas en diesel tanken, de brandstofprijzen zijn hier de afgelopen dagen flink gezakt! Dan gaan we nog even een stukje rijden, we hebben best lekker weer, maar toch ook nog veel buien en daar willen we vanaf. De bedoeling is om in Les Sables-d’ Olonne een plekje te zoeken, maar daar is het zo druk, na 3 plekken geprobeerd te hebben besluiten we het een paar kilometer buiten dit stadje te proberen. Daar vinden we een allemachtig mooie plek! P4N #354259.

We slapen onrustig, het waait hard en regent met flinke buien, maar het is hier zo mooi, dat we dat voor lief nemen. Helaas is dat ’s morgens nog steeds zo, want we hadden hier graag een dagje willen blijven. We hebben nog eens even goed naar de weerberichten gekeken en we besluiten om nog zuidelijker te gaan. Voor vandaag wordt dat Pons. We denken allebei dat we hier eerder geweest zijn, want de naam komt ons bekend voor. Als we in het dorp zijn zien we echt niets bekends, vast toch in het verleden een keer langs gereden en deze niet zo Franse naam onthouden. We vinden een P4N #136995 bij het treinstation, treinen rijden hier nauwelijks, wel een paar bussen en wat auto’s, maar verder is het hier stil. We verleggen wel duidelijk onze grenzen, een half jaar geleden hadden we dit in ons eentje geen fijne plek gevonden maar nu is het prima, we raken er steeds meer aan gewend. We wandelen door het dorpje en genieten op een terras van een biertje. We brainstormen over wat we nu willen, waren we steeds een beetje op de vlucht voor de buien, nu komen er een paar snoeihete dagen aan. We besluiten naar de kust te gaan, naar Saint Jean de Luz, hier zijn we 2 jaar geleden ook geweest en weten daar een fijne camping en dan gaan we even chillen en van de zon genieten. Het is onderweg nog steeds behoorlijk druk met campers, we besluiten dan ook maar te reserveren en dat lukt, heel verstandig blijkt de volgende dag.

Flink wat kilometers en een stuk snelweg van Bordeaux naar de kust komen we aan op de camping en het is er ramvol!! Iedereen die onderweg is zoekt nu blijkbaar de zee op, er zijn hier meerdere campings en ze lijken allemaal vol te zitten!! We zijn blij met ons plekje, al gaan we de volgende dag nog wel even verkassen naar een iets beter plekje met meer schaduw en meer ruimte. Hier gaan we ons wel een paar dagen vermaken.

de laatste video staat hier

4 september 202210 januari 2023

Van Engeland naar Normandië

28 augustus t/m 3 september

We gaan Engeland definitief verlaten, wel met een dubbel gevoel, we zijn hier namelijk echt niet uitgekeken. De tweede spiegel die sneuvelde was wel de druppel. Rob kon er niet van genieten om door dit mooie land te rijden, zo intensief was het. Zaterdagavond zijn we aangekomen op het parkeerterrein bij de ferry in Poole en hebben daar met nog een stuk of 10 andere camperaars de nacht door gebracht en dat was best gezellig op het parkeerterrein, iedereen had wel zin in een praatje. Zondag om 8.30 uur varen we de haven uit. Boris moet deze overtocht in de camper blijven en dat is prima, hij kan, als wij op stap gaan ook al zo’n 5 uur alleen blijven, dus dat lukt nu ook. De tafel is wel zijn favoriete plek als wij er niet zijn, maar dat moeten we dan maar voor lief nemen. Hij is wel erg blij als we terugkomen en begroet ons alsof we dagen weg geweest zijn. Het gaat verder ook goed met hem. De laatste week hebben we hem veel los laten lopen op het strand en hij komt steeds sneller als we hem roepen, zelfs als hij in de verte met andere honden speelt. Dat vinden we alle drie prettig, daardoor kan hij makkelijker loslopen en dat is fijn! Sinds begin juni slaapt hij ook niet meer in de bench, maar op één van de zitplaatsen die we met een laken hebben afgedekt, de andere zitplaatsen bedekken we met spullen als we gaan slapen en Boris ligt dan op de grond of op zijn zitplaats. Dat gaat prima! We zijn ook nog steeds heel blij met hem, hij wordt wat rustiger en is een gezellig en lief maatje.

Vanaf de boot rijden we in 10 minuten naar een enorm terrein bij een museum in de haven van Cherbourg, waar campers gratis mogen staan, er zijn goede voorzieningen: er is drinkwater, we kunnen vuil water lozen, toilet reinigen en dat allemaal gratis, Frankrijk is een vriendelijk camperland!

De volgende dag beginnen we met een garage te zoeken voor, uiteraard een nieuwe spiegel. Bij de tweede besluiten we het hier te regelen, de spiegel is niet op voorraad, maar zal er woensdag zijn. Daarna boodschappen doen, een mooie grote, dure Intermarche, maar dat hoort bij de beleving van in Frankrijk zijn, daarna gaan we wel weer naar de Lidl! Bij de bakker halen we brood en een gebakje, want ik ben jarig.

Daarna rijden we naar een parkeerplek net buiten de stad, een klein plaatsje aan het strand, een haventje en een mooi pad voor een wandeling. Na de lunch gaan we dat dan ook doen, een heerlijke wandeling, genieten van zon, zee en wind. We blijven hier niet staan om te slapen want er staat windkracht 5 en dan is zo open en bloot met de camper staan niet fijn. We keren eind van de middag terug naar het terrein bij de haven en met veel moeite vinden we daar een plekje. Samen koken we en genieten van de avond. Tussen door veel telefoontjes uit Nederland, de kinderen, de moeder van Rob, vriendinnen, zo fijn om iedereen te spreken! Dat zijn voor mij wel een beetje heimwee momenten, maar die neem ik dan maar voor lief, het is vooral fijn om even de tijd te nemen om bij te kletsen!

We blijven op het parkeerterrein staan, vlak naast museum “Cité de la Mer” en Rob wil daar graag naar toe, mij spreekt het niet zo aan dus ik blijf in de camper en ga schoonmaken. Al lukt dat niet helemaal, we staan op een plek waar veel gelopen wordt, ook met honden en daar reageert Boris heftig op. Nu Rob weg is lijkt dat nog wel meer, alsof Boris extra zijn best moet doen om op te passen. Er zit even niets anders op dan het soppen te staken en Boris wat aandacht te geven. Rob komt een paar uur later terug, helemaal enthousiast over het museum, het is een maritiem museum met verschillende onderdelen. Duikboten, waaronder de grootste nucleaire duikboot ter wereld, waar Rob met een audiotour door heen is gedwaald. Er is ook een afdeling waar veel over de onderwater wereld tentoongesteld wordt, met uiteraard vissen, maar ook veel omtrent vervuiling en het klimaat. Daarnaast is er ook nog een jugendstil hal waar o.a. de Titanic is vertrokken, maar ook andere grote cruiseschepen die naar o.a. Melbourne, Monte Video en Sidney zijn gevaren en de hal lijkt nog steeds in gebruik. Volgens Rob moet ik ook even gaan en hij heeft gelijk, het is inderdaad een mooi museum!

Daarna maken we nog een wandeling door Cherbourg, niet een spectaculaire stad, maar er zijn mooie straatjes, we lopen in de zon en genieten van het buiten zijn. Tussendoor ook de camper nog even verder schoon gemaakt, Jeetjemina wat heeft zo’n hond veel haar, echt iedere dag vegen of zuigen en als ik klaar ben komt Boris binnen en schudt zich eens even lekker uit, hup, alles weer vol met haar! We maken ons er maar niet te druk om, we proberen Boris wel het commando “Boris schudden” te leren zodat hij voor hij de camper in gaat zich uit schudt, maar dat wil nog niet erg lukken.

Na het ontbijt, de serviceplek nog even bezoeken voor water en toilet, boodschappen doen, tanken, even naar de action voor wat kleine spulletjes en dan naar de garage. De spiegel is binnen, ze gaan meteen aan de slag! Ze doen echt hun best, maar ze hebben een LED lampje en dat geeft een hysterisch knipperend geluid als Rob de richting aanwijzer aan zet. Morgen hebben ze een ander lampje. We gaan maar terug naar “ons” parkeerterrein voor nog een dagje Cherbourg. We maken nog een wandeling door de stad, maar hebben het inmiddels wel gezien. Terug naar de camper, eten en aan de vlog en blog werken.

Vandaag lukt het wel! Ander lampje er in en de richtingaanwijzer tikt zoals het zou moeten, we kunnen verder op pad. We rijden eerst richting Granville, een stadje aan de kust, geen idee of het wat is, maar een goede rij afstand, dus we zien het wel. We gaan staan op P4N plek #446, op korte loopafstand van de haven het bovendeel van het stadje. Volgens google is het, het Monaco van het noorden! Nou dat valt gelukkig reuze mee, verder klopt de beschrijving wel. “Je kan er heerlijk flaneren, oesters slurpen en champagne drinken. Er hangt een fijne sfeer en er valt genoeg te zien en te doen”. De oesters en champagne hebben we laten staan, maar verder is het een erg leuk stadje. Een haven vol met vissersboten, zeilbootjes en grote antieke zeilboten en dat geeft reuring en veel om naar te kijken. De oude bovenstad is een juweeltje met uitzicht aan twee kanten over de zee en eb en vloed zijn van die hoogte goed te zien. Precies een plaatsje waar wij warm voor lopen, het lijkt wel een beetje op Honfleur, maar dan kleiner en veel minder toeristisch. ’s Avonds gaan we uit eten, maar kunnen het niet echt vinden, het wordt dus een simpel hapje in een soort kroeg, ook prima!

We rijden verder naar Rennes, een vrij grote stad. Onderweg op een mooi plekje geluncht en daarna nog naar een militaire begraafplaats. Wat een aantallen slachtoffers zijn er toen gevallen en wat een mooie gedenkplaatsen zijn dit. Er is een kapel met grote mozaïek wanden over de invasie bij Normandië en het verloop van de einde van de oorlog.

Daarna rijden we door naar Rennes, daar is een mooie camping, Des Gayeulles CC #1271, op fietsafstand van de stad, we blijven er voor kiezen om bij grotere steden op een camping te gaan staan.

Inmiddels zijn we, als ik dit tik, 5 dagen in Frankrijk. We hebben het er een paar keer over gehad of het een goede beslissing is geweest om Engeland te verlaten en we zijn er allebei tevreden over. Een nieuwe spiegel was waarschijnlijk echt een probleem geworden, want in Engeland is de rechter spiegel anders gevormd dan op het vaste land. Rob zit weer fluitend (als hij zou kunnen fluiten) achter het stuur, ik zit er ontspannen naast en de temperatuur is een stuk aangenamer. Kortom, we hebben er goed aan gedaan!

de laatste video staat hier

28 augustus 202210 januari 2023

Wales, Zuid Engeland en dan??

——————————————————————————

20 t/m 27 augustus

We komen toch ook wel op bijzondere plekken terecht! Eigenlijk zouden we meer op vrije plekken willen staan, maar dat zijn vaak parkeerhavens langs de weg en daar willen we in ons eentje niet staan en dan het geraas van verkeer langs de camper. Soms hebben we mazzel en zijn het grotere plekken waar dan meerdere busjes en campers staan en dan voelt het veilig genoeg voor de nacht. Wanneer dat niet lukt dan maken we de keuze voor een betaalde plek, zo ook vandaag. Een haven in Kilmelford (P4N #246450) een prachtige baai, mooi uitzicht op het landschap en een terrein waar het een georganiseerde rommel is. Met douche, toilet, afwasruimte en wasmachine, het is oud maar schoon. Best een beetje vreemde plek, maar het voelt er prima en dat is voor de nacht genoeg.

Onze bedoeling is om wat zuidelijker in Engeland te komen om de regen te ontvluchten. De volgende dag rijden we naar een parkeerterrein in Abington P4N #137706, naast een rivier, waar we heerlijk een wandeling met Boris maken en het dorp bekijken op zoek naar een biertje. Helaas het lijkt er op dat hier de laatste horecavoorziening het niet gered heeft en dicht is. Het is geen groot parkeerterrein en wordt vooral gebruikt om elektrische auto’s te laden. We zitten redelijk dichtbij Glasgow en het lijkt of we in een forenzen dorp terecht zijn gekomen. ’s avonds komt er nog een camper die hier ook voor de nacht blijft staan.

We hebben al een paar dagen veel regen onderweg, dat maakt het rijden wel intensief, we zijn dan ook blij dat we een groot deel snelweg hebben gepakt. Rob vindt dat prettiger rijden, ook al is het stuk tussen Liverpool en Manchester druk, het is een groot verstedelijkt gebied, met het nodige verkeer. Maar na 2 dagen flink wat kilometers komen we aan in Wales en beginnen we onze tocht door dit stukje Engeland in Trevor. Het weer is zachter, de temperatuur hoger en de buien iets minder. Daar waren we naar op zoek, iets meer buiten kunnen zijn.

Trevor is geweldig! We staan op een parkeerterrein, P4N #75938, naast een tearoom die is gevestigd in een kapel, men moet betalen in de kapel, maar daar is niemand, het parkeerterrein bijna leeg, we gaan toch maar staan en zien wel wat er gebeurt. Eerst maar eens wandelen, als we de straat oversteken komen we bij een pietepeuterig haventje met narrowboats. Deze zijn ooit ontwikkeld om als transportmiddel te dienen tijdens de industriële revolutie en nu zijn ze nog in gebruik voor het toerisme of als woonboot. Ze zijn hooguit 2.13 meter breed en bijna 22 meter lang. We lopen over Pontcysyllte aquaduct, bijgenaamd “Stream in the sky”. Het ligt 30 meter boven de rivier! Het is een bijzondere historische plek. Naast al deze weetjes is het vooral verschrikkelijk mooi, over het viaduct maken we een wandeling langs het kanaal en genieten van alle narrow boats die er liggen. Niet iedereen durft het aquaduct over te steken, als je hoogtevrees hebt is dit geen fijne plek! Na de wandeling een biertje op een terras, die eindigt met een regenbui, dus op een holletje terug naar de camper. Onze overnachtingsplek is toch wel bijzonder, Rond 18.00 uur vertrekt de laatste auto van het parkeerterrein en gaat het hek dicht! Nu kunnen we er lopend wel vanaf, maar niet met de camper, we zien wel wat er verder gebeurt, maar slapen verder prima. De volgende ochtend komt dezelfde auto weer terug, doet de poort open, rijdt naar binnen en doet de poort weer dicht! Rob gaat er maar eens op af en krijgt te horen dat het terrein pas over een uur open gaat en de tearoom van 10 tot 15 uur geopend is. Maar als we willen mogen we er wel eerder af, dan zal ze het hek open doen. Nu hebben we geen haast dus dat hoeft niet. Ze moeten ons gisteren dus wel gezien hebben en waarom ze niet even aangeklopt hebben is ons een raadsel, want het parkeren is niet gratis! Wonderlijk eigenlijk wel of doen wij iets verkeerd?

Vanuit Trevor rijden we verder naar de kust, heb ik het al gezegd? Ja vast al 1000x, wat is dit land mooi! Vandaag is het uitzicht heuvelachtig, af en toe een bos, soms een paar huizen. Dan is de lucht strak blauw, een kwartier later bewolkt, even een regenbui en weer terug naar alle schakeringen blauw, wit en grijs. De Hollandse meesters zijn bekend om hun luchten, maar Engeland doet er niet voor onder. Regelmatig rijden we in een prachtige setting van kleuren!

Genoeg over al dat moois, ik ben niet bedreven genoeg om dat allemaal goed te omschrijven en uiteindelijk zijn we gewoon onderweg naar een Holiday Park. Rob is moe van het rijden, het is echt pittig om met een camper door Engeland te rijden. We weten al dat dit eens maar nooit weer is. Tijd voor rust, we hebben een gelikte camping uitgezocht, dicht bij het strand, het dorpje Herlach en een goed sanitair gebouw. ( Min-Y-don holiday Home and Touring Caravan Park CC SC #70582)

We settelen ons hier voor 3 dagen, genieten van het fijne sanitair, wandelen op het strand, lopen naar het dorpje Herlach, met het steilste straatje ter wereld. Luieren, lezen, de was doen en genieten van een plek waar het allemaal ok is.

Op vrijdag vertrekken we weer, het is “Bank Holiday” dit zijn in Engeland lange weekenden, wanneer alle financiële instellingen gesloten zijn. Misschien een tikkeltje ouderwets in de online wereld, maar hier betekent het een lang weekend vrij. De campings zijn overal volgeboekt en iedereen die kan rijden, is onderweg. Het is voor het eerst dat we zo ontzettend veel drukte op de weg hebben. Dat heeft binnen 10 minuten tot gevolg dat we voor de tweede keer onze spiegel er af hebben!!@@#%$$#@@#$%$#.POTVERDEPOTVER, de termen die wij op dat moment hadden waren veel erger!! De dichtstbijzijnde garage opgezocht, “Nee sorry, heb ik niet!” Wel heel lief een paar telefoontjes, maar nee niet verkrijgbaar, gaat zeker een week duren! Zelf bellen, nee hoor niet verkrijgbaar. Even verderop een bedrijf in auto onderdelen die wel een spiegel voor een luxewagen heeft, dus die er maar op geplakt met ductape. We kunnen verder, maar het is nog harder werken voor Rob, zeker met de drukte van vandaag. Gelukkig zitten er ook een flink aantal kilometers snelweg tussen, want de kleine wegen hebben we inmiddels wel gehad. Later spreken we een Engelsman met een camper, hij is inmiddels al drie spiegels kwijt en zijn vierde hangt ook met plakband aan elkaar. Goed voor Rob zijn ego?!

Eind van de dag komen we op een wel heel leuk plekje uit. Aan de kust op het parkeerterrein van de “Lighthouse Inn”. We zijn allebei moe en gaar van alle kilometers dat we de avond beginnen met een knallende ruzie, daarna lekker eten en bekaf gaan slapen.

Tja en dan is deze week ook weer om, Hoe nu verder? De spiegel is niet ok, we kunnen deze op korte termijn niet laten vervangen, we zijn inmiddels bij nog meer garages geweest en weinig kans dat het binnen een week gerepareerd is. Rob wil zo niet heel veel meer kilometers rijden. Dit is één van die momenten dat we onze plannen weer even doornemen en met elkaar gaan bedenken , hoe nu verder?

Wordt vervolgd!!

de laatste video staat hier